به من باز گرد
به من باز گرد ! مرا در محبس بازوانت نگه دار! و به اسارت زنجیر های انگشتانت در آور ! که اسارت در میان بازوان تو چه شیرین است سپر باش میان من و دنیا که دنیا در تو تجلی خواهد کرد
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در سه شنبه چهارم تیر 1392  |
 شعر
حیف موهای پر کلاغی نیست, روسری دور آن قفس بکشد! جز من و تو کسی که اینجا نیست ، بگذار آسمان نفس بکشد! اهل سیگار نیستم اما بگذار این مسافر خسته نخ پیراهن تورا گاهی بعد چای, از سر هوس بکشد!!! ....
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در سه شنبه چهارم تیر 1392  |
 توصیه های یک پروفسور
اگر کسی در حالت سکته قرار گرفت قبل از حمل به بیمارستان، با سوزنی تمیز سر 10 انگشت او را زخمی کنید تا دو قطره خون بیاید و از لخته در مغز جلوگیری .
شود
 
 
توصیه های یک پروفسور چینی:
متحیر کننده است. توصیه های بسیار خوبی هستند . چند دقیقه صرف مطالعه آن بکنید هرگز تصور نمی کنید که ممکن است زندگی یک نفر بستگی به شما داشته باشد.
پدر من بر اثر سکته فلج شد و سپس مرد. کاش من چیزی در باره این نوع کمک های اولیه می دانستم . هنگامی که حمله صورت می گیرد مویرگها به تدریج در مغز پاره می شوند.
هنگامی که سکته اتفاق می افتد، آرامش خود را حفظ کنید. مهم نیست قربانی کجاست . او را حرکت ندهید چون مویرگهایش پاره خواهند شد. برای جلوگیری از سقوط قربانی ، کمکش کنید تا بنشیند
۱- سوزن یا سنجاق را روی آتش استریل کنید بعد با آن سر هر 10 انگشت مریض را خراش دهید.
۲- این طب سوزنی نیست فقط یک خراش یک میلی متری است روی سر انگشتان.
۳- خراش بدهید تا خون خارج شود.
۴- اگر خون خارج نشد، با انگشت خودتان سر انگشت مریض را فشار دهید.
۵- وقتی از هر 10 انگشت خون خارج شد چند دقیقه صبر کنید تا بیمار هشیاری خود را باز یابد.
۶- اگر دهان قربانی کج شد لاله گوشهایش را آنقدر بکشید تا سرخ شوند.
۷- بعد هر لاله گوش را دو بار بخراشید تا از هر کدام دو قطره خون خارج شود.
بعد از چند دقیقه قربانی باید هشیاری خود را بدست بیاورد. منتظر بمانید تا بیمار دوباره وضعیت طبیعی خود را بدون هر گونه علامت غیر عادی به دست بیاورد. سپس او را به بیمارستان برسانید. حرکت سریع آمبولانس در راه بیمارستان و افتادن در دست اندازها با عث پارگی مویرگها می شود.
من در باره نجات زندگی با حجامت از یک دکتر سنتی چینی به نام "ها بو تینگ" که در سون جیوک زندگی می کند آموختم. به علاوه من در این زمینه تجربه عملی دارم. پس می توانم بگویم که این روش صد در صد موثر است.
در سال 1979 من در کالج "فور گاپ " در " تای چونگ" تدریس می کردم . یک روز بعد از ظهر مشغول تدریس ما سکته کرده است." من بودم که ناگهان یک معلم دیگر نفس نفس زنان وارد کلاس شد و گفت : " خانم لیو عجله کن بیا ، سوپروایزرفورا به طبقه سوم رفتم و دیدم آقای "چن فو تی ین" سوپروایزر ما همه علائم سکته را دارد: رنگ پریدگی، اختلال در تکلم و کج شدن دهان.
فوراً ا ز یکی از دانشجویان خواستم تا از داروخانه بیرون مدرسه یک سرنگ بخرد تا با آن سر انگشتان آقای چن را خراش بدهم. وقتی ازهمه ده انگشتش قطرات خون ( اندازه یک نخود) خارج شد، رنگ به چهره آقای چن و روح به چشمانش بازگشت . ولی دهانش هنوز کج مانده بود. پس گوشهایش را کشیدم تا پر ا ز خون شدند وقتی کاملا سرخ شدند، لاله گوش راستش را دو بارخراش دادم تا دو قطره خون خارج شود. وقتی از هرلاله گوشش دو قطره خون خارج شد ، یک معجزه رخ داد. در عرض 3-5 دقیقه شکل دهانش به حالت طبیعی خود برگشت و تکلمش هم روان و واضح شد. او را گذاشتیم تا یک مدت استراحت کند و یک فنجان چای داغ هم دادیم بعد کمکش کردیم تا از پله ها پایین برود. او را به بیمارستان "ویوا" رساندیم. یک شب در بیمارستان بستری شد و روز بعد برای تدریس به مدرسه بازگشت . همه چیز به حالت نرمال در آمد.
به طور معمول قربانیان سکته از پارگی جبران ناپذیر مویرگها در راه بیمارستان رنج می برند. در نتیجه این گونه بیماران هرگز بهبود نمی یابند .
بنابراین ، سکته دومین علت مرگ است. اگر کسی خوش شانس باشد، زنده می ماند ولی ممکن است تا آخر عمر فلج بماند. این اتفاق وحشتناکی است که در زندگی می تواند رخ دهد.
اگر همه ما این روش را به خاطر داشته باشیم و به سرعت پروسه نجات زندگی را شروع کنیم قربانیان دوباره احیا شده و صد در صد حالت عادی خود را به دست خواهند آورد.
اگر ممکن است لطفاٌ این متن را پس از مطالعه به دیگران فوروارد کنید . شاید به نجات زندگی یک نفر کمک کند.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در سه شنبه چهارم تیر 1392  |
 به سلامتي

 

عرق نام عمومی نوشیدنی‌های الکلی است که از تقطیر انواع میوه‌ها به دست می‌آید. در ایران معروفترین عرق از تبخیر و تقطیر کشمش حاصل می‌شود. درجنوب و شرق اروپا، ترکیه، اسرائیل و کشورهای عرب خاورمیانه عرق را در جریان تولید با بذر گیاهانی مانند بادیان و رازیانه معطر میکنند و معمولاً همراه با آب و یخ مصرف میکنند که این کار باعث آزاد شدن اسانسهای گیاهی محلول در الکل (ولی نامحلول در آب) شده و نوشیدنی را کدر و شیری رنگ می کند.

این نوشیدنی را نباید با نوشیدنی الکلی ای که در اندونزی تولید می‌شود و آنرا اراک می خوانند یا با آنچه که در ارمنستان بجای ودکا عرق می نامند اشتباه گرفت.

ودکا به روسی: Водка یکی از پرمصرف‌ترین نوشیدنی‌های تقطیری میباشد. ودکا بدون طعم دهنده یک مایع شفاف و بی رنگ است که از آمیختن آب با اتانول تولید می‌شود. معمولاً با تقطیر شرابی که از تخمیر جو یا سیب‌زمینی به دست آمده الکل اتیلیک تقریباً خالص تهیه می‌کنند و سپس آن را با آب مخلوط می‌کنند تا ودکا درست شود.

کلمه «ودکا» از زبان روسی میآید و حالت تصغیر کلمه «وُدا» (به روسی: Вода) به معنی آب است.

ودکا یک نوشیدنی الکلی ارزان قیمت با درصد الکل بالا (بین ۳۵ تا ۵۰ درصد) است. ودکای سنتی روسیه و لهستان ۴۰ درصد الکل دارد.

ویسکی (به انگلیسی: Whisky) نام رده گسترده‌ای از نوشیدنی‌های الکلی است که از تقطیر دانه غلات بدست می‌آید و در بشکه‌هایی از چوب بلوط جا می‌افتد. برای تهیه گونه‌های مختلف ویسکی از غلات گوناگونی استفاده می‌شود از جمله جو، جوی خیسانده، چاودار مالت‌دار، گندم و ذرت. الکل حاصل شده از تخمیر و تعریق غلات یا مالت که در بشکه چوبی آمیزه (خوابانده) شود را ویسکی می‌نامند. ویسکی انواع مختلف دارد که بستگی به نوع مواد و محل تهیه آن دارد.

انواع محبوب:

ویسکی اسکاچ - ویسکی لاودرز - ویسکی بوربون - ویسکی کانادایی - ویسکی ذرت - ویسکی ایرلندی - مون‌شاین - ویسکی چاودار - ویسکی تنسی - ویسکی ولزی

* ویسکی غلات: غلات غیر از جو را ابتدا آسیا و بلغور نموده و بصورت زبر و خشن و یکدست درآورد. بلغور حاصل را با آب مخلوط و می‌گذارند خیس بخورد و سپس آنرا مانند حریره می‌پزند تا جداره سلولزی حاوی نشاسته شکسته شود. می‌توان آنرا در دیگ روباز با حرارت ۱۰۰ درجه سانتیگراد بمدت یکساعت پخت.

* ویسکی مالت: جو را ابتدا تبدیل به مالت سبز نموده که قدری تفاوت با مالت تهیه آبجو دارد و آن هم آن است که باید زمان بیشتری داد تا نوک ساقه سفید قدری تغییر رنگ دهد و به رنگ سبز روشن یا بنفش کمرنگ در آید. این جوانه زدن باعث تولید آنزیم آمیلاز می‌شود که نشاسته موجود در جو را به شیرینی تبدیل می‌کند. مالت سبز را با حرارت هوای داغ خشک می‌کنند. پس از خشک شدن آن را با کمک آسیا تبدیل به بلغور نموده که همان مالت مخصوص ویسکی می‌باشد.

* اسکاچ: در تهیه اسکاچ از تورب (زغال سنگ نارس) برای حرارت دادن استفاده می‌شود که طعم دودی اسکاچ مربوط به سوخت ناقص تورب همراه با دود می‌باشد.

شراب نوشیدنی‌ای الکلی است که اساسا از تخمیر آب انگور به‌دست می‌آید. خاصیت شیمیایی طبیعی انگور به‌گونه‌ای است که می‌تواند بدون افزودن شکر، اسید، آنزیم یا دیگر افزودنی‌ها تخمیر شود. شراب از تخمیر انگور له شده به وسیلهٔ انواع مخمر که شکر موجود در انگور را به الکل تبدیل می‌کنند بدست می‌آید. برای بدست آوردن انواع شراب، از انواع مختلف انگور با مخمرهای گوناگون استفاده می‌شود. اگرچه از میوه‌های دیگر مانند آلبالو، سیب، توت و ... و تقریباً از تمامی رستنی‌ها نیز شراب ساخته می‌شود ولی واژهٔ شراب بدون ذکر نام میوه تقریباً همیشه به معنی شراب انگور است و شراب های دیگر را با نام انها می‌آوریم (مانند: شراب سیب یا شراب اقطی).

معمولاً شراب‌هایی که از دیگر رستنی‌ها مانند برنج، گندم، رازک و ... به دست می‌آیند که از مواد نشاسته ای هستند و برای استفاده به عنوان شراب در نظر گرفته نمی‌شوند بلکه فرایندهای دیگری بر روی آنها انجام می‌شود تا نوشیدنی‌های دیگری از جمله آبجو یا ویسکی به دست آید، در حالی که شراب زنجبیل به همراه کنیاک تقویت می شود. در این نمونه ها استفاده از لغت شراب علاوه بر مراحل ساخت به منبع شراب غنی تر اطلاق می گردد. استفاده تجاری از واژه wine به زبان انگلیسی (و معادل آن در زبان های دیگر) در بسیاری از قانونگزاری ها ممنوع است.

شراب سفید نوعی شراب است که در جریان تولید آن پوست انگور را پیش از شروع تخمیر از آب انگور جدا می‌کنند تا مواد رنگی پوست در الکل ناشی از تخمیر حل نشود.

گونه‌ها

قرمز/سفید • گُلی/بلاش • گازدار • دسر • تقویت‌شده • میوه‌ای • یخی

سفید

آلبارینیو • شاردونی • شنین بلانک • گوورتزرامینر • موسکات • پینو بلانک • پینو گری • ریسلینگ • ساوینیون بلانک • سمیون • ویونیه

قرمز

باربرا • کابرنه فرانک • کابرنه ساوینیون • کارینیان • دولچتو • گامای • گرناش • مالبک • مرلو • مورودْر • نبیولو • پتی سیراه/دوریف • پتی وردو • پینو نوآر • پینوتاژ • سانجووسه • شیراز/سیراه • تمپرانییو • زینفندل

ناحیه‌ای

آمارونه • آستی • باربارسکو • باربرا دآستی • بارولو • باروسا • بوژوله • بوردو • بورگوندی • شابلی • شامپاین • کیانتی • کومانداریا • دانیو • اگری بیکاور • مادئیرا • مارسالا • موسل • موسکادت • پورت • رتسینا • راین‌گائو • راین‌هسن • رون • ریوخا • سانچره • ساتورنس • شری • توکاجی • والپولیچلا • ورموث • وینیو ورده • وورای

آبجو پرمصرف‌ترین و احتمالا قدیمی‌ترین نوشیدنی الکلی و پس از آب و چای محبوب‌ترین نوشیدنی جهان است. آبجو حاصل تخمیر نشاسته و اساسا انواع دانه غلات است، هرچند بیشتر دانه جو مورد استفاده قرار می‌گیرد، ولی از دانه‌های برنج، ذرت و گندم نیز استفاده می‌شود. بیشتر طعم تلخی آبجو به خاطر رازک است که یک نگهدارنده طبیعی نیز می‌باشد، اگرچه آبجو در برخی موارد طعم‌های دیگری چون سبزیجات و میوه‌ها را نیز شامل می‌شود. در برخی از قدیمیترین نوشته‌های شناخته شده می‌توان اشاراتی به تولید و توزیع آبجو یافت، در قانون حمورابی اشاره ویژه‌ای به قوانین سرو آبجو وجود دارد.

برخی آبجوهای مشهور

* باواریاBavaria * هاینکن Heineken * بادوایزر Budweiser * کارلسبرگ Carlsberg * آمستل Amstel

* گینس Guinness * کورونا Corona * توبورگ Tuborg * افس Efes * آبجو شمس * پاولانا paulaner

* کرومباخر Krombacher

تِکیلا (به اسپانیایی: Tequila) از نوشیدنی‌های الکلی تقطیری است که در آغاز در شهر کوچکی به همین نام در ایالت خالیسکو مکزیک ساخته شده‌است. این نوشیدنی از بافت آبدار گیاهی بومی به نام آگاو به دست می‌آید. این نوشیدنی ۳۵ تا ۵۵ درصد الکل دارد. تکیلا که به نام خاستگاهش خوانده می‌شود نخستین نوشیدنی الکلی است که در قاره آمریکا فرآوری شده‌است. به‌طور کل، نوشیدنی‌هایی که از آگاو به‌دست آمده‌اند مزکال خوانده می‌شوند. برای استفاده از نام تکیلا، تولیدکنندگان ناچار به پیروی از استانداردهای خاصی هستند. این استانداردها منطقه کاشت آگاو و ترکیب نوشیدنی را مشخص می‌کنند.

۲ دسته تکیلا وجود دارد:

1. میکستوس (Mixtos) با ۱۰۰٪ آگاو،

2. میکستوس (Mixtos) با دست کم ۵۱٪ آگاو، به همراه دیگر قندهای موجود.

میکستوس هر دو قند گلوکز و فروکتوز را داراست.

تکیلا با ۱۰۰٪ آگاو مانند دسته بلانکو یا plata است که تندتر با طعم دهنده‌های تند، در حالی که انواع reposado و añejo ملایم‌تر می‌باشند.

همانطور که اسپریت‌های دیگر هم در چند سال تهیه، به اندازه تکیلا طول می‌کشد، و طعم از چوب و الکل را دارا می‌باشند. ولی تفاوت عمده با طعم تکیلا ۱۰۰٪ آگاو در عنصر پایه آن، یعنی گیاه آگاو می‌باشد.

تکیلا معمولا در یکی از پنج گروه زیر بطری می‌شود:

1. Blanco (سفید) و یا plata (نقره): بطری شده بلافاصله پس از تقطیر، یا سن کمتر از دو ماه در استیل یا بشکه چوب بلوط؛

2. Joven (جوان) و یا oro (طلا): ترکیبی از بلانکو تکیلا و reposado تکیلا؛

3. Reposado (استراحت): سن حداقل دو ماه، اما کمتر از یک سال در بشکه چوب بلوط قرار می‌گیرد؛

4. Añejo (سن یا محصول): سن حداقل یک سال، اما کمتر از سه سال در بشکه چوب بلوط‌های کوچک مانده؛

5. Extra Añejo (عمرزیاد و یا عمر فوق‌العاده): حداقل سه سال در بشکه‌های بلوط است

براندی یا برَندی (در انگلیسی: Brandy) کوتاه شده عبارت "Brandywine" و گرفته شده از واژه هلندی "brandewijn" به معنای باده سوخته است. عرقگیری از شراب با حفظ طعم آن میوه را براندی مینامند.

این مشروب گونه‌ای تقطیر شده با ۴۰ تا ۶۰ درصد اتانول است. ماده آغازین این نوشیدنی الکلی از شراب، گوشت انگور و یا شیره میوه ترش شده می‌تواند باشد. ولی روی هم رفته بیشتر براندی را از شراب انگور فرآوری می‌کنند. این مشروب بیشتر به عنوان نوشیدنی پس از شام صرف می‌شود.

خاستگاه براندی به درستی دانسته نیست، بی‌گمان پیشینه آن با تاریخچه تقطیر در پیوند است. براندی در سده دوازدهم (میلادی) وجود داشته‌است ولی تا سده چهاردهم همه‌گیری نیافته بود.

عرقگیری از شراب با حفظ طعم آن میوه را براندی مینامند. هنر مشروبساز واقعی ساخت براندی خوب است. از تمام میوه‌های تازه که از آن شراب گرفته باشند امکان تهیه براندی هست. بزبان دیگر عرقگیری از شراب میوه تازه را با کمی صبر و حوصله و تکنیک براندی مینامند. براندی برای اولین بار در فرانسه و با نام eau de vie یا آب حیات تولید شد. ریشه این واژه از لغت هلندی brandewijn بمعنای سوزاننده یا شراب سوزان آمده‌است. براندی را معمولاً از شراب ترش و تند تهیه می‌کنند و مثل معروفی است که بدترین شراب، بهترین براندی را میسازد. این مشروب را معمولاً بعد از شام و با گیلاس (جام) کوچک (شات) با ظاهری لاله‌ای شکل سرو می‌کنند. درجه الکلی آن بستگی به ویژگی و تمایل تهیه کننده داشته و بین ۳۰٪ تا ۵۰٪ است. هر چه درجه الکلی براندی بالا رود، طعم میوه کمتر می‌شود و بعکس.

انواع براندی در جهان نام ویژه خود را دارند:

* کنیاک (نوشیدنی)= براندی انگور ویژه‌ای در غرب فرانسه

* اپل جک= براندی آمریکایی سیب

* آرماناک= براندی انگور ناحیه‌ای در جنوب فرانسه

* کالوادوس= براندی سیب از ناحیه‌ای در نرماندی

* گراپا= براندی مخصوصی که در ایتالیا از تفاله شراب انگور (پوسته، خوشه و هسته انگور شراب شده) تهیه می‌کنند

* مارک= براندی مخصوصی که در فرانسه از تفاله شراب انگور (پوسته، خوشه و هسته انگور شراب شده) تهیه می‌کنند

* متاکسا= براندی انگور یونانی، پیسکو= براندی بیرنگی که از انگور در مکزیک تهیه می‌کنند

* شلوُ ویتزا= براندی آلوسیاه در کرووات

و.....

چند اصطلاح و علامت مفید در مورد شناخت براندی:

* VS کوتاه شده (Very Special) بس ویژه؛ یا سه ستاره؛ براندی ایست که کمتر از سه سال درون چلیک نگهداری شود.

* VSOP کوتاه شده ‎(Very Superior Old Pale)،Réserve یا انبارشده‏؛ کهنه رنگپریده بسیار برتر؛ براندی ایست که کمتر از چهار سال نگهداری شود.

* XO یا (Extra Old) بسیار کهنه؛ شناخته شده به Napoléon ناپلئون یا Hors d'Age کهنه؛ براندی‌ای که تا شش سال در چلیک نگهداری شود.

کنیاک یا کونیاک (به فرانسوی: Cognac) نام گونه‌ای براندی است که در شهر کنیاک در کشور فرانسه فرآوری می‌شود و به نام همین شهر هم خوانده می‌شود. این نوشیدنی الکلی می‌بایست دربرگیرنده کمتر از نود درصد از انگورهای اونی بلان، فول بلانش یا کولومبار و باقی از ده گونه انگور گزینشی باشد. با این همه بیشتر کنیاک‌ها از اونی‌بلان ساخته می‌شوند. آنگاه شراب حاصل را دوبار در دیگهای مسی ویژه‌ای تقطیر می‌کنند و آنگاه یک و نیم تا دو سال در خمره‌هایی از چوب بلوط فرانسوی نگاهداری می‌کنند. به نوشیدنی‌ای که از این راه به دست می‌آید کنیاک می‌گویند.

یک نوشیدنی که با کنیاک در پیوند است در نقطه‌ای دیگر فرآوری می‌شود و آرمانیاک نام دارد.

بر خلاف فرانسه که تنها از انگور برای تولید کنیاک استفاده می شود، در ایران از آلبالو نیز استفاده می شود. ارامنهٔ ایرانی گاهی برای خوش طعم شدن آن در هنگام عمل آوری قهوه نیز اضافه می کنند. البته در ایران این نوشیدنی بیشتر به همراه آب میوهٔ طبیعی آلبالو نوشیده می شود. بر خلاف دیگر نقاط دنیا کنیاک ۷ تا ۸ ساله در ایران، کنیاک عالی محسوب می شود.

شامپاین (فرانسوی: vin de Champagne) نام نوعی شراب گازدار است، که در جهان شهرت بسیاری دارد. این نوشیدنی علاوه بر شهرتش در تمام جهان، بیشتر در جشنها مصرف می‌شود.

شامپاین از نوع شرابهای گازدار می‌باشد و بر اثر تخمیر گاز کربینک به وجود می‌آید. این نوع شراب در ناحیه ای به نام شامپاین در فرانسه ساخته می‌شود و نام خود را نیز از همین مکان گرفته‌است. از آنجا که بعضی از سازندگان شراب در دیگر قسمتهای دنیا از عنوان شامپاین استفاده می‌کنند بسیاری از کشورها استفاده از این نام را محدود به نوع شرابهایی کرده‌اند که از شامپاین فرانسه می‌آیند. در اروپا، این قانون را (Protected Designation of Origin (PDO ابلاغ کرده و استفاده می‌شود. در بقیه کشورها مثل آمریکا، استفاده از این نام و عنوان آن هم تحت شرایط خاص برای آمریکایی‌های تولید کننده شرابهای گازدار قابل استفاده‌است.

شرابهای منطقه شامپاین قبل از قرون وسطی شناخته شده بودند. کلیساها مکانهایی برای تولید شراب داشتند و کشیشان از شراب در مراسم آیینی و دینی خود استفاده می‌کردند. پادشاهان فرانسه به صورت سنتی در Remis غسل داده می‌شدند و از شامپاین برای قسمتی از مراسم تاجگذاری استفاده می‌کردند.

پادشاهان رنگ، روشنایی، درخشش و تلالو شراب را می‌ستودند و از آن برای اعلام بیعت با دیگر پادشاهان در اروپا استفاده می‌کردند. در قرن ۱۷ میلادی همچنان از شامپاین به عنوان شرابی برای جشن در کشورهای اروپایی استفاده می‌شد. انگلیس در آن دوران بیشترین مصرف کنندگان شامپاین را در بین کشورهای دیگر داشت.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در سه شنبه چهارم تیر 1392  |
 گل رازقی

پرورش گل رازقی

 

(آب،خاک،تکثیر و....)

چون گلهای رازقی و یاس رازقی از گروه نباتات آهک گریز میباشند ، خاک گلدان آنها باید بکلی فاقد مواد آهکی بوده و حتی آبی که به آنها داده می شود نباید قلیائی و دارای مواد آهکی باشد .

نام علمی گل رازقی که از لحاظ عطر معروفترین گلهای کشور ما است Jasminum Sambac Sol می باشد.

از خانواده زنبق ها Oleaceae که سرزمین اصلی اش عربستان است ( زنبق نام ناحیه ای است در عربستان ) امروزه پرورش این گل در منطقه وسیعی از آفریقای شمالی گرفته تا خاور زمین و آسیای میانه گسترده شده است .

بوته گل رازقی پُر شاخ و برگ و نیمه بالارو است .

برگهای آن دائمی ، صاف ، بیضی شکل و بی کرک با گلهای درشت ، پُر پَر ، سفید رنگ و بسیار معطر .

از نیمه اردیبهشت به بعد در طول مدت تابستان گلها مرتبأ شکفته میشوند و هر گل حدود یک هفته تا ده روز دوام دارد .

بررسیهای دقیق آزمایشگاهی نشان داده است که مقدار مطلق عطر گل رازقی و تیره یاس ها در ساعات اولیه بامداد نخستین روز شکفتن گل ( حدود ساعت هشت ) بیشتر از همه اوقات است .

دانشمندان گیاه شناس سه گونه متمایز از این گل به نامهای زیر تشخیص داده اند :

1 ـ گونه بلا Bela : در مصر ، شبه جزیره عربستان (زنبق کویت و بحرین ) و بنگال .

2 ـ گونه موتیا Motia : در پنجاب هندوستان و سریلانکا .

3 ـ گونه موگرا Mogra یا Moghra : در هندوستان ، چین ، افغانستان و ایران .

نظر به اینکه مردم خوش ذوق کشور ما از قدیم گلهای معطر را بیشتر دوست می داشتند ، به پرورش این گل در شهرهای مختلف کم و بیش همت گماشتند ولی چون آب و هوای مطلوب آن سرزمینهای معتدل گرم و مرطوب می باشد ، امروزه پرورش آن بصورت گلدانی در استانهای گیلان ، مازندران ، فارس و خوزستان بیشتر متداول است .

در مناطق یاد شده یک نوع یاس گلدانی نیز پرورش داده می شود که موسوم به یاس رازقی با نام علمیJasminium Pubescens میباشد بوته این گل در استانهای شمالی کشور ما نظیر گل رازقی نیمه بالارو است و در استانهای جنوب بالارونده .

برگهای آن شبیه گل رازقی بوده و دو به دو متقابل است ولی گلهای آن کوچک و مانند یاس سفید ( چمپا )Jasminium officinalis L. ستاره شکل بوده و از لحاظ عمر همانند گل رازقی می باشد .

با این تفاوت که دوام شکوفائی هر گل کم است و طول مدت گل دادن و تعداد گلها بیشتر که عمر عطر افشانی آنرا زیادتر می سازد .

در استانهای جنوبی و مناطقی که خطر سرمازدگی وجود ندارد ، یاس رازقی را در هوای آزاد پرورش می دهند و ساقه های نازک آنرا به داربست یا دیوار می بندند .

در استانهای کرانه دریای خزر که هوای زمستانی سرد است ، حتمأ باید گیاه را از گزند سرما محفوظ داشت و آنرا به مکان های پوشیده منتقل نمود و طبعأ در شهرستانهای مرکزی که سردتر است نگهداری این گل جز در گلخانه میسر نیست .

آب و خاک مناسب :

چون گلهای رازقی و یاس رازقی از گروه نباتات آهک گریز میباشند ، خاک گلدان آنها باید بکلی فاقد مواد آهکی بوده و حتی آبی که به آنها داده می شود نباید قلیائی و دارای مواد آهکی باشد .

در مناطق پرورش این گلها تناسب خاک گلدانها بقرار زیر است :

خاک برگ پوسیده درختان جنگلی ( هوموس ) 3 قسمت ، شن شسته شده 2 قسمت ، خاک معمولی باغچه 1قسمت .

دفعات آبیاری به مقتضای فصل و درجه حرارت محیط فرق می کند . در تابستان بویژه در موسم گل دادن باید روزی یکبار به آن آب داد .

بعلاوه از موقعیکه غنچه گلها ظاهر می شود حتمأ باید بپای بوته کود داد .

بهترین کود طبیعی که باغبانان با تجربه مصرف می کنند ، شیره کود گوسفندی است و طرز تهیه آن بدین طریق است که 2 الی 3 قاشق سوپخوری شیره کود را پس از بهم زدن بپای هرگلدان می ریزند .

در محلهائی که تهیه کود طبیعی دشوار است ، مصرف کود شیمیائی مخلوط سولفات آمونیم و فسفات آمونیم به نسبت ترتیب سه و یک و بقدر یک قاشق غذا خوری در هر دو هفته از اواسط بهار به بعد توصیه می شود .

علاقمندان پرورش این گلها در تهران و شهرستانهای مرکزی می توانند برای خنثی کردن اثرات زیان بخش آب آهکی و قلیائی یک قطعه زاج سیاه (سولفات آهن ) در کنار گلدان گذارده هنگام آبیاری آب را روی آن بریزند .

طرق تکثیر :

گل رازقی و یاس رازقی را معمولا از طریق خوابانیدن شاخه ، قلمه زدن و کشت پاجوش زیاد می کنند.

لیکن ممکن است آنها را با پیوند نیز زیاد کرد .

1 ـ تکثیر بوسیله خوابانیدن شاخه :

برای این منظور شاخه های بلند یکی دو ساله قسمت پائین بوته را در اواسط فصل بهار درون جعبه چوبی یا گلدان محتوی شن شسته نرم می خوابانند . بطوریکه سرشاخه ها با دو سه جوانه از خاک بیرون باشد .

با انجام آبیاری مرتب پس از چندی از ساقه های درون شن ریشه های تازه می رویند .

شش هفته بعد هنگامیکه ریشه ها رشد کافی یافتند باید شاخه ها را از زیر گلدان بریده و نهالهای جوان ریشه دار را درون گلدانهای حاوی خاک مناسب که قبلا ذکر شده بکارند تا بوته های مستقلی بوجود آیند .

معمولا جهت تسریع عمل ریشه دادن ، قبل از خوابانیدن ساقه کمی از پوست شاخه را که درون جعبه یا گلدان قرار میگیرد با چاقو برش می دهند .

باید دانست که چون خوابانیدن شاخه ها در سطح خاک جعبه یا گلدان فقط در مورد شاخه های زیرین امکان پذیر است و شاخه های فوقانی را نمی توان بعلت خطر شکستن بسطح زمین رسانید لذا بدین جهت ممکن است گلدانهای سبک وکوچکتری تهیه نموده شاخه های جوان بالای بوته را از سوراخ زیر گلدان داخل گلدان کرد و درون آن مقداری شن شسته ریخت و گلدانهای هوائی روی شاخه ها را بوسیله قیم در هوا نگهداشت یا روی طاقچه دیوار قرار داد .

پس از ریشه دادن با ترتیبی که ذکر شد آنها را به گلدانهای جداگانه منتقل نمود .

ذکر این نکته نیز لازم است که چون بر اثر قطع یکباره شاخه های ریشه دار بیم خشک شدن گیاه میرود بهتر است بریدن شاخه ها بتدریج صورت پذیرد.

بدین ترتیب که پس از حصول اطمینان از رویش ریشه کافی ابتداء از زیرگلدان باندازه یک سوم قطر شاخه را برید و پس از یک هفته برش قبلی را تا دو سوم قطر شاخه عمیق تر کرد و سرانجام هفته بعد شاخه را از زیر گلدان بکلی قطع کرد و درون گلدان های جداگانه کاشت .

( این عمل را در اصطلاح باغبانی از شیر گرفتن نهالهای جوان مینامند).

2 ـ تکثیر با قلمه :

قلمه ها را باید در بهار قبل از باز شدن چشمها و رویش جوانه ها از شاخه های قوی یکی دو ساله که گل داشتند ، انتخاب نمود و آنها را به مدت یک هفته درون گونی کنفی یا پارچه کرباس مرطوبی پیچید و با پاشیدن آب پارچه را مرطوب نگهداشت . در پایان هفته آنها را به قلمه های کوچک تقسیم کرد بطوریکه هر قلمه 3 ـ 4 چشم داشته باشد . سپس قلمه ها را درون گلدانهای حاوی شن شسته کاشت و منتظر شد تا بعد از 5 ـ 6 هفته که قلمه ها ریشه کافی دادند آنها را به گلدانهای اصلی که تناسب خاک آن قبلا ذکر شده است انتقال داد .

3 ـ تکثیر از راه پیوند :

گل رازقی و یاس رازقی را می توان بوسیله پیوند روی یاس سفید (چمپا) نیز زیاد کرد .

در بهار پیوند شکمی یا مجاورتی مناسب است و در پائیز پیوند شکافی رجحان دارد .

حسن این طریق تکثیر آن است که چون یاس سفید را می توان تقریبأ در هر نوع آب و خاک عمل آورد و نظیرگلهای رازقی و یاس رازقی به خاک هوموسی اراضی جنگلی احتیاج ندارد و با پیوند آنها روی پایه یاس می توان از زحمت تهیه خاک هوموس رهائی یافت و از دادن آب قلیائی نیز نگران نشد .

عطر گیری :

در کشورهائی که کاشت گل رازقی و گونه های مختلف یاس در سطح وسیع و هوای آزاد متداول است ، صنعت عطر گیری فعالیت گسترده ای دارد .

بنا به مندرجات آمار بین المللی ، تولید عطر گلهای تیره یاس در سال 1972 در کشورهای مختلف بقرار زیر بوده است :

مصر 3500کیلو گرم الجزایر 600 کیلو گرم

مغرب2000 کیلو گرم فرانسه 600 کیلو گرم

ایتالیا1800 کیلو گرم اسپانیا 450 کیلو گرم

اتحاد جماهیر شوروی و چین ( که تولید قابل ملاحظه و نامعلومی داشته اند ) در کشور چین این گلها را بیشتر برای معطر ساختن چای و تهیه عطری کشت می کنند .

کارخانجات عمده عطرکشی در حومه شهر بزرگ کانتون متمرکز است.

در هندوستان برای استخراج عطر رازقی گلبرگها را پَرپَر کرده ، روی دانه های کنجد می ریزند .

سپس با عصاره گرفتن روغن کنجدهای معطر عطر مطلوب را بدست می آورند .

در صنعت پیشرفته امروزی عطر رازقی را از طریق خیساندن گلبرگها در اتر نفت Etheropetrol یا بنزنBenzeneاستخراج مینمایند.

( نباید بنزن یا روغن بن با بنزن متعارف اشتباه شود . بنزن با فرمول شیمیائی C6 H6 آبگونه فرار و بی رنگی است که از قطران یا قیر ذغال سنگ بدست می آید و در لباس شوئی برای زدودن لکه های چربی و رنگ سازی مصرف می شود )

عطر رازقی گرانبهاترین عطر طبیعی است و گفته می شود که تهیه آن بصورت ساخت صنعتی امکان ندارد .

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
  پسته و آبیاری و تغذیه پسته و نقش ازت در باروری و تولید پسته

تاریخچه پسته و ویژگی های تولید این محصول

و

ارقام پسته در شهرهای مختلف ایران

 

پسته یكی از مهمترین محصولات كشاورزی كشور است كه از جنبه های مختلف اقتصادی ، اجتماعی، زیست محیطی و … اهمیت فوق العاده ای دارد، ارزش تولید این محصول گرانبها و بی نظیر حدود 10 درصد از درآمدهای غیر نفتی كشور می باشد . حدود 152000 خانوار شهری و روستایی كشور كه جمعیتی بالغ بر یك میلیون نفر را شامل می گردند، در حرفه های مربوط به تولید این محصول بكار اشتغال دارند. پسته بعنوان آخرین محصول كشاورزی قابل كشت در بیشتر مناطق پسته خیز ایران، ‌نقش اولین كالای كشاورزی صادراتی ایفا می نماید. مشكلات مربوط به شوری و كم آبی حاشیه كویر از یك سو و خشك سالیهای اخیر توام با مسائل عدیده از سوی دیگر باعث شده است تا این محصول تنها با تكیه بر تحقیقات و فناوری پیشرفته قادر به ادامه حیات باشد و از این رو بازده تحقیقات بر روی پسته قابل توجه می باشد. آخرین محصول قابل كشت بدین مفهوم است كه اگر باغات پسته از بین بروند هیچ محصول دیگری قابل كشت نیست و مرحله بعدی در مناطق پسته خیز كشور پیشرفت كویر و بیابان زایی خواهد بود كه منتج به مهاجرت افراد و بیكاری خواهد شد. بنابراین تلاش در جهت حفظ این محصول كه تنها با تكیه بر تحقیقات امكانپذیر است، نه تنها منافع اقتصادی حاصل از كشت آن را بدنبال دارد بلكه مزایای ناشی از كویرزدایی را نیز به همراه دارد. لذا مطالعاتی كه در راستای حفظ این محصول صورت می گیرد شامل روشهای افزایش بازده آبیاری ، یافتن گونه های مقاوم به شوری و خشكی، ‌یافتن گزینه های جدید تامین آب، و …می تواند از بازده اقتصادی بسیار بالائی برخوردار باشد.

ویژگی تولید محصول پسته بعنوان آخرین گزینه اقتصادی در مناطق پسته خیز ضرورت های تحقیقاتی دیگری را نیز به دنبال دارد. برای بقای این محصول، افزایش در آمد ناشی از بهبود بهره وری و تولید بالای محصول مهم می باشد، از طرفی توجه به نوسانات درآمدی نیز از اهمیت ویژه ای نسبت به سایر محصولات كشاورزی برخوردار می باشد . لذا تنها با استفاده از نتایج تحقیقات برروی استفاده از واریته هایی با عملكردمناسب ، روشهای مبارزه با آفات و بیماریها، روشهای مناسب آبیاری و تغذیه درختان پسته و ابداع روشهای مقابله با عوامل نامساعد محیطی مانند سرمازدگی، گرمازدگی، روشهای جدید بهزراعی و همچنین ارائه ابزار و سیاست های كاهش نوسانات قیمت در بازار پسته می توان درآمدی قابل قبول و یكنواخت برای پسته كاران انتظار داشت.

حاصل صادرات محصول پسته ورود سالانه حدود 5/0 میلیارد دلار ارز به كشور می باشد. این مقدار ارز برای كشوری چون ایران كه دارای محدودیت های منابع ارزی می باشد از اهمیت در خور توجهی برخوردار می باشد. این مسئله باعث می گردد تا تحقیقات در زمینه های مختلف بر روی محصول پسته از اهمیت بالایی برخوردار باشد. در مرحله نخست، رقابت در بازار جهانی مورد نیاز بوده كه تنها با داشتن مزیت نسبی در تولید پسته با هزینه های پائین امكانپذیر است . علاوه بر این بقاء در بازار جهانی در صورتی امكانپذیر است كه استانداردهای جهانی از نظر كیفی و مسائل بهداشتی رعایت شود. این مسئله ضرورت تحقیقات در حوزه فرآوری، بسته بندی ، انبارداری، صنایع تبدیلی و تكمیلی و بازاریابی پسته را آشكار تر می سازد. با توجه به مسائل مطرح شده در ادامه به چالشها و مشكلات پیش روی، نیازها و خواسته های آن پرداخته خواهد شد.

پسته از ادوار باستان در زندگی ایرانیان حائز اهمیت فراوان بوده است. نام درخت پسته در زبانهای یونانی و لاتین و سایر زبانهای اروپایی و نیز زبانهای عربی، تركی و روسی و ژاپنی و غیره ماخوذ از وجه تسمیه ایرانی این درخت است. منشاء و پیدایش پسته در آسیای مركزی جائیكه رویشگاههای بزرگی از درختان وحشی پسته در این مناطق دیده می شود كه امروزه شامل ایران، تركمنستان و افغانستان است بنابراین مطابق مستندات تاریخی موجود، منشاء پیدایش پسته در قلمرو ایران بوده و در شمال شرقی آن استقرار یافته است. سرزمینی كه بعدها پارت و سپس خراسان نام گرفته رویشگاه اصلی و اولیه این گیاه بوده است.

حد غربی دامنه پراكنش درختان پسته خودروی تا نواحی نیشابور و حد شرقی آن تا نواحی بلخ در دو سوی جیحون امتداد داشته است. كاشت نخستین درختان پسته نیز در نواحی غربی ایالت پارت در سرحد با نواحی گرگان و كومش در حدود ناحیه جاجرم تا سبزوار صورت گرفته و تا قاین و تون در ناحیه قهستان رواج یافته است. پسته كاری در سایر نقاط پسته خیز ایران و دیگر نواحی جهان بعد از ظهور اسلام عملی شده است. جریان انتقال درختان پسته با ماجراهای مبارزاتی علیه امویان و عباسیان و سلاطین ناحیه ای مرتبط است، بطوریكه می توان ردپای ایرانیان بخصوص عنصر شیعی را در فاصله قرن اول تا اواخر قرن چهارم هجری از مناطق پسته خیز خراسان (جاجرم، سبزوار و قهستان) و رقم تا سواحل مدیترانه ای شام (دمشق و حلب) و تونس و سیسیل پیگیری كرد. در قرن پنجم فعالیت یك جریان شیعی دیگر بین ایران و سواحل مدیترانه تجدید شد. مقارن با آن قلاع شیعیان اسماعیلی در قزوین و دامغان شكل گرفت و كاشت درختان پسته در آن نواحی آغاز شد. بعدها كاشت درختان پسته در نواحی كاشان، نطنز، اردستان، نائین، اردكان، یزد، سیرجان، نواحی كرمان و زرند و سپس در شهربابك و رفسنجان معمول گردید. تنوع در ارقام پسته ایران از پسته گرگانی آغاز شد و سپس پسته سبزواری، قمی، سمنانی، كرمانی و غیره به ابتكار باغبانان ایرانی بوجود آمد.

به استناد قدیمی ترین متون طب و داروشناسی، مصارف پسته بعنوان یك خوراكی بسیار نیروبخش و خون ساز موجب رشد كودكان و نوجوانان و افزایش نیروهای جسمانی و نشاط و جوانی و قوه هوش و حافظه اشاره شده است. صادرات پسته ایران از سال 1312 یا 1313 آغاز شد ودر سال 1319، اولین محموله پسته ایران به بازار آمریكا روانه شد و تا سال 1358، بیشترین میزان پسته به آمریكا صادر می شده است و بعد از آن آلمان غربی و دبی بزرگترین مشتریان پسته ایران شدند. در سال 1320 اولین قدم در جهت فرآوری مكانیزه پسته توسط آقای بهشتی با ساخت دستگاه جداكننده پوست سبز برداشته شد. به تدریج این صنعت رو به تكامل نهاد و انواع مختلف دستگاه پوست كن ساخته شد و اخیراً خط مكانیزه فرآوری پسته به دست صنعتگران ایرانی ساخته شده و در حال تكامل است.

 

 

ابراهیم آبادی(Ebrahim Abadi)-رفسنجان

ابراهیم آبادی(Ebrahim Abadi)-ناصریه

ابراهیمی(Ebrahimi)-رفسنجان

ابراهیمی(Ebrahimi)-ناصریه

احمد آقایی(Ahmad Aghaei)-رفسنجان

احمد آقایی(Ahmad Aghaei)-كرمان

اكبری(Akbari)-رفسنجان

امیری(Amiri)-رفسنجان

امیری(Amiri)-كرمان

امیری(Amiri)-ناصریه

اوحدی(Ohadi)- رفسنجان

اوحدی(Ohadi)- كرمان

اوحدی(Ohadi)- ناصریه

ایتالیایی درشت(Italiaei e Dorosht)-ناصریه

ایتالیایی ریز(Italiaei e riz)-ناصریه

ایتالیایی(Italiaei)-رفسنجان

ایتالیایی(Italiaei)-كرمان

اینتگریما(Integrima)-رفسنجان

بادامی راور(Badami e Ravar)-رفسنجان

بادامی زرند(Badami e Zarand )- رفسنجان

بادامی زودرس(Badamie Zoodras)-رفسنجان

بادامی كج(Badami Kaj)-ناصریه

بادامی نیش كلاغی(Badami Nishe Kalaghi)-رفسنجان

بادامی نیش كلاغی(Badami Nishe Kalaghi)-ناصریه

بنه باغی(Bane Baghi)- رفسنجان

بهشت آبادی(Behesht Abadi)-رفسنجان

بهشت آبادی(Behesht Abadi)-ناصریه

پوست پیازی(Pooste Piazi)- رفسنجان

پوست پیازی(Pooste Piazi)-كرمان

پوست خرمایی غفوری(Poost khormaei e Ghafoori)- ناصریه

پوست خرمایی(Poost Khormaei)-رفسنجان

پوست كاغذی(Poost Kaghazi)-كرمان

جباری(Jabbari)-كرمان

جباری(Jabbari)-ناصریه

جندقی(Jandaghi)-رفسنجان

جندقی(Jandaghi)-كرمان

جندقی(Jandaghi)-ناصریه

جواد آقایی(Javad Aghaei)-رفسنجان

جواد آقایی(Javad Aghaei)-ناصریه

چروك خورده(Chorook Khordeh)- ناصریه

حسن زاده(Hassanzade)-رفسنجان

حسن زاده(Hassanzade)-ناصریه

حسنی(Hassani) -رفسنجان

حیدر آبادی(Heidar Abadi)- كرمان

خنجری دامغان(Khanjari Damghan)- رفسنجان

خنجری راور(Khanjari Ravar)-رفسنجان

خندانی(Khandan)- كرمان

خندانی(Khandan)- ناصریه

راور شماره دو(Ravar N0:2)-رفسنجان

راور شماره سه(Ravar No:3)-رفسنجان

راور شماره یك(Ravar N0:1)- رفسنجان


رضایی(Rezaei)-رفسنجان

رضایی(Rezaei)-ناصریه

ركن آبادی(Rokn Abadi)-كرمان

سبز پسته نوقی(Sabz Peste Nooghi)- رفسنجان

سبز پسته نوقی(Sabz Peste Nooghi)- ناصریه

سرخس(Sarakhs)- رفسنجان

سعید آبادی(Saeid Abadi)- ناصریه

سفید پسته نوقی(Sefid Peste Nooghi)-رفسنجان

سفید پسته نوقی(Sefid Peste Nooghi)-كرمان

سفید پسته نوقی(Sefid Peste Nooghi)-ناصریه

سلطانی(Soltani)-ناصریه

سیریزی(Sirizi)- رفسنجان

سیریزی(Sirizi)- كرمان

سیریزی(Sirizi)- ناصریه

سیف الدینی(Seifoddini)- ناصریه

سیف الدینی(Seifoddini)-رفسنجان

سیف الدینی(Seifoddini)-كرمان

شاهپسند(Shahpasand)-رفسنجان

شستی(Shasti)-رفسنجان

شستی(Shasti)-كرمان

شستی(Shasti)-ناصریه

عامری(Ameri)- ناصریه

عبداللهی(Abdollahi)-كرمان

غفوری(Ghafoori)-رفسنجان

غفوری(Ghafoori)-كرمان

غفوری(Ghafoori)-ناصریه

غلامرضایی(Gholamrezaei)- رفسنجان

غلامرضایی(Gholamrezaei)- كرمان

غلامرضایی(Gholamrezaei)- ناصریه

فروتنی(Forootani)- كرمان

فلسطینیا(Phalestinia)-رفسنجان

فندقی غفوری(Fandoghi Ghafoori)- رفسنجان

فندقی غفوری(Fandoghi Ghafoori)- ناصریه

فندوقی 48(Fandoghi 48)-رفسنجان

فندوقی 48(Fandoghi 48)-ناصریه

فندوقی ریز(Fandoghi Riz)-رفسنجان

قزوینی(Ghazvini)-رفسنجان

قزوینی(Ghazvini)-كرمان

قزوینی(Ghazvini)-ناصریه

كریم آبادی(Karim Abadi)- كرمان

كریم آبادی(Karim Abadi)- ناصریه

كسور(Kasoor)-رفسنجان

كلاسی ریز(Kelasi Rizi)-رفسنجان

كله قوچی(Kalle Ghoochi)- رفسنجان

كله قوچی(Kalle Ghoochi)- كرمان

كله قوچی(Kalle Ghoochi)- ناصریه

لاهیجانی(Lahijani)-رفسنجان

لاهیجانی(Lahijani)-ناصریه

لك سیریزی(Lak Sirizi)-ناصریه

محسنی(Mohseni)-رفسنجان

محسنی(Mohseni)-ناصریه

محی الدینی(Mohyeddini)- كرمان

ممتاز تاج آبادی(Momtaz Tajabadi)-رفسنجان

ممتاز(Momtaz)-رفسنجان

ممتاز (Momtaz)-ناصریه

ممتاز(Momtaz)-كرمان

موتیكا(Mutica)-رفسنجان

موسی آبادی(Moosa Abadi)-رفسنجان

موسی آبادی(Moosa Abadi)-كرمان

موسی آبادی(Moosa Abadi)-ناصریه

نیش كلاغی(Nish Kalaghi)-كرمان

واحدی(Vahedi)-رفسنجان

واحدی(Vahedi)-كرمان

واحدی(Vahedi)-ناصریه

هراتی(Harati)-رفسنجان

هراتی(Harati)-كرمان

هراتی(Harati)-ناصریه

یو سی بی 1 (UCB1)- رفسنجان

 

آبیاری و تغذیه پسته

 

درخت پسته احتیاج به کود فراوان دارد و کود دامی به تنهایی نمی‌تواند رفع احتیاجات درخت پسته را از حیث مواد غذایی برای محصول زیاد بکند.

 

خاک - آب و تغذیه (کود دهی) پسته

با توجه به اهمیت موضوع تغذیه در افزایش عملکرد کمی و کیفی محصول
پسته در این بخش از سایت شرکت پرنیای کویر یزد سعی بر آن شده تا چکیده ای از تحقیقاتی که از منابع و مراجع مختلف جمع آوری شده است ارایه نموده تا مورد نقد و بررسی کارشناسان تغذیه گیاهی قرار گیرد و همچنین برخی از نتایج عملی تیمارهای کودی در باغات این مجموعه نیز آورده شده است.
خاک
l خاک مناسب پسته
l روش اصلاح خاک های شور
l روشهای اصلاح خاک های سدیک (قلیایی)
l حدود طبیعی عناصر موجود در خاک در باغات پسته
خاک مناسب پسته
l کشت پسته در رده های مختلفی از خاک با موفقیت انجام می شود. در مناطق پسته کاری ایران بافت شنی لومی که یک بافت متوسط میباشد بهترین محصول را تولید مینماید.همچنین در بافت های سنگین تر خاک مثل لوم – رسی – سیلتی و حتی لوم رسی محصول مناسبی تولید شده است.وجود زهکش های طبیعی همانند یک لایه شنی در عمق بیش از 2 متر از سطح خاک میتواند سنگینی بافت را جبران نماید. وجود خاک های کم عمق و یا سخت لایه باعث میشود که قسمت های هوایی و زیرزمینی درخت کوتاه مانده ? در نتیجه باروری و عملکرد آن به طور محسوسی کاهش یابد. درختان پسته در شرایط ماندابی رشد مناسبی ندارند. همچنین در خاک های دارای قلیاییتPH)) بالا جذب عناصر بالاخص عناصر میکرو ناچیز میباشد.
روش اصلاح خاک های شور
l تنها را ه ممکن برای خارج ساختن نمک های محلول شستشوی خاک است. اما باید با احتیاط انجام شود چون اگر خاک های خیلی شور بدون در نظر گرفتن مواد اصلاح کننده آبشویی شوند به خاک های قلیایی تبدیل میشوند. در خاک های شور به دلیل موجود نبودن سدیم روی سطح کلویید های رسی و در نتیجه نفوذ پذیری بهتر خاک اصلاح این نوع خاک معمولا بوسیله غرقاب کردن زمین انجام میگیرد . عمق خاکی که به این طریق اصلاح میشود حدوداً برابر عمق آبی است که در خاک نفوذ و از آن عبور میکند.
روشهای اصلاح خاک های سدیک (قلیایی)
l در خاک های قلیایی سدیم به صورت تبادلی روی ذرات کلوییدی قرار دارد. برای اصلاح خاک مورد نظر میبایست سدیم تبادلی به وسیله کلسیم جایگزین گردد. برای افزودن کلسیم به خاک منابع متعددی از جمله نمک های محلول ? آهک ? گچ و یا در خاک های آهکی با افزایش اسید یا مواد تولید کننده اسید (گوگرد)? کلسیم را وارد محلول خاک میکنند.

کود برای پسته

درخت پسته احتیاج به کود فراوان دارد و کود دامی به تنهایی نمی‌تواند رفع احتیاجات درخت پسته را از حیث مواد غذایی برای محصول زیاد بکند. لذا باید علاوه بر کود دامی از کودهای شیمیایی نیز استفاده کرد. کود دامی را پاییز به درخت می‌دهند و کود شیمیایی را در دو دفعه یکی در اسفند ماه و دیگری در خرداد ماه با خاک مخلوط می‌کنند.
همچنین به طریقه محلول پاشی در اواخر بهار (زمانی که میوه در حال پر شدن می باشد ) می توان کیفیت و کمیت مغر را افزایش داد . استفاده از کودهای ریز مغذی توصیه می گردد.
گرده افشانی (pollination ) پسته

گرده افشانی پسته بوسیله باد صورت می‌گیرد. با توجه به این كه گل‌ها بدون گلبرگ هستند و جذابیتی برای حشرات مخصوصاً زنبور عسل نداشته، ممكن است زنبور عسل برای جمع آوری گرده،گلهای نر را لمس كند ولی در گرده افشانی نقشی ندارد.
عدم جریان هوا (باد) و آب و هوای بارانی، شرایط نامساعدی را برای پراكندگی دانه‌های گرده ایجاد می‌نمایند. همچنین بادهای شدید و طوفانی باعث خشك‌شدن سطح كلاله و بارندگی باعث شستشوی سطح كلاله و از بین رفتن چسبندگی آن می‌شود. دوره پذیرش كلاله مادگی را حدود 3تا 5 روز گزارش كرده‌اندكه در صورت وجود شرایط محیطی مناسب و تامین گرده مناسب و كافی، دانه گره جوانه زده، لوله گرده رشد كرده وارد تخمدان می‌شود و پس از تركیب با سلول تخم، جنین را به وجود می‌آورد. درصورتی‌كه گرده افشانی انجام نگیرد ریزش گـــل اتفاق می‌افتد. میوه‌ها پاتنوكارپ (پوك) می‌شوند. ریزش گل‌های گرده افشانی نشده معمولا ظرف مدت 4-3 هفته پس از مرحله تمام گل انجام می‌شود.نسبت مناسب پایه‌های نر و ماده در یك باغ مهمترین عوامل موثر در گرده‌افشانی پسته است و رعایت نسبت یك درخت نر به ازای هر 15-10 درخت ماده می‌تواند گرده كافی و مورد نیاز را تامین نموده و مشكل كمبود گرده را برطرف نماید. كاشت یك ردیف درختان نر عمود بر مسیر باد غالب و در حاشیه باغ می‌تواند علاوه بر تولید گرده مناسب و فراوان به عنوان باد‌شكن نیز عمل نماید. درمناطقی كه گرده كافی وجود ندارد یا شرایط محیطی مانع از انجام گرده‌افشانی طبیعی می‌شود گرده‌افشانی مصنوعی به وسیله انسان امكان‌پذیر بوده كه باید از گرده‌های مطمئن و سالم تازه استفاه نم

 

نقش ازت در باروری و تولید پسته 

 

ازت :

نقش اصلی ازت در گیاه ساخت پروتئینهای گیاهی بوده كه نقشی ساختاری و كلیدی می باشد رشد و باردهی درختان پسته به میزان زیادی به ازت بستگی دارد و كمبود آن رشد ، باروری و تولید محصول را محدود می سازد . بطوركلی نیاز گیاه پسته به ازت ، 600 گرم ازت خالص به ازای هردرخت در سال پرمحصول بوده و براساس درصد ازت كودهای ازته ، میزان مصرف هریك از كودها قابل محاسبه می باشد . كود اوره با داشتن 46 درصد ازت دربین كودهای ازته معمولی دارای بیشترین درصد ازت می باشد اما بعلت تبدیل آن به گاز آمونیاك و تصاعد آن در صورتیكه كود اوره در سطح خاك داده شود و همچنین تشكیل یون بی كربنات در اثر تجزیه اوره كه در جذب و ایفای نقش سایر عناصر بویژه عنصر آهن ایجاد مشكل می كند ، كود مناسبی جهت مناطق پسته كاری كه بی كربنات آب آبیاری وخاك آنها بالا می باشد ، نیست . كود نیترات آمونیم حاوی 35 درصد ازت كه هردو شكل آمونیم و نیترات را دارا می باشد . نیترات حاصل از تجزیه نیترات آمونیم سریعا" توسط گیاه قابل جذب می باشد اما در آبیاریهای سنگین بعلت حلالیت بالا و حركت سریع ، نیترات در اعماق خاك حركت كرده و از دسترس گیاه خارج می شود در نتیجه در خاكهای شنی و سبك بدلیل شستشوی نیترات و در خاكهای شور بدلیل ضریب شوری بالای نیترات آمونیم این كود توصیه نمی شود . كود سولفات آمونیم حاوی 20 درصد ازت و 24 درصد گوگرد می باشد . یون آمونیم حاصل از تجزیه سولفات آمونیم ، ممكن است مقداری از آن بین لایه های كانیهای رسی تثبیت گردد و همچنین بعلت بار مثبت درگیر واكنشهای تبادلی گردد . یون سولفات مستقیما" قابل جذب توسط گیاه بوده بعلاوه موجب كاهش موضعی PH شده و خاصیت اصلاح كنندگی دارد بنابراین كود سولفات آمونیم در خاكهای سبك و شنی بعلت قابلیت شستشوی كم سولفات آمونیم كه جذب ذرات خاك می گردد و در خاكهای قلیایی با PH بالا بعلت خاصیت اصلاح كنندگی بنیان سولفات موجود در این كود توصیه می گردد . بطوركلی اگر كودازته مصرفی در باغات پسته در 3 نوبت اواخر اسفند یا اوایل فروردین ، 10 تیر لغایت 31تیر ، و اواخر مرداد مصرف شوند بازدهی بالاتری می توانند داشته باشند در حالت عادی با توجه به نیاز 600 گرم ازت خالص به ازای هر درخت مقدار 300 كیلوگرم در هكتار سولفات آمونیم در اواخر اسفند و 350 كیلوگرم در هكتار نیترات آمونیم در 10 تیر لغایت 31 تیر ( هنگام پرشدن مغز پسته ) و 300 كیلوگرم در هكتار سولفات آمونیم در اواخر مرداد ماه می تواند جهت باغات پسته بارور و برای درختان بزرگتر از 20 سال مصرف شود . علائم كمبود ازت : كمبود ازت موجب زردی برگها ، كاهش رشد تاج درخت ، كوچكی برگها ، باریك ماندن شاخه های تازه رشد كرده و كاهش رشد قطری شاخه ها ، قرمزشدن پوست درخت و رگبرگها و دمبرگها ، ریزش زودتر از معمول برگها در پائیز و كم مغز شدن و سبكی دانه ها می شود . حد بحرانی ازت درخاك PPm2000 – PPm1000 و حد بحرانی آن در برگ پسته 5/2 – 2 درصد ماده خشك می باشد . بایستی توجه نمود هنگامی كه كود ازته جلوی آب و در سطح خاك مصرف شده ، ارتفاع آب آبیاری بیشتر از 10 سانتی متر نبوده و از آبیاری سنگین اجتناب شود . فسفــر : قابلیت دسترسی به فسفر خاك توسط گیاه بیش از آنكه به مقدار آن در خاك بستگی داشته باشد به PH و شرایط خاك بستگی دارد . PH كمی اسیدی تا خنثی بهترین PH برای قابلیت دسترسی به فسفر می باشد . درخاكهای قلیایی تشكیل فسفاتهای كلسیم كه حلالیت بسیار كم داشته و تبدیل آنها به فرمهای محلول نیز كند صورت می گیرد ، موجب كاهش قابلیت دسترسی به فسفر توسط گیاه می شود . فسفر از جمله عناصری است كه در خاك بسیار كند حركت كرده و توسط ذرات خاك تثبیت می گردد . در نتیجه كودهای فسفره بایستی در نزدیكی ریشه مصرف شده و از مخلوط كردن این كود با خاك به جهت جلوگیری از تثبیت و غیرفعال شدن آن بایستی جلوگیری نمود . حد بحرانی فسفر در خاك PPm 15 و در برگ پسته 14/0 درصد ماده خشك می باشد . ازجمله علائم كمبود فسفر ، ارغوانی شدن برگ سرشاخه ها ، باریك شدن شاخه ها ، برهنه شدن درخت ، دیرباز شدن جوانه ها و تیره شدن رنگ برگهای پیر می باشد . پتــاسیــم :

نقش پتاسیم در گیاه بیشتر كاتالیزوری بوده و كمبود آن مقاومت گیاه را در برابر آفات و بیماریهاكاهش می دهد . پتاسیم موجب تسهیل نفوذ آب در سلولهای گیاهی و سبب كنترل عمل باز و بسته شدن روزنه های برگ در هنگام تبخیر و تعرق می شود . جذب پتاسیم در سال پرمحصول ( ON ) حدود 6 برابر سال كم محصول ( Off ) بوده و بیش از 90 درصد كل جذب سالیانه پتاسیم در طی دوره پرشدن مغز اتفاق می افتد . درختان پسته پتاسیم زیادی جذب می نمایند بطوریكه جذب سالیانه پتاسیم توسط درخت پسته به جذب ازت و نیتروژن كه پرمصرف ترین عنصر غذایی است نزدیك می باشد . حد بحرانی پتاسیم قابل جذب درخاك PPm300 و دربرگ2 – 5/1درصد ماده خشك می باشد . مصرف پتاسیم موجب افزایش درصد خندانی و كاهش پوكی دانه های پسته نیز می گردد. درصورت كمبود این عنصر در گیاه پسته حاشیه برگها به سمت بالا پیچیده همچنین برگهایی كه كمبود پتاسیم دارند ، حاشیه سوختگی قهوه ای را نشان می دهند . برای كوددهی به باغات فاقد پتاسیم درخاكهای با بافت سنگین و رسی می بایستی مقادیر زیادی از كودهای پتاسه درون شیار كودی مصرف شود در غیر اینصورت درختان پاسخ مناسبی به دریافت كود نخواهند داد ( حداقل 3كیلوگرم سولفات پتاسیم به ازای هر درخت بارده و بزرگ ) در اراضی سبك و شنی مقدار مصرف كودهای پتاسه می تواند كمتر در نظرگرفته شود .

 

از آنجایی كه 90 درصد جذب پتاسیم توسط درخت پسته در طی دوره پرشدن مغز اتفاق می افتد ، محلولپاشی با كودهای حاوی درصد بالای پتاسیم و همچنین كاربرد كودهای پتاسه محلول در آب همراه با آب آبیاری ، در طی این دوره زمانی به بهبود كیفیت محصول و افزایش عملكرد محصول كمك شایان توجهی می نماید . گـــوگـــرد : گوگرد بصورت یون سولفات در محلول خاك وجود داشته و بعلت داشتن بارمنفی جذب ذرات خاك نمی شود ، اكسید و احیاء گوگرد درخاك بیولوژیكی بوده و میكرو ارگانیسمهای خاك می توانند گوگرد را به بون سولفات تبدیل و قابل استفاده برای گیاه نمایند . اضافه كردن گوگرد به خاك علاوه بر تامین نیاز غذایی گیاه ، از نظر خواص اصلاحی و تاثیری كه روی PH خاك دارد مفید می باشد . برای موثر بودن مصرف گوگرد بایستی شرایط از نظر تهویه رطوبت فراهم باشد تا میكرو ارگانیسمهای خاك بتوانند گوگرد را به سولفات تبدیل نمایند و این امر موجب كاهش موضعی PH گردد . علائم كمبود گوگرد مشابه علائم كمبود ازت بوده و شامل زردی برگهای جوان ، كاهش رشد گیاه و نازكی شاخه ها می باشد . حد بحرانی گوگرد در خاك PPm 15 و در برگ پسته 3/0 درصد ماده خشك می باشد . مقدار 1 – 5/0 تن گوگرد ترجیحا" میكرونیزه در هر هكتار مخلوط با كودحیوانی در چالكودها جهت باغات پسته قابل توصیه می باشد . كلسیـــم : درخاكهای مناطق خشك و نیمه خشك ، كلسیم نسبت به سایر عناصر غذایی به مقدار بیشتری در محلول خاك وجود دارد اما فقط وجود آن در خاك و بافتهای گیاه و برگ ، دلیل براینكه محدودیتی از نظر آن وجود ندارد نیست و باید مطمئن شد كه آیا عنصر مذكور در گیاه از تحرك مناسبی برخوردار بوده و آیا قادر به انجام وظیفه خود می باشد یا خیر . بنابراین مشكل اصلی كمبود كلسیم ، جذب آن از طریق خاك نبوده بلكه انتقال آن در داخل گیاه است كه موجب بروز عوارض ناشی از كمبود كلسیم بخصوص در میوه ها كه بیشتر از بقیه اندامهای گیاه به كلسیم نیاز دارند ، می شود . از جمله عوارض كمبود كلسیم در درختان پسته عارضه لكه پوست استخوانی در دانه های پسته می باشد كه با 3 نوبت محلولپاشی با كودهای حاوی كلسیم در اوایل فصل رشد ( اواخر فروردین تا اواخر اردیبهشت ) با فاصله 15 – 10 روزه می توان از شدت عارضه تا مقدار بسیار زیادی كاست . حد بحرانی كلسیم در برگ پسته حدود 2 درصد ماده خشك گیاهی است . در خاك میزان كلسیم در ارتباط با منیزیم و سدیم سنجیده می شود و نسبت جذب سدیم ( SAR ) كمتر از 15 و نسبت كلسیم به منیزیم بیش از یك در خاك می تواند نشاندهنده وضعیت نسبتا" مناسب كلسیم در خاك باشد . در درختان پسته مبتلا به كمبود كلسیم ، برگهای جوان و نزدیك انتهای شاخه به شكل چروكیده و كج در آمده و نوك برگها و حاشیه آنها بطرف بالا و یا پائین لوله می شود . كمبود كلسیم در درختان پسته بیشتر كیفی بوده و در نتیجه اثرات متقابل با عناصر دیگر یا عدم انتقال مناسب در گیاه اتفاق می افتد درصورت نیاز می توان از 200 – 100 تن گچ خام در هكتار جهت اصلاح خاك و رفع نیاز گیاه به كلسیم استفاده نمود . منیـــــزیـــــم : منیزیم بصورت یون منیزیم از محلول خاك جذب شده و درخاكهای مناطق خشك و نیمه خشك به مقدار زیادی بصورت جذب سطحی ذرات خاك وجود دارد . درنتیجه در این خاكها بیشتر با مسئله زیاد بود و مسمومیت این عنصر روبرو هستیم تا كمبود و كمبود احتمالی آن نیز بیشتر ممكن است در خاكهای شنی اتفاق بیفتد . حدبحرانی منیزیم در خاك PPm15 و دربرگ پسته 6/0 درصد ماده خشك گیاهی می باشد . كمبود آن موجب ظهور رنگ زرد و كلروز بین رگبرگی در برگهای مسن و پیر گیاه می شود . درصورت كمبود مصرف 400 كیلوگرم سولفات منیزیم در هكتار در چالكود و در صورت مسمومیت مصرف گچ و پتاسیم در مقادیر زیاد توصیه می گردد . آهــــــن : آهن یكی از عناصر ضروری برای رشد تمامی گیاهان است . درصورت كمبود آن كلروفیل به مقدار كافی در سلولهای برگ تولید نمی شود . زردی برگ ناشی از آهك ، شكل خاصی از كمبود آهن در گیاه است كه بخش وسیعی از كشور ما را فراگرفته است . آبیاری بیش از حد ، مصرف بی رویه و نامتعادل كودهای شیمیایی ، كمبود مواد آلی و فشرده شدن خاك و زیادی بی كربنات در محلول خاك از جمله عوامل موثر در كاهش جذب آهن توسط گیاه می باشد . درصورت كمبود آهن ، كلروفیل به مقدار كافی در سلولهای برگ تولید نشده ، ابتدا فاصله بین رگبرگها زرد شده و باشدت یافتن كمبود ، تمامی سطح برگ زرد می شود . بدلیل آنكه آهن در گیاه متحرك نمی باشد این علائم ابتدا در برگهای جوان و قسمتهای فوقانی گیاه ظاهر شده و با پیشرفت كمبود تمامی گیاه را در بر می گیرد . حد بحرانی آهن در خاك PPm10 – 7 و در برگ پسته PPm 100می باشد . جهت مصرف خاكی آهن بایستی حتما" از كودهایی با بنیان كلات EDDHA نظیر سكوسترین آهن استفاده نمود جهت محلولپاشی از كودهای آهن با بنیان كلات EDTA نیز می توان استفاده نمود . روی : مقدار روی در محلول خاك بسیار ناچیز بوده و هرچه PH خاك بیشتر شود از مقدار روی قابل جذب گیاه كاسته می شود بنابراین در خاكهای با PH قلیایی كه خاص خاكهای آهكی است كمبود روی شایع و گسترده می باشد . استفاده زیاد از كودهای فسفره در خاكهایی كه مقدار روی قابل استفاده كمی دارند ، موجب بروز كمبود تحمیلی روی در گیاه می شود . روی در بسیاری از سیستمهای آنزیمی گیاه نقش كاتالیزوری فعال كننده و یا ساختمانی داشته و در ساخته شدن و تجزیه پروتئینها در گیاه نیز دخیل است . یكی از بارزترین نقشهای روی در ساخت اسید آمینه تریپتوفان بعنوان پیش نیاز ساخت هورمون اكسین است كه در رشد طولی شاخه ها موثر می باشد . همچنین روی در مرحله گرده افشانی و جوانه زدن دانه های گرده نقش اصلی را ایفاء نموده و موجب تسریع در رشد لوله گرده شده و در نتیجه امكان لقاح و تشكیل میوه را افزایش می دهد . از جمله علائم كمبود روی ، تاخیر در باز شدن جوانه های رویشی و زایشی حتی تا مدت یك ماه ، تشكیل دانه های كوچكتر و قرمزتر از دانه های سالم ، ریزبرگی ، كم برگی ، كوچك شدن میان گره های سرشاخه و روزت می باشد . حد بحرانی روی در خاك PPm2 و در برگ پسته PPm 30 می باشد . مصرف خاكی سولفات روی در چالكود به همراه كود حیوانی به میزان حداقل 250 گرم به ازای هردرخت در باغات دچار كمبود همچنین محلولپاشی سولفات روی پس از برداشت و اواخر اسفند هنگام تورم جوانه ها و در اردیبهشت ماه در باغات پسته توصیه می گردد . منگنـــــز : یون دوظرفیتی منگنز در مجموع محلولترین فرم آن و قابل جذب برای گیاه می باشد نقش عمده منگنز در گیاه مشاركت در سیستمهای تركیبی است منگنز در تولید كلروفیل نقش اساسی داشته و متابولیسم ازت و واكنشهای آبی فتوسنتز نیز از منگنزتاثیر می گیرند . منگنز و آهن بر روی یكدیگر دارای اثر متقابل می باشند حدبحرانی منگنز در خاك PPm8 و در برگ پسته PPm50 است . بعلت تحرك كم منگنز در گیاه علائم كمبود نخست در بافتهای جوان مشاهده می شوند . علائم كمبود شبیه علائم كمبود آهن بوده با این تفاوت كه در كمبود منگنز قسمتی از حاشیه برگ سبز باقی می ماند . نكته حائز اهمیت و قابل اشاره در ارتباط با نقش عنصر منگنز در گیاه پسته ، تحقیقی است كه نشان داده مهمترین عنصر غذایی كه در تفاوت بین باغات با عملكرد بالا با باغات با عملكرد پائین ایفای نقش می كند ، عنصر منگنز می باشد . مـس : نقش مس در گیاه بیشتر در فعالیتهای آنزیمی گیاه خصوصا" فعال كردن آنزیمهای اكسیداز می باشد . قابلیت دسترسی به مس برای گیاه نظیر اغلب ریزمغذیها به PH خاك بستگی داشته و با افزایش PH از قابلیت جذب آن كاسته می شود همچنین در خاكهای آلی نیز مس اغلب به فرم كمپلكسهای آلی بسیار پایدار وجود داشته و با پیوند بسیار سختی بین مولكولهای آلی جای می گیرد در نتیجه قابلیت جذب آن برای گیاه كم شده و نمی تواند بوسیله گیاه مورد استفاده قرارگیرد در نتیجه برخلاف تمامی عناصر غذایی ریزمغذی بایستی حتی المقدور با كودهای حیوانی و دامی مخلوط نگردد . مس با فسفر و آهن و روی اثر متقابل دارد . حدبحرانی مس در خاك PPm 1 و در برگ پسته PPm10 می باشد علائم كمبود مس در گیاه پسته بصورت سوختگی برگهای نزدیك به نوك سرشاخه ها ، قلبی شكل شدن برگهای نورس و عصایی شكل شدن شاخه های بالائی درخت و تابیدن آنها به سمت پائین می باشد . بـــر : یكی از منابع اصلی بر خاك ، آب آبیاری و بر موجود در آن می باشد اما لزوما" آبهای شور دارای بر زیاد نیستند . بر در فعالیتهای زایشی ، گرده افشانی ، تقسیم سلولی بافتهای مریستمی ، ترمیم بافتهای آوندی ، متابولیسم كربوهیدراتها و انتقال آنها نقش ایفاء می نماید . درخاكهای دارای بافت سبك ، بر در اثر بارندگی و یا آبیاری شسته شده و از دسترس گیاه خارج می گردد همچنین در PH بالاتر از هشت و درخاكهای آهكی میزان جذب بر به میزان زیادی كاهش می یابد كه این امر بعلت واكنش متقابل بین كلسیم و بر می باشد . حدبحرانی بر در خاك PPm1 و در برگ پسته PPm250 می باشد . از علائم كمبود بر در گیاه پسته ، پیچیده شدن حاشیه برگها ، تغییر شكل برگ بصورت فنجانی ، پوكی محصول و عدم خوشه بندی مناسب را می توان نام برد درصورت كمبود محلولپاشی اسیدبوریك در پائیز پس از برداشت و یا اواخر اسفند هنگام تورم جوانه ها توصیه می گردد.

ود و گرده‌افشانی را 2 تا 3 مرتبه تكرار كرد

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 خواص میوه ها با توجه به رنگ شان!!
 

خواص میوه ها با توجه به رنگ شان!!

 

در اولین قدم این رنگ اشیا است كه شما را به طرف آن شیء جذب و یا از آن دور می‌كند.در واقع احساس آرامش،لذت ناراحتی،تنش،صلح و دوستی و ... همه و همه در پرتو رنگ‌هاست.رنگ‌ها تمامی محیط ما و حتی خود ما را نیز تسخیر كرده‌اند و در تمام جسم جان و روح ما تاثیر گذارند. مثلا در مورد رنگ سیب سرخ و زیبا علاوه بر لذتی كه از رنگ آن در هنگام خوردن می‌بریم و در ما احساس شادابی و نشاط ایجاد می‌كند،در خواصش نیز تاثیر فراوانی دارد.تمامی سبزیجات و میوه‌هایی كه روزانه مصرف می‌كنید با توجه به نوع رنگشان منافع خاصی برای شما دارند.شاید تعجب كنید،اما فراموش نكنید كه رنگ‌ها بر همه وجود ما و در تمامی جوانب نفوذ دارند و این هم یك روش نفوذی آنهاست.

رنگ سبز
رنگی‌ است آرامش بخش و با دیدن این رنگ شما احساس آرامش می‌كنید و از وجودش لذت می‌برید و جالب اینجاست كه همین رنگ زیبا و آرامش بخش علاوه بر این كه شما را در ظاهر جذب می‌كند و شما از آن لذت می‌برید خواص درمانی بسیاری نیز دارد و برای جسمتان مفید است
.در واقع هر چیز سبزی كه شما می‌بینید این خاصیت را داراست و این در مورد میوه‌ها و سبزیجات سبز رنگ نیز صادق است.این رنگ برای افراد عصبی و نا ‌آرام بسیار مفید است.رنگ سبز خاصیت ضد عفونی‌كننده‌ دارد و مناسب برای بیماری‌های قلبی عروقی و بیماری‌های روده‌‌ای (یبوست)‌،معده (سوء‌هاضمه،زخم معده و...)،كلیه (سنگ كلیه و ناراحتی‌های مجاری ادراری)‌، ریه (مشكلات تنفسی،آسم و ...) و رحم می‌باشد.
این رنگ برای درمان زخم‌های عمیق سوختگی‌های شدید نیز موثر است.این خواص در میوه‌ها و سبزیجاتی كه سبز رنگ هستند به وفور یافت می‌شود.تحقیقات نشان داده میوه‌ها و سبزیجات سبز رنگ خاصیت ضدعفونی‌كنندگی دارند و در هضم غذا و جذب آن موثرند.
میوه‌ها و سبزیجات سبز رنگ برای افرادی كه از بیماری‌های عصبی رنج می‌برند توصیه شده است. سبزیجات سبز رنگ همچنین در درمان زخم‌های عمیق و سوختگی ‌ها و بیماری‌ های ریوی و كلیوی بسیار موثر است و در بهبود بیماری‌های قلبی مصرف فراوان دارد.مثلا جعفری دارای خواص ضد عفونی‌كننده خون و دستگاه گوارش می‌باشد.جعفری موجب تحریك عضلات روده و رحم می‌شود و مناسب برای معده و هضم غذاست.برگ این گیاه مناسب برای زخم‌های عمیق است و جوشانده آن مناسب برای بیماری‌های كلیوی و مجاری ادرار است.
انگور سبز
این میوه مناسب برای بیماری‌های اعصاب است.مواد غذایی موجود در انگور به هضم غذا و جذب آن در معده كمك فراوانی می‌كند و در درمان بیماری‌های سوءهاضمه،سل ریوی،مشكلات كلیوی (سنگ كلیه)‌ و یبوست كمك فراوانی می‌كند.همچنین باعث دفع سموم و مواد زائد از بدن می‌شود.آب انگور مغذی عضله قلب است.انگور اختلالات قلبی حاصله از ازدیاد فشارخون را از بین می‌برد و دارای اثر تقویت‌كننده قلب است.
انگور موجب ازدیاد ترشح صفرا می‌شود و عمل هضم را تحریك و تسریع می‌بخشد و تخمیرهای روده‌ای را كاهش می‌دهد.

كاهو
كاهو در درمان تپش قلب و سرفه و مشكلات ریوی موثر است.همچنین آرام‌ كننده اعصاب است.كاهو برای دفع مواد زاید در روده‌ها و جلوگیری از یبوست مناسب است.از جوشانده كاهو می‌توان برای درمان سوختگی‌ها و زخم‌ها استفاده كرد.
لوبیا سبز
از لوبیا سبز برای درمان كسالت‌های شدید كلیوی استفاده می‌شود.این سبزی همچنین در درمان بیماری‌های قلبی نیز موثر است.وجود فسفر در لوبیا برای اعصاب مفید است.خرده شده و یا پوره شده دانه لوبیا به عنوان ضماد برای مواضع سوختگی و سایر التهابات پوستی و زخم‌ها موثر است.
ترخون
ترخون به دلیل داشتن اسانس‌های معطر در خود مجاری دستگاه گوارشی را ضدعفونی می‌كند و محرك مناسبی برای معده به شمار می‌رود.این سبزی برای بیماری‌های رحم و تسهیل جریان خون قاعدگی بسیار موثر است.

رنگ قرمز
رنگی‌است محرك و اشتهاآور.رنگی پر انرژی كه همین خصوصیات در مواد غذایی قرمز رنگ هم دیده می‌شود.معمولا ما برای خوردن خوراكی‌هایی با رنگ قرمز بسیار راغب هستیم.
این رنگ و در واقع میوه‌ها و سبزیجات‌ قرمز رنگ علاوه بر این كه افزایش‌ دهنده اشتها هستند،برای افراد كم خون و افرادی كه كمبود آهن دارند بسیار مناسب است.همچنین در درمان عفونت‌‌ها و سوختگی‌های شدید بسیار موثر است و معمولا این ‌گونه میوه‌ها و سبزیجات در درمان بیماری‌‌های ریوی،مشكلات روده (یبوست)‌ و رحم به كار برده می‌شود.مواد غذایی قرمز رنگ بسیار پر انرژی بوده و در تقویت قلب و افزایش فشار خون و غلظت خون بسیار مفید و تقویت‌كننده روده و كبد است.
گیلاس‌
تقویت‌كننده و انرژی‌ زا.تنظیم ‌كننده كبد و مناسب برای رفع یبوست و اشتها ‌آور،دفع‌كننده مواد زائد و سموم از بدن.
توت ‌فرنگی‌
در درمان سل ریوی بسیار سودمند است و همچنین در درمان عفونت‌های روده.

انار
جلوگیری از تنگی نفس.مناسب برای روده و تصفیه‌كننده خون.

انگور فرنگی‌
موثر در درمان تب‌های عفونی،محرك اشتها و رفع یبوست.

شاتوت‌
تصفیه‌كننده خون،مناسب برای بیماری‌های كم‌خونی و مشكلات ریوی.

فلفل‌قرمز
تحریك قوای هاضمه،مناسب برای خونریزی‌های رحم،رفع فلج،رفع یبوست و بیماری‌‌های روده.

رنگ نارنجی‌
رنگی جذاب و سر زنده و شاداب،كه در نهایت جذابیت و جلب توجه احساس ‌زدگی ایجاد نمی‌كند. سبزیجات و میوه‌های نارنجی رنگ و كلا هر شی نارنجی رنگ در افزایش شیر مادران بسیار موثر است.مواد غذایی نارنجی رنگ بسیار انرژی‌ زا است و محرك مناسبی برای اعصاب و سودمند برای مشكلات تنفسی و ضد سرفه،ضد آسم و سل ریوی هستند و در درمان سنگ كلیه و كیسه صفرا و بیماری‌های معده و روده موثر هستند.
هویج‌
افزایش شیر مادر،مناسب برای درمان اختلالات شدید روده‌ای،بهبود دهنده زخم‌های دستگاه گوارش،رفع‌كننده یبوست،ضد عفونی‌كننده روده،تقویت‌كننده اعصاب و انرژی‌زا و موثر در بهبود عفونت‌های ریوی.
پرتقال و نارنگی‌
تقویت‌كننده دستگاه عصبی،عضلات و غدد،مناسب برای رفع اختلالات دستگاه گوارش،كبد و روده‌ها.

زالزالك‌
مناسب برای درمان بیماری‌های روده و رفع كم‌خونی.

رنگ زرد
رنگی شادی‌آفرین،درخشان،زنده و محرك.سبزیجات و میوه‌های زردرنگ معمولا اشتها آور و در عین حال مناسب برای هضم غذا می‌باشند.میوه‌جات و سبزی‌های زرد‌رنگ تصفیه‌كننده كبد و روده‌ها و كلیه‌هاست.این مواد غذایی در درمان بیماری‌های معده (ورم معده)‌ كیسه صفرا یبوست و فشار خون و همین طور مشكلات ریوی مناسب هستند و در تقویت غدد لنفاوی قلب موثرند و بسیار انرژی‌زا می‌باشند و محرك اعصاب.

زردآلو
سرشار از انرژی،موثر در درمان یبوست،كاهش‌دهنده افسردگی و تقویت‌كننده اعصاب.

آناناس‌
تقویت‌كننده روده،نیرو بخش،مناسب برای هضم غذا و موثر در بیماری‌های ریه.

به‌
تقویت‌كننده اعصاب و قلب،موثر در درمان بیماری‌های ریوی و سل.همچنین در درمان ورم معده و روده از این میوه استفاده می‌شود.
گلابی‌
از بین برنده ضعف و بی‌حالی،تقویت‌كننده اعصاب،رفع تنبلی روده‌ها،رفع یبوست و بیماری‌های روده‌ای و معده،موثر در درمان سل ریوی،از بین برنده سنگ كلیه.
آلو
انرژی‌زا و از بین برنده كم‌خونی و ضعف و سستی،برطرف‌كننده یبوست،محرك اعصاب،مناسب برای كلیه‌ها.

سیب زرد
انرژی‌ساز،ضد عفونی ‌كننده قوی روده و مناسب برای تقویت روده‌ها و معده،محرك كلیه‌ها و مناسب برای سنگ كلیه و مجاری ادرار،تقویت‌كننده اعصاب،رفع‌كننده یبوست و اسهال، مناسب برای اختلالات تنفسی.
 
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 دفع مگس در طبیعت

دفع مگس در طبیعت

 



کلیه حشرات بخشی جدایی ناپذیر از اکوسیستم اطراف ما می باشند. مانند حلقه های زنجیر، طبیعت و جانوران وابسته به حضور حشرات هستند. بخش بسیار مهمی از غذای جانوران از همین حشرات به ظاهر مزاحم تامین می شود. به عنوان نمونه می توان به کلاغ اشاره کرد که در یک روز بیش از 16 حشره می خورد و خود او منبع غذایی جانوران دیگر است.

در جهان بیش از 100،000 نوع مگس شناسایی شده است. مگسها در همه جای کره زمین وجود دارند حتی در دور افتاده ترین کویرهای ایران و یا در جزایر گمنام اقیانوس آرام نیز می توان به راحتی آنها را یافت. در دسته بندی حشره شناسی، مگس ها متعلق به دسته بندی Dipetra (دو بال ها) هستند. اکثر حشرات دارای 4 بال هستند. بر روی بدن مگس ها دو هدایتگر در کنار بالها قرار دارد. این هدایتگرها در زمانهای بسیار دور بال بوده اند که در اثر تغییرات ژنتیکی به صورت هدایتگر درآمده اند. این هدایتگرها باعث می شوند مگس ها در هنگام پرواز قدرت مانور بسیار بالایی داشته باشند. آنها می توانند در حالت پرواز ساکن باشند و حتی به عقب پرواز کنندو یا بسرعت تغییر مسیر داده و در حالت پرواز جهش و یا شیرجه انجام دهند.

مانند سایر حشرات، مگسها دارای 6 پا و بدن 3 تکه شامل head سر ، thorax سینه و abdomen دم می باشند. مگس ها دارای پاهای مودار و چسبنده هستند که این قابلیت را برای آنها ایجاد می کند که بر روی شیبهای بسیار صاف و صیغلی بنشینند و بدون آنکه لیز بخورند به راحتی حرکت کنند. مگس ها بر روی گیاهان، بر روی سایر جانوران، مردارها و ... تخمگذاری می کنند. تخم مگس پس از طی مراحلی تبدیل به اصطلاحا لارو larvae می شود که کاربردی بسیار شفابخش در درمان دیابت دارد.

مگس ها جزو حشرات خونسرد هستند. آنها در مکانهای مختلف پرواز می کنند و به دنبال منشا حرارت خارجی می گردند. اکثر مگس ها دارای 3 چشم بزرگ هستند. هر چشم جانبی مگس دارای 4000 لنز 6 وجهی است بنا بر این آنها قادرند کوچکترین حرکت را شناسایی کنند. مگس ها بوسیله پاهای خود مزه را می چشند.

بسیاری از بیماریها مانند مالاریا، اسهال خونی، بیماری خواب و تب زرد بوسیله مگس های مکنده خون انتقال می یابند. بسیاری از بیماری های دیگر به صورت مکانیکی توسط کلیه مگس ها انتقال می یابند. بدین صورت که آنها پس از حمل میکروب یا ویروس آلوده با پاهای خود آنها را در مناطق دیگر پخش می کنند.

مگس های مختلف ذائقه های مختلفی دارند. مگس ها از شیره گیاهان، میوه ها، سایر حشرات، خون جانوران و انسان و ... تغذیه می کنند. مگس هایی که از خون تغدیه می کنند مگس های ماده هستند که محتویات خون را برای تخمگذاری مورد استفاده قرار می دهند.

مگس ها دارای قدرت بویایی و بینایی بسیار قوی هستند. رادارهای بویایی آنها تا 3 کیلومتر بو را تشخیص میدهند. پس با این قدرت مخفی کردن مواد غذایی از دید آنها کار بیهوده ای است . در زمانی کمتر از ثانیه قادر به شناسایی مکان جدید خواهند بود. در زیر پاره ای از روشهای دور نگه داشتن این موجودات در ظاهر مزاحم را بازگو خواهم کرد.

زمان فعالیت مگس ها از آغاز سپیده دم تا غروب آفتاب است.یکی از روشهای کارا در دور نگهداشتن مگس استفاده از یک کیسه فریزر پر از آب است که در برابر نور خورشید قرار گرفته باشد. تشعشعات ناشی از برخورد نور خورشید به کیسه و آب درون آن باعث فراری دادن مگس ها خواهد شد. اگر درون کیسه مقداری شیشه خورد شده و یا سکه ای قرار گیرد که شدت تشعشعات خورشید را افزایش دهد کارایی آن دوچندان خوهد شد.

روش دیگری برای دور کردن مگس ها توجه به ذائقه غذایی آنهاست. مگس ها نیز مانند انسان و سایر جانوران علاقه خاصی به بعضی از غذا ها دارند. قرار دادن این نوع غذاها در نزدیکی مکان کمپ باعث می شود که آنها به سمت آن بروند و دیگر مزاحمتی برای شما ایجاد نکنند. عسل، موز، الکل سفید که حاوی شکر باشد، تمشک، و انواع مربا منوی مورد علاقه مگس ها هستند. یک روش مناسب پهن کردن مربا بر روی یک سطح صاف است که باعث جذب مگس ها می شود. آنها پس از صرف مربا به علت چسبندگی قابلیت پرواز را از دست خواهند داد.

از روشهای متداول استفاده از بوهایی است که مگس ها از آن فرار می کنند.بوی سرکه باعث دور نگه داشتن مگس ها می شود. سرکه را در کاسه های کوچک قرار داده و آنرا در اطراف خود بگذارید تا نتیجه آنرا ببینید.

در صورتی که حشره کش دارای دیت به همراه دارید مقداری از آن را بر روی لباس خود اسپری کنید . ( به خاطر داشته باشید که حشره کش را بر روی پوست خود اسپری نکنید چون می تواند باعث حساسیت های پوستی گردد . حشره کشها دارای مواد شیمیایی از جمله "دیت" هستند. دیت باعث مرگ سریع سلولهای خاکستری مغز می شود و فراموشی زودرس را به همراه خواهد داشت . همچنین باعث تغییر در دی ان ای حیوانات از جمله موشها می شود و صدمات جبرا ناپذیری به طبیعت و شخص شما وارد می کند. دیت مهمترین عامل دفع و از بین بردن مگس است . بوی دیت باعث گمراه کردن مگس در فاصله نزدیک می شود . استفاده از حشره کشهای حاوی دیت در مقدار خیلی جزئی کافیست و استفاده در حجم زیاد از آنها تغییری در دفع مگس ایجاد نمی کند. )

روشن کردن آتش باعث فراری دادن مگس ها خواهد شد. علاوه بر این پاره ای از گیاهان مانند اسطوخودوس باعث فراری دادن مگس و پشه می شوند. در مناطق کویری می توانید در نزدیکی تاغزارها کمپ بزنید. بوی درخت تاغ مگسها رافراری می دهد

 

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 خطرات حذف صبحانه از وعده غذایی
 

خطرات حذف صبحانه از وعده غذایی


یک متخصص تغذیه گفت: حذف صبحانه سبب می شود که کارایی سیستم مغزی کاهش یابد.

سمیه صمدی اظهار داشت: کاهش دریافت میزان چربی ها به ویژه چربی های اشباع و افزایش استفاده از چربی های مفید نقش مهمی را در کمک افزایش توانایی های ذهنی دارد.

وی ادامه داد: خوردن وعده های غذایی منظم نیز در افزایش کارکرد سیستم مغزی بسیار مهم است.

متخصص تغذیه و رژیم درمانی با بیان اینکه بیشترین فاصله زمانی بین دو وعده در زمان صبحانه خوردن است، گفت: نخوردن صبحانه سبب می شود که کارایی سیستم مغزی کاهش یابد.

صمدی یادآور شد: در وعده غذایی نهار و شام نیز باید به تعادل و تنوع مواد مغذی دریافتی توجه بسیاری شود.

وی با تاکید بر اینکه با یک برنامه ریزی صحیح می توان تمام مواد مغذی مورد نیاز بدن را با سه وعده غذایی اصلی و سه میان وعده کم حجم تامین کرد، افزود: زیاده روی در مصرف هر کدام از وعده های غذایی سبب می شود تا ساعاتی خون به سمت دستگاه گوارش هدایت شود و با محروم ساختن، خون رسانی کافی و کارایی مغز کاهش می یابد.

متخصص تغذیه و رژیم درمانی خاطرنشان کرد: بهترین میان وعده برای کنکوری ها میوه ها است که حاوی قند و فیبر است.

صمدی افزود: سعی کنید یکی از میان وعده های خود را نیز با آجیل جایگزین کنید به دلیل اینکه علاوه بر رساندن انرژی کافی به بدن منبع خوبی برای تامین ویتامین های محلول در چربی مورد نیاز بدن است.

وی تصریح کرد: از میان ویتامین ها و مواد معدنی نیز ویتامین های گروه B ،E ،C، آهن، روی و منیزیوم منابع خوبی برای افزایش توانایی ذهنی افراد محسوب می شود.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 کلم بروکلی

خواص معجزه آسای کلم بروکلی

 




نتایج مطالعه ای که به تازگی صورت گرفته نشان می دهد، زنانی که میزان زیادی کلم بروکلی و دیگر منابع گیاهی حاوی آهن استفاده می کنند کمتر در معرض ابتلا به تنش های قبل از عادت ماهانه قرار می گیرند.

به گزارش سرویس سلامت ایسنا، متخصصان تغذیه و سلامت در این مطالعه دریافته اند زنانی که منابع غذایی و مکمل های غنی از آهن گیاهی مصرف می کنند کمتر دچار تنش های قبل از عادت ماهانه می شوند.

تیم پزشکان دانشگاه های ماساچوست و هاروارد بر این باورند که آهن موجود در غذاها با تنش های قبل از عادت ماهانه (PMT) مرتبط است چرا که آهن به آزاد شدن سروتونین در مغز کمک می کند و این هورمون در تنظیم خلق و خوی افراد بسیار موثر است.

اصطلاح «تنش های قبل از عادت ماهانه» در مورد علائمی که توسط برخی زنان در دو هفته قبل از عادت ماهانه تجربه می شود به کار می رود. از این اصطلاح با عنوان سندرم پیش از قاعدگی نیز یاد می شود.

این مطالعه روی ۳۰۰۰ پرستار در طول یک دوره ۱۰ ساله انجام شد. در شروع این مطالعه همه شرکت کنندگان اعلام کردند که تنش قبل از عادت ماهانه نداشته اند. در پایان دهه، یک سوم زنان از این سندرم برخوردار بودند و دو سوم دیگر هیچ گونه علامتی از این سندرم از خود نشان ندادند.

هنگامی که کارشناسان رژیم غذایی این ۳۰۰۰ پرستار را تحت آزمایش قرار دادند، متوجه ارتباط بین آهن گیاهی جذب شده و پیشرفت کند سندرم پیش از قاعدگی شدند. گروهی که روزانه حدود ۲۰ میلی گرم جذب آهن داشتند، ۳۰ تا ۴۰ درصد کمتر از افرادی که میزان آهن کمتری استفاده کردند گرفتار علائم این سندرم شدند.

به گزارش ایسنا به نقل از روزنامه تلگراف، کارشناسان همچنین نشانه هایی یافتند بر این مبنی که جذب مقادیر بالای عنصر «روی» نیز خطر ابتلا به سندرم پیش از قاعدگی را کاهش می دهد.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 بهترین و مفیدترین آبمیوه ها

خواص و زمان مصرف آب میوه ها

 

 

آب انبه: انبه از منابع بسیار عالی بتاكاروتن محسوب می شود؛ بنابراین كسانی كه دچار كمبود ویتامین A هستند، و زود به زود سرما می خورند، بهتر است آب این میوه را میل كنند.

آب سیب: آنتی اكسیدان موجود در آب سیب به نام «كوئرستین» باعث كاهش كلسترول خون و كاهش ابتلا به بیماری های قلبی و سكته می شود؛ بنابراین بیماران قلبی و افرادی كه در میان سایر افراد خانواده شان سابقه بیماری قلبی وجود دارد، بهتر است آب سیب بنوشند.

آب هندوانه: آب هندوانه سرشار از لیكوپن است. لیكوپن نوعی آنتی اكسیدان می باشد كه از بروز سرطان پروستات در آقایان جلوگیری می كند.

آب آناناس: آناناس سرشار از ویتامین C است. این میوه آنزیمی به نام «بروملین» دارد كه باعث می شود زخم ها و كبودی ها سریع تر بهبود یابند.

آب انگور: آب انگور سرشار از پتاسیم است و مصرف آن باعث تنظیم فشارخون می شود.

زمان استفاده

صبح: صبح زود بهترین زمان برای نوشیدن آبمیوه است؛ به خصوص اگر از آب سیب، گلابی و یا انگوز استفاده كنید، چرا كه باعث عملكرد بهتر دستگاه گوارش، جذب مواد مغذی و شادابی یم شود. شیرینی و طعم دلچسب آبمیوه ها به شما سرزندگی می دهد و این احساس در طول روز با شما خواهد بود.

قبل از هر وعده غذایی: توصیه می شود كه قبل از وعده های غذایی از آبمیوه ها و سبزیجاتی مثل پرتقال، گوجه فرنگی، استفاده نكنید، زیرا آنها حاوی مواد تند و تیزی هستند كه با اسید معده تركیب شده، روی دیواره معده فشار می آورند و باعث معده درد می شوند. پرتقال اسید زیادی دارد و اگر با معده خالی مصرف شود، باعث استفراغ و مشكلاتی از قبیل ریفلاكس معده می گردد.

بعد از هر وعده غذایی: اگر می خواهید بعد از وعده های غذایی خود آبمیوه بنوشید، بهتر است از انبه، آناناس و پرتقال استفاده كنید، زیرا آناناس سرشار از پروتئاز است كه به هضم پروتئین كمك می كند و موجب بهبود فرآیند گوارش می شود. آنزیم انبه به گوارش پروتئین گوشت كمك و از زخم معده جلوگیری می كند. آب پرتقال باعث افزایش آنزیم های گوارش معده می شود و گوارش چربی ها را نیز تسریع می كند.

شب هنگام: نوشیدن آبمیوه بعد از شام اصلاً توصیه نمی شود، چرا كه معده در حال استراحت است. در ضمن قند موجود در آبمیوه ها بالا است و باعث جذب كالری بیشتر و در نتیجه چاقی می شود. از طرفی، فیبر بالای موجود در آبمیوه ها باعث پر شدن معده و روده شده و گوارش شبانه را كندتر می كند و خواب را بر هم می زند.

آبمیوه ها و كودكان

اگر می خواهید به كودك تان آبمیوه بدهید، بهتر است از آبمیوه های صددرصد طبیعی استفاده كنید. از زمانی كه كودك شروع به خوردن غذاهای جامد می كند، میوه و سبزی را در برنامه غذایی او جای دهید. بهتر است برای شروع از موز و گلابی و یا سیب تراشیده شده استفاده كنید. كودكان از 4 تا 8 سالگی بهتر است از آبمیوه رقیق شده استفاده كنند. آبمیوه ها، به خصوص عصاره میوه های اسیدی به سطح دندان ها آسیب رسانده و باعث پوسیدگی آنها می شوند. تماس هر روزه دندان با آبمیوه ها باعث تخریب پیشرونده مینای دندان می گردد. پس در این سنین حتماً آبمیوه های كودكان را رقیق كنید. پژوهشگران معتقدند كه مصرف آبمیوه های صددرصد طبیعی در كودكان باعث چاقی آنها نمی شود؛ بلكه برای جلوگیری از چاق شدن كودكان باید از دادن غذاهای فست فودی و آبمیوه های بسیار شیرین غیر طبیعی خودداری كرد.

آبمیوه ها و دیابت

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است كه ارتباط تنگاتنگی با چاق دارد. مصرف آبمیوه های صنعتی كه شكر زیادی دارند، باعث افزایش وزن و همچنین بیماری های قلبی ـ عروقی می شود. دیابت نوع 1 ارتباطی با مصرف مواد شیرین ندارد و این نوع دیابت در میان كودكان شایع تر از دیابت نوع 2 است. غده پانكراس یا لوزالمعده در مواجهه بدن با قندهای ساده و كربوهیدرات ها، انسولین ترشح می كند و با دریافت بالای این مواد و ترشح زیاد انسولین، قدرت پانكراس كاهش می یابد و فرد در معرض دیابت قرار می گیرد. به كلیه افرادی كه دچار بیماری دیابت هستند، توصیه می شود هنگام بیدار شدن از خواب و به صورت ناشتا آبمیوه نخورند. براساس پژوهش ها، مصرف سبزیجات برگدار و میوه ها روزی سه وعده باعث افزایش دیابت نمی شود؛ در حالی كه مصرف مداوم آبمیوه ها خطر ابتلا به دیابت را 18/1 درصد افزایش می دهد. این خطر خانم ها را بیشتر از آقایان تهدید می كند.

خواص آبمیوه ها و سبزی ها

آبمیوه های تازه سرشار از انواع ویتامین ها و املاح هستند و ارزش غذایی بالایی دارند. آنها بهترین نوشیدنی هایی هستند كه با داشتن املاح و ویتامین ها، بخش قابل توجهی از نیاز بدن به ویتامین ها را تامین می كنند. آبمیوه های صددرصد طبیعی فاقد مواد افزودنی مثل شكر بوده و اسانس ندارند. بتاكاروتن را به طور طبیعی از زردآلو، هویج، كلم، كاهو، انبه، كدو تنبل، اسفناج، كدو، سیب زمینی شیرین و انبه تامین كنید. ویتامین C را از گل كلم، گریپ فروت، پرتقال، آناناس، اسفناج، توت فرنگی، نارنگی، گوجه فرنگی، هندوانه و خربزه و فیبر مورد نیاز بدن خود را از طریق خوردن سیب، موز، هویج، گیلاس، خرما، گریپ فروت، پرتقال، گلابی، توت فرنگی و سیب زمینی شیرین به دست آورید. علاوه بر آبمیوه ها كه تقریباً همه ما با خواص بیشمار آنها آشنا هستیم، آب سبزیجات نیز تاثیر بسیاری بر سلامت افراد دارند. مثلاً آب پیاز با خاصیت ضد عفونی كنندگی خود به دفع سموم بدن، و آب شلغم به جبران كمبود آهن و سایر عناصر معدنی كمك می كنند. بنابراین، با آگاهی از خواص میوه ها و سبزیجات و با اهمیت دادن به شستشوی آنها، می توان در ساعات مناسب روز از آنها استفاده نمود.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 خواص پوست انواع میوه ها

خواص پوست انواع میوه ها

 

بهترین راه برای رهایی از چروک های پوستی و مبارزه با سرطان ها ،خوردن میوه ها با پوست است. در ادامه به 5 نوع از میوه‌هایی که پوست آنها دارای خواص مفیدی است اشاره می شود.


تا آنجا که دهان در تماس با انواع خوراکی ها، از جمله میوه هاست، تمام انواع آنها به نوعی نرم و آبدار هستند ، به خصوص گوشت میانی یا همان مغز میوه . ولی طبق یک تحقیق انجام شده توسط دانشگاه فلوریدا ، به این نتیجه رسیده اند که بعضی از انواع آنتی اکسیدان های محافظ سلامتی در پوست میوه ها موجود است. بنابراین دور ریختن پوست آنها عاقلانه نیست. مثلا میوه کیوی با اینکه پوستی کرکی دارد و خوردن آن چندان خوشایند نیست اما به هر حال باید راهی برای بدست آوردن مواد مغذی آن موجود باشد . پس بهتر است به هر طریق ممکن آنها را مصرف کنید.


بهترین راه برای رهایی از چروک های پوستی و مبارزه با سرطان ها ،خوردن میوه ها با پوست است. در ادامه به 5 نوع از میوه‌هایی که پوست آنها دارای خواص مفیدی است اشاره می شود.

سیب: مواد فیتوشیمیایی ضد سرطانی موجود در پوست سیب درختی ، 87 درصد بیشتر از مغز خود میوه آن است. بنابراین بهتر است از این به بعد سیب را پوست آن صرف کنید.

خیار: پوست این میوه کم کالری از ماده سیلیکا تشکیل یافته است که خود این ماده باعث تازگی و طراوت پوست و مانع ایجاد چروک می شود. یعنی خاصیت کلاژنی دارد. هیچ پیشنهادی برای مقدار مصرف روزانه سیلیکا وجود ندارد ولی متخصصین اظهار کرده اند که حداقل 5 میلی گرم سیلیکا در یک روز مقداری است که بعد از خوردن یک خیار با پوست کسب می کنید.

بادمجان: پوست بادمجان در حدود 300 میلیگرم ناسونین دارد . آنتی اکسیدانی که مانع از آسیب سلولهای مغزی می شود. همچنین حاوی 200 میلی گرم پتاسیم (ضد گرفتگی عضله) و 13 میلی گرم منیزیم موثر در ساختمان بافت پیوندی و 3 گرم فیبر موثر در لاغری شکم است.

کیوی: مواد شیمیایی موجود در این پوست کرکدار عاملی برای مبارزه با باکتری های استافیلوکوک و باکتری ایکولای است.

پرتغال: پوست پرتغال حاوی ماده لیمونین است که دشمن کشنده اشعه فرابنفش می باشد. دانشمندان معتقدند که خوردن یک قاشق چای خوری پوست پرتغال در هر هفته ، احتمال ابتلا به سرطان پوست را تا 30 درصد کاهش می دهد.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 افزایش قد با مصرف ماهی

افزایش قد با مصرف ماهی

 

به گزارش افکارنیوز، فرح روشن‌ پور بر ضرورت مصرف ماهی و سایر فرآورده‌های دریایی تاکید کرد و اظهار داشت: مهمترین و شاخص‌ترین مزایای استفاده از این فرآورده‌ها وجود اسیدهای چرب غیراشباع امگا ۳ در این مواد است.


این کارشناس تغذیه و رژیم درمانی، مصرف اسیدهای چرب امگا ۳ را برای رشد سلولهای عصبی، جلوگیری از لخته شدن خون، کمک به انعطاف پذیری شریان‌های حیاتی و جلوگیری از انسداد عروق و سکته‌های قلبی مهم ارزیابی کرد.

به گفته روشن پور ماهی و انواع فرآورده‌های دریایی شامل مقادیر زیادی کلسیم، فسفر و ویتامین «ب» هستند و از این جهت برای رشد دندان‌ها و استخوان‌ها مفید می‌باشند.

روشن پور افزود: ماهی همچنین حاوی مقادیر قابل توجهی آهن است و از این حیث می تواند نقش موثری در جلوگیری از کم خونی داشته باشد.

وی ادامه داد: انواع ماهی‌ها همچنین دارای مقادیری از «روی» هستند که در بهبود رشد قد نقش اثرگذار دارند.

این کارشناس تغذیه گفت: ماهی همچنین حاوی مقادیر قابل توجهی «ید» است که در جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های تیروئیدی و بهبود عملکرد سلول‌های عصبی نقش مهمی دارد.

روشن پور ادامه داد: ماهی همچنین حاوی مواد ایمنی‌زا و حفاظت کننده ریه است و از این حیث برای جلوگیری از اثرات مخرب سیگار موثر بوده و مصرف آن در افراد سیگاری بیشتر توصیه می‌شود.

به گفته این کارشناس ارشد تغذیه و رژیم درمانی، ماهی همچنین حاوی آنتی‌اکسیدان‌های قوی ملانیوم و کلوآنزیم‌های مهمی می‌باشد که از تشکیل رادیکال‌های آزاد جلوگیری کرده و می‌تواند نقش موثری در کاهش ابتلا به سرطان داشته باشد.

روشن پور تاکید کرد: مصرف ماهی در به تاخیر انداختن سرطان و جلوگیری از پیری نیز موثر است و از این حیث می توان گفت که خاصیت ضد پیری دارد.

روشن پور سپس مصرف ماهی را در کودکان، زنان باردار، زنان شیرده و کهنسالان توصیه کرد.

این کارشناس تغذیه مصرف دو بار در هفته ماهی و سایر فرآورده های دریایی را ضروری عنوان و ابراز داشت: به نظر می‌رسد مصرف ماهی به علت بوی خاص آن مورد پسند خانواده‌ها نباشد اما معطر کردن آن با سبزیجات و مصرف زیاد آن می‌تواند نقش موثری در تغییر ذائقه افراد داشته باشد.

روشن پور بهترین شیوه پخت ماهی را کباب کردن، بخارپز کردن و در فر قرار دادن عنوان و توصیه کرد: تا حد امکان از سرخ کردن ماهی خودداری شود.

وی در پایان گفت: هر چند ماهی‌های دریایی حاوی مواد مغذی بیشتری هستند، اما در صورت نبود ماهی‌های دریایی، ماهی‌های پرورشی می‌توانند جایگزین خوبی برای آنها باشند.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
  گندم
 

زراعت گیاه گندم

(کاشت داشت برداشت)

 

کاشت:

در ابتدای هر کشتی باید زمین را آماده نماییم . نکته مهم در آماده سازی بستر بذر با توجه به اینکه گندم
به نشست خاک در بعد از رویش فوق العاده حساس است شخم را بایستی حدود یکماه قبل از کاشت انجاه دهیم . در مورد کاشت گندم بلافاصله بعد از انجام شخم های عمیق خودداری کنیم گندم به نوع شخم حساسیت ندارد و بیشتر شخم سطحی را انجام می دهند . تسطیح خاک نیز یکی از مواردی است که باید مورد توجه قرار گیرد زدن لولر بایستی همزمان باشد با عملیات تهیه زمین و بستر بذر زدن لولر باعث می شود که عمق بذر تنظیم شده باقی بماند و آبیاری نیز تسهیل می گردد .تاریخ کاشت در مناطق سردسیر باید دو ماه قبل از یخبندان ممتد باشد که در مهرماه می باشد . برای هر روز تاخیر در کاشت ۱٪ به میزان بذر اضافه می کنیم . زمانی باید کشت شود که در زمان سرما به ۴ برگی رسیده باشد.

در مورد نیاز کودی گندم باید بگویم که برای تعیین دقیق آن نیاز به آزمایش خاک می باشد.


ازت : بصورت نیترات جذب می شود و آمونیم و اوره فرمهای قابل جذب بعدی می باشد و اهمیت کمتری دارد .تلفات گازی ازت بدلیل نیترات زدایی و غرقاب بودن زمین می باشد و تلفات گازی آونیاک بر اثر پخش در سطح خاک می باشد . برای کاهش تلفات بهتر است کود سرک را با آب حل کنیم و زمانی ک.د را در مسیر آب قرار دهیم که نصف کرت یا فارو را آب رفته باشد . ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلو اوره در هنگام کاشت - پنجه زنی - ساقه رفتن و تشکیل سنبله مصرف می شود . بهتر در هنگام کاشت ۵۰ کیلو و در هنگام پنجه زنی و ساقه رفتن ۱۰۰ کیلو و در مرحله تشکیل سنبله ۵۰ کیلو در هکتار مصرف کنیم .


فسفر : فسفر تمایل به جمع شدن در سطح خاک دارد . فرم محلول فسفر بیشتر قابل جذب می باشد . ازت و فسفر در تعامل با هم می باشند . فسفر توسط نوک ریشه جذب می شود . فسفر را بهتر است با شخم به عمق خاک بفرستیم . ۱۵۰ - ۱۰۰ کیلو سوپر فسفات تریپل در هکتار نیاز می باشد .


پتاسیم : کند جذب است . باعث بزرگ شدن دانه و افزایش کیفیت گندم و افزایش مقاومت به تنش خشکی و مقاومت به آفات و امراض می باشد . ۱۵۰ -۱۰۰ کیلو فسفات پتاسیم در هکتار نیاز است .علاوه بر عناصر پر مصرف گندم به عناصر کم مصرفی نیز احتیاج دارد . سولفات روی ۴۰ کیلو و سولفات آهن ۴۰ کیلو در هکتار نیاز می باشد .
ارقام الموت٬ بزوستایا ٬ زرین و شهریار ارقام زمستانه می باشند که باید از ۲۰ - ۱ مهر کاشته شوند . ارقام بک کراس روشن و الوند نیمه زمستانه هستند که باید از ۲۰ مهر تا ۲۰ آبان کاشته شوند .
۱۸۰ تا ۲۲۰ کیلو بذر در هکتار نیاز می باشد . نکته مهم در آبیاری این است که باید در پاییز ۲ آب به گندم بدهیم .


داشت :

در مرحله داشت گندم یکی از مواردی که اهمیت زیادی دارد مبارزه با علفهای هرز می باشد . چون گندم یک گیاه باریک برگ می باشد علفهای هرز پهن برگ را به راحتی می توان کنترل نمود . برای کنترل آنها از سموم تو فور دی و گرانستار استفاده می شود . در مصرف تو فور دی باید دقت کنیم که زمان مصرف آنرا رعایت کنیم زیرا ممکن است که محصول خودمان نیز از بین برود . تو فور دی را باید بعد از ۴ -۲ برگی گندم تا زمانی که بند دوم ساقه گندم تشکیل شده مصرف کنیم . و به میزان ۲ - ۱.۵ لیتر در هکتار باید مصرف کنیم .


گرانستار : میزان مصرف ۲۰ - ۱۰ گرم در هکتار است . از مرحله ۲ برگی گندم تا تشکیل بند دوم ساقه باید مصرف شود . آزمایشات نشان می دهد که اختلاط این دو سم با هم نتیجه بهتری می دهد به این صورت که ۱۳- ۱۰ گرم گرانستار + ۱- ۷. لیتر تو فور دی به هم مخلوط شود و مصرف گردد . برای از بین بردن علفهای باریک برگ مثل یولاف از سمومی مانند آونج به میزان ۴ لیتر در هکتار در مرحله پنجه زنی گندم استفاده می شود و قابل اختلاط با تو فور دی می باشد . تاپیک علفهای یولاف و لولیم را کنترل می کند . رای گندم مصرف می شود و با گرانستار قابل اختلاط است و به میزان ۱ لیتر در هکتار مصرف می شود .
ایلوکسان : بهترین لولیم کش است و چچم را کنترل می کند . به میزان ۲.۵ لیتر در هکتار استفاده می شود .


پوماسوپر : یولاف را کنترل می کند و در گندم و جو استفاده می شود به میزان ۱- ۶. لیتر در هکتار و با گرانستار قابل اختلاط است .


نکته : علف کشهای باریک برگ را باید قبل از پنجه زنی علف هرز مصرف کنیم .
آفات و بیاریها :


سن گندم : سن کندم در دو مرحله خسارت می زند . اولین مرحله سن مادر است که در بهار هنگامی که دما به حدود ۱۰ درجه می رسد از مخفی گاه زمستانه خود بیرون می آید و به مزارع حمله می کند. سن مادر از برگها و جوانه انتهایی تغذیه می کند و باعث از بین رفتن گندم می شود . برای مبارزه باید به جمعیت آن در مزرعه دقت کرد در مزارعی که بیشتر از ۳ تن عملکرد دارند تعداد ۵- ۴ سن مادر در متر مربع را باید مبارزه نمود . بعد از تغذیه سن مادر در پشت برگها تخم گذاری می کند که سن پوره خارج شده از تخمها با مکیدن شیره دانه ها باعث خسارت می شوند . که در مزارع بابیش از ۳ تن عملکرد تعداد ۷ - ۶ پوره در متر مربع را باید مبارزه نمود . برای مبارزه ازسم فنیتریتیون و فنتیون به میزان ۱.۲ لیتر در هکتار مصرف می شود .


شته روسی : علایم حمله آن به گندم به این صورت است که کندم بنفش می شود و کوتوله باقی می ماند و به خوشه نمی رود . برگ در امتداد رگبرگها بنفش می شود .برای مبارزه با آن در زمان مبارزه با سن گندم آن نیز کنترل می شود .دیگر آفات گندم خسارت چندانی نمی زنند و در هنگام مبارزه با سن گندم کنترل می شوند .از بیماریهای گندم می توان به سیاهک آشکار اشاره نمود : بوته های بیمار قوی تر و رشد سریعی دارند . عامل بیماریزا روی گل فعالیت دارد و سنبله را به یک توده سیاه تبدیل می کند . توسط باد پراکنده می شود برای مبارزه با آن از سموم ویتاواکس و کاربندازیم بصورت پودر وتابل قابل حل در آب و به میزان ۲۰۰ گرم برای ۱۰۰ کیلو بذر استفاده می شود .


سیاهک پنهان : علایم آن شامل کوتاه ماندن ساقه و کاهش برگها و کوچک ماندن برگها است و رنگ برگها در سطح گره فوقانی به آبی مایل به سبز تبدیل می شوند .سنبله ها کوتاهتر یا دراز تر هستند در هنگام خرمنکوبی دانه های آلوده شکسته و قارچ روی دانه های سالم میریزد و آنها را آلوده می کند و یا در خاک میریزد که تا ۱ سال قوه نامیه خود را حفظ می کند .که از زمان جوانه زنی فعالیت آن شروع می شود . برای مبارزه با آن باید بذور را با سموم ویتاواکس و کاربندازیم به میزان ۲۰۰ گرم در ۱۰۰ کیلو بذر ضدعفونی نمود .


سفیدک سطحی : اگر در اواخر فروردین تا اوایل خرداد بارندگی زیاد باشد بروز می کند . ابتدا درقسمتهای پایینی در سطح پهنک و نزدیک رگبرگها لکه های پراکنده٬ کوچک و کشیده با پوشش تار عنکبوتی سفید ظاهر می شود که با افزایش ضخامت خاکستری و قهوه ای روشن می شود . برای مبارزه باید از ارقام مقاوم استفاده نمود و از ارکیبات گوگردی یا کاراتان ستفاده نمود .
گندم معمولا هر ۱۵ -۱۰ روز یکبار باید آبیاری شود . که معمولا گندم به ۵ آب نیاز دارد که شامل خاک آب که اولین آبیاری را می گویند و دوم در هنگام پنجه زنی و سوم در هنگام ساقه رفتن و چهارم هنگام گلدهی و آخر در هنگام دانه بستن می باشد


برداشت :



هنگامی که دانه ها سخت شدند که دیگر با ناخن تقسیم نمی شدند و رطوبت دانه ۱۴٪ می باشد هنگام درو می باشد . برای برداشت باید از کمباین های که معاینه فنی شده اند استفاده شود که بهتر است نو باشند و ریزش بیشتر از ۵٪ نداشته باشند .


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 کرفس Celery

آموزش کشت و پرورش گیاه کرفس

 


نام علمی کرفس Apium graveolens و متعلق به خانواده چتریان (Umbelliferae) است. کرفس از سبزیجات دو ساله است لیکن از واریته های یک ساله آن نیز می توان استفاده نمود. کرفس را به صورت مختلفی و در غذاهای مختلف به صورت خام یا پخته می توان مورد استفاده قرار داد.
کرفس جزء سبزیجات زمستانه محسوب می شود. آن چه را که عامه مردم ساقه کرفس می نامند و بخش اصلی خوراکی محسوب می شود درحقیقت دمبرگ های کرفس است که گوشتی است. این بخش معمولاً سفید و یا سبز کم رنگ است. لیکن برگ های آن ها که در بالا قرار گرفته تقسیم شده و سبز می باشند. برگ های سبز کرفس را نیز می توان به صورت تازه یا خشک شده در سوپ، آبگوشت و غذاهای دیگر مورد استفاده قرار داد. واریته های کرفس به رنگ سفید و نارنجی و قرمز یافت می شوند لیکن خواص یکسانی دارند. واریته های یک فصله معمولاً سبز هستند. آنها را بایستی در پاییز قبل از بخبندان برداشت کرد. لیکن واریته های دو ساله ی سفید و قرمز بوده و نسبت به واریته های دیگر مقاوم ترند. دمبرگ های
کرفس شود.های دو ساله به موازاتی که بلند می شوند بایستی زیر خاک قرار گیرند. بنابراین خاک ریزی به مرور بایستی انجام شود تا دمبرگ های گوشتی سفید و مرغوب حاصل
برای کاشت کرفس زمین بایستی قبلاً در زمستان و یا اوائل بهار آماده شود. زمین را به صورت عمقی بیل زده و شخم کنید سپس آن را شیاربندی نمایید. به طوری که عمق شیارها حدود 30 سانتی متر و عرض آنها 40 تا 45 سانتی متر باشد. در حالی که شیارها را برای کرفس آماده می کنید برای استفاده بیشتر از زمین در حاشیه شیارها می توانید کاهو، تربچه، هویج و یا لوبیای پا کوتاه بکارید. این سبزیجات که در حاشیه شیارها کاشته می شوند قبل از آن که بخواهید کرفس ها را خاک ریزی بنمایید آماده برداشت خواهند شد. هنگامی که شیارها آماده شد ته شیارها را خوب بیل بزنید و خاک را سست نمایید و مقدار قابل ملاحظه ای
کود حیوانای به خاک بیفزایید و مخلوط کنید. گیاهچه ها را خریداری نموده آنها را به فواصل 3 تا 4 سانتی متری ردیفی درون شیارها بکارید و یا می توانید آن ها را از بذر شروع کنید.
بذر را در اواخر زمستان درون جعبه های چوبی بکارید و درگلخانه و در جای گرم و مرطوب قرار دهید تا رویش نمایند. اجازه دهید آنها چند هفته رشد نمایند سپس جعبه ها را به بیرون از گلخانه انتقال دهید. یکی دو هفته صبر کنید تا گیاهچه ها در جعبه مانده تا نسبت به هوای بیرون مقاوم شوند سپس آنها را به درون شیارها منتقل نمایید.
در مناطقی که هوا گرم است و ریسک یخبندان زمستان و اوائل بهار نیست بذر را می توانید مستقیم در بستری که آماده کرده اید بکارید. بستگی به شرایط آب و هوایی، بذر را می توانید در اواخر زمستان یا ابتدای بهار بکارید. بعد از آنکه
گیاهچه ها سبز شدند کیاهچه های اضافی را وجین نموده و از خاک بیرون بکشید.(پس از آبیاری). باقی مانده کیاهچه ها را طوری ردیف نمایید که فواصلی که قبل ذکر شد بین آنها حفظ شود.
واریته های سبز و سفید یک ساله را می توانید به مرور از اواخر بهار تا اواخر زمستان برداشت نموده و مصرف نمایید. واریته های زمستانه را در اواخر اردیبهشت یا اوائل خرداد با نخ ببندید و اطراف آن ها را خاک بریزید. به مرور که ساقه ها (یعنی در حقیقت دمبرگ ها) بلند می شوند خالکریزی را ادامه دهید (تقریباً هر 2 یا 3 هفته یا بار خاک ریزی کنید). این کرفس ها را به مرور از اواخر پاییز و در طول زمستان می توانید برداشت نموده و مصرف کنید. در زمستان برای آن که از سرما و یخبندان مصون بمانند روی آنها کاه و یا برگ خشک بریزید.
کرفس با وجود این که کاشت، داشت و برداشت آن زمان می برد و نسبتاً مشکل است لیکن در عوض از خواص متعددی برخوردار است. بسیاری کرفس را به علت خواص دارویی آن مصرف می کنند. برخی از مؤلفین خواص دارویی
کرفس را درمان آسم، معالج رماتیسم، معالج نقرس، درمان سرما خوردگی و داروی آرام بخش ذکر نموده اند.
کرفس ممکن است به انواع آفات و بیماری های قارچی آلوده شده که بایستی به موقع با آنها مبارزه شود. علاوه بر آن برخی از ناهنجاری های فیزیولوژی ممکن است به آنها صدمه زده و باعث آفت محصول شوند.

 
شرح گیاه

گیاهی است دو ساله یعنی در سال اول برگ تولید می کند و در سال دوم ساقه هوایی گل دهنده ظاهر می شود و بذر می دهد. این گیاه در برخی شرایط مانند گیاهان یکساله در سال اول تولید گل و بذر می نماید گلهای کرفس کوچک و سفید رنگ اند که بصورت چتر مرکب ظاهر می شود و در انتهای ساقه گل دهنده به ارتفاع 60 تا 90 سانتی متر قرار می گیرد. این گیاه دارای ریشه قائمی به طول 6 تا 7 سانتی متر و به قطر 5/1 سانتی متر است از اطراف این ریشه ریشه های جانبی متعددی و از قسمت انتهائی آن ساقه های تو خالی، شیاردار و عاری از کرک خارج می شود.ظاهر ریشه اصلی گیاه،ناهموار و رنگ آن خاکستری قهوه ای است برگهای آن دارای ظاهری شفاف، کمی ضخیم و مرکب از 3 تا 7 برگچه مثلث یا لوزی شکل دندانه دار و معطر است. بر اثر پرورش زیاد موفق به ایجاد واریته های متعددی از این گیاه شده اند واریته های آن عبارتند از : کرفس برگی (Aog. Var. Secalinum) کرفس قمری (Aog. Var. rapaceum) کرفس معمولی (Aog. Var. dulce) که نوع اخیر در ایران در سطح نسبتاً وسیع کشت می شود.

نیاز اکولوژیکی

افزایش عملکرد تنها در مناطقی که دارای آب و هوای معتدل نسبتاً گرم (حدود 18 درجه سانتی گراد) است بوجود می آید. این گیاه در مرحله رویشی به دمای پائین و در مرحله تولید بذر به دمای بالایی نیاز دارد. مناسب ترین خاک برای کاشت کرفس زمینهای هوموسی است. زمینهای نیمه سنگین و سنگین عمیق با مواد آلی نسبت به زمینهای سبک، برتری دارند. کرفس در خاکهایی با بافت خوب و زهکشی شده نتیجه خوبی می دهد. مناسب ترین PH خاک برای کرفس بین 6 تا 5/7 است. زمین مورد کاشت باید همواره مرطوب باشد. کرفس به خشکی خاک بسیار حساس است. این گیاه در نقاط نسبتاً خشک و باران مناسب در طول سال محصول چشمگیری می دهد کرفس بیشتر از دیگر سبزیها از کم آبی لطمه می بیند انواع دیررس در نقاطی با زمستانهای ملایم و انواع بهاره یا زودرس در مناطقی با تابستانهای خنک،انواع تابستانه یا متوسط رس در نقاطی با پائیز طولانی بخوبی رشد می کند. کرفس یخبندانهای تا حدود(5-) درجه سانتی گراد را نیز تحمل می کند.
آماده سازی خاک

جهت تقویت خاک بویژه خاک های شنی که از نظر مواد آلی ضعیف هستند استفاده از کودهای پوسیده دامی توصیه می شود. در مورد استفاده از کودهای شیمیایی مقدار و نوع آن بستگی به نوع خاک، حاصلخیزی و مقدار مواد آلی موجود در آن دارد و معمولاً حدود 160 کیلوگرم ازت، 100 کیلوگرم P2o5 و 250 کیلوگرم K2O و 150 کیلوگرم Cao و 20 کیلوگرم Mgo در هکتار توصیه می شود.
تاریخ و فواصل کاشت

در کشت های مکانیزه فاصله ردیف ها در زمین اصلی 5 سانتی متر و فاصله بوته ها را از همدیگر 40 تا 50 سانتی متر در نظر می گیرند.

کاشت

کرفس را با بذر زیاد می کنند. بذر را ابتدا در خزانه می پاشند و پس از آن نشای بدست آمده را به محل اصلی منتقل می کنند. بذر کرفس بسیار ریز است (کوچکترین بذر از سبزیها) تاریکی (ریختن خاک روی بذر) و گرمای 20 درجه سانتی گراد از جوانه زنی بذر جلوگیری کرده (گیاه نوری) و مرطوب کردن بذر قبل از پاشیدن به جوانه زنی آن کمک می کند. برای اینکار بهتر است که بذرها را قبلاً با آب خیس کرده و پس از گذشت 4 تا 5 روز پس از ظاهر شدن ریشه چه (به اندازه 2 میلی متر) با دقت فراوان در بستر خزانه پاشید.(آبیاری در مورد بذرهای جوانه زده ضروری است.) بذر کرفس از گروه بذرهای نوری است (شدت نور تغییراتی در پوسته بذر بوجود می آورد تا تبادل اکسیژن و گاز کربنیک برقرار شود) بنابراین پاشیدن بذر سطحی است. مدت پرورش نشاء در خزانه حدود 2 ماه است. دمای مورد نیاز در خزانه ابتداء 18 تا 20 درجه سانتی گراد و پس از جوانه زدن حداقل 12 درجه سانتی گراد است (دمای مناسب بین 16 تا 18 درجه سانتیگراد است). بذر پاشی در خزانه به صورت دست پاش و یا خطی به فاصله حداقل 15 سانتی متر از یکدیگر صورت می گیرد. مقدار بذر لازم برای یک متر مربع حدود 5 گرم است (150 تا 200 گرم هکتار ت 5000 تا 8000 گیاه) پس از گذشت حدود 4 هفته وقتی برگهای اولیه ظاهر شد باید منشأ ها را به فاصله 5×5 سانتی متر تنک کرد (خزانه دوم) . این عمل باعث می شود که هنگام در آوردن نشاءها از خزانه اول کلاهک ریشه شکسته و ریشه های جانبی بیشتری تولید شود. باید دقت شود که دمای محل کاشت ثانوی (خزانه دوم) و یا زمین اصلی زیاد با خزانه اولی تفاوت نداشته باشد زیرا در غیراینصورت چنانچه نشاء های جوان در محیطی با دمای کمتری از خزانه اول رشد کند و بویژه اگر طی یک دوره طولانی سرما قرار گیرد طی مدت کوتاهی ساقه گل دهنده گیاه ظاهر شده و به گل و بذر می نشیند. در کشت های مکانیزه فاصله ردیف ها در زمین اصلی 5 سانتی متر و فاصله بوته ها را از همدیگر 40 تا 50 سانتی متر در نظر می گیرند. مدت زمان خزانه گیری در کشت های مراحل اول 4 هفته در خزانه اول و 6 هفته در خزانه دوم است این مدت برای کشت های مراحل بعد کاهش می یابد و کلاً به 5 تا 6 هفته می رسد بهتر است از نشاء های بزرگتر استفاده شود تا عملکرد بیشتر و محصول مرغوب تری بعمل آید. وزن نشاء ها باید حداقل 5 گرم (بهتر است حدود 10 گرم) باشد. نشاء ها باید 3 تا 5 برگ داشته باشند. بهتر است نهالهای جوان در خزانه با دمای بالای 16 درجه سانتی گراد نگهداری شود. قبل از اینکه نشاء کرفس به زمین اصلی منتقل شود باید آنرا قبل از خارج کردن از خزانه به محیط بیرون عادت داد. این عمل با برداشتن پوشش پلاستیک از روی خزانه یا باز کردن تدریجی در بهای ورودی و خروجی گلخانه ها انجام می گیرد. برای مقاوم کردن گیاه بهتر است از آبیاری نشاء ها برای مدت چند روزی خودداری کرد. هر چند که سرما در اوایل دوره رشد گیاه مهمترین عامل ظهور گل قبل از رشد کامل بوته است ولی عواملی دیگری از جمله خواص ژنیتکی بذر، ضعیف بودن بذر و کم آبی و خشکی زیاد زمین در هنگام احتیاج مبرم گیاه به آب و بالاخره پرورش نشاء در محیطهای سرد (کمتر از 16 درجه سانتی گراد) بطور متوسط باعث گل دادن بی موقع کرفس می شود. مرحله زایشی کرفس بطور طبیعی با بهاره کردن بوجود می آید. دمای موثر بین 4 تا 14 درجه سانتی گراد است سرمای پائین نیز پس از جوانه زنی بذر می تواند گل دهی کرفس را باعث شود با ادامه رشد تاثیر سرما افزایش می یابد. در کشت های اوایل سال که گیاهان با سرمای زیاد مواجه هستند باید دمای خزانه را بالاتر از 16 تا 18 درجه سانتیگراد نگهداشت. دمای بالا (25 تا 30 درجه سانتی گراد) به مدت 10 روز یا بیشتر قبل از نشاء کردن به علت وابهاره شدن (Devernalisation) از گل دادن گیاه جلوگیری می کند.

داشت


پس از کاشت بذر مادامی که بوته ها هنوز جوان هستند باید حداکثر مراقبت را در آبیاری اعمال کرد تا از خشک شدن سطح خاک در زمانی که بوته ها مستقر نشدند جلوگیری شود.دفع علفهای هرز تا موقعی که نشاء ها رشد کافی نکرده اند با وجین های مکرر در سطوح بزرگ به کمک ماشین های وجین کن و یا استفاده از علف کش های اختصاصی صورت می گیرد. سفید کردن کرفس عبارتست از جلوگیری از تشکیل پاره ای از ترکیبات شیمیایی که در اثر فعالیت کلروفیل برگ و دمبرگهای جوان انجام می گیرد. در قدیم برای کم کردن و یا از بین بردن این ترکیبات و تولید کرفس با طعم و لطافت مرغوب مقدار و فعالیت کلروفیل را کاهش می دادند. این عمل با محروم کردن گیاه از نور خورشید صورت می گیرد. برای این کار از وسایل مختلفی استفاده می کنند. خاک دادن پای بوته ها و یا پوشاندن دمبرگها با وسایلی مثل نوارهای کاغذی، لوله های سفالی، تخته و غیره از آن جمله اند. در حال حاضر از ارقامی استفاده می شود که بر اثر اصلاح نژاد دمبرگهایی متمایل به رنگ سفید تولید می کنند (Self blanching) هر چند که انواع سبز روشن کشت می شود. مهمترین بیماری کرفس زنگ کرفس (Septoria apiicola) است که این بیماری ابتدا به رنگ لکه های زرد متمایل به قهوه ای روی برگها ظاهر می شود و بعد به صورت لکه های سیاه رنگ که همان هاگدان سیاه حاوی اسپورهای قارچ است، توسعه می یابد و باعث از بین رفتن برگها می شود.رطوبت زیاد شیوع بیماری را افزایش می دهد. برداشت

علائم ظاهری رسیده بودن کرفس را می توان با تغییر رنگ برگهای مرکزی از سبز به سبز روشن رشد خوب و قوی دمبرگها که قسمت اعظم مصرف تغذیه را تشکیل می دهد و بالاخره زمانی که دسته کاملی از مجموعه دمبرگها ایجاد شد تشخیص داد. برداشت کرفس در سطوح کوچک با چاقوی دسته بلند که گیاه را حدود چند سانتی متر از زیر خاک قطع می نماید انجام می گیرد. در سطوح بزرگ می توان کرفس را با ماشین های مخصوص برداشت نمود. هر چند که زمان برداشت کرفس در هر مرحله از رشد امکان پذیر است ولی برداشت محصول تا موقعی که بوته به اندازه کافی رشد نکرده است توصیه نمی شود.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 رزماری وتقویت حافظه

 

رزماری

بوییدن این گیاه، حافظه را تقویت می کند

در یک سری آزمایشهای انجام شده با روغن عصاره رزماری، مشخص شده است که این گیاه شانس به خاطرآوردن انجام کارهایی را در آینده 60 تا 75 درصد درمقایسه با افرادی که این روغن را بو نکرده اند، افزایش داده است.

سایر تحقیقات نیز نشان می دهد که این روغن سطح هوشیاری را افزایش داده و به تقویت حافظه بلند مدت کمک می کند.

ارتباط رزماری با حافظه از مدتها پیش مطرح شده است به طوری که شکسپیر این مسئله را در نمایشنامه هملت هم مطرح کرده است. این گیاه در علم پزشکی مدرن به عنوان مسکن خفیف و مشکلات هاضمه و میگرن به کار می رود.

یک تیم از روانشناسان دانشگاه نورثومبریا در نیوکاسل بریتانیا اثرات روغن عصاره رزماری را بررسی کردند.

دکتر مارک ماس که قرار است نتایج این تحقیقات را در همایش انجمن روانشناسی بریتانیا اعلام کند گفت: مزایای استفاده از عطرها از طریق تحقیقات علمی مشخص می شود.

وی افزود: در این تحقیق ما روی حافظه مربوط به آینده متمرکز شدیم، حافظه ای که دربرگیرنده توانایی به خاطر آوردن رویدادهایی است که قرار است در آینده رخ دهد و کارهایی که قرار است در آینده سر وقت انجام شوند. این توانایی برای علمکرد روزانه حائز اهمیت است.

روغن عصاره رزماری در اتاقی آزمایش شد که در آن یک دستگاه خوشبو کننده هوا وجود داشت تا 5 دقیقه پیش از ورود افراد مورد آزمایش روشن شد.


66 نفر در این تحقیقات شرکت کردند که به طور تصادفی تعدادی از آنها در اتاقی با عطر رزماری و اتاقی بدون هیچ عطری قرار گرفتند.

در هرکدام از اتاقها شرکت کنندگان آزمایشی که مربوط به ارزیابی عملکرد حافظه مربوط به آینده بود را انجام دادند.

این آزمایشها دربرگیرنده کارهایی چون پنهان کردن اشیاء و درخواست رای یافتن آنها در پایان جلسه آزمایشی نیز بود. همه آزمایش شوندگان سلامت و بزرگسال بودند.

نتایج این آزمایشها نشان می داد که عملکرد شرکت کنندگان در اتاقی که عطر رزماری در آن به مشام می رسد درباره کارهای مربوط به حافظه آینده بهتر از عملکرد شرکت کنندگانی بوده است که در اتاق بدون عطر قرار داشتند.

تحقیقات پیشین نشان می دهد که مولکولهای فرار عصاره روغنها از راه بینی جذب جریان خونی می شوند. این مواد عصب بویایی را به طور مستقیم در بینی تحریک می کند که این امر در عملکرد مغز نیز تأثیرگذار است.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در دوشنبه سوم تیر 1392  |
 کلزا
 

کلزا

 گیاهشناسی

(ریشه،ساقه،برگ،گل آذین و...)

ازنظرگیاه شناسی  گیاه شناسی این گیاه به تیره چلیپائیان یا شب بو و جنس براسیكا تعلق دارد و گونه زراعی napus می باشد. كلزا با نام علمی napus Brassica به انگلیسی Rapeseed به آلمانی Raps و به فرانسه Colza نامیده می شود .این نبات گیاهی است یك ساله با تیپ های بهاره و پائیزه كه با توجه به شرایط اكولوژیك مناطق مختلف موردزراعت قرار می گیرد .کلزا با نام علمىBrassica napus L و از تیره شب‌بو یا چلیپائیان (Brassicaceae (Cruciferea یک گونه آمفى‌دیپلوئید حاصل از تلاقى فرم‌هائى از گونه کلم (Brassica olearacea)، با شلغم (Brassica campestris)، در طبیعت مى‌باشد. گیاهى است علفى با دوره رشد یک‌ساله که به دو تیپ بهاره و پائیزه تقسیم مى‌شود. علاوه بر گونه B. napus (کلزا به‌معنى اخص)، دانه گونه‌هاى شلغم روغنى (B. campestris)، خردل هندى (B.juncea)، خردل سیاه (B.nigra) و خردل حبشى (B. carinata) در بازارهاى جهانى تحت نام کلزا شناخته مى‌شوند.

ریشه:

کلزا دارای یک ریشه اصلی عمودی و غالباٌ بلند به شکل دوک شکل میباشد که قطر قسمت فوقانی آن به ۱ تا ۳ سانتیمتر میباشد و تا عمق ۸۰ سانتیمتر خاک نفوذ میکند. همچنین دارای ریشه های جانبی متعددی است که معمولاٌ افقی هستند و کمتر در عمق خاک نفوذ میکنند. عمق نفوذ و گستردگی سیستم ریشه نقش بسزایی در تحمل خشکی و استفاده بهینه از رطوبت ذخیره شده در خاک دارد. همچنین گیاه را در ارتفاع زیاد با کشت متراکم در مقابل بادهای شدید حفظ میکند. در خاکهای سنگین رسی عمق نفوذ ریشه کاملاٌ محدود میشود.

ساقه:

کلزا تولید یک ساقه اصلی میکند که از آن شاخه های زیادی منشعب میشود. پس از پایان زمستان ابتدا ساقه اصلی طویل میشود و پس از آن به گل نشستن ساقه اصلی شاخه های فرعی نیز شروع به طویل شدن میکنند. میزان شاخه دهی آن به واریته محیط تغذیه گیاه تکنیکهایزراعی و غیره بستگی دارد. برای نمونه تراکم بوته ها تاثیر قابل توجهی در میزان شاخه دهی و ارتفاعی دارد که ساقه اصلی در آن شروع به انشعاب میکند ولی عمدتاٌ شاخه های جانبی در قسمتهای میانی و بالایی ساقه اصلی تشکیل میشوند و ازساقه اصلی ۸ تا ۱۰ شاخه فرعی منشعب میگردد. و قتی ساقه اصلی شروع به رشد میکند شاخه ها در محل اتصال برگهای فوقانی با ساقه جوانه زده و هرشاخه به یک گل آذین ختممیشود.ساقه مقطعی تقریباٌ مدور دارد. عمودی و رنگ آن سبز روشن است که به مرور زمانزرد میگردد. ارتفاع ساقه در واریته های مختلف از ۵۰ تا ۲۰۰ سانتیمتر تغییر میکند ولی معمولاٌ ارتفاع آن ۸۰ تا ۱۵۰ سانتیمتر است. کلزا غالباٌ از قوه تجدید رویش خوبی برخوردار است و در صورت فراهم بودن مواد غذایی کافی چنانچه تراکم بوته کم باشد میتوان با ایجاد شاخه های فرعی متعدد اثرات تعداد کم بوته را جبران کند.

برگ:

برگهای کلزا به سه فرم چسبیده - ساقه آغوش- چسبیده معمولی و دارای دمبرگ میباشند. برگهای رزت اغلب بیضوی و چند قسمتی با یک لوب بزرگ در راس برگ بوده و دارای دمبرگ نیز میباشند. رنگ برگها سبز مایل به آبی است و در متن آن رگبرگها مشاهده میشوند. برگهای رزت و برگهای پائینی ساقه کمی کرک دارند ولی برگهای فوقانی و میانی فاقد کرک - دمبرگ و لوب هستند و لبه آنها ممکن است دندانه دار و یا صاف باشد. این برگها به شکل قلب بوده و در محل اتصال یک سوم ساقه را میپوشانند. برگهای کلزا بصورت متناوب روی ساقه قرار میگیرند. تعداد برگهای ساقه اصلی بسته به نوع واریته از ۵ تا ۱۲ عدد در بوته های تیپ بهاره و تا ۴۰ عدد در بوتهای تیپ پائیزه تغییر میکند. میزان تولید برگ به طول دوره گلدهی مربوط میباشد. ریزش برگ به دلیل برخی عوامل از جمله آفات در نواحی گرمسیری شایع است. چنانچه ریزش برگها در ابتدای گلدهی رخ دهد تاثیر منفی بر عملکرد نهایی میگذارد اما پس از گلدهی اثر قابل ملاحظه ای بر آن ندارد.

گل آذین

گل آذین به شكل خوشه بلندی است كه در آن گل ها از قسمت پایین خوشه شروع به شكافتن می كنند. كلزا گیاهی است عمدتاً خودگشن كه میزان خودگشنی آن 67 تا 78 درصد می باشد. گلها دوجنسی(هرمافردویت) بوده و دارای قرینه سطحی هستند. هرگل شامل 4 كاسبرگ ، 4 گلبرگ ، 6 پرچم و مادگی 2 برچه ای می باشد كه دو پرچم آن كوتاه و 4 پرچم دیگر بلند است و رنگ گلبرگ ها نیز از پرتقالی تا زرد كم رنگ متغییر است.

میوه

میوه كلزا ، خورجینی به طول 5 تا 10 سانتی متر است كه فاقد كرك بوده و در انتها به یك منقار منتهی میشود هر خورجین دارای دو برچه می باشد. برچه ها به وسیله دیوار كاذبی ( غشای میانی) از هم جدا می گردند دانه ها در دو طرف غشای میانی قرار دارند این دیواره هنگام رسیدن میوه پاره می شود. در هر خورجین ممكن است 15 تا 40 عدد دانه تشكیل شود.

دانه

دانه كلزا دارای شكل كروی بوده و معمولاً به رنگ قهوه ای تیره تا سیاه می باشد دانه ها هرچه نارس تر باشند روشن تر خواهند بود پوست دانه از سه لایه اپیدرم، پارانشیم و پیگمان تشكیل شده است. در قسمت زیر پوسته دانه آندوسپرم قرار دارد كه اغلب از یك سلول تشكیل می گردد و در زیر آن جنینی قرار دارد كه لپه های درشت و پر روغن آن را احاطه كرده اند وزن هزاردانه كلزا بین 3 تا 7 گرم متغییر می باشد.

مراحل رشد كلزا

انجمن كلزای كانادا مراحل رشد و نمو كلزا را به شش مرحله تقسیم بندی می نماید:

مرحله صفر ـ جوانه زنی : از شروع كاشت بذر تا خروج ریشه چه اولیه و افزایش طول ساقه چه و سپس مرحله رشد اولیه از شكافتن لپه ها تا رشد برگ های اولیه به طول می انجامد ظهور جوانه اولیه ممكن است 4ـ1 روز طول بكشد در طول این دوره گیاهچه به عوامل بیماری زای خاكزی حساس است .

مرحله اول ـ سبز شدن : از شروع تولید برگ تا زمانی كه اولین میانگره قابل تشخیص می شود و با مراحله روزت در كلزای زمستانه كامل می گردد . این مرحله به علف های هرز حساس است .

مرحله دوم ـ مرحله روزت : بین لپه ها و نقاط رشد فاصله ایجاد می شود و در انتهای این مرحله بیست میانگره قابل تشخیص است. مشخصه این مرحله افزایش شاخص سطح برگ است . گیاه چند هفته در این مرحله باقی خواهد ماند و با افزایش طول روز و دما برای مرحله سوم تحریك می شود .

مرحله سوم ـ مرحله غنچه دهی : پژوهشگران این مرحله را مرحله جوانه سبز نامیده اند و در انتهای بیش از نیمی از جوانه های گل ، زرد هستند و پایین ترین جوانه ها به گل دهی می رسند . در انتهای این مرحله از رشد گیاه ،60 ـ30 درصد از كل ماده خشك را تولید كرده است.

مرحله چهارم ـگل دهی : این مرحله با ظهور گلها شروع و با ظهور خورجین ها پایان

می پذیرد. 80 درصد از کل جوانه‎های خوشه, گل داده یا در حال گلدهی هستند.

مرحله پنجم ـ مرحله رسیدگی : گل های بارور شده یك نیام یا تخمدان یك سانتی متری را بعد از افتادن گلبرگ ها باقی می گذارند و تا زمانی كه تمام نیام های بالقوه خوشه ، بیش از 2 سانتی متر طول دارند به اتمام می رسد.

 

به گروهی از گیاهان که می‌توانند در حد بالایی از لحاظ کمی و کیفی به محصولات سالانه و دایمی در یک سال خسارت بزنند گفته می‌شود. به بیان دیگر علف هرز گیاهی است که ناخواسته در زمین‌های کشاورزی رشد می‌کند و با رقابت با گیاه اصلی به کمیت و کیفیت کشت آسیب می‌زند.علف های هرز رقیب بسیار مهم و یكی از عوامل مهم كاهش تولید در زراعت كلزا می باشد، به طوری كه علاوه بر تغذیه از مواد غذایی خاك، میزبان و رابط مناسبی برای اشاعه آفات و بیماری های گیاهی نیز خواهد بود و در صورت عدم كنترل و با مبارزه اصولی موجب كاهش محصول می شود. علف های هرز مهم كلزا شامل، خردل وحشی، خاكشیر،پنیرک،اسفناج وحشی،پیچک صحرایی،شبدر وحشی،چچم، ازمك، گاوچاق كن، تربچه وحشی، شلغم وحشی، انواع یولاف وحشی (جوموشی) و خونی علف (فالاریس) می شوند.

خردل وحشی

Wild mustard
گیاهی است یکساله و از خانواده Cruciferaeکه با بذر تکثیر می یابد.ساقه ان راست و به طول60تا100سانتی متر است که گاهی نیز منشعب می شود.برگهای این گیاه در قسمت تحتانی پهن و در قسمت فوقانی دراز،باریک و دندانه دار یا با حاشیه مواج است.گلهای خردل وحشی چهار گلبرگ زردرنگ دارد که به صورت خوشه قرار گرفته اند.
این علف هرز در زمینهای بایر و اراضی زراعتی می روید و یکی از علفهای هرز مزاحم به شمار می آید. دام از این گیاه تغذیه می کند که باعث دل درد و اختلالات تنفسی حیوان می شود و شیر ان را نیز بدطعم می کند.
پیچک صحرایی

گیاهی است چندساله از خانواده Convolvulaceae كه از طریق بذر و ریزوم های زیر زمینی تكثیر می یابد. ریزوم ها به رنگ سفید بوده و در تمام جهات گسترده شده اند و گوشتی و آبدار هستند. دارای ریشه های بسیار گسترده و در هم پیچیده و ساقه های خزنده روی زمین(استولون)به درازای30 تا120سانتیمتر،برگهای ان متقابل وپیكانی شكل،گلهایش سفید تا سفید صورتی و شیپور مانند است. گلدهی آن مختص فصل خاصی نیست و گلهای ان به تدریج باز میشوند.تولید كپسول بذر میكنند كه تخم مرغی شكل بوده و محتوی1-4عدد بذر میباشد.بذرها به رنگ سیاه و گاه قهوه ای متمایل به خاكستری است.بذرها دارای دو سطح مسطح و یك سطح محدب(گرد)میباشد.

پنیرک

گیاهی است دو ساله تا پایا و ندرتا یک ساله، بوسیله بذر تکثیر و انتشار می یابد. گیاه هرز مکان های خشک و آفتابی است. به خاک های غنی از مواد غذایی و غنی از هوموس، لومی و شنی احتیاج دارد.

دوره رویش: بهار تا پاییز

برگ ها کوتیلدونی:قلبی شکل، پایه بلند، لبه پایینی قلبی در قسمت پایه

برگ های شاخه: متناوب، مدور-قلوه ای شکل،لوب دار پنجه ای، 7-3 لوب با چین های بی قاعده، در رگبرگ ها دارای کرک، برگ دم بلند

ساقه: افراشته، راست، منشعب، کرک دار، قسمت پایین ساقه چوبی، بلندی ساقه 120-25 سانتی متر

گل: مجتمع در دسته های 6-2 عددی جانبی، جام گل بلند 5/2-3 سانتی متر، 4-3 برابر درازتر از کاسه گل، عمیقا حاشیه دار، به رنگ ارغوانی با نوارهای طولی تیره

دوره گلدهی: اواخر بهار تا پاییز

مشخصات دانه:گرد با یک شکاف ضعیف، سطح پشتی راست،لبه ها پهن گرد،سطوح جانبی صاف تا برامده،دانه خاکستری قهوه ای با شیارهای ظریف،درازای دانه 6/1-9/1میلی متر، دانه ها به تعداد 9 تا 11 عدد در میوه ای با شکل ظاهری گرد دیسک مانند با یک شکاف که سطح پشتی آن پوشیده از حفره های مشبک و دندانه ای، سطوح جانبی دارای دندانه های صاف تا ضعیف.

یولاف وحشی

گیاهی است یكساله،تك لپه ای و از خانواده گندمیان(Poaceae)كه با بذر تكثیر می یابد. گل اذین خوشه ای خیلی باز و پانیكول منظمی دارد كه در تمام جهات به طور یكنواخت رشد میكنند.سنبلچه های ان منفرد و از پهلو فشرده شده اند.ودرهریك از انها2تا3گل ریشكدار دیده میشودكه معمولا گل انتهایی ان عقیم است.
پایه این سنبلچه ها تقریبا2 سانتیمتر طول دارد.گلومهای فوقانی و تحتانی با یكدیگر مساوی و طول انها به8میلیمتر میرسد.قاعده گلومها با موهای سفید یا قهوه ای رنگ خشن و طویلی پوشیده شده است واز وسط ان رگبرگ میانی واز نزدیكی قاعده گلومل ریشك طویل و زانوداری خارج میشود كه قاعده ان پیچیده و تابیده به نظر میرسد.گل این گیاه 3 پرچم دارد و دانه در داخل گلومل باقی میماند.
ساختمان ظاهری یولاف در نواحی مختلف نسبت به نوع زمین تغییر میكند مثلا در نواحی پست و شنی از هر بوته چندساقه باریك منشعب میشودبرگها كوتاه،سخت و مقاوم و غلاف ان را موهایی پوشانده است.ولی در اراضی حاصلخیز و مرتفع بوته ها منحصرا یك ساقه نسبتا قوی دارند.برگهایشان دراز بوده،غلاف انها غالبا بدون موست.

کنگر وحشی

گیاهى است چندساله، ایستا و به ارتفاع ۶۰ تا ۱۵۰ سانتى‌متر که توسط بذر، ساقه‌ها خزندهٔ زیرزمینى و جوانه‌هاى موجود بر روى ریشه‌هاى افقى تکثیر مى‌یابد. ساقهٔ این گیاه توخالی، بدون کرک یا کرک‌دار و در بخش‌هاى بالائى منشعب است. برگ‌ها ساقه‌آغوش، مستطیلى شکل و یا سرنیزه‌ای، موج‌دار، به طول ده تا بیست سانتى‌متر، با لوب‌هائى خاردار یا بدون خار و صاف یا کمى دندانه‌دار است. برگ‌هاى ساقه‌اى نسبت به برگ‌هاى قاعده‌اى (روزتی) بزرگتر و داراى لوب‌هاى عمیق‌تر هستند. سطح زیرین آنها سبز روشن و داراى کرک‌هاى پشمى و سفیدرنگ است. ریشه‌هاى این گیاه گوشتی، متراکم و به رنگ سفید تا زرد بوده و بیشتر در عمق ۴۵ سانتى‌مترى خاک و در مواردى حتى بیشتر تمرکز دارند. گسترش جانبى این ریشه‌ها تا شعاع ۱۳ مترى مشاهده مى‌شود. اندام‌هاى هوائى خارلته در اواخر تابستان از بین مى‌روند، اما ریشه‌هاى آن حتى در شرایط یخبندان، در اعماق پنجاه سانتى‌مترى خاک زنده مانده و در سال بعد تولید اندام‌هاى هوائى خواهند کرد.

اندام‌هاى زایشى: گل‌آذین کلاپرک، به طول ۲ تا ۵/۲ و قطر ۵/۱ تا ۵/۲ سانتى‌متر که به‌صورت دسته‌هاى یک تا پنج‌تائى در انتهاء انشعابات قرار گرفته و گل‌هاى نر و ماده بر روى پایه‌هاى جداگانه قرار دارند. گل‌ها به رنگ ارغوانى تا قرمز دیده مى‌شوند. گل‌هاى ماده بوئى شبیه به وانیل داشته و در گل‌آذین تخم‌مرغى شکل قرار دارند. گل‌هاى نر بدون بو هستند و به‌صورت گل‌آذین‌هاى نیمه کروى دیده مى‌شوند. این گل‌ها تولید دانه گرده مى‌کنند اما قادر به تولید بذر نیستند. مطالعات اخیر نشان داده است که گل‌آذینِ نر ممکن است داراى گل‌هاى هرمافرودیت نیز باشند. بذرهاى این گیاه به رنگ سبز زیتونى تا قهوه‌اى تیره و بالدار، ۵/۲ تا ۴ و پهناى یک میلى‌متر بوده و داراى سطحى صاف هستند. پاپوس‌ها سفیدرنگ، ابریشمى و کرک‌هاى پرمانند آن دو تا سه سانتى‌متر طول دارند و طویل‌تر از بذرها هستند. هر گیاه ممکن است چهار تا پنج هزار بذر تولید کند. موسم گلدهى این گیاه اواخر بهار و ساقه‌هاى گل‌دهنده از روزت‌هائى که در زمستان تولید شده‌اند خارج مى‌شوند.

پیچك صحرایی Convolvulus arvensis

گیاهی است چندساله از خانواده Convolvulaceae كه از طریق بذر و ریزوم های زیر زمینی تكثیر می یابد. ریزوم ها به رنگ سفید بوده و در تمام جهات گسترده شده اند و گوشتی و آبدار هستند. دارای ریشه های بسیار گسترده و در هم پیچیده و ساقه های خزنده روی زمین(استولون)به درازای30 تا120سانتیمتر،برگهای ان متقابل وپیكانی شكل،گلهایش سفید تا سفید صورتی و شیپور مانند است. گلدهی آن مختص فصل خاصی نیست و گلهای ان به تدریج باز میشوند.تولید كپسول بذر میكنند كه تخم مرغی شكل بوده و محتوی1-4عدد بذر میباشد.بذرها به رنگ سیاه و گاه قهوه ای متمایل به خاكستری است.بذرها دارای دو سطح مسطح و یك سطح محدب(گرد)میباشد.ریشه كنی پیچك صحرایی به دلیل وجود ریشه های عمیق با انشعابات فراوان، استولون و بذرهای بادوام(حفظ قوه نامیه تا 50سال)غیر ممكن است.

چچم

چچم یا گیج دانه گیاهی است یکساله و تک لپه ای از خانواده گندمیان(PoaceaeیاGramineae) که از طریق بذر تکثیر می یابد. ساقه راست یا کمی گسترده،منفرد و چند تایی دارد.ارتفاع ان به 30 تا60و گاهی90سانتی متر میرسد.
برگ و غلاف برگ صاف و ظاهراً سبز،فاقد مو و ضمائم، و پهنک آن مسطح و باریک است.سنبله های این گیاه قائم،سخت، و مسطح و طول انها از30سانتیمتر متجاوز است.سنبلچه های چچم بر خلاف سایر گیاهان این جنس که دراز و کشیده اند

مشکلات ناشی از علفهای هرز

1. کمیت و کیفیت بذور برداشت شده را کاهش می دهد .

2. رداشت را به تاخیر انداخته و کارآیی برداشت را تقلیل می دهد .

3. با آلوده سازی بذر محصول برداشت شده ، باعث افزایش هزینه های خشک کردن و بوجاری می شود .

4. در شیوع آفات و بیماریهای کلزا و محصولات بعدی تاثیرگذار است .

5. باعث افزایش عملیات خاکورزی می شود .


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
  آویشن و پرورش گیاه آویشن
 
 
آویشن

تاریخچه و خواص دارویی گیاه

 

گیاهان دارویی آویشن

آویشن یکی از قدیمی ترین گیاهان دارویی و ادویه ای است . تیموس کلمه ای یونانی و به معنای شجاع می باشد و به طوری که زنان یونان باستان این گیاه را به لباس شوهرانشان که عازم جنگ بودند می دوختند . زیرا آنها معتقد بودند آویشن سبب شجاعت و در نتیجه پیروزی آنها در جنگ می شود . آویشن گیاهی است خشبی و چند ساله . منشأ آن نواجی مدیترانه گزارش شده است و در جنوب اروپا در سطوح وسیعی کشت می شود .ریشه آویشن مستقیم ، کم و بیش چوبس و انشعابهای فراوانی دارد و سافه آن مستقیم و چهار گوش است . ارتفاع این گیاه متفاوت و بین ۲۰ تا ۵۰ سانتی متر می باشد . برگها کوچک ، متقابل و کم وبیش نیزه ای شکل ، بدون نوک و دمبرگ ، پوشیده از کرکهای خاکستری رنگ و حاوی اسانس هستند . گلها کوچک و به صورت مجتمع در قسمت فوقانی ساقه هایی که از بغل برگها خارج می شوند روی چرخه هایی مجتمع پدیدار می شوند . میوه چهار بذر به رنگ قهوه ای تیره وجود دارد . بذر آویشن بسیار ریز بوده و وزن هزار دانه آن ۲۵/۰ تا ۲۸/۰ گرم است .
قسمت دارویی :
پیکر رویشی آویشن حاوی اسانس است . از این رو دارای بویی مطبوع می باشد . پیکر رویشی در مرحله گلدهی از بیشترین مقدار اسانس برخوردار است .
خواص درمانی :
اسانس آویشن خاصیت ضد باکتری و ضد قارچی دارد . مجموعه مواد موثر آویشن خلط آور است و ار آن برای معالجه سرفه استفاده می شود .
خواص آویشن از نظر ائمه :
داروی امیر المومنین (ع) است و میفرمود که آویشن برای معده خملی می آورد مانند خمل (پرز) قطیفه و سفوف آن پیش از غذای صبح برای رطوبت مفید است خوراکی است و به صورت جوشانده مصرف میشود.
بخور آن برای سرماخوردگی مفید میباشد.

Thymus vulgaris (Lamiaceae), cultivated

اموزش کشت و پرورش گیاه آویشن

پرورش گیاه آویشن:



پراكنش جهانی میباشد(بغیرازمناطق قطبی شمال وجنوب) ودارای حدود200جنس ودوتاپنج هزار گونه از بوته های معطرودرختچه های كوتاه می باشد.اغلب نعناعیان تولیدكننده ترپن ها و انواع تركیبات دیگرهستندكه این تركیبات را(بطورعمده)درغدداپیدرمی برگ ها،ساقه ها و اندام زایشی ذخیره می كنند.آویشن یكی ازگیاهان این خانواده كه بصورت بوته های پرپشت دردامنه های خشك وبین تخته سنگ های نواحی مختلف مدیترانه ازجمله دركشورهای فرانسه،پرتغال،ایتالیا،ویو نان می روید.این گیاه درنواحی نیمه خشك زلاندنو به میزان چندین هكتاربصورت خودرو وجوددارد.این گونه دركشورمابطوروحشی دیده نشده است.
تاریخچه
نام این گیاه مشتق ازكلمه تیموس به معنی شجاعت است كه دریونان
باستان سمبل شجاعت بوده وزنان یونانی آویشن راروی لباس شوهرانشان كه عازم جنگ بودنندگلدوزی می كردنند.مصریان قدیم ازاسانس آویشن برای مومیایی كردن مردگان خود استفاده می كرده اند.
اطبا قدیم ازجمله هیلدگارد درقرن12 وآلبرت درقرن13 ازاین گیاه درآثارخودنام برده اند.زنان راهبه كه درطبابت مداخله می كردنندآنرادررفع جزام وفلج موثر می دانسته اند.بعلت خواص ضد باكتریایی،ضد قارچی و ضدانگلی اسانس آویشن،این گیاه از قرن16 رسما بعنوان یك گیاه دارویی معرفی شدودرتمام فارماكوپه های معتبرخواص درمانی آن موردتاییدوتشریح قرارگرفت.
نیومن درسال1725ماده موثره این گیاه راكشف كردوآنرا كافورآویشن نامید و دانشمند دیگری بنام لالمانددرسال1853این ماده راتیمول نام گذاشت.اروپا به همراه آمریكا یكی ازبازارهای عمده مصرف كننده آویشن است.آمارهای تجارتی نشان می دهدكه آمریگا سالیانه حدود1000تن آویشن وارد می كندو90درصدازاسانس آویشن درتجارت جهانی دراسپانیاتولید می شود.
آمریكا درسال1978حدود9تن اسانس آویش را به ارزش3/241هزاردلار وارد كرد وكشور مجارستان سالانه متوسط20تن آویشن را به ارزش60هزاردلار به كشورهای غربی صادر می كند.
مشخصات گیاهشناسی
گیاهی است كه ساختاربوته ای داردودارای ساقه مستقیم وعلفی یاچوبی وپرشاخه به ارتفاع10-30سانتیمترودربعضی مواردتا45سانتیمتراست.(30=n2)سا قه های منشعب این گیاه پوشیده ازكرك های سفیدرنگ می باشد.برگ های آن معطرتاحدودی همیشه سبز متقابل تقریبا بدون دمبرگ یادارای دمبرگ بسیاركوتاه می باشد.برگهاخاكستری روشن بیضوی-نیزه ای تاحالت كشیده یالوزی شكل باطول5تا15میلیمتركه عمدتاكنار برگها برگشته می باشد.سطح تحتانی برگها ازگردی به رنگ متمایل به سفیدیانمدمانندپوشیده شده كه دارای غده های فراوان اسانس می باشدكه بعلت وجودچنین غده هایی معمولاگل هابه رنگ ارغوانی كم رنگ تاسفیدبه شكل لوله ای دولبه صمغی وبه طول5میلیمتردیده می شود.كاسبرگ ها كركدار وغده مانند ودارای براكته های شبیه برگ می باشنددرشاخه های فرعی گل هابصورت زنگوله ای شكل بالبه دندانه ای كوتاه وصاف است.حالات غیرطبیعی این گیاه آناست كه بعضی ازپایه های آن گلهای فاقدپرچم دارندودربرخی دیگرپرچم ها زودتر ازمادگی رشد می كنند.میوه ازچهارفندقه كوچك تشكیل شده كه درلوله كاسه گل محصور شده است.بذرآویشن گردوریز كه هر170000بذرآن یك اونس(3/28گرم)وزن داشته وبذورآن برای سه سال زنده باقی می مانند.اسانس آویشن مایعی زردیاقهوه ای مایل به قرمزتیره،سبكترازآب بابوی مطبوع قوی وطعم تنداست.وزن هزاردانه آن25/0تا28/0گرم است.زنبورعسل نوش بسیار خوبی ازآن بدست می آورد وشهرت عسل های معطر و خوب بعضی نواحی نیز بستگی بوجوداین گیاه درآن ناحیه دارد.
نیازهای اكولوژیكی
آویشن گیاهی است كه یطور طبیعی درشرایط مزرعه ای درنواحی نیمه خشك تامعتدل گرم دردماهای بالا وتشعشع شدیدآفتاب ودرخاك خوب زهكشی شده رشد می كند.آویشن درمراحل اولیه دارای رشدخیلی كند بوده ودرمراحل بعدی نمو-مخصوصا 60روزبعد-یك افزایش سریع درتجمع ماده خشك(4تا6برابرتحتنوراضافی و 5/2تا5 برابرتحت نورطبیعی)نسبت به گیاهان 40روزه دارد.میزان آب خاك ورژیم های نوری بطور معنی داری رشدكلنی های آویش(وزن خشك ریشه واندام هوایی)راتغییرمی دهندوبین شرایط نوری ومیزان رطوبت خاك اثرمتقابل مشاهده شده وتاثیرافزایش رطوبت خاك درشرایط نورطبیعی به اندازه نوراضافی قابل توجه نبوده است وافزایش رطوبت خاك درشرایط نورطبیعی تاثیری به مراتب كمترازشرایط نوراضافی دارد.به هرحال درشرایط نوراضافی ورطوبت خاك70درصدبالاترین میزان فتوسنتزواسانس گیاه مشاهده می شودوكمترین میزان اسانس نیزدرشرایط نورطبیعی و50درصدرطوبت خاك ذكرگردیده است. البته منظورازنوراضافی یعنی جریان فتوسنتزی200میكرومول برمترمربع درثانیه است كه بوسیله لامپ هایHPSبه همراه نورطبیعی ایجادمی گردد.درتحقیقی برای بررسی سطح نوری بر روی میزان اسانس گیاه آویشن تحت شدت های مختلف نوری (سایه، ابری،15،27،45و 100% نور كامل) قرارداده شدندومشخص شدكه بیشترین غلضت اسانس و میزان تیمول و میریسین موجود در اسانس در نور كامل خورشید به دست می آید. طول برگ و تراكم Peltatehairبا كاهش سطح نوری كاهش می یابد.
درجه حرارت:
تحقیقات نشان می دهد كه اگر گیاهان معطر درفضای باز مزرعه كشت شوند تركیبات معطر آنها درمقایسه باكشت درگلخانه افزایش چشمگیری می یابدكه علت آنرادمای پایین مزرعه درشب ذكركرده اند.آویشن گیاهی گرما دوست و حساس به سرمای زمستانه است در بین كالتیوارهای مختلف آن به میزان حساسیت به سرما متفاوت بعنوان مثال آویشن آلمانی از كالتیوارهای مقاوم به سرما است.
اگرچه بادیرتربرداشت كردن وپایین تربریدن پیكررویشی عملكردافزایش می یابدولی موجب حساس شدن گیاه به سرمای زمستانه می گردد.جوانه زنی بذوردررشدونموگیاهچه آویشن درماههای پاییزوزمستان بعلت دمای پایین كندترازماههای بهاروتابستان است.درشرایط25درجه سانتی گراددر16ساعت و20درجه سانتی گراد در 8 ساعت قدرت رویش بذور به بیش از80 درصد می رسد.
نور:
گیاهی است نور پسند كه در شرایط آفتابی و شیب های جنوبی رشد مطلوبی دارد. آویشن در شدت نور بالا در مقایسه با نور طبیعی موجب رشد عمودی شاخه ها ،افزایش تعداد شاخه های جانبی،ضخیم ترشدن شاخه ها،پررنگ وبراق شدن برگها،افزایش كلروفیل، افزایش غده های اسانس،كاهش تنفس روزنه ای وكوتیكولی وافزایش پتانسیل فتوسنتزی می شود.دراین شرایط عملكردوزن خشك وتولیداسانس افزایش می یابد. مطالعات اخیر نشان می دهد كه نور موجب ایجاد كرك های غده ای سپری می شود كه محل اولیه تجمع مونوترپن ها است.
همچنین گزارش كردندكه درآویشن وقتی رطوبت خاك50درصدظرفیت مزرعه باشد نسبت به 90درصدظرفیت مزرعه موم روی كوتیكول افزایش وتنفس كاهش می یابد در رطوبت بالاترتولید وزن خشك افزایش می یابد.بذورآویشن درشرایط اقلیمی مناسب14 تا 20 روز پس ازكاشت سبزمی شوند.
باگذشت سن(گیاهان چندساله)دراوایل بهار(فروردین)رویش گیاهان آغازمی شودو از اواسط اردیبهشت اولین گلها ظاهرمی شوندوگل دهی تااواخر خردادهمچنان ادامه می یابدچنانچه گیاهان درتابستان برداشت شوندتحت شرایط اقلیمی مناسب وباتشكیل ساقه های گل دهنده مجددا به گل می روند.PHخاك بین5/4تا8مناسب است.

 
كاشت:
نشاویشن ازطریق بذر،قلمه وتقسیم بوته تكثیرمی شود.عدم یكنواختی پوشش مزرعه همواره بعنوان یك مشكل دركشت مستقیم بذرمی باشدبه همین دلیل تولیدنشاء بذری دربسترگلخانه وسپس انتقال اها به مزرعه مفیدبوده است.بذورآویشن طی یك تادوهفته دردمای12-32درجه سانتی گراد(54-90درجه فارنهایت)جوانه می زنند.گاهی اوقات جوانه زنی توسط نورتسریع می شود.آویشن به آسانی ازقلمه های5-10سانتی متری دربهارتكثیرمی شود.هورمون های افزایش دهنده ریشه برای تكثیرممكن است مفیدباشند.درتحقیقی مشخص شده كه كشت مستقیم عملكردماده خشك بیشتری نسبت به نشاكاری دربرداشته است.زمان مناسب برای كشت بذردرخزانه اواخر اسفند می باشدودرزمان انتقال، نشاها به ارتفاع 10تا15سانتیمتری رسیده اند.
زمان كاشت مستقیم بذوراوایل بهاریااواسط پاییز می باشد.عمق كاشت كمتر از 5/0 سانتیمتر ومیران بذرلازم5تا6كیلوگرم درهكتار می باشد.درتحقیقی جهت بررسی تراكم مناسب برای دستیابی به عملكرد بالاتر آویشن درفواصل بین دوبوته15،30 و45 سانتی متری و درردیف هایی به فاصله60سانتیمتركشت گردیدومشخص شدكه فواصل بوته كمتر بطور معنی داری سبب افزایش عملكردسرشاخه ومیزان اسانس درواحدسطح شده و بیشترین عملكرددرفاصله كاشت15سانتیمتربدست آمده است البته درصداسانس درسر شاخه خشك گیاه تحت تاثیرفاصله كاشت قرارنگرفت .
تحقیقی مشابهی دركرج نیز تراكم مناسب كاشت را15سانتیمترروی ردیف و 50 سانتیمتر بین ردیف هاگزارش كرده است.بهترین خاك برای كشت وكارآویشن خاكی است بابافت متوسط،دانه بندی كوچك،ظرفیت مناسب انتقال آب،تهویه خوب،مقادیربالای آهك وغنی ازعناصرغذایی،این گیاه درخاكهای ضعیف رشدخوبی نداردودرخاك رسی سنگین مقداراسانس درآویشن به شدت پایین می آید.بعلت ریزی بذرآویشن بهتراست به نسبت 5یا6به1باماسه بادی مخلوط گرددوسپس درخزانه كشت شود.هرچه پوشش نازكتر باشد بذورسریعترجوانه می زننداماممكن است خشك شوند به همین دلیل آبیاری منظم و سایه دهی لازم است، بعد از جوانه زنی رشد بسیار كند است و در این حالت علف های هرز به آسانی رشد می كنند كه وجین علفهای هرز لازم می باشد. نشاء مورد نیاز در هكتار 16تا24هزار است كه از500تا600گرم بذردرخزانه حاصل می گردد.
ازدیادآویشن:
درسطح وسیع ازروش تقسیم بوته كه زحمت زیادی می طلبد كمتراستفاده می شود اما وقتی گیاهان سه تاچهارساله شدندبرای جلوگیری ازچوبی شدن بایدتقسیم شوندزیرادرحالت بلوغ وچوبی شده تولیدبرگهای جدیدكاهش می یابدودرنتیجه عملكرداسانس كم می شود. درآویشن كشت بذرنسبت به قلمه عملكردبیشتری راحاصل می كند. كشت مستقیم بذر بهتراست در زمستان انجام گیرد زیرا در این روش رطوبت كافی جوانه زنی دراوایل بهارتامین می شود جوانه زنی بذور آویشن خوب و مطمئن است ولی بعلت رشد كند باید ازعلفهای هرز محافظت شوندبرای اطمینان از جوانه زنی خوب بذور بایستی متراكم كشت شوند به همین دلیل تنك كردن لازم است.در سطح وسیع از روش خزانه كاری و انتقال نشا استفاده می شود.
تركیبات شیمیایی:
تیمول، كارواكرول، بورنئول، پاراسیمین، لینالول ،سینئول، ژرانیول، گاماترپینن، توژان، كامفن، كافئیك اسید، كلروژنیك اسید، سیترال، آنیریل الكل، تانن8-10%، موادتلخ، فلاونوئید وساپونین، اسانس5/2-1%پیكر رویشی خشك است. در اسانس كشور فرانسه مقدار درصد تیمول به24تا25درصد می رسد.
موادوعناصرغذایی موردنیاز:
باتوجه به اینكه اویشن به مدت4-6سال درمزرعه باقی می ماند.برنامه ریزی برای كوددهی آن حایز اهمیت است بامصرف مناسب كوددامی پوسیده(تقریبا20-30تن در هكتار) قبل ازكشت بایستی تامین نیازغذایی آن راتضمین كرددرتحقیقی برای بررسی اثرات ازت درمقادیرمختلف برروی رشدومیزان اسانس آویشن درطی چهارفصل مشخص شدكه عملكردماده خشك گیاه باافزایش مصرف ازت افزایش می یابد.میزان كل اسانس از87/0تا1/3درصدودرصدتیمول از87/26تا57/58درصدمتغیربودوكودارته هیچ اثری معنی داروی میزان كل اسانس ویادرصدتیمول نداشت.بطورمعمول دربهارقبل از كشت 50تا80كیلوگرم درهكتاراكسیدفسفر،50تا80كیلو گرم درهكتاراكسیدپتاس به همراه 40تا60كیلو گرم درهكتارازت دراختیاردراختیارگیاهان قرارمی گیردازسال دوم رویش قبل از وجین علفهای هرز همه ساله فصل بهار30تا50كیلوگرم درهكتارازت در اختیار گیاهان قرارگیرد.
تیمارهای كودی موجب افزایش ارتفاع،قطربوته ووزن خشك درآویشن می شود. تیمار كودی روی میزان اسانس تاثیرمعنی داری نكرداماچون وزن خشك افزایش یافته بود وعملكرداسانس افزایش یافت ودر8/104كیلوگرم درهكتارازت و57كیلوگرم در هكتارفشفرحداكثرعملكردوزن خشك واسانس حاصل شد.
كودازته روی عملكردوكیفیت آویشن باكاربردسطوح مختلف كودازته (صفر،30،60،90،120 كیلوگرم درهكتار)نشان داده كه باافزایش میزان كودعملكرد
گیاه افزایش می یا بدتیمار كودی روی میزان اسانس وتیمول تاثیری ایجادنكرداماباتوجه به اثرآن درعملكردگیاه موجب افزایش عملكرداسانس وتیمول شد.بهترین تیماركودی250كیلوگرم ازتو200كیلو گرم درهكتارفسفرموجب افزایش میزان تیمول وعملكردآن درهكتارشدو100كیلوگرم ازت بدون فسفرنیزعملكردبالاایجادمی كند.
آفات وبیماریها:
مهمترین آفت مشاهده شده بر روی آویشن mealybugs می باشد .مهمترین بیماریهای مشاهده شده بر روی آویشن Graymold كه عامل آن Roat not , Botrytis Cinerea Pers.ex Frكه عامل آن Rnizoctonia Solani Kuehn میباشد .

مراقبت ونگهداری:
علف كش هایی كه ممكن است برای كنترل انتخابی علف های هرزآویشن درآزمایش های تحقیقاتی وزراعی استفاده شوندشامل لینورون،سینبار،استامپ،Foresi teوVersatillمی باشد.بااین حال آویشن رامی توان بدون استفاده ازعلف كش بطورموفقیت آمیز درمزارع با استفاده ازیك پوشش بازدارنده رشد علف هرز پرورش داد،برای چنین كاری می توان از مالچ های آلی استفاده كرد.
استفاده ازعلف كش انتخابی اتالفلورالین به میزان1/1كیلوگرم درهكتاردرمرحله جوانه زنی و پس ازآن موجب ازبین رفتن علفهای هرزپهن برگ وباریك برگ می شوددرهنگام انتقال نشا می توان ازعلف كش رونستاربه میزان7تا8لیتردرهكتارپس ازتهیه بستراستفاده كرد.اگرخاك آلوده به علفهای هرزچندساله مقاوم شده شخم بین ردیفها لازم است ازسال دوم به بعدمی توان ازعلف كش ژئومتربه میزان2تا5/2كیلوگرم در هكتار در پایان فصل رشد (مهر و آبان)استفاده كرد.خاك بین ردیفهابایددرسال حداقل یكباربرگردان شود تا قدرت جذب بارندگیهای زمستانه راداشته باشد.
خاستگاه وپراكنش:
البته آویشن همه ساله در سطح وسیعی از كشورهای اسپانیا، آلمان ،فرانسه، پرتغال، آمریكا، چك، اسلواك، مجارستان وشمال آفریقا كشت می شود.14گونه گزارش شده در ایران بیشترین پراكندگی رادرشمال و غرب كشوردارند كه10گونه دراستانهای شمالی(گرگان،گیلان،مازندرا� � )11گونه در استانهای غربی (آذربایجان، كرمانشاه، همدان، كردستان، لرستان، چهارمحال و بختیاری، كهكیلویه وبویراحمد واصفهان)7گونه درمركز (تهران،سمنان،قزوین، اراك و یزد) یك گونه در فارس و دو گونه در كرمان وجود دارد.همچنین كشت آویشن Thymus vulgarisدر استان های تهران،سمنان، كرمانشاه، مركزی،آذربایجان شرقی، خراسان واصفهان صورت گرفته است.
خواص درمانی:
ازآویشن درصنایع غذایی،دارویی،بهداشتی وآرایشی استفاده متنوعی می شود.اسانس آویشن دارای خواصی نظیرضداسپاسم،بادشكن،ضدقار چ ،ضدعفونی كننده، ضدكرم، ضد رماتیسم و خلط آورمی باشد.اسانس آویشن ازجمله ده اسانس معروف است كه دارای خواص ضدباكتریایی وضدقارچی،آنتی اكسیدان،نگهدارنده طبیعی غذا وتاخیردهنده پیری پستانداران می باشد و جایگاه خاصی درتجارت جهانی داردهمچنین آویشن در انواع غذاهااستفاده می شود و بعنوان تركیبات معطر در اكثر فرآورده های غذایی مهم نظیرمشروبات و دسرهای لبنیاتی استفاده می شود.
طب قدیم:
درطب گیاهی آلمان چای حاوی مقدار1تا2گرم ازگیاه خشك شده(كه حدقل 5/0درصدازفنل ماده تیمول باشد)برای علایم برونشیت،سیاه سرفه والتهابات غشای مخاطی ترشحی ازقسمت فوقانی دستگاه تنفسی استفاده می شود.دم كرده سرد ازكل گیاه برای سوءهاضمه ودوره نقاهت بعدازبیماری ویك دم كرده گرم برای رفع تشنج ،قاعدگی دردناك،نفخ شكم،قولنج،سردردوبعنوان یك عرق آورتجویزكرده اند. در كلمبیا و كوبا جوشانده گیاه تازه یاخشك شده بعنوان اشتهاآور،عرق آورودرمان سرفه های معمولی وسیاه سرفه بكاربرده می شودالبته بخورجوشان گیاه ممكن است استنشاق شود و عصاره آن همچنین بصورت تنقیه واردبدن می شود.دربیماریهای جلدی گاهی ازاسانس آویشن محلول هایی برای حمام های موضعی تهیه می شودكه بكاربردن آن موجب قوی شدن اعمال پوست ورفع نارحتی های جلدی می گرددزیرا تجارب مكررنشان داده كه حمام اسانس مذكوراثرقرمزكنندگی برروی پوست بدن دارد.اسانس آویشن رادرمصرف خارجی باروغن زیتون یاروغن های دیگر روی مفاصل بعنوان گرم كننده ومحرك سطحی بكارمی برنداسانس آویشن درفرمولBaum opodeldockكه دارای اثرضدرماتیسمی است وارد می گردد.
تیمول به علت دارابودن اثرضدعفونی كننده می توانددربیماریهای روده ویاضدعفونی كردن آن در مسمومیت های خودبه خودناشی ازعفونت روده،دیسانتری و وبا(بعنوان پیشگیری)اثرمفیدظاهركندولی مصرف آن ازاین لحاظ كمترمعمول است درعوض ازآن بعلت دارابودن اثرضدكرم برای رفع كرم های تریكوسفال،كرم كدو،كرمك وآنگیلوستوم (بصورت تنقیه)استفاده بعمل می آید.آویشن(بصورت تازه یا خشك)درطب سنتی بعنوان آرام بخش،محرك جنسی وخلط آوركه به شكل تنتوریادم كرده مصرف می شود و همچنین دراستخرشنا (حمام ها) برای كمك به مشكلات رماتیسمی وپوستی(كوفتگی و پیچش یك مفصل همراه با پارگی جزیی بعضی از رباط های آن وغیره)استفاده می شود.
طب جدید:
اسانس آویشن یك جزءمعطر ضداسپاسم، ضدنفخ،counterirritantیاrubefacientدر قطره های سرفه ومرهم های رقیق می باشدازتیمول موجوددراسانس آویشن نیزاستفاده های مشابه می شودعلاوه براین ازتیمول درتركیبات ضدقارچی(برای آلودگی های قارچی پوست)، فرمولاسیون های دندانی وغیره استفاده می شود.ازآنجایی كه تیمول ضدكرم(به خصوص كرم قلابدار)می باشدبعنوان داروی ضدكرم به مقدار2گرم در3نوبت درروزمصرف می شود.
روغن قرمزآویشن بطوررسمی ازفرن16تاكنون بعنوان میكروب كش مطرح است وخاصیت ضد میكروبی آن دراثرتیمول وكارواكرول می باشدوبه مقدارزیادی دردهان شویه ها، محلول های غرغره،خمیردندان،صابون ها،پاك كننده هاوفرآورده های مختلف طبی ضدعفونی كننده مصرف شده است دردرمان سیاه سرفه وسل وبرونشیت در دوز 3/0 تا 6/0 میلی لیترتوصیه شده است.
مایع استخراجی ازآویشن یكی ازموادسازنده شربت های غلیظ ضدسرفه می باشدكه بعنوان ماده طعم دهنده نیزمورداستفاده قرارمی گیردازاسانس آن بصورت محلول های الكلی گاهی دررفع بعضی ازسوءهاضمه ها،اسهال های ساده ودفع كرم ساده استفاده می شود.
تیمول بعنوان یك ضدعفونی كننده روی زخم ها وجوش ها مصرف می شودامابه شدت محرك وسوزش اوراست وتاثیرش درتماس باپروتئین هاكاسته می شودنقش عمده آن درحال حاضردردرمان بیماریهای قارچی پوست به فرم محلول الكلی1%یاپودرقوی2%می باشدگاهی اوقات تیمول یددارتوسط متخصصین پوست بعنوان یك ماده متوقف كننده رشد باكتری وكشنده قارچ به فرم پودرها لوسیون وپمادها مصرف می شود.وقتی كه اویشن به خرگوش خورانده یابه درون ماهیچه های آن تزریق شودسبب كاهش فشارخون دررگها به همراه تسریع انقباض منظم قلب شده وهمچنین دردوزهای بالاتر سبب افزایش دفعات تنفس می شودوقتی به صورت امولسیون5%محلول نمك به داخل رگهای گربه تزریق شداسانس آویشن سبب افزایش حجم تنفس وكاهش فشارخون گردیداسانس قرمزآویشن دارای خواص جلوگیر كننده ازحساسیت،خارش وآسیب اشعه آفتاب برای پوست انسان است ولی وقتی كه بصورت رقیق نشده مصرف شودسوزش شدیدوخارش را برای پوست خرگوش وموش ایجاد می كند.
تیمول برای آلودگی های Moniliasis،BlastomycosisوCocidiodalتجویز می شودالبته برای ضدعفونی معده وروده توصیه نشده بدین علت كه سبب اسهال می شودوازطریق روده ها جذب شده و50%آن درادراربصورت سولفات یاglucuronateدفع می شود.دردامپزشكی یك مشت ازسرشاخه گلدار گیاه را به مدت15تا20دقیقه در2تا3لیترآب می جوشانند سپس با مقداری قند یا عسل شیرین نموده برای پانسمان جراحات پوزه حیوانات،زخم دهان و سم دام ها بكارمی برند.
هم اكنون دركشور فرآورده های دارویی مختافی ساخته شده وبطورگسترده موردمصرف بیماران قرارمی گیردازآن جمله می توان قطره تیم آرتا،قرص وشربت تیمكس وشربت تیمیان رانام بردكه این سه فرآورده بعنوان ضدسرفه وخلط آوربكارمی روند. مهمترین داروهای تولیدشده ازآویشن كنپ،برونشیكوم،تیمیان كورارنیا واسپكتون می باشد.
مصارف غذایی:آویشن درانواع غذاهاشامل غذاهای پختنی،گوشت وفرآورده های گوشتی،ادویه جات وچاشنی ها وغیره استفاده می شود.اسانس سفیدآویشن، تنتور و عصاره مایع آن بعنوان تركیبات معطردراكثرفرآورده های غذایی مهم شامل مشروبات الكلی(مثل لیكور)وغیره الكلی،دسرهای لبنیاتی منجمد،ژلاتین ها ودسرهای محتوی آردبرنج استفاده می شودبطور متوسط حداكثرمیزان استفاده ازآن كمتراز003/0%است

برداشت:
برداشت آویشن نقطه بحرانی درمدیریت زراعی این گیاه محسوب می شودبطور كلی بهترین زمان جمع آوری اندام رویش(برگ هاوساقه های جوان)حاوی موادموثرهنگامی است كه گیاه درمرحله گل زایی باشد.درتحقیقی دركرج زمان برداشت مناسب مرحله شروع گلدهی ذكرشده است وارتفاع مناسب برداشت 10سانتی مترازسطح خاك گزارش شده است.
برای خشك كردن محصول یك خشك كن باجریان هوای تحت فشارمناسب می باشدآویشن بایستی دردمای پایین تراز40سانتیگرادبرای كاهش اتلاف عطردرجریان تبخیرخشك شودورنگ سبزخودراحفظ كندمحصول خشك شده بایدپروسه جداكردن برگ ازساقه هاوغربال كردن رابرای حذف گردوغبارطی كند تامحصول یكنواختی تولیدشوداسانس آویشن راازاندام هوایی تازه آویشن می توان بوسیله سیستم تقطیر بخاراستخراج كرداسانس درغددكوچك روی برگهاذخیره شده است عملكردوكیفیت اسانس بسته یه ساختارژنتیكی گیاه،مرحله بلوغ گیاه،زمان برداشت،محیط وعملیات استخراج فرق می كند.
زمان برداشت:
میزان اسانس درآویشن برحسب زمان برداشت متفاوت است.هورنوك(1992)دربررسی تغییرات فصلی میزان اسانس نشان دادكه حالت تمام گل دارای حداكثراسانس است واین زمان رابرای برداشت توجیه كرد،وی بهترین عملكردوزن خشك واسانس را2نوبت برداشت، نوبت اول درحالت تمام گل دربهارونوبت دوم رااوایل پاییزبدست آورد
درمناطق مختلف زمان برداشت مناسب برای آویشن متفاوت است وی دریك منطقه بهترین زمان برداشت رااوایل مهرماه ودرمنطقه ای دیگراواخرخردادماه گزارش كردهمچنین. بیشترین مقداراسانس دراوایل گلدهی حاصل می گرددامادرتاریخ های مختلف برداشت حتی اگرگیاهان درمراحل نموی یكسان باشندنیزمیزان اسانس متفاوت است زیرامیزان اسانس نه تنها به مراحل نموگیاه بلكه به درجه حرارت،رطوبت،شدت ومیزان نور،جریان هوا وبارندگی نیزبستگی داردوی گزارش كردكه درزمان برداشت مردادوشهریورنسبت به خردادوتیرعملكرداسانس بیشتری بدست می آیدهمچنین اظهاركردكه اگرچه بادیرتربرداشت كردن وازته زدن گیاه عملكردافزایش می یابدولی میزان حساسیت گیاه به سرمای زمستانه می شودوی درسال اول رویش زمان برداشت25مردادماه راتوجیه می كند. درزمان برداشت20خردادتا17مرداداسانس بالایی حاصل شدكه غنی ازفنل بود.برداشت از23مردادتا4آبان موجب كاهش مقاومت به سرمای زمستانه وبه تاخیرافتادن گلدهی درسال بعد شد. میزان اسانس دربرگهای آویشن درتیربه حداكثر می رسدولی باتوجه به بالابودن عملكردوزن خشك درفروردین عملكرداسانس دراین ماه بالاترین میزان خودراداراست. مقدارمحصول برداشت شده درسال اول كم وازسال دوم5/1تا5/2تن درهكتار
گیاه خشك بدست می آید. گزارش ازشمال ایتالیادرسالهای1986و1987نشان می دهدكه میزان تركیبات فنلی آویشن درزمان تمام گل ازسالی به سال دیگرمتفاوت است. دربررسی تغییرات فصلی اسانس وتركیبات آویشن گزارش كرده اند كه حداكثرعملكردوزن تراسانس وتیمول وقتی بدست می آیدكه گلدهی به اتمام رسیده باشددراین تحقیق مشخص شدكه حداكثرمیزان اسانس دربرگهامی باشدوساقه ازمقدارناچیزی اسانس برخورداراست. درسال انتقال نشاء(سال اول)آویشن فقط یكباربرداشت می شودوازسال دوم به بعد دریك فصل رشد2یاحتی3 برداشت امكان پذیراست ولی2باربرداشت مطمئن تراست.هر3تا4كیلوگرم وزن دریك كیلوگرم وزن خشك محصول بدست می آید.

 


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 گل گاو زبان Borago officinalis
 

کاشت گل گاو زبان و ترکیبات شیمیایی این گیاه

 

 

گاو زبان گیاهی است چند ساله و دارای ریشه‌های نیمه غده‌ای كه بطور عمودی تا عمق 50 سانتیمتر در خاك فرورفته است و بعلت داشتن ریشه‌های اصلی و فرعی در اعماق خاك مقاومت آن در برابر خشكی خاك زیاد است. برگهای آن زبانه‌ای و پوشیده از خارهای ظریفی است كه به آن حالت خشن میدهد و به همین علت به گاوزبان معروف است. گلهای آن به رنگ قرمز خوشرنگی است كه پس از خشك شدن به رنگ آبی تیره در می‌آید .

تركیبات شیمیایی :

این گیاه حاوی مواد موسیلاژ، قندی، تانن و تركیبات فنلی و نیز مقدار كمی آلكالوئید میباشد (آرام بخش)

خواص درمانی : گاوزبان حواس پنجگانه آدمی را تقویت می كند. دمكرده آن نشاط آور بوده و رنگ رخسار را باز می‌كند.سینه را نرم می‌كند. تنگی نفس و دردگلو را شفا می دهد. دلهره و وحشت را از بین می‌برد. غم و غصه را كم كرده و برای كسانی كه با خود حرف می زنند بسیار خوبست. از برگهای تازه آن برای درمان جوشهای چركی دهان و درمان برفك استفاده می شود .

سازگاری :

گاوزبان بیشتر در ارتفاعات رامسر، رودسر و تنكابن بصورت خودرو و نیز زراعی وجود دارد. بطور كلی شرایط آب و هوایی كوهستانی سردسیر و نیمه مرطوب كه در طول بهار و تابستان دارای بارانهای متناوب هستند، برای كشت این گیاه مفید است.


روش تكثیر و كاشت :

كشت گاوزبان در دو فصل پائیز و بهار انجام می شود و بهترین روش كاشت بذر در فصل پائیز است. عمق كاشت 2ـ 1 سانتیمتر و فاصله بین بوته‌ها 50 ـ 40 سانتیمتر و فاصله بین ردیف‌ها 70ـ60 سانتیمتر است.

میزان مصرف بذر در هر هكتار 15ـ 10 كیلوگرم است. عمر مفید بوته گاوزبان 2 سال و حداكثر عمر آن 4 سال است. در مناطقی كه بارندگی به اندازه كافی و پراكندگی بارش آن مناسب باشد، كشت به صورت دیم صورت می گیرد. اما در مناطق خشك مانند اصفهان نیاز به آبیاری مرتب می باشد. مهمترین آفت این گیاه كرم برگ خوار است كه بیشترین خسارت خود را در زمان برداشت به گیاه می زند و چون در این زمان مبارزه شیمیایی صلاح نیست، لازم است از مبارزه بیولوژیك استفاده شود .

برداشت محصول :

عمل گل چینی در اوایل خرداد صورت می گیرد و گلهای چیده شده را در كنار مزرعه روی پارچه یا سفره های پلاستیكی به ارتفاع 3-2 سانتیمتر پهن می كنند و برای آنكه آفتاب نخورد، روی آن پارچه می‌اندازند. البته خشك كردن محصول در سایه بهتر بوده و محصول مرغوبتری خواهد داد. بهم زدن گلها حین خشك شدن ضروری است. گل مرغوب گلی است كه دارای دم سفید و گلبرگهای بنفش باشد. میزان عملكرد آن حدود 1100-1000 كیلوگرم گل تازه می باشد كه از این میزان حدوداً 300-250 كیلوگرم گل خشك بدست می آید.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 جلوگیری از فراموشی با خوردن سیب
 

جلوگیری از فراموشی با خوردن سیب

 

به گزارش ریانوستی، به تازگی یکی دیگر از خواص این میوه کشف شد: سیب حافظه را تقویت می کند.
پژوهشگران دانشگاه ماساچوست آمریکا به این نتیجه رسیدند که مصرف سیب یا آب سیب بهترین عامل جلوگیری از تخریب سلول های مغز است که منجر به فراموشی می شود.

طبق معمول برای اثبات این مطلب موش ها به دانشمندان کمک کردند. مغز موش های پیری که سیب خورده بودند در برابر تخریب سلول ها مقاوم بودند.
پژوهشگران اعلام کردند که ترکیب سیب و آب سیب با رژیم غذایی متعادل، سپری مطمئن در برابر استرس و پیامدهای مخرب آن است. سیب بخاطر داشتن آنتی اکسیدان به افراد سالمند نیز کمک می کند که دچار فراموشی نشوند.


|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 گیاه نعناع و رفع ناراحتی اعصاب
 

نعناع

خواص دارویی گیاه و نام علمی آن

 

 

گیاه نعناع آرام بخش است و ناراحتی‌های عصبی را برطرف می‌كند. نعناع با نام علمی Mentha Piperita گیاهی است علفی و چند ساله كه علاوه بر ساقه زیرزمینی كه گیاه را در خاك مستقر می‌سازد، دارای ساقه هوایی نیز هست. برگ‌های نعناع بیضی شكل، نوك تیز و دندانه‌داراست و گل‌های آن بسته به نوع نعناع ممكن است قرمز، ارغوانی یا سفید باشد. این گیاه در مناطق معتدل و آفتاب گیر به خوبی رشد می‌كند. نعناع از قدیم الایام به عنوان یك گیاه معطر و اشتها آور به كار رفته است بقراط پدر علم طب از نعناع در نوشته‌های خود یاد كرده است. در قرون وسطی از نعناع در معالجه بیماری‌ها و برای التیام زخم‌ها و درمان درد گزیدگی زنبور و سگ‌ها استفاده می‌شود. این گیاه از نظر طب قدیم ایران نسبتا گرم و خشك است و از نظر خواص دارویی از پونه قوی‌تر است و به عنوان تقویت كننده معده و بدن به كار می‌رود. نعناع ضد تشنج و ضد سرفه است و نوشیدن یك فنجان چای گرم آن سینه را آرام می‌كند. استفاده از نعناع درد شكم را برطرف می‌كند و در درمان سرماخوردگی و آنفلوآنزا مفید است.
برای تسكین درد دندان این گیاه را در دهان گذاشته و بجوید و برای از بین بردن سكسكه و دل بهم خوردگی و استفراغ نعناع را با آب انار ترش بخورید. اسانس نعناع را نباید به مقدار زیاد برای كودكان و نوزادان استفاده كرد زیرا روی حركات تنفسی و قلب اثر گذاشته و ممكن است خطرناك باشد. اگر از این اسانس به مقدار زیاد مصرف شود فشار خون را بالا برده و موجب حالت تهوع می‌شود. اگر از بیماری رماتیسم و آرتروز رنج می‌برید از روغن نعناع استفاده كنید و با ریختن دو قطره از این روغن آن را با یك قاشق سوپخوری روغن بادام مخلوط كرده و محل‌های دردناك را با آن ماساژ دهید. گیاه نعناع بهترین دوست كبد است. كبد را تمیز كرده و كلسترول خون را پایین می‌آورد برای این مورد چای نعناع را قبل از غذا بنوشید. چای نعناع معمولا بی‌خطر است اما مادران باردار و شیرده باید چای آن را كم بخورند زیرا مصرف بی‌رویه آن باعث سقط جنین می‌شود.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 گیاهان دارویی (Medicinal plants) و تاریخچه گیاهان دارویی در ایران
 
 

تاریخچه گیاهان دارویی در ایران

 

گیاهان دارویی، گیاه هوم


تاریخچه پزشكی و درمان در ایران به دوران آریایی، در حدود 7000 سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد و نیز نخستین نوشته ها و نسخه های به دست آمده از گیاهان دارویی در تمدن های مهم دنیا نظیر ایران باستان، مصر، خاورمیانه، یونان باستان، هند و چین به 3000 سال قبل از میلاد بر می گردد.


دوران ما قبل اسلام

نخستین پزشك آریایی به نام تریتا یا آترت نام داشت كه از دیدگاه زرتشت و اهورا مزدا شخصی بود پرهیزكار، دانا، كام كار، توانا كه برای نخستین بار، ناخوشی، تب و زخم نیزه را بازداشت. نام تریتا نه تنها در فرهنگ ایرانی بلكه در هندوستان نیز به عنوان اولین پزشك آریایی معرفی شده است. تریتا به عنوان نخستین پزشك و جراح آریایی با گیاهان و خواص آن ها آشنایی فراوان داشت. او برای درمان بیماری ها از عصاره های گیاهانی كه خود استخراج می كرد، استفاده می نمود.

از سایر نام داران آریایی در این عرصه می توان جمشید یا یما، فریدون یا تئا و غیره را نام برد. یما و تراتااونا از نخستین كسانی بودند كه در ایران باستان توانستند بیماران دچار مشكلات پوستی، استخوانی و دندانی را از افراد سالم تشخیص دهند.

پیامبر تمدن آریایی تاكید زیادی بر حفظ و بقای گیاهان كرده است. در این تمدن قدیمی ایرانی دو گیاه "مورد و انار" مقدس بودند و همواره در بین مردم از ارزش والایی به دلیل سلامت انسان و محیط زیست برخوردار بوده اند.

زعفران قاینات(2)

در تمدن ایران باستان در كتیبه های مربوط به زمان هخامنشیان، از زعفران به عنوان گیاه دارویی با خواص و كاربرد بسیار فراوان یاد شده است.

نخستین نوشته ها و نسخه های به دست آمده از گیاهان دارویی در تمدن های مهم دنیا نظیر ایران باستان، مصر، خاورمیانه، یونان باستان، هند و چین به 3000 سال قبل از میلاد بر می گردد. در این آثار نام گیاهان دارویی مانند درخت میر، كرچك و سیر به وفور به چشم می خورد، هم چنین سایر تمدن ها مانند بابلیان، مادها، آشوریان و طب اسلامی مهد آغاز شروع پیشرفت ها در زمینه علم داروسازی گیاهی است.

دو كشور پهناور چین و هند هم چون ایران از پیشگامان طب سنتی و داروسازی گیاهی بوده اند. اولین آثار كشف شده از چین در زمینه گیاهان دارویی، نوشته ای است به نام شینون مربوط به حدود 2800 سال قبل از میلاد مسیح كه در آن حدودا 1000 گونه ی دارویی شرح داده شده است. یكی دیگر از نقش های گیاهان دارویی و نیروهای ماوراء طبیعت در شفاء و افزایش طول عمر انسان مربوط به 2000 ( سال) قبل از میلاد مسیح در كشور هند می باشد.

وسعت و تنوع آب و هوایی در كشورهای ایران، چین و هند منجر شده است تا این مناطق از لحاظ تعداد و تنوع گونه های ارزشمند دارویی در دنیا از جایگاه خاصی بر خوردار باشند به گونه ای كه تا كنون صدها گونه گیاه دارویی با خواص بسیار موثر نظیر گیاهان دارویی و گیاهان ادویه ای مانند فلفل سیاه، شاه دانه، زعفران، زیره، شیرین بیان، خشخاش، جوز هندی، كرچك، كنجد، الئوورا یا صبر زرد، جین سینگ چینی، چای چینی و.....را به دنیای امروز معرفی كرده اند.

گیاهان دارویی

دوران اسلامی

پس از تحول عظیمی كه با آثار توسط بقراط پدر علم طب و شاگردش جالینوس طی سا ل های چهارصد و شصت تا دویست قبل از میلاد مسیح رخ داد، روش های درمانی بر اساس طب مزاجی جایگزین سحر و جادو و خرافات شد. برخی از دانشمندان و نویسندگان معتقدند كه این تحول بزرگ در یونان باستان الهام گرفته از طب ایران باستان بوده است و مكتب طبی زرتشت خیلی زودتر از طب یونانی به وجود آمده بود. آن گونه كه جنگ های میان ایرانیان و یونانیان منجر شد تا آثار طبی بقراط و سایر دانشمندان به دست ایرانیان بیفتد و اولین مدرسه به نام جندی شاپور تاسیس شود. پس از ورود سپاه اسلام به ایران، این مدرسه به عنوان بزرگ ترین مركز تعلیم پزشكی در سر تاسر ممالك اسلامی درآمد.

در این زمان كه یكی از طلائی ترین ادوار علم پزشكی در ایران است. دانشمندان بزرگی چون "ابوریحان بیرونی، زكریای رازی و ابوعلی سینا" پا به عرصه گذاشتند. آن ها توانستند در مدت كوتاهی، پیشرفت های چشم گیری، در جهان طب به وجود آورند.

كتاب قانون یكی از معروف ترین آثار پزشكی دنیا، از ارزشمندترین منابع قدیمی طب سنتی است كه ابوعلی سینا پزشك و فیلسوف ایرانی آن را به رشته تحریر در آورد. او در این اثر گران بها 811 داروی گیاهی و خواص مهم درمانی آن ها را معرفی كرده است. با كمال افتخار در حال حاضر اثر این دانشمند بزرگ ایران زمین به عنوان یكی از منابع مهم در دانشگاه های پزشكی سراسر دنیا، مورد تدریس و مطالعه قرار می گیرد.

گرایش عمومی به استفاده از داروهای گیاهی و به طور کلی فرآورده های طبیعی در جهان به ویژه در سال های اخیررو به افزایش بوده است .مهمترین علل این گرایش را می توان اثرات داروهای شیمیایی از یک طرف و ایجاد آلودگی های زیست محیطی از سوی دیگر دانست.

گیاهان دارویی

گیاهان دارویی در ایران

در ایران که یکی از هفت کشور آسیایی است که بیشترین گیاهان دارویی را دارد این گرایش وجود داشته است و در سه دهه گذشته شاهد روند رو به رشد مردم در زمینه استفاده از این داروهای گیاهی و احیای طب سنتی هستیم.

براساس آمار موجود در کشورمان نیز بیش از 130 نوع داروی گیاهی وجود دارد و منشا اصلی آن ها گیاهان هستند.

جایگاه داروهای گیاهی از یک سال پیش در کشور با تحولات علمی- تخصصی نظام مندتر شده است. تشکیل ستاد گیاهان دارویی و طب ایرانی، تاسیس دانشکده طب سنتی، ایجاد درمانگاه ها و مراکز تحقیقاتی و آموزش تخصصی گروهی از پزشکان و داروسازان نمادی از تحول و نظام مندی نسبت به جایگاه طب سنتی ایران و درمان دارو گیاهی است.

امروزه تخمین زده می شود که 75 هزار گیاه دارویی در سراسر جهان وجود داشته باشد و تاکنون 5000 داروی گیاهی توسط صنایع دارویی جهان ساخته و به بازار عرضه می شود .

این بخش از منابع طبیعی قدمتی همپای بشر دارند و یکی از مهمترین منابع تامین غذایی و دارویی بشر درطول نسل ها بوده اند.

طبق برآوردها در حال حاضر 750 هزار گیاه گل دار یا دانه دار در زمین یافت می شود و تاکنون 300 هزار گیاه در جهان شناسایی شده اند .

قاره آمریکا با دارا بودن 138 هزار گونه گیاهی از جمله منابع غنی گیاهان در جهان است و این در حالی است که قاره آسیا دارای 123 هزار گونه گیاهی است. در بین کشورهای آسیایی بیشترین تعداد و تنوع گونه ها متعلق به کشور های چین، اندونزی، هند، برمه ، تایلند، مالزی و ایران است .

در حال حاضر استفاده از گیاهان دارویی در موارد مختلف همچون طب کنونی، طب سنتی یا بهتر بگوییم طب مزاجی یا طب اخلاطی کاربرد دارند.

در ایران نیز گیاهان دارویی متنوعی وجود دارد که به اعتقاد بسیاری از پزشکان و کارشناسان علوم گیاهی می توان از آن ها در چرخه درمان استفاده کرد و بر ای مثال گران ترین گیاه جهان یعنی زعفران در ایران می روید.

آشنایی بیشتر با گیاهان داروئی

طبقه بندی

 

تعریف : گیاهان دارویی به گستره وسیعی از گیاهان اطلاق می شود (بوته، درختچه و درخت) كه در درمان بیماریها و یا در پیشگیری ازبروز آن مورد استفاده قرار میگیرد. اكثر این گیاهان در سه گروه عطری، ادویه ای و طبی قرار میگیرند.

گیاهان دارویی برای بشر بسیار مفید می باشد.

طبقه بندی از نظر اندام مورد استفاده :

ماده مؤثر گیاهان در قسمتهای مختلف آن گیاه به شرح ذیل وجود دارد :

1- بذر : شنبلیله، آنیسون، سیاه دانه، كرچك، اسفرزه، بالنگو، خار مریم (ماریتیغال)، زیره و ...

2- برگ : گردو، گزنه، مورد، آویشن شیرازی، گل انگشتانه و ...

3- ساقه : بید، رزماری، دارچین، بلوط و ...

4- ریزوم : سنبل الطیب، سورنجان، گزنه، صابونی، نعناع، زردچوبه و ...

5- ریشه : شیرین بیان، گزنه، صابون-رناس ، بابا آدم، كاسنی و ...

6- گل : بابونه، گل محمدی، رازك، گاوزبان، زعفران، ذرت، همیشه بهار، ختمی، پنیرك، بیدمشك و ...

7- سرشاخه گلدار : گل گاوزبان، زوفا، غافث (دوای جگر) ، اسطوخودوس، آویشن برگ باریك و ...

8- میوه : گل ساعتی، زیتون تلخ، زرشك، عناب و ...

9- صمغ : باریجه، آنغوزه، سقز، اوشك(وشاء) ، شیرخشت، ترنجبین (خار شتر) ، كتیرا و غیره و ...

طبقه بندی از نظر سن گیاه و دوره رویش:

1- یكساله : این گیاهان دوره رویشی و زایشی خود را در یك فصل تكمیل می نمایند مانند : زنیان، زیره سبز، بابونه كامومیل، اسفرزه و ...

2- دو ساله : این گیاهان در سال اول رشد رویشی و در سال دوم رشد زایشی می كنند مانند : باباآدم، گل مغربی، جعفری و ...

3- چند ساله : مانند : باد رنجبویه، نعناع، رازیانه، مریم گلی، به لیمو، عناب، زعفران، زیتون، علف چای، آلوئه (صبر زرد)

طبقه بندی از نظر روش تكثیر :

1- گیاهانی كه به طریق بذر تكثیر می شوند مانند شوید، سیاه دانه، گشنیز، بابونه، زیره، شاهی، جعفری، رازیانه، ریحان، گل گاوزبان و ...

2- گیاهانی كه از طریق قلمه، ریزوم و غیره تكثیر می شوند مانند : اسطوخودوس، رزماری، ترخون، نعناع و ...

روشهای مصرف گیاهان دارویی:

گیاهان دارویی عمدتاً به اشكال زیر مصرف می شوند :

جوشانده – قطره – شربت – ژل – پماد – شامپو – عرقیات – افشره – سیگار – قرص – كپسول – آمپول و ..

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 خواص عصاره دانه انگور، عصاره برنج قرمز و بادام
 

خواص عصاره دانه انگور، عصاره برنج قرمز و بادام

 

عصاره دانه انگور، یکی دیگر از مواد غـــذایی است که باعث کاهش کلسترول می شود. خود انگور، از هزاران سال پیش به عنوان یک ماده غذایی موثر و مقوی شناخته شده است.انگـــور حاوی مواد شیمیایی خاصی است.

تحقیقات انجام شده نشــان می دهند که عصاره دانه انگور، عصاره برنج قرمز و بادام نقش مهمی را درکاهش کلسترول ایفا می نمایند.


شما می توانید با پرهیز از خوردن موادغذایی که باعث افزایش کلسترول می شوند، کلسـترول خود را درحالت تعادل ونرمال نگه دارید.

موادغذایی که باعث جلوگیری از افزایش کلسترول می شوند عبارتنــــــــداز: بادام ،عصاره دانه انگور وعصاره برنج قرمز.

عصاره برنج قرمز یکی ازجدیدترین روش های کاهش کلسترول است. مطالعات انجـــــام شده دردانشــــگاه پنسیلوانیا سال ۲۰۱۰ نشان می دهند که این عصاره طبیعی می تواند از افزایش کلسترول جلوگیری نماید.

دراین تحقـیقات ۶۰ نفرشرکت کننده وجودداشت كه دارای کلسترول بالایی بودند. برای ۳۰ نفرازشرکت کننده ها، یک رژیم غذایی خاص به همراه عــــــصاره برنج قرمز در نظرگرفته شد. شرکت کننده های باقیمانده از یک شبه دارو و رژیم غذایی مشابه استفاده نمودند.

بعد از ۲۴ هفته مشخـص گردید که افراد مصرف کننده عصاره برنج قرمز،۲۵ تا ۳۵ درصد کاهش در کلسترول LDL داشتند. چون این مکمل غذایی طبــــــیعی یک روش جدید محسوب می شود، شما باید قبل ازخوردن آن با پزشك خود مشورت نمایید.

بادام نقش چشمگیری را در کاهش کلســـترول ایفا می نماید. یونانی های قدیم راز آن را می دانستند. درآن زمان، بادام یک آجیل معروف یونانی محسوب می شد. امروزه محقـــــقان متوجه شده اند که بادام نقش موثری را درسالم بودن قلب ایفا می نماید و به همین علت، باید آن را به عنوان یک ماده غذایی اصلی در رژیم غذایی خود گنــــجاند. بادام حاوی چربی اشباع نشده بالایی است و می تواند باعث کاهش LDL یا کلسترول بد، بدون آنکه اختلالی درسطوح HDL یا کلسترول خوب ایجاد نماید، شود. شما می توانید برای شروع از بادام استفاده کنید .

عصاره دانه انگور، یکی دیگر از مواد غـــذایی است که باعث کاهش کلسترول می شود. خود انگور، از هزاران سال پیش به عنوان یک ماده غذایی موثر و مقوی شناخته شده است.انگـــور حاوی مواد شیمیایی خاصی است. این مواد شیمیایی درحقیقت به عنوان آنتی اکسیدان درنظرگرفته می شوند.علاوه برخاصیت کاهش دهندگی کلسترول ، باعث سالم نگه داشتن قلب نیزمی گردند.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 کاسنی معجزه‌گری طبیعی در رفع تنبلی کبد
 

کاسنی

 معجزه‌گری طبیعی در رفع تنبلی کبد

کاسنی یکی از گیاهان دارویی موثر است که در انواع مختلف در طبیعت وجود داشته و همه اجزای آن خواصی بسیار مفید برای بدن دارد، البته اگر به‌ اعتدال مصرف شود، کاشت و داشت این گیاه و فرآوری آن از مدت‌ها قبل در سطح فارس، عمومیت یافته و اکنون نیز رو به تزاید است.

به گزارش ایسنا، کاسنی و عرق کاسنی، از دیرباز در میان ایرانیان خصوصاً شیرازی‌ها، جایگاه و منزلتی خاص داشته و همه مادربزرگ‌ها، در میان تمام شیشه‌های عطر و ادویه، در مطبخ خانه‌هایشان، یک قرابه کوچک، عرق کاسنی را در کنار شاتره، گاوزبان، نعناع و ... نگه‌داری می‌کردند تا روز مبادا!

عطاران و صاحب‌نظران در حوزه گیاهان دارویی و طب سنتی، عرق کاسنی را سرد می‌دانند که تاثیراتش در از بین بردن حرارت و التهاب بدن، احساس رخوت و سستی، رنگ پریدگی و زردی چهره و خصوصاً تنبلی کبد، اگر با دقت و مستمر استفاده شود، قابل مشاهده خواهد بود.

در ایران، از گذشته دور تاکنون قسمت‌های مختلف گیاه کاسنی و عرق آن را به عنوان تصفیه کننده خون و شستشو دهنده کبد، استفاده می‌کرده و می‌کنند.

البته کاسنی در دو نوع صحرایی یا وحشی و کاسنی کشت شده توسط کشاورزان، وجود دارد که نوع وحشی آن در اوایل بهار در کنار جویبار یا در میان سبزه زار می‌روید.

اضافه کردن کاسنی به سرکه‌ انگبین، یا همان شربت سکنجبین، در شیراز امری متداول بوده و مردم از این خوراکی برای کاهو خوران بعدازظهرها، بهره می‌بردند.

کاسنی را صفرابر می‌دانند، گیاهی که با تاثیراتش روی کبد، زمینه دفع صفرا از بدن را فراهم کرده و زردی را می‌زداید و بار کبد را سبک می‌کند، به همین دلیل مسکنی تاثیرگذار برای تب محسوب می‌شود، تبی که گاه می‌گوییم از درون حس گرما می‌کنیم!

کبد عضو سم زدای بدن بوده و بیش از ۵۰۰ کارکرد حیاتی دارد. تفکیک مواد مغذی از مواد زاید، سم زدایی، تجزیه مواد شیمیایی، انهدام میکروب ها، تنظیم هورمون‌ها، سوخت و ساز چربی‌ها، پروتئین‌ها و قندها، دفع اوره و ... از وظایف کبد است. در واقع هر چیزی که می خوریم، می آشامیم، تنفس می‌کنیم یا با پوستمان تماس می‌یابد سرانجام به کبدمان می‌رسد، بنابراین اگر این عضو دچار اختلال شود، همه بدن را درگیر کرده و عوارض آن به سرعت انتشار پیدا می‌کند.

علائمی چون زردی پوست، خستگی مفرط، التهاب بدن، عطش، چربی خون بالا و... از جمله علائم بروز مشکل در کبد محسوب می‌شود و قدما معتقد بودند، این علامت‌های اولیه که در ظاهر فرد مشاهده می‌شود، نشان از تنبلی کبد دارد، پس یکی از داروهای تجویز شده، کاسنی و عرق کاسنی بود اما به‌ اعتدال!

بر اساس تحقیقات، این عرق در نوسازی سلول‌های کبد نقش برجسته‌ای دارد. چربی‌های مازاد کبد و رادیکال‌های آزاد مضر را خنثی و خون را تصفیه می کند. عرق کاسنی ملین و ادرارآور خوبی بوده و با خروج سموم از بدن التهاب بدن، تب‌های صفراوی، یرقان و زردی ناشی از گرمی را رفع، کیسه صفرا، کلیه و مثانه را از سنگ پاک، التهاب معده را برطرف، اسید کلریدریک معده را تحریک و اشتها را زیاد می‌کند. هرچه این عرق تلخ تر باشد خواص بیشتری داشته و در التیام امراض کبدی موثرتر است.

برای مبتلایان به نقرس و هپاتیت مفید و بدن را در برابر بیماری‌های عفونی ایمن می‌سازد. این عرق سرشار از ویتامین C بوده و نوع وحشی آن فسفر و آهن گیاهی دارد. عرق کاسنی با تقویت کبد، رنگ پوست را روشن، بیماری‌های مزمن پوستی به خصوص اگزما را التیام، رسوبات ادراری و جوش‌های ناشی از گرمی غذاها را رفع کرده و بهترین دارو برای افزایش نیروی جنسی است. به دلیل آنکه این عرق روی کبد اثری نیکو دارد این عضو می‌تواند به تنظیم هورمون‌ها پرداخته و در افزایش قدرت باروری نطفه و تنظیم و تقسیم کروموزوم‌های نر و ماده تاثیرگذار باشد.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 تاثیر توام مصرف قهوه و چای سبز بر سکته مغزی
 

تاثیر توام مصرف قهوه و چای سبز بر سکته مغزی!

خبرگزاری شین‌هوا نوشت:یوشی هیرو کوکوبو سرپرست گروه محققان مرکز ملی مغزی و قلب و عروق ژاپن گفت این بزرگترین مطالعه برای بررسی تاثیر توام قهوه و چای سبز بر سکته مغزی است؛ با تغییری کوچک ولی مثبت در شیوه زندگی می‌توانید به کاهش خطر سکته مغزی کمک کنید و این تغییر، افزودن چای سبز به نوشیدنی‌های روزانه شماست.

محققان با بررسی بر روی هشتاد و سه هزار و دویست و شصت و نه فرد بالغ در ژاپن درباره عادات نوشیدن قهوه و چای سبز، آنان را به مدت سیزده سال تحت بررسی قرار دادند.

محققان دریافتند کسانی که چای سبز یا قهوه مصرف می کنند کمتر از دیگران در خطر ابتلا به سکته مغزی قرار دارند.

به گفته محققان، کسانی که دست کم یک فنجان قهوه در روز مصرف می کنند از خطر سکته مغزی به میزان بیست درصد می‌کنند.

کسانی که دو یا سه فنجان چای سبز در روز می نوشند به میزان چهارده درصد از خطر سکته مغزی در خود می‌کاهند و آنانی که دست کم چای فنجان چای سبز در روز می نوشند این خطر را تا بیست درصد کاهش می‌دهند و آنانی که روزانه دست کم یک فنجان قهوه یا دو فنجان چای سبز می نوشند خطر خونریزی های داخل مغزی را تا سی و دو درصد در خود کاهش می‌دهند.

خونریزی مغزی هنگامی روی می دهد که عروق خونی پاره می شوند و خون داخل آنها به درون مغز راه می‌یابد. حدود سیزده درصد از موارد سکته مغزی را سکته های ناشی از خونریزی عروق داخل مغزی تشکیل می‌دهند.محققان در این مطالعه، افراد چهل و پنج تا هفتاد و چهار ساله را انتخاب کردند و در مدت سیزده سال، آنان را مورد بررسی قرار دادند.

پس از آب، چای و قهوه، پر مصرف‌ترین نوشیدنی‌های جهانند.محققان ژاپنی می‌گویند به همین علت، این مطالعه، قابل تعمیم به مردم سراسر جهان است.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 خیار
 
 

گیاه خیار

 

 

کشت
پس از انتخاب بذر باید فکر نحوه کشت باشیم به طور کلی در مقابل ما دو راه برای کشت بذر قرار دارد. یکی کشت مستقیم و کشت به صورت خزانه که از این دو راه به خاطر صرفه جویی در استفاده از امکانات گلخانه ای و مراقبت بیشتر و بهتر تا جوانه زدن٬ بهتر است از کشت در خزانه بهره گیری کرد. برای کشت مستقیم زمین باید رطوبت کافی داشته و به اصطلاح گاورو باشد و بهتر است زیر و روی بذر به مقدار مورد نیاز بیته موس ریخته شود. بهترین خاک برای کشت در گلدانهای نشاء ماده ای طبیعی به نام بیته موس می باشد که در بازار انواع خارجی و ایرانی آن یافت می شود.اگر محل قرار گرفتن سینی نشاء دارای ۳۰ درجه سانتی گراد حرارت بوده و نور و رطوبت کافی وجود داشته باشد پس از ۵ تا ۷ روز بذر جوانه می زند و چنانچه شرایط مناسب نبوده و عوامل نور و گرما و رطوبت به صورت دلخواه نباشد اولا در زمان جوانه زنی تاخیر ایجاد می شود و ثانیا در جریان رشد گیاه نیز اختلالاتی پدیدار خواهد شد. توصیه می شود این نوع بذرها را به علت گرانی آنها ۲۴ ساعت قبل از کاشت در زمین و یا گلدان در یک پارچه نخی و یا پنبه ای در دمای ۳۰ درجه سانتی گراد نگهداری کرد. باید دقت کرد قبل از این کار بذرها ابتدا در آب ولرم خیسانده شوند از طرفی باید مراقبت های لازم را به عمل آورد تا گیاه جوان بدون آفت و بیماری به زمین منتقل شود.
گلدان از گلدانها جدا کرده و در حفره ها قرار می دهیم.در اینجا باید مراقب باشیم تا به ریشه ها آسیبی وارد نیاید. بعد از انتقال نشاء به زمین آبیاری را شروع می کنیم . به یاد داشته باشیم مدت قرار گرفتن نشاء در گلدان نباید از حد معمول تجاوز کند زیرا در این صورت است که ریشه به علت حجم کم خاک دچار مشکل شده و از رشد طبیعی باز می ماند و در نتیجه گیاه از ابتدا ضعیف خواهد بود و پس از آن هم رشد درستی نخواهد داشت

انتقال نشاء به زمین اصلی
وقتی بذرها سبز شدند و رشد کافی نمودند باید آنها را به زمین گلخانه منتقل کنیم.بدین منظور حفره هایی که با فاصله معین و بر اساس تراکم بوته در متر مربع محاسبه شده است بر روی بسترها تعبیه می کنیم که دقیقا به اندازه حجم خاک گلدانهای سینی نشاءمی باشد. آنگاه با احتیاط کامل نشاء را همراه با خاک


تراکم بوته ها

به منظور دستیابی به بیشترین برداشت محصول از متر مربع تراکم بوته ها حائز اهمیت است.بعضی از کشاورزان و گلخانه داران بر این باورند که اگر تعداد بوته در واحد سطح بیشتر باشد محصول بیشتری می توانند برداشت کنند.بر اساس تجارب بدست آمده در گلخانه های خاکی برای واریته های موجود تراکمی برابر با ۷/۱ تا ۳ بوته٬ بنابر تجربه شخصی فصل کاشت و نوع واریته از نظر کوچکی و بزرگی برگ در نظر می گیرند که در این مورد می توان از کشاورزان با تجربه و کارشناسان مربوطه کمک گرفت. ناگفته نماند که این کار دلایل فنی و مهمی دارد که از جمله می توان میزان نوردهی و جذب مواد مغذی خاک در فصول سرد را نام برد.پس به خاطر اینکه بوته ها از نور کافی برخوردار بوده و رشد مناسبی داشته باشند باید به گونه ای کاشت شوند که به روی یک دیگر کمتر سایه بیاندازند و به عبارتی دیگر موجب جلوگیری از تابش نور کافی به گیاه نشوند از طرفی در فصول سرد میزان غذا رسانی خاک به ریشه کمتر می شود و اگر تراکم هم در چنین وضعیتی زیاد باشد طبیعی است که به ریشه مواد کافی نخواهد رسید .

آبیاری اولیه

برای آبیاری گلخانه بهتر است از سیستم تحت فشار به صورت قطره ای استفاده کنیم.در این روش که بهترین نوع آن استفاده از نوارهای آبیاری است که از حدر رفتن آب جلوگیری می کند. بر اساس برنامه ای منظم به آبیاری گیاه خواهیم پرداخت زیرا آبیاری به صورت سنتی ضمن بالا بردن مصرف آب و همچنین رطوبت گلخانه مواد غذایی در خاک را شسته و دسترسی ریشه را به این مواد کم کرده.شایان ذکر است که آبیاری گیاه بر اساس سن گیاه بافت خاک و زمان مصرف متفاوت است. برای مثال می توان گفت که خاک در زمستان به آب کمتری نیازمند است تا در فصل تابستان ولی در هر صورت باید به طور یکنواخت و دوره های منظم آبیاری کرد و مسلما در خاک های سبک مقدار آبیاری کمتر و فاصله زمانی بین آن نیز کمتر خواهد بود. توصیه می شود در هنگام آبیاری زمین را برای مدت طولانی به حالت اشباع قرار ندهیم و حتما رطوبت ۲۵ درصدی را در فاصله دو آبیاری رعایت نمایید به عبارت دیگر برای تناوب آبیاری٬ زمانی اقدام به آبیاری نمایید که رطوبت خاک به ۲۵٪ رسیده باشد ضمنا این را هم بدانید که گیاه خیار در زمانی که به گلدهی می رسد نیاز بیشتری به آب دارد. برخی از کشاورزان معتقدند بعد از اینکه گیاه جوان ۴ برگ حقیقی خود را کامل کرد باید یک دوره تشنگی به گیاه داد.چون اعتقاد دارند ریشه گیاه در حالت تشنگی به طور طبیعی به دنبال یافتن آب به عمق خاک نفوذ می کند و این حرکت ریشه باعث افزایش حجم ریشه می شود. به هر حال گیاه پس از دوره تشنگی و آبیاری پس از آن رشد سریعی خواهد داشت. در زمان رشد بوته باید نخهای گلخانه را آماده کرده و بر فراز بوته ها به سیم های مهار در فضای سقف گلخانه متصل نمود تا در هنگام رشد سریع بوته ها به طور منظم به دور نخ ها بسته شود برای بستن بوته ها به دور نخ ها روش های مختلفی وجود دارد می توان پائین نخ ها را به سیم مهار در پائین گیاه بست و یا اینکه نخ اضافه را به دور قرقره های سیمی پیچانده و بر روی سیم مهار قرار داد و یا اینکه به وسیله کلیپس های مخصوص که به اندازه قطر ساقه گیاه است و به انتهای نخ ها بسته می شود ارتباط ساقه و نخ را بدون گره زدن به گیاه برقرار نمود شایان ذکر است که نباید در مرحله نخ کشی بی توجهی نمود زیرا غفلت در این کار باعث شکستن ساقه گیاه می شود و سبب آسیب جدی به گیاه خواهد شد. آبیاری:آبیاری گلخانه برای خاک های سبک می تواند به روش نشتی باشد یعنی با ایجاد جوی و پشته آبیاری صورت می گیرد. در صورت استفاده از سیستم های قطره ای که با لوله های مخصوص صورت می گیرد نیازمند یک محاسبه دقیق هستیم زیرا معمولا وسط خط لوله از فشار آب کمتری برخوردار است و به این علت آبیاری به صورت یکنواخت انجام نمی شود.آبیاری قطره ای باید به صورتی باشد که پیازرطوبتی بین دو قطره چکان به یکدیگر متصل شود . همانطور که می دانید روزانه مقدار معینی اب زمین تبخیر می شود که باید در موقع مناسب تامین گردد.در صورتی که نسبت به آب یک منطقه مشکوک باشیم با آزمایش آب تصمیم نهایی را اتخاذ می کنیم مقادیر مجاز EC در آب براساس میلی موس تامین می شود EC کمتر از ۱ بسیار خوب EC بین ۱ تا۲ مناسب و EC ۲ تا ۳ کمی زیاد EC ۳ تا ۴ زیاد و EC بالاتر از ۴ بسیار زیاد غیر قابل قبول می باشد. هرس اولیه:در بته خیار تا زمانی که ارتفاع گیاه به ۳۰ سانتی متر نرسیده هیچگونه هرسی را انجام نمی دهیم . اما پس از اینکه بوته به ارتفاع ۳۰ سانتی متری رسید شاخه های فرعی و میوه و گلهای آن را به تدریج حذف می کنیم. با این کار به گیاه اجازه می دهیم که تمام انرژی تولیدی توسط گیاه صرف رشد ساقه و برگهای اولیه شود و بدین وسیله گیاه قوی و شاداب باشد از ارتفاع ۳۰ سانتی متر به بعد شاخه های فرعی را حذف کنیم ولی با توجه به فصل کاشت و نظر برخی کارشناسان و کشاورزان با سابقه برخی به شاخه های فرعی اجازه می دهند رشد نمایند و بر اساس واریته و فصل کاشت طول شاخه های فرعی را تنظیم می کنند. قابل ذکر است که در فصل بهار جوانه انتهایی شاخه های فرعی را بعد از ظهور برگ پنجم حذف می کنند به یاد داشته باشید که هرس اولیه گیاه تاثیر مستقیم و بسیار خوبی در رشد و بار دهی بوته خواهد داشت البته مشروط بر اینکه به طور صحیح و اصولی انجام گیرد.

برداشت محصول

از مواردی که باید در انجام آن دقت بسیاری کرد تا آسیبی به گیاه وارد نشود نحوه چیدن خیار از بوته است که به دلایلی با اهمیت است شیوه اصولی و صحیح چیدن خیار از بوته این است که آن را به سمت بالا کشیده تا بدین وسیله از ساقه جدا شود این عمل باعث می شود که بقایا یا دنباله میوه بر روی ساقه باقی نماند زیرا باقی ماندن این قسمت بر روی ساقه باعث پوسیدگی ساقه می شود و از طرفی دنباله میوه علاوه بر اینکه وزن میوه را سنگین تر می کند باعث جلوگیری از نرم شدن سریع میوه هم می شود امروزه در اکثر گلخانه ها دیده می شود که خیار را به وسیله قیچی از شاخه جدا می کنند این کار زمانی می تواند مشکل آفرین باشد که قیچی آلوده به بیماریهای قارچی و ویروسی خاصی باشد. در این حالت امکان انتقال بیماری از یک بوته به بوته دیگر زیاد است. بد نیست بدانید به تازگی دستگاهی اختراع شده است که به وسیله اشعه می تواند میوه را از ساقه جدا کند.ولی تا زمانی که دسترسی به این وسائل امکان پذیر باشد بهتر است حتاالمقدور میوه با دستکش چیده شود ضمنا از ابزارهایی استفاده کنید که اطمینان داشته باشید آلوده نیستند. پائین کشی بوته ها:زمانی که بوته ها به سقف مفید گلخانه می رسند باید پائین کشیده شوند.نکته ای که در این دوره حائز اهمیت است هرس برگهای فرسوده تر و پیر تر در طول دوره برداشت است.به طوری که هنگام پائین کشیدن بوته برگهای پائینی ضمن اینکه عمر خود را سپری کرده اند تعداد کمی نیز برای هرس کردن باقی مانده باشد. باید همواره به یاد داشته باشید که هرس برگهای فرسوده در هر نوبت نباید بیش از ۳ برگ در بوته باشد و حداقل ۱۸ تا ۲۵ برگ روی بوته باقی بماند. هرس برگ های فرسوده باید در طول دوره و به تناوب انجام گیرد که در هنگام پائین کشی مشکلی پیش نیاید و ضمنا متوجه باشیم برگهایی که هرس می کنیم نباید از تعداد برگهای تولید شده بیش تر باشد. به هر حال بعد از هرس برگ های مسن تر و رسیدن بوته به سقف٬ ۳ روش برای هرس بوته خیار مرسوم است. اول اینکه با حذف برگهای پائینی و شل کردن نخ ها از قرقره که به سیم مهار متصل است ساقه را به صورت گرد در روی زمین قرار داده البته گاهی ساقه ها به جای اینکه روی زمین قرار گیرند بر روی شاسی های مخصوصی که با فاصله ۵۰ سانتی متر تعبیه شده اند قرار می گیرند. زمانی که بوته به انتها می رسد به دو شاخه فرعی اجازه می دهیم که رشد خود را ادامه دهند و دوباره به سمت پائین حرکت کنند.این دو شاخه فرعی را مانند شاخه های اصلی در نظر می گیریم و پس از رشد این شاخه ها جوانه ای انتهایی شاخه اصلی را حذف می کنیم و سوم اگر در پایان فصل کشت با فرا رسیدن هوای گرم مصادف باشد می توان به جای پائین کشیدن بوته ها آن را بر روی سیم ها انداخته تا مانند سایبانی در گلخانه عمل کند در این حالت باید کاملا مراقب بود که بوته ها در موقع خم شدن شکسته نشوند و بعد ها دچار ضایعات و بیماری نگردند.
 
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
  شلغم
 

کاشت گیاه شلغم

 

(آب وهوا،زمان کاشت،بذرگیری)

 

 

شلغم ، گیاهیست دوساله با برگ های کشیده و بیضی شکل و کمی خشن.محل اصلی و اولیه این گیاه مشخص نیست .گل های این گیاه به صورت خوشه ای و روی شاخه های متعدد که برروی ساقه قرار دارند بوجود می آیند . رنگ گل ها زرد و به شکل صلیب می باشد . غلاف حامل دانههای آن پهن و طویل و هریک دارای ۱۵ تا ۲۰ دانه می باشد.

مصرف شلغم

قسمت برجسته و گوشتی این گیاه به صورت پخته مورد مصرف قرار می گیرد . طعم آن گاهی ملایم و شیرین و گاهی تند است.

انواع شلغم

این گیاه انواع مختلفی دارد که بعضی از آنها برای مصرف و خوراک حیوانات اهلی و برخی دیگر برای مصرف در غذاهای انسان استفاده می شود.

انواعی که برای مصرف خوراک انسان هستند عبارتند از
شلغم سفید بلند
شلغم سفید بشقابی
شلغم سفید کُرَوی
شلغم زرد
شلغم قرمز میلون
شلغم خاکستری یا سیاه

آب و هوا و خاک

این گیاه در مناطق مرطوب و معتدل به خوبی عمل می آید و احتیاج به آب فراوان دارد.
بهترین خاک برای کشت این گیاه زمین هایی هستند که شنی رُسی باشند.

زمان کاشت

این گیاه را با توجه به درجه حرارت محیط از اول فروردین ماه تا اول تیرماه می کارند تا محصول پیش رس بدست آورند.
ولی برای کشت عادی مناسب ترین زمان کشت شلغم ، پائیز و اوایل شهریور ماه است ، که محصول بهتری عاید می شود.
در کشت عادی بایستی مراقبت شود که بذر انواع پیش رس را در ماههای شهریور و مهرماه و بذر انواع دیر رس را از مردادماه تا شهریورماه بکارند.

روش کاشت

کاشت این گیاه به صورت دستپاش ( کرتی ) یا ردیفکاری ( خطی ) صورت می گیرد.
واضح است در صورتی که از روش ردیفکاری استفاده شود ، از نظر زیبائی سطح کشت و آبیاری و سایرعملیات زراعی مزیت دارد
نحوه کاشت به این طریق است که بذر را به یکی از دو روش فوق در زمین اصلی می پاشند ، سپس با دندانه بذر را زیر خاک نموده آنگاه آبیاری میکنند.
وجین کردن و تُنُک کردن و تعداد دفعات آبیاری اثر مستقیم در رشد گیاه خواهد داشت.
زمانی که بوته ها چند برگه شدند ، بوته های اضافی را از زمین خارج می سازند ، بطوریکه فاصله بین دو بوته از یکدیگر ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و فاصله خطوط در ردیفکاری ۲۰ سانتیمتر باشد.
در تابستان و روزهای گرم آب بیشتری به زمین می دهند تا محصول آبدار و خوش طعم گردد.

بذرگیری

برای بذرگیری ازبوته های شلغم ، در پائیز که برداشت انجام می شود ، از میان شلغم ها ، سالمترین و بهترین آنها را از نظر اندازه و ترکیب نگهداری و در محلی سرپوشیده زیر خاک یا ماسه خشک نگهداری می کنند.
به ترتیبی که آنها یخ نزنند و برای جلوگیری از یخ زدن روی خاک را با کاه و یا برگ های خشک و یا پوشال می پوشانند.
در اوایل فروردین ماه آنها را خارج ساخته و در زمینی که قبلا آماده کرده اند و دارای خاک خوب و قوی باشد به فاصله ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر از یکدیگر می کارند.
برای آنکه بخواهند بذر انواع مختلف این گیاه را تهیه کنند بایستی هرنوع آن را به فاصله زیاد و جدا از نوع دیگر بکارند.
به این منظور بایستی مزرعه مناسبی داشت تا از تداخل انواع مختلف پرهیز شود و از دورگه شدن بذر شلغم ها جلوگیری گردد . اما اگر منظور فقط بذرگیری از یک نوع باشد نیازی به این احتیاط ها نیست. .
پس از آنکه بوته های شلغم به گل رفت نوک خوشه های گل را قطع میکنند ، تا غلاف های پائینی بهتر تغذیه نموده و تقویت شوند
زمانی که غلاف ها زرد شدند انها را با شاخه از بوته قطع نموده و در سایه خشک می کنند.
سپس بطور ملایم آنها را تکان می دهند ( به زمین می کوبند ) تا بذرها از داخل غلاف خارج شوند . آنگاه بذرها را جمع آوری کرده در ظرف مناسبی نگهداری می کنند.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 هندوانه

کاشت،داشت و برداشت گیاه هندوانه

Citrullus vulgaris schard – Citrullus lanatus Thnub:نام علمی

کدوییانCucurbitaceae:تیره

 Water - melon:نام انگلیسی

تعریف گیاه

کشت وزراعتگیاههندوانه بومی مناطق گرم آفریقاست و در قرن شانزدهم به اروپا آورده شده و سپس از اروپا به آمریکا منتقل کشت آن شروع گردیده. از بعضی نوشته ها چنین مشهود است که مصریان قدیم و از اسپانیائیها هندوانه را می کاشتند و از میوه آن استفاده می نمودند.هندوانه گیاهی است یکساله و علفی ، سیستم ریشه ای هندوانه قوی و کامل است واز ریشه های فرعی و تارهای کشنده تشکیل میشود. قطر ریشه اصلی در نزدیکی یقه به 1 تا 5/1 سانتر متر ( در هندوانه های خودرو 5 تا 7 سانتی متر) و به فاصله 25 تا 30 سانتی متر دورتر از یقه بشدت از قطرش کاسته شده و به شکل رشته نازک نخ مانندی عمودی در زمین فرو می رود( به عمق یک تا یک ونیم متر و حتی بیشتر) ریشه های فرعی بلافاصله از قسمت بالای ریشه اصلی به طور مایل منشعب شده و در عمق 20 تا 30 سانتی متری خاک پراکنده میشوند. ریشه های فرعی درجه یک معمولاً طویل تر از ریشه اصلی بوده و طول آنها ممکن است به 4 تا 5 متر برسد. ریشه های فرعی درجه یک به نوبه خود به ریشه های فرعی درجه 2 و 3 منشعب می شوند. سیستم ریشه ای یک بوته هندوانه ممکن است 7 تا 10 متر مکعب حجم خاک را فرا گیرد. ساقه هندوانه خزنده ، نازک و طویل با مقطع پنج ضلعی مدور و کرکدار نازک است. طول ساقه ممکن است 4 تا 5 متر برسد. از ساقه اصلی ساقه های فرعی منشعب می شوند برگهای هندوانه قبلی شکل با بریدگیهای عمیق و به رنگ سبز خاکستری و با دمبرگ طویل و بدون گوشوارک است. هندوانه گیاهی یک پایه بوده و گلهای نر و ماده آن به طور جداگانه روی یک بوته قرار دارند گلها در محور برگها به صورت انفرادی قرار می گیرند تعداد گلهای نر همیشه بیشتر از گلهای ماده است جام گل کامل و زنگوله ای شکل بوده و از 5 گلبرگ زرد لیمویی یا سبز متمایل به زرد که در قاعده متصل به کاسه گل میشوند تشکیل شده است تخمدانها پوشیده از کرک و دارای 3 تا 4 و گاهی 5 حجره هستند مادگی گل کوتاه و پرچم های گل ماده ناقص اند. معمولاً گرده ها نیز در گل ماده ناقص اند ولی گاهی اوقات ممکن است دارای استعداد با روری نیز باشند در بعضی از ارقام هندوانه گلهای ماده بدون پرچم نیز دیده می شود. گل نر علاوه بر جام گل دارای 5 پرچم است که چهار تای آن دوبدو به هم چسبیده و یکی آزاد است. پرچم ها به کیسه های زرد رنگ گرده منتهی می شوند از زمانهای قدیم انواع مختلف هندوانه را به دو دسته تقسیم می کرده اند. یکی هندوانه های پوست نازک و دیگری ارقامی که دارای پوست کلفت می باشند. انواع پوست نازک بیشتر برای مصارف محلی و مراکز فروش نزدیک به محل تولید می باشد انواعی که دارای پوست کلفت می باشند قابل حمل ونقل به نقاط دور و نزدیک و نگهداری آن در انبار آسانتر است تقسیم بندی دیگر ارقام براساس زودرس ، میان رس و دیررس می باشد. ارقام ایرانی هندوانه عبارتند از : هندوانه قرق هندوانه خانمی هندوانه شریف آباد (پوست خیلی نازک اندازه و متوسط، شکل گرد و گوشت قرمز ، طعم شیرین و مطبوع) هندوانه محبوبی هندوانه پوست سفید همدان (پوست کلفت و سفید رنگ)

واریته های هندوانه که از طریق مؤسسه اصلاح بذر توصیه شده با این شرح می باشند: چارلستون گری (Charleston gray) که بسیار مرغوب ،ترد و شیرین بوده و در تمام مناطق کاشت آن توصیه می گردد. هندوانه های این رقم بزرگ و کشیده و رنگ پوست آن سبز پسته ای روشن می باشند.

واریته های دیکسی کوئین( Dixie queen) رقمی زود رس است .پوست میوه سبز کمرنگ،گوشت آن قرمز روشن و ترد و شیرین است.شکل میوه کمی گرد می باشد.

فایرفاکس که شکل آن بیضی است پوست آن سبز روشن و گوشت آن قرمز ، پر آب و شیرین است.

هندوانه سرشار از ویتامین آ،ث،ب1 وب 6 و همچنین مواد معدنی منیزیم وپتاسیم است.

نیاز اکولوژیکی

هندوانه یک گیاه فصل گرم است نسبت به گرما بیشتر از سایر گیاهان تیره کدوئیان مقاوم است هندوانه مخصوص مناطقی که دارای تابستان طولانی و گرم است، می باشد. از این رو تابستانهای خشک و یا نسبتاً مرطوب برای آن مناسب می باشد. شیوع بیماریهای که به برگ آن حمله می کنند در نواحی مرطوب بیشتر از نواحی خشک است در مناطقی که طول دوره گرما کمتر از 120 روز است باید از ارقامی استفاده کرد که میان رس و یا زود رس باشند در غیر اینصورت میوه نارس باقی می ماند و شیرین نمی شود. خاک محل کشت باید از نظر مواد آلی غنی باشد خاکهای کمی اسیدی تا pH خنثی مناسب کشت هندوانه می باشد pH بین 6 تا 7 برای کشت هندوانه بسیار مناسب است بذردر هندوانه در دمای بین 25 تا 30 درجه سانتی گراد جوانه زده و سبز می شود.

آماده سازی خاک

هندوانه خاکهای شنی و سبک را که از نظر مواد آلی قوی بوده و از زهکشی خوبی برخوردار باشند می پسندد در خاکهای رسی هم محصول خوبی می دهد به شرط آنکه آب تحت الارض در سطح پائین نگه داشته شود. خاکهای شنی رسی و لومی شنی ، مهمترین خاک برای رشد هندوانه است. در خاکهای حاصلخیز و زهکشی شده شنی لومی، نتیجه بسیار مطلوب می دهد خاکهای کمی اسیدی تا pH خنثی مناسب کشت هندوانه می باشد. pH بین 6 تا 7 برای کشت هندوانه بسیار مناسب است. برای کاشت هندوانه زمین را در پائیز سال قبل شخم زده و آنرا به حال خود می گذارند . کلوخ های حاصله از شخم در فصل زمستان توسط سرما و یخبندان پوک و نرم شده و در بهار قبل از کاشت، زمین را یک الی دو بار دیسک می زنند تا خاک کاملاً نرم شود و سپس اقدام به کشت می کنند با کود سبز یا کود حیوانی می توان خاکهای نامناسب را اصلاح نمود. میزان مصرف کود حیوانی بین 5 تا 10 تن در هکتار است. احتیاجات هندوانه، نسبت به پتاس و ازت زیاد است ولی نیاز فسفر در این گیاه نسبتاً کم است با توجه به غنی بودن اکثر خاکهای ایران نسبت به پتاس برای ارقام پر محصول مانند چهار لستون کری مقادیر 140 تا 90 کیلوگرم ازت و 120 – 80 کیلوگرم فسفر در هکتار توصیه میشود.

کاشت

معمولاً بذر پاشی هندوانه در زمین اصلی انجام می گیرد بدین منظور یک یا دو روز قبل از آن بذر را در پارچه مرطوب تحت دمای حدود 25 درجه سانتی گراد نگه می دارند و بدین ترتیب عمل جوانه زنی و سبز شدن تسریع می شود. زراعت هندانه در منطقه گیلان معمولاً به صورت کپه ای انجام می گیرد بدین صورت که در محل های تعیین شده گودالهایی به عمق 30 تا 35 سانتی متر و به عرض 80 تا 100 سانتی متر حفر کرده و کلوخ های حاصله را توسط وسایل باغبانی مثل فوکای دسته بلند و یا دسته کوتاه خرد می کنند بهتر است مقداری کود دامی پوسیده را با خاک مخلوط کرده تا علاوه بر تقویت مواد غذایی خاک گرمای زمین را نیز تا حدودی حفظ کند. به منظور کاشت تعداد 4 الی 5 بذر جوانه زده را روی بستر تهیه شده به نحوی قرار می دهند که ریشه چه ها به طرف پائین قرار گیرد. آن وقت روی بذر را با یک لایه نازک خاک نرم می پوشانند و بلافاصله با آب پاش آبیاری می کنند در این روش فاصله ردیفها را 5/1 × 5/1 متر در نظر می گیرند کاشت مکانیزه هندوانه نیز در بعضی کشورها رایج است نوع کشت ردیفی است و پس از نمو کافی، بوته های اضافی را به فواصل معین تنک می کنند. روش دیگر کاشت هندوانه که بیشتر در کشورهای خارجی رایج است استفاده از گلدانهای توربی است. داخل این گلدانها را حدود سه چهارم با مخلوطی از خاک و برگ و کود دامی پوسیده و خاک باغچه پر کرده و روی آنرا تعداد 1 الی 2 بذر که قبلاً خیس کرده اند قرار می هند آن وقت روی بذر را با مقدار خاک نرم و سبک می پوشانند و بلافاصله آبیاری می کنند پس از آنکه گیاه دو برگه شد آنها را همراه با گلدان در زمینی که قبلاً آماده شده است با دست و یا با ماشین نشاء کار در داخل خاک قرار می دهند. در موقع انتقال نشاء همواره باید نشاء را با مقداری خاک به زمین اصلی انتقال داد (حساس بودن نشاء به جابجایی) و با این که از گلدان های توربی استفاده نمود.

هم اکنون هندوانه در شهرهای شمالی ایران و شهرهای استان خوزستان و کرمان و در استان فارس شهرستان اقلید بصورت وسیع کاشت می شود.

داشت

بوته هندوانه برای رشد اولیه خود احتیاج به گرما و رطوبت کافی دارد. بنابراین زمانیکه زمین هنوز گرم نشده است می بایست از بذر پاشی خودداری نمود. در روش کاشت کپه ای پس از آنکه نهالها به اندازه کافی رشد کردند یک یا دو بوته قوی را نگه داشته و بقیه را تنک می کنند. در تنک کردن و یا حذف بوته های اضافی باید دقت نمود. دفع علفهای هرز و سله شکنی خاک را می توان به علت عریض بودن فواصل کاشت توسط دیسک و یا کولتیواتور انجام داد. مناطقی که دارای تابستانهای گرم و خشک هستند. باید به امر آبیاری توجه کافی مبذول داشت زیرا بسیار مشاهده شده که هندوانه‌ها در اثر کم آبی رشد کافی نکرده و اندازه آن کوچک باقی مانده و یا به علائم سوختگی دچار شده اند کمبود کلسیم نیز می تواند در ته میوه سوختگی ایجادکند این ضایعه که به سوختگی گلگاه معروف است در اکثر هندوانه های رقم چارلستون گری مشاهده می شود هرس هندوانه به سادگی انجام میگیرد برای این کار ساقه اصلی را بعد از برگ سوم و ساقه های فرعی را جداگانه بعد از برگ پنجم قطع می کنند. از آفات هندوانه آگروتیس ، لارو Myoparadalis شته سبز می باشد از بیمارهای قارچی آنتراکنوز ، بیماری سفیدک دروغین می باشد

برداشت

برداشت میوه زمانی صورت میگیرد که رسیده بودن میوه مشخص باشد. برداشت میوه هنگامی است که گوشت میوه رسیده. و میزان قند آن حداکثر باشد. تشخیص میوه رسیده از نارس احتیاج به تجربه دارد. بهترین روش برای اینکه مشخص شود میوه رسیده است یا نه ، نوع صدای ضربه ای است که با انگشت شست به میوه وارد می آید. اگر میوه نارس باشند این صدا زنگ دار فلزی more metalic ring or sharp metalic sound می باشد. ولی در میوه های رسیده صدا خفه (Muffled or Dull) و گرفته است خشک شدن پیچک نزدیک میوه می تواند راهنمایی خوبی برای رسیدن میوه باشد البته شاید این موضوع در بعضی موارد صحیح نباشد شاید تغییر رنگ پوست میوه بتواند ما را در تشخیص میوه رسیده از نارس کمک کند. چنانچه رنگ پوست میوه روشن باشد دلیل بررسیدن میوه است برجسته شدن خطوط روی پوست میوه نیز می تواند راهنمایی خوبی برای این مسئله باشد.

دامنه انتشار

در نقاط مختلف پرورش داده می شود.

آیا میدانستید ؟ كاشت هندوانه یك تجارت جدیه . مسابقات هندوانه یا (سنگین ترین ها ) در جشنواره های پاییزی برگزار میشوند . بسیاری از هندوانه های بزرگ در این مسابقات بر سر جوایز برای بزرگترین هندوانه رقابت میكنند . یك هندوانه تا چه قدر می‌تواند رشد كند ؟ هندوانه های بزرگ تا تا بالای 200 پند( 90 كیلو گرم ) می‌توانند رشد كنند.

هیچ می دونستین در مناطق خشک به خاطر کمبود آب هندوانه رو به وسیله خار شتر های معمولی می کارند.

یعنی بذر هندوانه رو بین شکافی که در ساقه ایجاد می کنند می گذارند و بعد از چند مدت بذر هندوانه جوانه میزنه و یک گیاه بالغ رو به وجود می آره این روش به خاطر اینه که ریشه گیاه خارشتر تا عمق زیادی در خاک نفوذ می کنه و می تونه آب زیادی رو برای خودش تهییه کنه . واقعا روش جالبی شما هم می تونین امتحان کنین

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 4 ادویه مهم برای تقویت مغز انسان
 

4 ادویه مهم برای تقویت مغز انسان

 

 

برخی مواد غذایی، در تولید یاخته های عصبی و حفظ انعطاف پذیری مغز موثر است. در این مطلب به نقل از «هلث مد» به 4 نوع ادویه مفید برای مغز اشاره شده است.

زعفران: با افسردگی مقابله می کند، قدرت حافظه و یادگیری را افزایش می دهد. نتایج تحقیقاتی که در سال 2005 انجام شد، نشان داد مصرف روزانه زعفران برای درمان افسردگی خفیف موثر است.

ریحان: خاصیت آنتی اکسیدان و ضدالتهابی دارد. ریشه ریحان حاوی ترکیبی مشابه داروهای آلزایمر است.

دارچین: استشمام عطر دارچین، مغز را تقویت می کند. حتی استفاده از آدامس با طعم دارچین، حافظه، قدرت تمرکز، توجه، شناخت را تقویت می کند. این ادویه میزان قند خون را تنظیم می کند، از عفونت قارچی پیشگیری می کند، حاوی ماده معدنی منگنز است و منبع عالی فیبر غذایی، آهن و کلسیم است.

زردچوبه: کورکومین که رنگ زرد در این ادویه ایجاد می کند آنزیم کلیدی است که علاوه بر خاصیت ضدالتهابی با برخی انواع سرطان و ام اس مقابله می کند.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 کاشت توت فرنگی
 

گیاه توت فرنگی

 

کاشت و گیاه شناسی

 



د‌ر قرن چهارد‌هم د‌ر فرانسه، توت فرنگی وحشی از جنگل به زمین زراعتی منتقل شد‌ و از آن به بعد‌ بعنوان یک گیاه اهلی مورد‌ استفاد‌ه قرار گرفت. د‌ر جنگل‌های شمال ایران توت‌فرنگی وحشی فراوان یافت می‌شود‌. بنظر می‌رسد‌ که اولین رقم اصلاح شد‌ه توت فرنگی، د‌ر زمان صد‌ارت اتابک، از فرانسه به ایران آمد‌ و به نام اتابکی خواند‌ه شد‌.

مشخصات گیاه شناسی


عموما گیاهانی علفی باساقه‌های روند‌ه هستند‌. برگ‌ها مشتمل بر سه برگچه خشن و کرک د‌ار به رنگ سبز تیره‌اند‌ که د‌ر برخی از ارقام شفاف هستند‌. ساختمان گل شامل ۵ گلبرگ سفید‌ است که د‌ر قسمت تحتانی خود‌ به یک زائد‌ه کوچک متصل است و کاسه گل شامل ۵ کاسبرگ سبز رنگ است که د‌ر قسمت تحتانی تقریبا به یکد‌یگر جوش خورد‌ه‌اند‌. تعد‌اد‌ کاسبرگ‌ها د‌ر برخی از ارقام زراعتی ممکن است بیش از ۵ عد‌د‌ باشد‌. پرچم‌ها به تعد‌اد‌ ۲۰ عد‌د‌ یا کمی بیشتر یا کمتر است. ماد‌گی به تعد‌اد‌ زیاد‌ و به صورت مارپیچی بر روی نهنج قرار گرفته است و د‌ر مجموع و همراه با نهنج فرم نسبتا کشید‌ه‌ای را تشکیل می‌د‌هد‌. ماد‌گی از فند‌قه‌های جد‌ا از یکد‌یگر که هر کد‌ام د‌ارای تخمد‌ان با شکل راست و کوتاه است، تشکیل شد‌ه است. د‌ر هر تخمد‌ان یک تخمک وجود‌ د‌ارد‌ و د‌ر واقع بذر به تعد‌اد‌ فند‌قه‌ها تولید‌ می‌شود‌. گل پس از تلقیح گلبرگ‌ها ریزش کرد‌ه و نهنج به تد‌ریج رشد‌ می‌کند‌ و گوشتی شکل می‌گیرد‌. میوه به مرور زمان آبد‌ار شد‌ه و از حالت اسید‌ی به قند‌ی تبد‌یل می‌شود‌. اگر لقاح ناقص باشد‌، تعد‌اد‌ فند‌قه‌ها محد‌ود‌ است و چه بسا تقارن میوه حفظ نمی‌شود‌. ارقام توت فرنگی به گروه ارقام بهاره یعنی بوته‌هایی که د‌ر سال یکبار میوه می‌د‌هند‌ و ارقام چهار فصله که د‌ر سال بیش
از یکبار میوه می‌د‌هند‌، تقسیم می‌شوند‌.

مهم‌ترین ارقام بهاره عبارتند‌ از گورلا، آلیسو، تیوگو، رد‌ گانتلت، اسیتا، کاتس کیل، فرسنا

ارقام چهار فصله
این ارقام بسیار قوی و خزند‌ه بود‌ه و از اواخر ارد‌یبهشت تا اواخر تابستان و گاهی اوایل پاییز میوه می‌د‌هند‌. میوه‌ها ریز و به تعد‌اد‌ زیاد‌تری د‌ر هر بوته تولید‌ می‌شوند‌. ارقام چهار فصله، استرا، هومی جنتو هستند‌..
ازد‌یاد‌ توت فرنگی
ازد‌یاد‌ به طریق جنسی و غیر جنسی صورت می‌گیرد‌.
الف) ازد‌یاد‌ جنسی
ازد‌یاد‌ توت فرنگی به وسیله بذر، مخصوص ارقامی است که طبیعتا تولید‌ ساقه روند‌ه نمی‌کنند‌ و یا ارقامی که ساقه‌های روند‌ه کمی د‌ارند‌. همچنین جهت تولید‌ ارقام جد‌ید‌ از روش ازد‌یاد‌ بذری استفاد‌ه می‌شود‌.
ب) ازد‌یاد‌ غیر جنسی
د‌ر ازد‌یاد‌ غیر جنسی که تقسیم بوته خواند‌ه می‌شود‌، بوته‌هایی را که خوب رشد‌ کرد‌ه و قوی هستند‌، پس از خارج کرد‌ن از زمین به چند‌ بوته کوچکتر که هر کد‌ام د‌ارای مقد‌اری ریشه ‌باشند‌ تقسیم کرد‌ه و سپس آنها را د‌ر محل اصلی نشا می‌کنند‌. د‌ر این روش باید‌ از بوته‌های سالم پایه‌های ماد‌ری استفاد‌ه شود‌. روش ازد‌یاد‌ از طریق ساقه‌های روند‌ه بد‌ین صورت است که پس از ریشه‌د‌ار شد‌ن، ساقه‌های روند‌ه را د‌ر تابستان از بوته ماد‌ری جد‌ا و د‌ر محل سایه نشا می‌کنند‌ و سپس د‌ر فصل پاییز بوته‌های انتخابی را به زمین اصلی انتقال می‌د‌هند.‌
شرایط محیطی
توت فرنگی گیاهی است که د‌ر خاک‌های مختلف تقریبا سازگار است. با این وجود‌ خاک‌های عمیق نرم با بافت شنی رسی را ترجیح می‌د‌هد‌. بهترین PH مناسب برای توت فرنگی ۵/۵ تا ۵/۶ است. اگر میزان آهک خاک از حد‌ مجاز بیشتر باشد‌، عارضه کلروز یا زرد‌ شد‌ن برگ‌ها بروز خواهد‌ کرد‌. از لحاظ آب و هوا د‌ر شرایط مرطوب و شرایط نسبتا گرم محصول د‌هی مناسب خواهد‌ د‌اشت. د‌ر شرایط گرم و مرطوب باید‌ آب کافی د‌ر اختیار گیاه قرار گیرد‌ و همچنین ارقام مقاوم به گرما انتخاب شود‌. د‌ر ارتفاع ۴۰۰ تا ۸۰۰ متری از سطح د‌ریا می‌تواند‌ رشد‌ مناسبی د‌اشته باشد‌. نیمه مقاوم به سرما است و بد‌ون پوشش کاه و کلش می‌تواند‌ تا ۵ـ د‌رجه سانتی گراد‌ را تحمل کند‌ ولی با پوشش ویژه تا ۱۸ـ د‌رجه سانتی گراد‌ مقاوم است. سطحی بود‌ن ریشه‌ها که معمولا تا عمق ۱۵ تا ۲۰ سانتی متری خاک توزیع می‌شود‌، گیاه را حساس به کم آبی می‌کند‌. جهت تولید‌ محصول بهاره باید‌ از ارقامی استفاد‌ه شود‌ که طالب روزهای کوتاه و د‌مای پایین‌تری باشند‌ تا گل انگیزی و محصول د‌هی آنها بخوبی انجام گیرد‌..
د‌ر ارقام ۴ فصله، کوتاهی یا بلند‌ی روز و همچنین پایین و بالا بود‌ن د‌رجه حرارت زیاد‌ مطرح نیست و این گروه از توت فرنگی‌ها معمولا د‌ر شرایط مختلف به راحتی گل می‌د‌هند.‌
پیش رس کرد‌ن توت فرنگی
توت فرنگی طبیعتا از میوه‌های نوبرانه و از اولین میوه‌هایی است که د‌ر بهار به بازار عرضه می‌شود‌. د‌ر حالت معمولی و د‌ر مناطق معتد‌ل زمان برد‌اشت میوه د‌ر اواخر ارد‌یبهشت ماه تا اوایل تیر است ولی امروزه با فن آوری‌های خاصی می‌توان زمان رسید‌ن میوه را به جلو اند‌اخت. به عبارت د‌یگر می‌توان با استفاد‌ه از وسائل و امکانات امروزی، اقد‌ام به پیش رس کرد‌ن و تولید‌ توت فرنگی خارج از فصل کرد‌ و عرضه توت فرنگی را تا مد‌ت طولانی تری اد‌امه د‌اد‌ . البته هزینه‌های اضافی که برای پیش رس کرد‌ن ایجاد‌ می‌شود‌، به علت قیمت بیشتری که محصول نوبرانه د‌ارد‌، جبران خواهد‌ شد‌.
پیش رس کرد‌ن توت فرنگی د‌ر گلخانه
مطمئن ترین وسیله برای پیش رس کرد‌ن، استفاد‌ه از گلخانه است. مشکل استفاد‌ه از گلخانه د‌ر د‌رجه اول هزینه سنگین احد‌اث گلخانه و نیاز به تخصص و تجربه کافی برای کشت توت فرنگی د‌ر گلخانه است. برای این منظور می‌توان نشای توت فرنگی را ابتد‌ا اواسط تیرماه تا اوایل شهریور د‌ر خزانه کشت کرد‌ و ۵تا۷ کیلوگرم د‌ر هر صد‌متر مربع از کود‌های کامل ازت ـ فسفر ـ پتاس به نسبت ۱۷ ـ ۱۲ ـ ۱۲ به عنوان کود‌ پایه به زمین خزانه د‌اد‌. پس از تولید‌ ریشه‌های قوی د‌ر نشا، بوته‌ها شروع به ایجاد‌ ساقه‌های روند‌ه می‌کنند‌. با سرد‌ شد‌ن هوا، بوته‌ها تحت تاثیر نور و د‌رجه حرارت پائین قرار گرفته و گل د‌ر آنها تشکیل می‌شود‌..
د‌ر آبان و آذر بوته‌ها را به گلخانه حمل کرد‌ه و د‌ر بستر کاشت به فاصله ۲۵ تا ۳۰ سانتی متر کشت می‌کنند‌..
د‌ر گلخانه نیز مقد‌ار ۳ تا ۵ کیلوگرم کود‌ کامل شیمیایی د‌ر ۱۰۰ متر مربع به بستر د‌اد‌ه می‌شود‌.
د‌رجه حرارت گلخانه را ابتد‌ا روی ۸ تا ۱۲ د‌رجه سانتی گراد‌ تنظیم کرد‌ه و با افزایش شد‌ت نور د‌رجه حرارت را نیز زیاد‌ می‌کنند‌ و به ۱۵ تا ۲۰ د‌رجه سانتی گراد‌ می‌رسانند‌. البته می‌توان د‌رجه حرارت را به ۸ د‌رجه سانتی گراد‌ کاهش د‌اد‌. بلافاصله پس از کاشت باید‌ به اند‌ازه کافی آبیاری کرد‌.

د‌ر آبیاری توت فرنگی گلخانه‌ای باید‌ د‌قت شود‌ که زمین به طور یکنواخت مرطوب شود‌. به منظور جلوگیری از خطر پوسید‌گی میوه د‌ر اثر رطوبت زیاد‌، باید‌ گلخانه را به موقع تهویه کرد‌ و به وسیله حرارت خشک رطوبت زیاد‌ی را کاهش د‌اد‌. برای انجام عمل گرد‌ه افشانی و تلقیح بهتر گل‌های توت‌فرنگی د‌ر گلخانه، می‌توان برای هر ۱۰۰۰ متر مربع سطح زیر کشت، یک کند‌وی زنبور عسل د‌ر گلخانه قرار د‌اد‌.


|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
  کیوی

 درخت کیوی

تاریحچه،ترکیبات و خواستگاه
 

نام علمی کیوی Actinidia deliciosa از خانوادهActinidiaceae می‌باشد. کیوی درختی است دو پایه دارای ریشه‌های نسبتاً ضخیم، گوشتی آبدار و سطحی (باید از شخم عمیق در اطراف تنه خودداری نمود)، برگها خزان کننده و قلبی شکل و متناوب، گلها اواخر بهار شکوفا می‌شوند. میوه از اوایل آبان ماه قابل برداشت است و وزن متوسط میوه در ایران70 گرم می‌باشد.

این میوه بومی چین جنوبی است ولی اصلاح آن در کشور نیوزیلند صورت گرفته و به سایر نقاط جهان گسترش یافته است. در ایران نیز با مشاهده وضعیت نامطلوب بخشی از باغات مرکبات در شمال کشور که در بعضی سالها در اثر سرمای زمستانه از بین می‌روند و دارای عملکرد پائینی هستند، اقدام به انجام مطالعاتی برای یافتن جایگزینی مناسب برای این باغات شد که درنهایت درخت کیوی فروت برای این منظور انتخاب گردید. این میوه نسبت به مرکبات مقاومت بیشتری به سرما داشته و عملکرد آن بالاتربوده و شرایط اکولوژیکی شمال کشور بسیار مناسب کشت این محصول است. با همکاری FAO درسال 1357 چهار رقم ماده به نام هایوارد، برونو، مانتی و آبوت و دو رقم نر به نام توموری و ماتوا از کشورهای فرانسه و ایتالیا وارد و بعد از انجام تحقیقات لازم در سال 1367 اقدام به تکثیر و توزیع بین باغداران گردید.



ورود و گسترش کشت این محصول و توجه بیش از حد باغداران برای تغییر کاربری اراضی جهت کشت آن وزارت کشاورزی وقت را به تامل واداشت، زیرا خطر تبدیل باغات مرکبات، شالیزارها و ... درشمال کشور به باغات کیوی فروت وجود داشت لذا وزارت کشاورزی از حمایت این محصول خودداری نموده و با توجه به هزینه بالای احداث یک هکتار باغ کیوی، توسعه کشت این محصول تا حدود زیادی محدود گردید بطوری که تنها باغداران متمول قادر به احداث باغ کیوی هستند.
در این باغات رقم هایواد بدلیل ویژگیهایی نظیر درشتی و یکنواختی میوه، بازار پسندی و خاصیت خوب انبارداری، نسبت به سایر ارقام مورد توجه بیشتری قرار گرفته و حدود 90% باغات را شامل می‌شود.

اکثر تولید کنندگان کیوی افرادی با سطح سواد و فرهنگ بالایی می‌باشند. لذا بتدریج اقدام به ایجاد چند تشکل با عضویت باغداران نموده‌اند. ایجاد این تشکلها تاثیر بسزایی در روند تولید و صادرات این محصول داشته بطوری که با ایجاد کلاسهای آموزشی و ترویجی اطلاعات باغداران در این زمینه افزایش یافته و درنتیجه عملیات احداث، داشت، برداشت و بازاررسانی این محصول با کیفیت بالایی بانجام می‌رسد. درحال حاضر میزان ضایعات این میوه که ناشی از آ‏فات و بیماریها، شرایط آب وهوایی، مدیریت نامناسب، ضعف سیستم حمل و نقل و سردخانه ها می‌باشـد، حدود 33-24 درصد است. حدود 90% از باغات از روش آبیاری تحت فشار( میکرو جت ) استفاده می‌کنند.

هرساله محصول تولیدی توسط شرکتهای تعاونی خریداری شده بعد از درجه‌بندی و بسته‌بندی به سردخانه منتقل می‌شود. بطور متوسط هرسال 10 هزار تن بطور رسمی و مقدار قابل توجهی نیز بطور غیر رسمی به کشورهای حوزه خلیج فارس و کشورهای آسیای میانه و اروپا صادر می‌شود. مصرف سرانه این محصول در کشور 5/0 کیلوگرم می‌باشد.


ترکیبات مختلف در میوه کیوی( گرم در صد گرم)

آب

5/82

ویتامین C

300-98

پرتئین

2/1-11/0

ویتامینA

57/17-10

چربی

9/0-07/0

ویتامینE

15/0

خاکستر

74/0-45/0

ویتامین B کمپلکس

02/0-014/0

فیبر

3/3-1/1

ویتامین B2

05/0-01/0

کربوهیدراتها

5/17

نیاسین

5/0-0

مواد محلول

18-12

ویتامینB6

015/0

گلوکز

6-2

کلسیم

51-16

فروکتوز

8-5/1

منیزیم

32-10

ساکارز

2/0

نیتروژن

163-93

پکتین

18/0-17/0

فسفر

67-23

تانن

95/0-05/0

پتاسیم

576-85

اکتینیدین

2/0

آهن

2/1-2/0

انرژی

52/60 کالری

سدیم

7/4-8/2

کلر

65-39

منگنز

3/2-07/0

روی

83/0-08/0

مس

16/0-06/0

بر

2/0




گیاهشناسی کیوی:

نام علمی کیوی Actinidia deliciosa از خانوادهActinidiaceae می‌باشد. کیوی درختی است دو پایه دارای ریشه‌های نسبتاً ضخیم، گوشتی آبدار و سطحی (باید از شخم عمیق در اطراف تنه خودداری نمود)، برگها خزان کننده و قلبی شکل و متناوب، گلها اواخر بهار شکوفا می‌شوند. میوه از اوایل آبان ماه قابل برداشت است و وزن متوسط میوه در ایران70 گرم می‌باشد. این میوه حاوی انواع ویتامینهای A,B,C,E,PP و همچنین موادی مانند تانن، روی، فسفر، سدیم، پتاسیم و ترکیبات فیبری و ... می‌باش. هر 100 گرم آن 300 میلی‌گرم ویتامین C دارد که تقریباً 2 برابر میزان موجود در مرکبات است.

شرایط آب وهوایی:

کیوی از میوه‌های نیمه‌گرمسیری است که مقاومت آن به سرما بیش از مرکبات است و احتیاج به رطوبت و آب زیادی داشته و به دمای 10 درجه سانتی‌گراد زیر صفر مقاوم است. این درخت سالیانه 7000-5000 مترمکعب آب در هکتار نیاز دارد. رطوبت نسبی 75 % و 300 تا 400 ساعت دمای کمتر از 7 درجه سانتیگراد در فصل خواب جهت تولید میوه ضروری است. در مناطقی که دمای زمستان به کمتر از 12 درجه سانتیگراد زیر صفر برسد پرورش کیوی غیر ممکن است. رشد جوانه‌ها از 8 درجه سانتی‌گراد بالای صفر شروع شده و این درخت تا 40 درجه سانتی‌گراد را در تابستان تحمل می‌کند. کیوی در خاکهای کاملاً سبک با قابلیت نفوذپذیری مناسب بخوبی رشــد می‌کند و به خاکهای شنی هوموس‌دار نیاز دارد. اسیدیته مناسب آن 5/6 -5/5 است. این درخت جزء گیاهان حساس و پرتوقع به عناصر خاک است و تغذیه آن باید بخوبی صورت گیرد. برای احداث باغ باید به نسبت 1 به 9 از پایه های نر و ماده استفاده نمود تا گرده افشانی بنحو احسن انجام گیرد. تکثیر آن از طریق قلمه و فاصله درختان در شمال ایران 5×4 متر در روش صلیبی است و معمولاً‌500 درخت در هکتار کاشته می‌شود.

تاریخچه و اهمیت اقتصادی محصول کیوی

کیوی فروت بومی چین بوده و مرکز اصلی آن Actinidia درسلسله جبال جنوب غربی چین است. مناطق انتشار جغرافیائی گونه‌های آن ازسیبری تا جنوب شرقی آسیا و از چین تا ژاپن می‌باشد. در طول قرن اخیر میوه مذکور به ژاپن، روسیه، اروپا، آمریکا و نیوزیلند راه یافته است ولی کشت و کار تجارتی آن بعد ازسالهای1960 توسعه یافته و اینک در سطح وسیعی در نیوزیلند، ژاپن، چین، روسیه، ایتالیا، فرانسه، بلژیک، آلمان، آفریقای‌جنوبی و استرالیا کشت می‌گردد. در ایران منطقه کشت کیوی منحصر به سواحل دریای‌خزر بوده و در سایر مناطق محدودیتهای اقلیمی و PH خاک تاکنون مانع از گسترش کشت آن شده است.

سابقه کشت کیوی در جهان

روبرت فورتون انگلیسی درسال 1847 در سفر مطالعاتی به کشور چین، کیوی فروت را به عنوان یک میوه خوراکی کشف کرد. در آغاز قرن بیستم(1906) مقداری بذر کیوی از چین به نیوزلند برده شده و توسط باغداری به نام آلکساندر آلیسون مورد کشت قرار گرفت. درختان کیوی حاصل از بذرهای مذکور درسال(1910) به بار نشستند و تمام ارقام کنونی کیوی در دنیا غیر از چین حاصل درختان مذکور است. باغداران نیوزیلندی پس از آنکه متوجه منافع اقتصادی آن شدند، اقدام به اصلاح روشهای باغداری و توسعه ارقام و کولیتواریهای آن شدند و درسال 1940 وقتی که تعداد زیادی از باغهای کیوی به محصول اقتصادی رسیدند، اهمیت کشت و کار آن بیشتر ظاهر گردید و از آن تاریخ تولید کیوی درنیوزلند بسرعت توسعه یافته است. دو نفراز کسانیکه در این زمینه بیش از همه کوشش کرده وبه موفقیتهای قابل توجهی دست یافتند به نامهای Hayward Wright, Bruno just می‌باشند که نسبت به پرورش و تکثیر دو واریته مهم کیوی که هم اکنون بیشترین سطح زیر کشت باغهای کیوی را تشکیل می‌دهند اقدام نمودند که با سم خود آنها هایوارد و برونو نامگذاری شده و شهرت جهانی یافتند. میوه کیوی حدودا‌ً‌ درسالهای 1847 به اروپا و سپس به آمریکا راه یافت که ابتدا جنبه زینتی داشته است.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 بادام زمینی(Arachis Hypogaea)
 

همه چیز در مورد کشت بادام زمینی

 

(Arachis Hypogaea)

 

 
خصوصیات گیاهی: بادام زمینی با نام علمی Arachis Hypogaea گیاهی است از تیره نخود (leguminosae) ، کوتاه و یکساله که چنانچه ناحیه فاقد یخبندان باشد ظرفیت چند ساله شدن را دارد .


گلها کامل و خودگشن می باشد . دگرگشنی به فعالیت حشرات بستگی داشته و حداکثر به 2 درصد می رسد .

میوه بصورت نیامی ناشکوفا و تقریباً استوانه ای شکل رشد می کند .

دیوارة نیام بصورت مشبک است و در فاصله دانه ها فرو رفته می باشد .

سازگاری: بادام زمینی گیاهی اس گرما دوست که به هوای گرم و آفتاب فراوان و یک فصل رشد بدون یخبندان 200 روزه محتاج است .

بادام زمینی نیاز فراوان به آب دارد و بخصوص از هنگام گرده افشانی تا دو هفته قبل از رسیدگی به کمبود رطوبت خاک حساس می گردد .

بادام زمینی از نظر حاصلخیزی خاک بسیار کم توقع است و در خاکهای شنی فقیر با مادة آلی کم عملکردی کاملاً اقتصادی تولید می کند .

تناوب زراعی: در انتخاب تناوب زراعی بادام زمینی می بایستی به نکات زیر توجه داشت : 1) بادام زمینی ممکن است در خاکهای فقیری کاشته شود که برای سایر محصولات مناسب نباشد . 2) بادام زمینی مقدار زایدی از مواد غذایی خاک را می گیرد . زیرا بقایای گیاهی نیز از زمین خارج می گردد . بادام زمینی در بعضی از بیماریهای خاکزی مانند بوته میری باکتریایی با گیاهان تیرة گوجه فرنگی مشترک است .

مثالهایی از تناوب های بادام زمینی عبارتند از :‌

بادام زمینی ـ ذرت خوشه ای ـ پنبه ـ آیش

بادام زمینی ـ ( کود سبز ) ، پنبه ـ ذرت خوشه ای

کود شیمیایی: بطور کلی هر یک تن بادام زمینی ( نیام کامل ) با 5/1 تا 2 تن علوفه همراه آن حدود 60 تا 75 کیلوگرم ازت ، 10 تا 15 کیلوگرم اکسید فسفر ، 400 تا 50 کیلوگرم اکسید پتاسیم و 40 تا 50 کیلوگرم اکسید کلسیم از خاک خارج می کند . چنانچه کود شیمیایی زیادی برای محصول قبل مصرف شده باشد به اضافه کردن کود به زمین بادام زمینی نیازی نیست .

تاریخ کاشت: حداقل درجه حرارت خاک برای جوانه زدن بادام زمینی حدود 10درجة سانتی گراد است .

آبیاری: حساسیت به کم آبی و نیاز به آب در بادام زمینی از زمان تشکیل جوانه گلها تا نزدیک به دو هفته قبل از رسیدگی زیاد است .

کنترل علفهای هرز: میتوان از علف کشهایی مانند امولسیون 43 درصد آلاکلر(لاسو)به میزان 4تا5 لیتر یا امولسیون 48 درصد یفلورالین به میزان 1/2 تا 1/8 لیتر در هکتار بصورت قبل از کاشت استفاده بعمل آورد . این علف کشها محصول را 2تا 3 ماه بعد از مصرف در برابر اکثر علفهای هرز محافظت میکند.

آفات و امراض: بعضی از آفات عمومی مثل زنجره باقلا ، کرم غوزه پنبه و پروانه کارادینا به بادام زمینی نیز خسارت وارد می سازد .

بیماری لکه برگی بادام زمینی عامل بیماری قارچی است بنام Cercospora personata که روی بقایای گیاهی آلوده زمستان گذرانی نموده و اسپور آن توسط باد منتشر می گردد . پوسیدگی پایه تخمدان ، ریزش برگها و نیامها و یا کوچک ماندن نیامها از نتایج این بیماری می باشد . کنترل بیماری با استفاده از ارقام مقاوم ، تناوب حداقل سه ساله ، تقویت محصول و بالاخره استفاده از سموم قارچ کش مانند زینب و مانب امکان پذیر است .

برداشت: زمان برداشت با آثار زردی خفیف برگها و بررسی نیامها مشخص می شود .در برداشت مکانیزه ابتدا قسمتهای هوائی را با علف زن ( موور ) قطع کرده و سپس با دستگاهی مشابه دستگاه برداشت سیب زمینی و در صورت عدم دسترسی به این دستگاه با دستگاه معمولی برداشت سیب زمینی بادامها را خارج کرده و بصورت ردیفی روی زمین قرار می دهند .

موارد استفاده: دانه از نظر فسفر و ویتامینهای گروه B نیز غنی است . مقدار انرژی ، قابلیت هضم و کیفیت پروتئین دانه بسیار زیاد می باشد . یکی از مصارف مهم ارقام کم روغن بصورت آجیل است . کنجاله بادام زمینی را که 40 تا 50 درصد پروتئین پر کیفیت دارد بعنوان مکمل پروتئین در جیره دام بکار می برند . علوفه بادام زمینی حدود 7 درصد پروتئین دارد و برای تغذیه دام بسیار مطلوبست ولی کیفیت علوفه به روش خشک کردن و جمع آوری آن و بخصوص میزان برگ بستگی دارد .
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 تراکتور
 

تاریخچه تکامل تراکتور

 

 
 

بعضی از نکات برجسته و مهم در توسعه و تکمیل تراکتور از سال 1915 به بعد عبارتند از :

در فاصله سالهای 1915 تا 1919 میلادی

محور توان‌دهی تراکتور معرفی شد.

قانون آزمون تراکتور بزاسکا به تصویب رسید.

در فاصله سالهای 1920 تا 1924 میلادی

تراکتور همه کاره مزرعه با موفقیت زیادی توسعه پیدا کرد.

در فاصله سالهای 1925 تا 1929 میلادی

سیستم محور توان‌دهی به مرور مورد استفاده قرار گرفت و پذیرفته شد.

در فاصله سالهای 1930 تا 1937 میلادی

موتور دیزل در تراکتورهای بزرگتر مورد استفاده قرار گرفت.

لاستیکهای بادی و تراکتورهای با سرعت بیشتر مرسوم گشتند.

لوازم برقی ارایه و پذیرفته شدند.

توجه به موتوهای با تراکم زیاد افزایش یافت.

در فاصله سالهای 1937 تا 1941 میلادی

محل نصب محور تواندهی و محل نصب مالبند به صورت استاندارد در آمد.

سیستم خنک کننده تحت فشار مرسوم گشت.

پرکردن لاستیک چرخها با آب برای اضافه کردن سنگینی تراکتور جهت بهبود کشش آن مرسوم شد.

مالبند تراکتور و اتصال سه نقطه به بازار عرضه شد.

سیستم‌های کنترل کشش هیدرولیکی اتوماتیک معرفی شدند.

در فاصله سالهای 1941 تا 1949 میلادی

سیستم تواندهی زنده معرفی شد.

کنترل هیدرولیکی برای وسایل کششی مورد قبول قرار گرفت.

تراکتورهایی عرضه شدند که با گاز مایع کار می‌کردند.

در فاصله سالهای 1950 تا 1960 میلادی

قدرت تراکتورها به سرعت افزایش یافت.

درصد تراکتورهای دیزل افزایش یافت.

دستگاههای جدیدی از قبیل فرمان هیدرولیکی ، دنده اتوماتیک و چرخدنده با دنده‌های سریعتر بطور وسیعی در دسترس قرار گرفت.

در فاصله سالهای 1961 تا 1970 میلادی

قدرت تراکتورها همچنان افزایش یافت.

به غیر از تراکتورهای کوچک تقریبا همه تراکتورها به موتورهای دیزلی مجهز شدند.

جعبه دنده‌های هیدرواستاتیک در دسترس قرار گرفت.

لاستیک‌های رادیال چند لایه تراکتوری در دسترس قرار گرفت.

در فاصله سالهای 1970 - 1980 میلادی

توربوشارژر و اینترکولر به موتورهای دیزل اضافه گشت.

اغلب تراکتورها به اتاقک راننده مجهز شدند.

توجه عموم به تراکتورهای چهارچرخ متحرک افزایش یافت.

تراکتورهای با بیش از 800 اسب بخار قدرت رواج یافتند.

پس از این سالهای نیز تغییراتی نظیر استفاده از سیستم‌های اتوماتیک در هدایت تراکتورها و نیز تولید تراکتورهای کمرشکن و غیره انجام پذیرفته است. که در حال حاضر نیز در حال تکامل و توسعه هستند. لذا در آینده شاهد نمونه‌های غیر متعارف و جالبی از تراکتورهای خواهیم بود

 

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 تخم كتان

خواص درمانی و ترکیبات شیمیایی

 

تخم كتان

 

 

 


كلیات گیاه شناسی
امروزه گیاه كتان در منطقه وسیعی از اروپا و آُسیا می روید . ازاین گیاه استفاده های زیادی بعمل می آید . از الیاف آن برای یافتن پارچه استفاده می شود . پارچه كتان برای البسه مخصوصا در تابستان نوعی مناسب بشمار می رود .

كتان گیاهی است كه از قدیم الایام شناخته شده و بكار میرفته است . حتی پرورش آن در مصر در حدود پنج قرن قبل از میلاد مسیح معمول بوده است .

تركیبات شیمیایی:

از دانه های كتان در اثر فشار و بدون حرارت دادن روغنی بدست می آید كه به روغن كتان ( برای اینكه با روغن برزك اشتباه نشود) نامیده می شود .

خواص داروئی:

روغن تخم كتان علاوه بر داشتن Omega-3 دارای ویتامین E نیز می باشد و حتی اگر بمقدر بیش از احتیاج ( یك قاشق چایخوری در روز ) مصرف شود عوارض جانبی نخواهد داشت .

خاصیت مهم دیگر روغن كتان اثر ضد تورم آن می باشد . میگرنهای دردناك را شفا دادنه و عادات ماهانه دردناك را از بین می برد .

مطالعات جدید نشان داده است كه روغن تخم كتان حتی می تواند مصونیت بدن را در مقابل بیماریها بالا ببرد . استفاده از این روغن از سرطان جلوگیری می كند .

تخم كتان بعلت داشتن موسیلاژ زیاد نرم كننده بسیار خوبی است و در رفع یبوست می توان از آن استفاده كرد . بدین منظور باید تخم كتان را روی زبان ریخت و با مقدری آب آنرا بدون جویدن بلعید و یا می توان تخم كتان را در آب خیس كرده و صبح ناشتا خورد .

دم كرده تخم كتان نیز معجزه گر است . دم كرده آن علاج بیماریهای مجاری ادرار ، زخم معده و وروم روده ، یبوست ، ورم مثانه ، سنگ كلیه ،‌سرفه ، دردهای پریود و حتی مرض قند می باشد .

می توان تخم كتان را با مقدایر آب جوشانید و سپس جوشانده آنرا در داخل وان حمام ریخت و در آن دراز كشید . خارش پوست را فورا از بین می برد .

طرز استفاده:

روغن تخم كتان بنام Flax Seed Oil نامیده می شود و می توان آن را از فروشگاههای گیاهان دارویی و یابرخی از داروخانه ها خریدری كرد كه البته در یخچال نگهدری شود و باید دقت كرد كه تاریخ مصرف آن نگذشته باشد .

مضرات :

مضرات خاصی برای آن بیان نشده است

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 سیر

 سیر

  خانواده:


Liliaceae


مشخصات:
گیاه علفی پیاز دار با ساقه توخالی که به ارتفاع یک مترهم میرسد. دارای پیاز که خودشامل 8-10پیازچه می باشد. زمان برداشت آن تیر و مرداد می‌باشد.

گستردگی:
منشاء احتمالی آن آسیای مرکزی بوده ودرحال حاضردرتمام دنیا کشت میگردد.

بخشهای مورد استفاده:
پیاز

ترکیبات شیمیایی:
الیشین، الیسین، اینولین، اسانس، ویتامینهای A,B,C.
بوی سیر ناشی از آزادشدن سولفوردرمتابولیسم ترکیبت دی سولفیدی آن میباشد. این بو حتی پس ازمالیدن شیره سیر به پوست نیز به مشام میرسد.


خواص:

1) کاهش چربی خون: کلسترول خصوصا"LDL وتری گلیسرید منجربه کم شدن احتمال رسوب آنها درجدارعروق گردیده واز تشکیل پلاک و بروز تصلب شرایین جلوگیری می شود.

2)کاهش تجمع پلاکتی: این اثردرسیرتازه بیشتر میباشد. کاهش LDL وکم شدن تجمع پلاکتی باعث کاهش تشکیل پلاک میگردد.

3)افزایش حل شدن لخته:این اثر احتمال برطرف شدن پلاکهای جدید را بالا میبرد و احتمال بروز تصلب شرایین را کاهش می‌دهد.

4)کاهش رشدباکتری.قارچ وانگل: ناشی از ترکیب الیسین میباشد.اثریک میلی‌گرم الیسین معادل 15واحد پنی سیلین است.
اثرات مثبت سیردردرمان اسهالهای خونی آمیبی وباکتریایی نیز گزارش شده است.

5)کاهش فشارخون: بدلیل کاهش تصلب شرایین باعث کاهش مواردبروزفشارخون میگردد.

6)کاهش قندخون: درتحقیقات جانوری به اثبات رسیده است.

موارد استفاده:
الف)پیشگیری:

*بروز تصلب شرایین
* افزایش چربی خون
* سکته مغزی وقلبی
* اختلالات مغزی ناشی از تصلب شرایین(زوال عقل)
* افزایش قند خون
* افزایش فشار خون

ب) اثردرمانی:

*افزایش چربی خون(کلسترول وتری گلیسرید){(خوراکی)معادل دارو یا کمکی }
* نفخ شکم{(خوراکی) کمکی}
* افزایش فشار خون{(خوراکی) کمکی}
* افزایش قندخون{(خوراکی)کمکی}
* سرما خوردگی و بیماریهای تنفسی{(خوراکی)کمکی}
* میخچه مقاوم به درمان{(موضعی)معادل دارو}
* دردهای مفصلی-عضلانی {(موضعی)کمکی}
* کرمک{(تنقیه)کمکی}

موارد منع مصرف:

*التهاب معده وزخم معده و اثنی عشر
* کاهش عملکرد تیرویید: باعث کاهش باز جذب یدتوسط تیرویید می گردد.
* قبل ازعمل جراحی: باعث افزایش احتمال خونریزی حین وبعدازعمل می گردد.

تداخلات دارویی:

*انسولین: باعث افزایش احتمال بروز افت قندخون میگردد.
* وارفارین/اسپیرین: منجربه افزایش احتمال خونریزی می شود.
* ساکوتیناویر: اثر این داروی ضدایدز را50%کاهش می دهد.

مصرف در بارداری:

بعلت اثرات قاعده آوری وتحریک رحم از مصرف مقادیر زیاد پرهیز شود.

مصرف درشیردهی:

نامشخص می باشد ولی احتمالا" باعث تغییر بو و مزه شیر مادر می‌شود.

اثرات جانبی:

بوی بد، اسهال، حساسیت(بیشتردرمصرف موضعی)و تحریک مخاط معده

خواص مهم دارویی گیاه سیر

 


خواص مهم دارویی سیر:

باید گفت كه تمام مواد موجود در گیاهان، در سلول های آن نگه داری شوند. شرط خروج این مواد از سلول ها له شدن یا پاره شدن و یا شكستن دیواره ی سلول هاست بنابراین تا وقتی كه گیاهان به صورت له شده و یا پودر (خرد یا آسیاب شده) مورد مصرف قرار نگیرند. مواد موثر آن ها در بدن استخراج نشده و قسمت اعظم آن دفع می شود

سیر دارای خواص متعددی است كه از زمان های قدیم تا كنون برای آن قائل بوده اند اما خواص عمده و مهم آن كه امروز از نظر داروسازی و پزشكی مورد توجه قرار گرفته و از نظر علمی و كلینیكی مورد تایید قرار گرفته اند شامل این موارد می شود:
1- اثر پایین آوردنده چربی خون كه باعث جلوگیری از تنگ شدن عروق قلبی و در نتیجه جلوگیری از بیماری های قلبی و سكته می شود.

2- اثر كاهش كلسترول خون كه این اثر مانند اثر قلبی در جلوگیری از تنگ شدن عروق و مشكلات قلبی عروقی موثر است .
3- سیر می تواند به طور ضعیف قند خون را كاهش دهد، بنابراین می تواند در رژیم افراد مبتلا به بیماری قند قرار گیرد.
4- سیر هم چنین دارای اثر كاهش فشار خون است. البته باید توجه كرد كه سیر نمی تواند فشار خون های بالا را مهار كند بلكه در صورت مصرف مداوم به خصوص فراورده های دارویی آن تا حدی فشار خون كاهش می یابد .
5- تركیبات سیر می توانند از چسبندگی پلاكت ها جلوگیری كرده و با این اثر به اصطلاح عامیانه در كاهش غلظت خون و در جلوگیری از امراض قلبی و عروقی موثر باشد .
6- سیر میكروبها و ویروسهای مضر بدن را از بین می برد .به خصوص در مواقعی كه سیستم دفاعی بدن دچار ضعف است ، استفاده از سیر در معالجه عفونتها سودمند است وبرعكس آنتی بیوتیكها هیچ گونه عوارض جانبی ندارد؛ حتی موجب تقویت بدن نیز می گردد از این خاصیت در مدت جنگ جهانی دوم برای درمان عفونت های مجروحان استفاده می كردند.
7- سیر اعضای داخلی و روده را پاك كرده ، به خصوص بر روی انگل های روده ای اثری قابل توجه دارد. استفاده آن برای اطفال مبتلا به كرم های كوچك روده ای ضروری می باشد .
8- سیر پاك كننده ی مناسبی برای دستگاه تنفسی است ونه تنها با میكروبهای موجود در آنها مبارزه می كند ، بلكه باعث باز شدن مخاطها نیز می گردد.
نكته بسیار مهم دیگری كه مورد سوال بسیاری از مصرف كنندگان سیر است این كه بعضی افراد می پرسند آیا می توان حبه ی سیر را بدون جویدن بلعید تا هم بوی كم تری در دهان ایجاد كند و هم از خواص آن بهره مند شوند؟

باید گفت كه تمام مواد موجود در گیاهان، در سلول های آن نگه داری شوند. شرط خروج این مواد از سلول ها له شدن یا پاره شدن و یا شكستن دیواره ی سلول هاست بنابراین تا وقتی كه گیاهان به صورت له شده و یا پودر (خرد یا آسیاب شده) مورد مصرف قرار نگیرند. مواد موثر آن ها در بدن استخراج نشده و قسمت اعظم آن دفع می شود.

بنابراین هر چه سیر بیش تر له شود مواد بیش تری از آن در بدن آزاد می شود و در صورتی كه به صورت حبه یا تكه های بزرگ مصرف شود، كمترین مقدار مواد موثر آن به بدن می رسد .
نكته ی دیگر این كه برای از بین بردن كامل بوی سیر از دهان راهی وجود ندارد چون تركیبات گوگردی سیر پس از وارد شدن به بدن و خون از راه ریه ها و پوست بدن دفع می شود و ارتباطی به دهان ندارد.

یعنی تركیبات گوگردی كه مسئول بوی سیر هستند در بازدم از ریه و با عرق بدن خارج می شوند لذا فقط بعضی مواد و یا خوش بو كننده ها می توانند به طور موقت و جزئی بوی دهان را تغییر داده و یا كمی بوی سیر را كاهش دهند .

 سیر و پیشگیری

خواص سیر از چندهزارسال قبل شناخته شده است. درنوشته های پاپیروس مصر از کارگرانی یاد شده است که بعلت عدم دریافت سیر و پیازکار را ترک کرده‌اند. در 50 سال اخیر تحقیقات دانشگاهی اثرات متعدد سیر را به اثبات رسانده است.

سیر در پیشگیری از:

* بروز تصلب شرایین وبیماریهای مرتبط با آن { سکته مغزی وقلبی/زوال عقل}
* افزایش چربی خون0
* افزایش قند
* افزایش فشارخون موثربوده وبه آن گیاه جوانی میگویند.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 خوردن پروتئین بیشتر = کاهش وزن
 

خوردن پروتئین بیشتر = کاهش وزن

در تحقیق جدید منتشر شده، محققان دریافتند مصرف بالای پروتئین در زنان با کاهش وزن آنان مرتبط است.


محققان دانشگاه "مینی سوتا " در تحقیق ملی که بر روی 1824 زن میانسال 40تا 60ساله انجام شد منابع پروتئینی و میزان نیاز بدن به آنها و همچنین گزارش‌های مربوط به مصرف بالای پروتئین و جلوگیری از اضافه وزن را بررسی کردند و گزارش‌های مقدار مصرف پروتئین به طور متناوب باهم مقایسه شدند.


آنان دریافتند منابع پروتئینی مصرفی اکثر زنان مناسب بود و در اکثر زنان میزان پروتئین دریافتی روزانه و انرژی حاصل از آن مشخص شده بود. مصرف پروتئین در 43 درصد از زنان (بیشتر از نیمی از زنان چاق) به عنوان شیوه‌ای در جلوگیری از افزایش وزن گزارش شده است. اثرگذاری این شیوه به دو عامل میزان مصرف پروتئین و مدیریت وزن بستگی دارد.


محققان این تحقیق اظهارکردند: میزان مصرف بالای پروتئین برای کاهش وزن در این شرکت‌کنندگان به میزان مصرف پروتئین توصیه شده توسط انجمن مشاوره رژیم غذایی بوده است. آموزش در میزان مصرف روزانه پروتئین لازم، تاثیر استفاده از این روش را افزایش می‌دهد.


وی توصیه می‌کند با توجه به روند اضافه وزن در افراد شناسایی شده، شیوه‌های موثر و عوامل مرتبط با کاهش وزن موفق و پیشگیری از افزایش وزن بسیار مهم است.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
  علف های هرز و کنترل آنها
 

تعریف علفهای هرز

 

و دلایل برتری آنها نسبت به گیاهان زراعی

 

مقدمه

یکی از بزرگترین چالش ها در زراعت و باغبانی کنترل علف های هرز است. علف های هرز با گیاهان مطلوب برای آب ، نور و مواد مغذی رقابت می کند.همچنین می توانند میزبان حشرات ،حیوانات موزی و بیماری ها باشند.

تعریف علف هرز

گیاهانی که طور ناخواسته در خارج از مکان اصلی خود روییده برای محصول ایجاد مزاحمت مینمایند را علف هرز گویند.مثلا گندم در مزرعه کلزا هم می تواند بعنوان علف هرز باشد.

علفهای هرز نباتات خودروئی هستند که رقیبی برای نباتات کشت شده بشمار رفته و از لحاظ قدرت زندگی و مقاومت در شرایط نامساعد به دلایل ذیل از نباتات اصلح شده زراعی برتری دارند :

1- علف های هرز در شرایط نامناسبی که بذر نباتات اصلاح شده زراعی نمی توانند سبز شوند جوانه می زنند.

2- علف های هرز سریعتر از نباتات اصلی سبز می شود ودر سال دارای چند نسل هستند.

3- علف های هرز کم توقع تر از نباتات کشت شده هستند و در زمینهای نامرغوب می رویند و مقاوم نسبت به عوامل جوی می باشند .

4- تعداد بذر علف های هرز و طول مدت دوام قوای نامیه آنها زیاد است.

*نوع زیان علف های هرز

1- ایجاد اشکال در حاشیه خطوط راه آهن

2-اختلال و ایجاد اشکال در امور کشاورزی

3-اختلال و ایجاد اشکال در آسفالت تاسیسات

4-اختلال و ایجاد اشکال در میادین ورزشی

5-نقش مهمی در انتشار آفات و بیماریها دارند ( بسیاری از قارچهای مهم بیماریزای کشاورزی و ویروسها ،دوره ای از زندگی خود را روی علف هرزمی گذرانند. بعضی از حشرات مانند لارو پشه ها و یا حلزونها هم لابلای علف های هرز زندگی می کنند.

چرخه زندگی : سالانه .دوساله. همیشگی

علفهای هرز سالانه

علف های هرزی که طول چرخه زندگی خود را در یک فصل رشد ، و یا در سال به اتمام برسانند که شامل علف های هرز تابستانه و زمستانه هستند.مثل علف های هرز خانواده گرامینه.

علف های هرز چند ساله

علف های هرز هستند که چرخه زندگی ، از سال به سال ،ادامه می یابد و ممکن است به نظر می رسد می میرند در پاییز مثل سالانه ها، اما ریشه های خود را زنده باقی نگه میدارند، در حالت نیمه خاموش ماه های زمستانرا سپری می کنند ودوباره با ظاهر شدن شاخ و برگ تازه از سیستم زیر ریشه زمستان گذران در بهاردوباره رشد می کنند.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 گیاه رزماری یا اکلیل کوهی
 

خواص دارویی گیاه اکلیل کوهی

یا رزماری

 

توضیحات :

رزماری یا اکلیل کوهی، گیاهی چند ساله، معطر و از خانواده نعنائیان است که برگ‌های سوزنی شکل و همیشه سبز دارد.

این گیاه، در کشورهای اروپایی جایگاه ممتازی در آشپزخانه داشته و در تهیه سس‌ها و گوشت کباب وجود آن ضروری است.

این گیاه، بومی مناطق مدیترانه و اوروگوئه است. گل‌های آن در رنگ‌های گوناگون سفید، صورتی، بنفش یا آبی می‌رویند.

نام رزماری برگرفته از کلمات لاتین ""ros به معنای شبنم و "marinus" به معنای دریا است. ارتفاع بوته این گیاه 50- 20 سانتی‌متر است و در شرایط مناسب آب و هوایی که برای این گیاه همان هوای گرم و مرطوب است ارتفاع آن به 150 سانتی‌متر هم می‌رسد.

از نظر خواص طبی و دارویی رزماری اثر ضدعفونی کننده و معرق داشته و جریان خون را در اندام‌های شکمی افزایش می‌دهد و در تحریک میزان ترشح شیره‌های گوارشی و صفرا بسیار مفید است.

برخی از مهمترین خواص دارویی گیاه رزماری یا اکلیل کوهی عبارتند از:

ضد درد، ضدعفونی‌کننده، ضد افسردگی، ضد التهاب، خلط‌ آور، ضد ویروس و تقویت کننده نیروی جنسی است.

این گیاه شفا‌بخش، برای معالجه رماتیسم، فلج، سستی اعضاء، تشنج، اختلالات عصبی و تنفسی و همچنین نارسایی کبد و کیسه صفرا مفید و موثر است.

باعث گشادی رگ‌ها و تقویت گردش خون می‌شود بنابراین برای جلوگیری از ریزش موها مفید است.

محققان در تحقیقات خود متوجه شدند این گیاه نه‌ تنها حافظه بزرگسالان را تقویت می‌کند بلکه برای تقویت حافظه دانش‌آموزان نیز مفید است.

خستگی‌های مفرط را بهبود بخشیده و برای رفع اضطراب و پریشانی توصیه می‌شود.

دردهای عضلانی را تسکین می‌بخشد و سوءهاضمه ناشی از استرس را برطرف می‌می‌کند.

در رایحه‌ درمانی استفاده‌های بسیاری از این گیاه می‌شود که ایجاد احساس جوانی و شادابی، ‌عشق و سلامتی و نیز خواب راحت از جمله کاربردهای موثر این گیاه در این حرفه است.

از گیاه رزماری برای رفع چاقی، بیماری‌های کبدی و معدی، برونشیت و آسم استفاده می‌شود.

استفاده از این گیاه برای تنظیم ضربان قلب توصیه می‌شود.

توجه:

مادران باردار،‌ مبتلایان به صرع از مصرف این گیاه خودداری کنند همچنین در موارد حساسیت‌های شدید از این گیاه دارویی استفاده نشود.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 تاثیر سبزیجات در خانمها و آقایان
 

تاثیر سبزیجات در خانمها و آقایان!!

بروکلی
 
بروکلی در مردان چند برابر زنان موثر است!

کلم بروکلی یک ضدسرطان قدرتمند است. تحقیقات نشان می‌دهند اثر ضدسرطانی این ماده غذایی در مردان چند برابر بیشتر بوده و مصرف آن برای آقایان ضروری است! درواقع تاثیر کلم بروکلی در جلوگیری از سرطان پروستات و مثانه اثبات شده است و کسانی که 5 وعده در هفته از سبزیجات خانواده کلم استفاده می‌کنند نصف دیگران در خطر ابتلا به سرطان مثانه قرار دارند. کلم‌ها در پیشگیری از بیماری‌های قلبی نیز بسیار مفید هستند.


اسفناج

اگر می‌خواهید مثل ملوان زبل قوی باشید...

 کارتون ملوان زبل را به یاد دارید؟ اسفناج می‌تواند در مردان چنین اثری را (البته کمی خفیف‌تر) بگذارد! این سبزی سرشار از منیزیم است که باعث گشاد شدن رگ‌های خونی می‌شود و می‌تواند مشکلات ارتباط زناشویی مردان را کمتر کند.

گوجه‌فرنگی

دوست آقایان

گوجه‌فرنگی یکی از بهترین مواد غذایی موجود برای مردان است. مطالعات جدید نشان می‌دهد یکی از آنتی‌اکسیدان‌های موجود در گوجه‌فرنگی به نام لیکوپن (رنگدانه قرمز) خطر ابتلا به سرطان کولورکتال (روده بزرگ و مقعد) و نیز سرطات پروستات در مردان را کاهش می‌دهد. همچنین این ماده در پایین آوردن کلسترول و کاهش خطر بیماری‌های قلبی و سکته‌های مغزی و پوکی استخوان مفید است.
 
سویا
 
به جنگ سرطان پروستات بروید!

سویا حاوی ماده‌ای به نام «Isoflavones» است که در مردان با سرطان پروستات مبارزه می‌کند. این گیاه نه‌تنها احتمال ابتلا به این سرطان را کاهش می‌دهد بلکه درمورد مبتلایان نیز به کنترل بیماری کمک می‌کند. همچنین کلسترول خون را کاهش می‌دهد و از بیماری‌های قلبی جلوگیری می‌کند.

بادمجان

جلوگیری از رسوب آهن در بدن آقایان با بادمجان!

بادمجان حاوی انواع ویتامین‌ها، مواد معدنی، آنتی‌اکسیدان‌ها و نیاسین است. نیاسین آنتی‌اکسیدانی قوی و تمیزکننده رادیکال‌های آزاد است که از پوسته سلول‌ها در مقابل تخریب جلوگیری می‌کند. علاوه‌بر این نیاسین باعث جلوگیری از رسوب آهن اضافی موجود در بدن می‌شود. اگرچه آهن یک ماده مغذی و ضروری است، مقدار زیاد آن نیز باعث افزایش رادیکال‌های آزاد می‌شود و ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی و سرطان را بالا می‌برد. زنان در سنین باروری هر ماه مقداری از آهن خود را طی عادت ماهانه از دست می‌دهند، بنابراین از لحاظ تجمع آهن در بدن مشکلی ندارند اما این احتمال برای مردان زیاد است، بنابراین آقایان می‌توانند با مصرف بادمجان از این تجمع جلوگیری کنند.

ویژه بانوانکلم‌پیچ

کلم‌پیچ بخورید چون...

فولات موجود در کلم برای زنان باردار بسیار مفید است و مانع بروز نواقص سیستم عصبی در جنین می‌شود. همچنین فولات در پیشگیری از بیماری‌های قلبی و عروقی تاثیرگذار است. از این رو افرادی که یک بار دچار سکته قلبی شده‌اند خیلی خوب است که مرتب کلم مصرف کنند. کلم‌ها همچنین حاوی ترکیبات فیتوشیمیک هستند که ترشح آنزیم‌های فعال کننده‌ سلول‌های سرطان‌زا را مسدود می‌کنند. مطالعات نشان داده‌اند مصرف روزانه سبزی‌هایی مانند کلم، کلم بروکسل و بروکلی خطر مرگ و میرهای مرتبط با ابتلا به سرطان سینه را ۶۲درصد و خطر ابتلا به این بیماری را ۳۵درصد کاهش می‌دهد.

چغندر

رفع جوش و کک و مک

چغندر به جذب آهن و تولید گلبول‌های قرمز خون به‌خصوص در زنانی که از کم‌خونی رنج می‌برند، بسیار کمک می‌کند. همچنین به‌دلیل دارا بودن مقدار زیاد آنتی‌اکسیدان، درد مفاصل و نقرس را کاهش می‌دهد. چغندر سیستم گردش خون را بهبود می‌بخشد و باروری را افزایش می‌دهد و برای استحکام استخوان‌ها در خانم‌ها بسیار مفید است. آب لبو نیز برای التهاب مثانه، رفع یبوست و بیماری‌های پوستی می‌تواند مفید باشد. علاوه براین مصرف چغندر لکه‌های سفیدی که در پوست بدن پدید آمده است را از بین می‌برد. شست‌وشوی سر با جوشانده برگ چغندر نیز شوره و چربی مو را از بین می‌برد. این جوشانده همچنین ضدجوش، ورم، ریزش مو، کک و مک و سوختگی با آفتاب است.
کاهو

در زمان عادت ماهانه کاهو بخورید!

آهن فراوان موجود در کاهو به عمل خون‌سازی بدن کمک می‌کند، بنابراین خانم‌هایی که از کم‌خونی رنج می‌برند به خصوص در زمان عادت ماهانه می‌توانند با مصرف کاهو از علائم کم‌خونی جلوگیری کنند. همچنین به بانوان شیرده توصیه می‌شود کاهو بخورند زیرا شیر را زیاد می‌کند. علاوه براین كاهو زخم‌های مجاری ادراری و مثانه را درمان می‌کند. برای برطرف كردن درد سینه نیز می‌توانید از كاهوی پخته شده استفاده کنید. برای رفع بی‌خوابی و تپش قلب نیز قبل از خواب کاهو مصرف کنید زیرا کاهو حاوی نوعی ماده مسکن است و حتی ‌مصرف زیاد آن می‌تواند باعث رخوت و سستی ‌شود.

هویج
 
چرا خانم‌ها باید آب هویج بخورند

هویج منبع غنی بتاکاروتن است. بتاکاروتن در بدن تبدیل به ویتامین A می‌شود. ویتامین A برای تقویت سیستم ایمنی، محافظت از پوست، ریه، دستگاه گوارش و همچنین رشد سلول‌ها و تولید مثل حائزاهمیت است. دریافت مقادیر زیاد کاروتن 20درصد سرطان سینه را در زنان یائسه کاهش می دهد و 50 درصد سرطان مثانه، رحم، پروستات، کولون (روده بزرگ)، حنجره و مری را کاهش می‌دهد و از بیماری‌های ناشی از پیری جلوگیری می‌کند. همچنین هویج به کاهش خونریزی قاعدگی وبه بر طرف شدن آکنه صورت کمک می‌کند.

شلغم

برای داشتن فرزندانی باهوش شلغم بخورید!

شلغم مقوی و اشتهاآور است. همچنین سرفه را تسكین می‌دهد و قند خون را پایین می‌آورد. خوردن آب شلغم درمان كننده جوش صورت است و حافظه را تقویت می‌كند. شلغم به علت داشتن ویتامین 1B علاج كم‌خونی است و برای رشد و نمو استخوان‌ها مفید است، بنابراین زنان باردار و شیرده حتما باید از آن استفاده كنند. مصرف شلغم در زمان بارداری باعث می‌شود رشد کودک در آینده سریع‌تر باشد و کودک زودتر حرف زدن و راه رفتن را آغاز کند. این کودکان همچنین در مقابل امراض مقاومت بیشتری خواهند داشت.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 فرمولاسیون سموم کشاورزی وعلف کش ها
 

فرمولاسیون سموم کشاورزی

 

(نام عمومی،تجاری،شیمیایی و....)

 

نام‌های ترکیبات شیمیایی

- نام عمومی

- نام تجارتی

- نام شیمیایی

- فرمول بسته شیمیایی

- فرمول ساختمانی

هر آفت‌کش یا سم دارای چندین نام می‌باشد.

نام عمومی (Entry name)

نام عمومی (Entry name) که توسط شرکت سازنده ارائه می‌شود و باید توسط موسسه

استاندارد جهانی یا (International Standard Organization) که نام مخفف آن (ISO)

است مورد تایید قرار گیرد. برای مثال کارباریل (Carbaryl) نام عمومی ترکیبات

شیمیایی از گروه (Carbamatha) است.

نام تجارتی (Trade name)

نام دیگر سموم، نام تجارتی آن است که توسط کارخانه سازنده آن ارائه می شود. هر سم

معمولاً دارای چندین نام تجارتی است، زیرا بسیاری از سموم توسط شرکت‌های مختلف

ساخته می‌شوند. نام تجارتی (Trade name) را با علامت ® نشان می‌دهند.

نام شیمیایی

نام دیگر ترکیبات شیمیایی، نام شیمیایی آن است که اجزاء یک ترکیب شیمیایی را نشان

می‌دهند. برای مثال نام شیمیایی کارباریل (Carbaryl)، (Naphtyl methyl

carbamate)می‌باشد.

فرمول بسته شیمیایی

نام دیگر ترکیبات شیمیایی فرمول بسته شیمیایی است. این فرمول نشان دهنده، تعداد

اتم‌های تشکیل دهنده‌ی مولکول سم است. بعنوان مثال در مورد (Carbaryl)، فرمول بسته

شیمیایی C8H12O2N است.

فرمول ساختمانی

فرمول ساختمانی، نام دیگری از ترکیبات شیمیایی است که نشان دهنده نحوه اتصال

اتم‌های مختلف در داخل ملکول سم می‌باشد.

فرمولاسیون سموم

فرمولاسیون سموم، به صور مختلف سم اطلاق می‌گردد. فرمولاسیون مشخص می‌کند که یک سم

چگونه باید بکار برده شود. مثلاً اگر سمی به صورت گَرد باشد، فرمولاسیون نشان

می‌دهد که برای استفاده از آن از دستگاه گرد پاش استفاده شود. ولی اگر سمی بصورت امولسیون باشد، برای استفاده از آن حتماً نیاز به محلول‌پاش داریم. در کل

فرمولاسیون سموم را در سه گروه اصلی تقسیم بندی می‌کنند.

فرمولاسیون‌های مختلف سموم

۱ – فرمولاسیون‌های خشک؛

۲ – فرمولاسیون‌های مخصوص محلول‌پاشی؛

۳ – فرمولاسیون‌های گازی یا شبه گازی.

فرمولاسیون‌های خشک

- گردها یا فرمولاسیون‌های پودری (Dustable powder) و (Dust)

- گرانول (Granules)

- میکرو کپسول‌هاMicro capsulated formulated) (

- خمیرها (Pastes)

فرمولاسیون‌های خشک، انواع مختلفی دارند که دسته اول گردها یا فرمولاسیون‌های

پودری(Dusts) و (Dustable power) هستند. این فرمول، مخلوطی فیزیکی از ترکیب سم با

یک ماده حامل یا(Carrier) است. مواد حامل عموماً رُس‌ها، مانند (Montmorilonit)و

(Caolonit) یا پودر سیلیکات‌ها مانند پودر (Talk) و موادی مانند (Perlite)

می‌باشند. گردها گیاه سوزی شدیدی روی گیاهان ایجاد نمی‌کنند، ولی برای تعدادی از

حشرات، مانند حشرات گرده افشان مثل زنبورهای گرده افشان مضر می‌باشند. زیرا در

لابه‌لای موهای سطح بدن آن‌ها تجمع پیدا می‌کنند و به کلنی زنبورهای عسل منتقل

می‌شوند و هم‌چنین بر روی لاروهای آن‌ها نیز تاثیرات مخربی دارند.

 

گروه دوم (Granules) می‌باشند و برای جلوگیری از اثر (Drift) یا باد بردگی سموم

ساخته شده‌اند. وقتی از گرد آفت کش در طبیعت استفاده می‌شود، در اثر وزش باد،

مقداری از گرد به خارج از منطقه مورد استفاده منتقل می‌شود که اصطلاحاً به این

موضوع (Drift) یا باد بُردگی می‌گویند، برای مقابله با این عامل گرانول‌ها ساخته

شدند.

گرانول‌ها، سمومی هستند که اطراف آن‌ها را یک ماده حامل، مانند پودر تالک(Talk) یا

رُس‌های وِرمی‌کولیت (Vermicolite) در بر می‌گیرد. قطر این گرانول‌ها عموماً ۲۵صدم

میلی‌متر تا 5 میلی‌متر است و در داخل خاک استفاده می‌شوند. تعداد زیادی از سموم که

به این صورت ساخته می‌شوند، سیستمیک هستند و از طریق ریشه گیاهان جذب می‌شوند و

حشراتی را که در روی قسمت سبزینه فعالیت می‌کنند را از بین می‌برند.

گروه دیگر این سموم، میکرو کپسول‌ها (Micro capsulated formulation) هستند. میکرو

کپسول‌ها سمومی هستند که اطراف آن‌ها را پوششی از جنس ژلاتین یا آگار (به صورت جامد

یا مایع) و در مواردی مواد پلی‌وانیل در برمی‌گیرد. میکرو کپسول‌ها سموم را بتدریج

آزاد می‌کنند و برای مبارزه با مگس‌ها و پشه‌ها استفاده می‌شوند.

گروه دیگری از سموم خشک، طعمه‌های مسموم هستند. طعمه‌های مسموم در واقع با مواد

غذایی که مورد علاقه آفات، یا جوندگان هستند مخلوط شده و از این طریق مورد استفاده

قرار می‌گیرند. البته در مواردی طعمه‌های مسموم ممکن است به صورت آماده وجود داشته

باشند که این طعمه‌ها عمدتاً برای جوندگان بکار می‌روند. در مورد گیاهان زینتی،

بیشتر شامل ملخ‌ها و آبدزدک‌ها می‌شوند.

گروه دیگری از ترکیبات شیمیایی، خمیرها (Pastes) هستند. در این فرمولاسیون، ماده

سمی را با یک ماده که خاصیت فرار بودن دارد مخلوط می‌کنند و بعد مقداری ماده چسبناک

به آن اضافه می‌شود. از جمله این سموم، ترکیبی است بنام آنتی تارلو که برای مبارزه

با آفات چوبخوار در داخل ساقه و تنه درختان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

بطور کلی در بین سموم، گَردها بیشترین خطرات را برای جانداران مخصوصاً حشرات مفید

دارند.

فرمولاسیون‌های مخصوص محلول‌پاشی

- گردهای خیس شونده Wetable powder

- امولسیون شونده‌ها Emulcitable concentrate

- امولسیون‌های معکوس Inverted emulsion

- محلول‌های قابل حل در آب Water solvable concentrate

- پودرهای قابل حل در آب water solvable powder

- سوسپانسیون‌های کلوئیدی Flowable

- فرمولاسیون غلیظ با حجم کم Ultra volume

- محلول‌های روغنی Oil solution

- فرمولاسیون آماده مصرف Ready to use

قطر گردهای خیس شونده حدود 3 میکرون است و وقتی داخل آب حل شوند بصورت سوسپانسیون

نسبتاً پایداری در می‌آیند.

سموم گازی

گروه دیگری از سموم، سموم گازی هستند. تعدادی از سموم وقتی در شرایط مناسب محیطی

قرار می‌گیرند تبدیل به گاز شده و از راه تنفس انواع حشرات و موجودات را از بین

می‌برند.

سموم گازی

- کلروپیکرین، اتیلن دی بروماید، متیل بروماید، اتیلن اکساید و فسفین؛

- سموم گازی عموماً بر روی همه مراحل رشد حشرات و سایر بندپایان موثر هستند؛

- از سموم گازی برای ضدعفونی خاک و از بین بردن آفات محصولات انباری استفاده

می‌شود.

سموم گازی برای انسان فوق‌العاده خطرناک هستند علی‌الخصوص سم متیل بروماید که باعث

بی‌هوشی و حتی مرگ می‌شود، به همین خاطر در کاربرد این سم حتماً از افراد متخصص

استفاده شود.

فرمولاسیون علف کش ها

 

و اهداف آن

اهداف فرمولاسیون ها

مهمترین هدف فرمولاسیون ها تولید علف کش هایی است که : (1) برای سازنده مفید باشند (2) و در هنگام انتقال و همچنین در انبارها پایداری داشته باشند . (3) فعالیت های بیولوژیکی بهینه برای داشتن روش های کاربرد (4) حداقل خطر را برای گرداننده ، محیط و مصرف کننده داشته باشد.

برای استفاده از انواع فرمولاسیون ها باید به خواص شیمیایی و فیزیکی آنها توجه کرد.

v محل اثر ( محل عمل ) و فعالیت

v در مصرف و همچنین برای استفاده از باقی مانده ی آن ایمن باشد.

v نحوه ی استفاده و دستورالعمل آسان داشته باشد.

v تولید آنها مقرون به صرفه باشد.

v بسته بندی مناسب داشته باشند.

v مزیت فروش داشته باشد.

v محدودیت حقوقی نداشته باشد.

انواع فرمولاسیون ها شماره های مناسب داشته باشند در هنگام عرضه کردن . فرمولاسیون ها به 2 دسته ی مایع و جامد طبقه بندی می شوند. معمولا بین روش های استفاده از فرمولاسیون ها به صورت اسپری یا بدون اسپری تفاوت واضحی وجود دارد. و نشانه هایی برای آنها وجود دارد برای زراعت یا غیر زراعت. انواع فرمولاسیون ها نام هایی مطابق با فدراسیون حفاظت از محصولات دارند. فهرست جدول 1/9 برای انواع فرمولاسیون های مفید و مضر خلاصه بندی شده است.

فرمولاسیون های خشک :

گرانول ها (GR)

گرانول ها به طور عمده به صورت غیر پاششی ( اسیری ) فرموله می شوند. برای پخش شدن روی مزارع طراحی شده اند. آنها معمولا برای علفکش های قبل از رویش استفاده می شوند. همچنین گرانول ها برای علفکش های دانه ای ( رشته های برنجی شکل) در سطح وسیعی استفاده می شوند سازنده ی این سم ها آنها را در حلال های مخصوص حل می کند یا گرانول هارا با پوشش هایی در یک سایز و یک شکل در می آورند .( معمولا کمتر از 1 میلی متر ) و به صورت غیر متراکم هستند در هنگام انتقال ، ذخیره و استفاده ی آنها .

آنها به طور عادی و آزاد برای تجزیه ی خاک طراحی شده اند . استفاده کردن از سورفاکتانت به آماده کردن سم برای تجزیه ی خاک و افزایش فعالیت آنها کمک می کند. نمونه ی %40 آنها ممنوع است.

پودرهای وتابل (WP)

پودرهای وتابل انواع قدیمی فرمولاسیون ها هستند آنها برای مخلوط شدن با آب و استفاده بعد از آن طراحی شده اند . آنها از آسیاب شدن و خرد کردن و پر کردن روی خاک ساخته شده اند.

9.1 جدول

نام انواع فرمولاسیون های سودمند و غیر سودمند

عمده خطرات

عمده سود

انواع فرمولاسیون ها

1. کاهش فعالیت

عوامل متمرکز

2. بی خطر برای خاک

3. گران برای ساختن

4. مناسب برای فعالیت های جزئی

5. کاهش فعالیت عوامل جزئی

6. تولید سخت و سخت شدن در طرف خالی

7. قابلیت اشتمال و احتمال خطر نفوذ روی پوست

8. گران و تولید مشکل و مشکل برای ظروف خالی

9. گران و تولید مشکل

10. تولید گران و کاهش فعالیت عوامل جزئی

11. گران و تولید سخت

12. گران و تولید سخت

13. گران و تولید سخت

1. کاربرد سریع در خاک و ته نشین شدن طولانی و فعال

2. آسان و راحت برای ساخته شدن عوامل جزئی فعال

3. کاربرد آسان و بی خطر برای فعالیت اجزای جزئی

4. کاربرد خیلی آسان و بی خطر

5. آسان و راحت ساخته می شوند.

6. افزایش فعالیت

7. تولید آسان و افزایش ثابت امولوسیون سورفاکتانت

8. بی خطر ، نفوذ کمتر روی پوست قابلیت اشتمال کمتر نسبت به EC

9. افزایش فعالیت

10. افزایش ثبات امولوسیون سورفاکتانت

11. افزایش فعالیت و شامل سورفاکتانت هستند.

12. بی خطر برای کاربرد ، کاهش آلودگی محیطی و دوام زیاد برای فعالیت عوامل جزئی

13. کاربرد آسان و ثبات زیاد

1. گرانول ها (G)

2. پودرهای وتابل (PW)

3. گرانول های محلول در آب(WDG)

4. حبه ها

5. محلول در آب

6. سوسپانسیون غلیظ

7. امولوسیون های غلیظ

8. امولوسیون های غلیظ شده

9. سوسپانسیون ها

10. میکروامولوسیون

11. امولوسیون چند گانه (مضاعف)

12. میکرو قرص ها

13. ژل

سورقاکتانت ها شامل بهبود بخشیدن به صورت مرطوب و پراکندگی در طی مخلوط کردن آنها با آب . پودرها در طی انتقال نباید متراکم و به شکل توده نشوند بلکه باید به حالت آزاد جریان داشته باشند. آنها به صورت ذرات ریز یکسان طراحی شده اند و در مخزن پخش کننده پراکنده می شوند ماده ی موثره ی آنها %80-20 است. زیان مهم پودرهای وتابل در زمان کاربرد این است که به صورت گرد هستند. وقتی این مشکل پیش می آید پودرهای وتابل را با گرانول های محلول در آب تعویض می کنند.

گرانول های محلول در آب (WG)

گرانول های محلول در آب بعد از مخلوط شدن با آب استفاده می شوند. آنها می توانند توسط تعدادی از روش های مختلف ساخته شوند که بهتر مورد استفاده قرار بگیرند. هزینه های ساخت پودرهای وتابل خیلی زیاد می باشد . آنها را با حامل ها و سورفاکتانت ترکیب می کنند برای بهبود بخشیدن به چسبندگی، تجزیه و پراکندگی آنها.

گرانول های خشک که کوچکتر از 2MM هستند برای پراکندگی کامل و کمتر از 2 دقیقه طراحی می شوند . آنها نباید به حالت متراکم باشند در طی انتقال و انبار کردن بلکه باید به صورت آزاد جریان داشته باشند . ماده ی موثره ی آنها بین % 90-20 است.

قرص ها (TB)

قرص ها در واقع نوعی از گرانول های محلول در آب هستند . بزرگتر از گرانول ها هستند و قدرت تجزیه ی بیشتری دارند . آنها در دوزها ( مقدار ) اندازه گیری شده عرضه می شوند و فرمولاسیون خشک آنها کاربرد بی خطری دارد.

سودمندی این سم ها فعالیت بالای آنهاست و همچنین انبار کردن آنها لزومی ندارد. (ضروری نیست) . قرص ها در ژاپن برای کنترل پخش علف کش های برنج مورد استفاده قرار می گیرد . قرص در زیر آب در مزارع ته نشین می شوند و به آرامی در آب حل می شوند.

فرمولاسیون مایع :

مایعات قابل حل : (SL )

همچنین می دانیم محلول غلیظ شده ، مایعات قابل حل در آب از فرمولاسیون های قدیمی هستند. و به سادگی در آب حل می شوند. هر چند برای فرمولاسیون های پاششی آسان و با ثبات است ، ولی به آن ضد یخ اضافه می کنند که ممکن است مانع از کپک و باکتری شود. اگر سورفاکتانت اضافه شود فعالیت بیولوژیکی را افزایش می دهد. ماده ی موثر %50-20 است.

سوسپانسیون غلیظ شده ( SC )

فرموله شدند بعد از سال 1970 به صورت ذرات ریز معلق در آب و گاهی روغن. آنها توسط مرطوب کننده ها ساخته می شوند با سورفاکتانت و آب .

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 طبقه بندی سموم

طبقه بندی سموم کشاورزی

 

(فسفره،معدنی،روغنی و...)

 

اولین گروه از سمومی که بشر از آن‌ها برای مبارزه با آفات استفاده کرد، سموم معدنی

بود که بصورت گَرد مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

* سموم

- سموم معدنی

- روغن‌ها

- هیدروکربن‌های کلره

- حشره‌کش‌ها

- سموم فسفره

- کاربامات‌ها

- کنه‌کش‌ها

- حلزون‌کش‌ها

- سموم گازی

- سموم هورمونی

سموم معدنی

- گوگرد معدنی

- ترکیبات آرسنیکی

- ترکیبات فلوئوره

از دیگر ترکیبات معدنی می‌توان به ترکیبات آرسنیکی و ترکیبات فلوئوره اشاره کرد که

این ترکیبات بطور کلی در روی گیاهان ایجاد گیاه سوزی می‌کنند، و در حال حاضر کاربرد

آن‌ها بسیار محدود می‌باشد. از جمله ترکیبات معدنی که هنوز هم به صورت کم و بیش و

در رابطه با برخی از آفات و عوامل بیماریزا کاربرد دارد گوگرد است که برای مبارزه

با قارچ‌ها استفاده می‌شود. ولی گوگرد، بر روی حشرات مفید، مخصوصاً بر روی کنه‌های

شکارگر اثرات مخربی دارد و لذاکاربرد بسیار محدودی دارد.

گوگرد معدنی

ترکیبات آرسنیکی

- گِل گوگرد

- محلول در آب (آرسنیک سفید، ارسنیات سدیم، ارسنیت سدیم)

- گوگرد آسیابی

- غیر محلول در آب (سبز پاریس، ارسنیات کلسیم، ارسنیات سرب)

- گوگرد قابل تعلیق در آب

- گوگرد کلوئیدی

- مخلوط پلی‌سولفور

ترکیبات فلوئوره

- فلوئورید سیدم

- فلوئوروآلومینات سدیم

- فلوئوروسیلیکات سدیم

- فلوئوروسیلیکات باریوم

روغن‌ها

دومین گروه سموم روغن‌ها هستند. روغن‌ها به شکل‌های معدنی، حیوانی و گیاهی در

مبارزه با آفات کاربرد دارند، ولی بیشترین کاربرد آن‌ها مربوط به روغن‌های نفتیاست.

در گذشته ترکیبات روغنی که از نفت استخراج می‌شدند، برای مبارزه با آفات و مخصوصاً

شپشک‌ها و کنه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند که به شدت ایجاد گیاه

سوزی می کردند. اما ترکیباتی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند گیاه سوزی

ندارند. درجه سلفوناسیون ترکیباتی که در تابستان برای مبارزه مورد استفاده قرار می

گیرد.بین 90 تا 98 درصد و برای ترکیباتی که در زمستان مورد استفاده قرار می گیرد

بین ۷۰ تا 90 درصد می گیرد.

درجه سولفوناسیون مقدار درصد هیدروکربن‌های اشباع نشده، خارج شده از روغن (در مراحل

تصفیه) می‌باشد. به این معنی که اگر روغنی دارای درجه سولفوناسیون 98 درصد می باشد.

حدود 98 در صد از هیدرو کربن های اشباع نشده آن در طی مراحل تصفیه از روغن خارج شده

اند.

هیدروکربن‌های کلره

گروه دیگری از سموم هیدروکربن‌های کلره هستند و از اولین سموم آلی مصنوعی هستند که

توسط بشر برای مبارزه با آفات ساخته شده‌اند. علی‌رغم خدمات بسیار ارزنده‌ای که در

طی جنگ جهانی به انسان کرده‌اند، بعد از مشخص شدن پایداری بسیار شدید آن‌ها در

طبیعت، بسیار محدود شدند. این سموم بصورت انتخابی عمل نمی‌کنند و همه‌ی اجزاء

طبیعت، اعم از انسان و سایر گروه‌های جانوری را تحت تاثیر قرار می‌دهند. بعلاوه در

بافت‌های چربی نیز تجمع پیدا می‌کنند.

ترکیبات کلره نیز به چند دسته تقسیم‌بندی می‌شوند که عبارتند از:

1– ددت و آنالوگ‌های آن (دِدِت متوکسی کلر)

۲– هگزا آلکروسیلکوهگزان یا گامکسان (لیندین)

۳– سیکلودین‌ها (آلدرین، دی‌آلدرین، هپتاکر ، کلردان و آندوسولفان )

۴– پلی کلروترپن ( توکسافن و استروبان)

ددت - از جمله سمومی که برای مبارزه با آفات ساخته شده است ولی بعد از آن،

آنالوگ‌های مختلفی از این سم در مبارزه با آفات مورد استفاده قرار گرفتند.

گامکسان - یکی از سموم این گروه به نام لیندین برای مبارزه با آفات ریشه خوار مثل

سوسک‌های ریشه خوار خانواده (Scabaeidae) مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پلی کلروترپن – از جمله این حشره‌کش‌ها توکسافن است که در گذشته کاربرد بسیار زیادی

در مبارزه با آفات پنبه داشته ولی در حال حاضر سموم بهتری جایگزین آن شده است.

حشره ‌کش‌ها

گروه دیگر از حشره‌کش‌ها، حشره‌کش‌های گیاهی هستند. گیاهان از حدود ۴۰۰ میلیون سال

قبل بر روی کره زمین زندگی می‌کردند و برای مقابله با آفات، ترکیبات مختلفی در

آن‌ها تکامل پیدا کرده است. برخی گیاهان خواص ضد تغذیه دارند و برخی در مواردی منجر

به مرگ حشرات می‌شوند. استفاده از حشره‌کش‌های گیاهی در حال حاضر بسیار محدود شده

است. علی‌رغم اینکه در برخی از کشورهای آفریقایی در حال حاضر هم تعدادی از گیاهان

را برای استحصال سم، کِشت می‌کنند.

از مهم‌ترین حشره‌کش‌های گیاهی عبارتند از:

الف) نیکوتین؛ که از ترکیبی از بعضی گیاهان مانند(Nicotina rustica) و (Nicotina

tubacum)استخراج می‌شود و بر علیه شته‌ها و سایر حشرات مکنده مثل زنجرک‌ها، بسیار

موثر است.

ب) روتنون؛ که از گیاهانی مانند (Derris elliptica) استخراج می‌گردد و بر روی حشرات

مکنده فوق‌العاده موثر است. این سم روی ماهی‌ها هم تاثیر می‌گذارد.

ج) ریانودین؛

د) پیرترین؛ (Pyrethrins) که سابقه‌ی کار با آن‌ها بسیار قدیمی است و اولین بار در

ایران و توسط ایرانی‌ها استفاده شده است، و از گیاهان کریزان‌تِموم (Chrysantemum)

استخراج می‌شود.

امروز ترکیبات متعددی بر اساس (Pyrethrins) ساخته شده است و بر علیه بسیاری از

حشرات بکار گرفته می‌شوند مانند آلترین، دلتامترین، سپترامترین و تعداد دیگر که

سموم تماسی و گوارشی هستند و اثر ضربه‌ای بسیار شدیدی دارند.

سموم فسفره

گروه دیگر از سموم، سموم فسفره هستند که بسیار متنوع و دارای گروه‌های متعددی

می‌باشند و در مقایسه با سموم کلره دارای مزایا و معایبی می‌باشند. سموم فسفره

عبارتند از:

- مشتقات اسید فسفریک (تترااتیل پیروفسفات، هپتنوفوس، دیکرووس، فسفامیدون،

دیکروتوفوس و مونوکروتوفوس و غیره)؛

- مشتقات اسید فسفر و تیوبیک (پاراتیون، متیل پاراتیون، اکسی دی متون متیل،

فنیتروتیون، فنتیون، دیازینون، فوکسیم، پیریمفوس متیل، پروپتامفوس، تری ازوفوس)؛

مشتقات اسید فسفر و دی تیوئیک (مالاتیون، آزینفوس متیل، فوزالون، اتیون، فوسمت،

متیرا تیون، فنتوات، فوریت، تیومتون، دیمتوات، فورموتیون)؛

- مشتقات اسید فسفریک (نظیر تری کلروفن)؛

- مشتقات فسفر و آمیدات (متامیدوفوس، آسفات).

مزایای سموم فسفره

1- دارای تاثیر سریع هستند؛

2- در طبیعت دوام زیادی ندارند؛

3- اثر کنه‌کشی و حشره‌کشی آن‌ها از ترکیبات کلره شدیدتر است؛

4- در بافت چربی و زنجیره‌های زیستی تجمع پیدا نمی‌کنند؛

5- میزان مصرف آن‌ها در واحد سطح نسبت به ترکیبات کلره کمتر است.

 

معایب سموم فسفره

1- بروز مقاومت در آفات بویژه آفات چند نسلی؛

2- سمیت شدید برای انسان و جانوران خونگرم؛

3- طیف تاثیر وسیع آن‌ها باعث ظهور آفات ثانوی می‌شود.

کاربامات‌ها

ترکیبات کاربامات گروه دیگری از سموم هستند که نخستین آن‌ها سمی بنام

(Physostigmine) است که از گیاهی با نام (Physostigma venenosum) که محل رویش آن در

آفریقای جنوبی می‌باشد استخراج می‌شود.

ترکیبات کاربامات سمومی هستند که هسته مرکزی آن‌ها اسید کاربامیک (COONH2) است و

شامل دو گروه اصلی می‌باشند.

ترکیبات کاربامات

1- دی متیل کاربامات‌ها (پیرولان، ایزولان، دی متیلان، پریمیکارب). برای مبارزه با

مگس‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند اما امروزه کاربرد آن‌ها محدودتر شده است؛

2- متیل کاربامات‌ها که دارای استفاده وسیعی هستند و به چندین گروه تقسیم می‌شوند:

الف) نفتیل کاربامات‌ها (کاربایل)

مهم‌ترین ترکیب این گروه کاربایل است که علیه حشرات، نرمتنان و کنه‌های دامی موثر

است؛

ب) متیل کاربامات‌های هتروسیکلیک (کاربوفوران، بندیوکارب)

یکی از مهم‌ترین ترکیبات این گروه کاربوفوران است که دارای خاصیت سیستمیک بوده و

علیه آفات خاک‌زی، برگ‌خوار و ساقه‌خوار و نماتدها موثر است. کاربوفوران سمی بسیار

قوی است که به دلیل اثر فوق‌العاده قوی بصورت گرانول ساخته می‌شود و در داخل خاک

برای مبارزه با آفات مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سم سیستمیک بوده و از طریق

ریشه گیاهان جذب می شود و حشراتی را که در روی گیاهان جمع می‌شوند را از بین می‌برد

ج) فنیل کاربامات‌ها (مگزاکاربات، پروپوکسور، میتو کارب)

پروپوکسور سمی با دو نوع فرمولاسیون می‌باشد که یک نوع آن برای مبارزه با حشرات

خانگی (به صورت حشره‌کش) و نوع دیگر برای شته‌ها و کنه‌ها در گلخانه‌ها و مزارع

استفاده می‌شود؛

میتوکارب دارای طیف وسیعی بوده و علیه گروه‌های مختلفی از حشرات، کنه‌ها و نرمتنان

و حتی سخت بالپوشان، دوبالان، پروانه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد؛

د) اُگزایم‌ها (آلدیکارب، متومیل و تیودیکارب)

همه جزء سموم سیستمیک هستند و علیه طیف وسیعی از آفات در مزارع و گلخانه‌ها استفاده

می‌شوند.

کنه‌کش‌ها

گروه دیگری از آفت‌کش‌ها، کنه کش‌ها هستند که طیف وسیعی از سموم را شامل می‌شوند.

کنه‌ها مخصوصاً کنه‌های خانواده (Tetranychidae) از جمله آفات بسیار مهم گیاهان

زینتی و محصولات گلخانه‌ای به شمار می‌آیند. برای مبارزه با این آفات، تعدادی از

سموم فسفره، کلره و کاربامات مورد استفاده قرار می‌گیرند و در عین حال تعدادی

کنه‌کش اختصاصی نیز وجود دارند.

کنه‌کش‌ها

- سموم گوگردی؛

- گوگرد معدنی؛

- سموم گوگرد آلی؛

-سولفون‌ها (تترادیفون)؛

- سولفونات‌ها (فنزون، کلرفنزون)؛

- سولفیت‌ها (پروپارژیت)؛

- سولفیدها (تتراسول، کلرفن سولفید).

سموم گوگرد آلی دارای ساختمان شیمیایی شبیه به ساختمان شیمیایی (D.D.T) هستند اما

با این تفاوت که به جای اتم کلر مرکزی، اتم گوگرد قرار گرفته است. این ترکیبات، همه

مراحل مختلف سنی کنه‌ها، از جمله تخم آن‌ها را از بین می‌برند.

گروه دیگر از کنه‌کش‌ها، آنالوگ‌های د .د .ت هستند- کلروفنتول - دیکلوفول -

کلروپروپیلات - کلروبنزیلات - بروموبروپیلات .

نیتروفنول‌ها گروه دیگر از کنه‌کش‌ها هستند.

- دینوبوتون، بیناپاکریل؛

- این ترکیبات علاوه بر خاصیت کنه‌کشی، خاصیت قارچ کشی نیز دارند.

آخرین گروه کنه‌کش‌ها اُرگانوتین‌ها هستند.

- سی هگزاتین، آزوسیکلوتین، فن بوتاتین اکساید؛

- در ساختمان شیمیایی آن‌ها اتم قلع (Sn) وجود دارد؛

- همه مراحل متحرک کنه‌ها را از بین می‌برند؛

- بعضی از آن‌ها علاوه بر خاصیت کنه‌کشی، خاصیت دور کنندگی و ضد تغذیه‌ای نیز

دارند.

حلزون‌کش‌ها

گروه دیگر از آفت‌کش‌ها حلزون‌کش‌ها هستند، حلزون‌ها گاهی اوقات و تحت شرایط خاصی

با عنوان آفات نسبتاً مهم محصولات گلخانه‌ای و گیاهان زینتی در می‌آیند.

برای مبارزه با حلزون‌ها سمومی که مورد استفاده قرار می‌گیرند محدود هستند.

- مهم‌ترین ترکیب مورد استفاده در مبارزه با نرمتنان متالدئید است؛

- بعضی از حشره‌کش‌ها نظیر کاربایل، میتوکارب و مگزاکاربات خاصیت نرم‌تن‌کشی نیز

دارند.

متالدئید سمی تماسی و گوارشی است و همانند سایر سموم بصورت محلول‌پاش مورد استفاده

قرار می‌گیرد. برای تولید یک طعمه‌ی مسموم برای حشرات، سبوس را با گرد متالدئید

مخلوط می‌کنیم و بتدریج مقداری آب به آن اضافه می‌کنیم، البته نباید آب به مقداری

باشد که سبوس خمیر گردد. بعد از اضافه کردن آب طعمه را بصورت یکنواخت یا بصورت کپه

در محیط‌هایی که با نرمتنان مبارزه می‌کنیم قرار می‌دهیم.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 ارزش غذایی خرما
 

ارزش غذایی و ویتامینهای موجود در خرما

 

 

 

دكتر احمدرضا درستی، متخصص تغذیه و رئیس دانشكده و انستیتو تحقیقات تغذیه و صنایع غذایی كشور در تعریف این میوه شیرین می گوید: در 100 گرم خرما 125 كیلو كالری موجود است و این در حالی است كه در هر 100 گرم قند، 400 كیلو انرژی موجود است و این بدین معنی است كه مقدار انرژی ناشی از خوردن خرما از قند ساده بسیار كمتر است و بسیار كمتر از قند، افراد را دچار چاقی و اضافه وزن می كند. به عنوان مثال در 100 گرم قند و شكر معمولی 9/99 درصد خالص آن انرژی زا می شود؛ در حالی كه در 100 گرم خرما حدود 30 درصد قند موجود است و بقیه آن، حاوی مواد دیگری است كه از جمله این مواد مختلف، پروتئین است

به گفته وی، 100 گرم خرما حاوی 5/1 درصد پروتئین گیاهی از جنس مرغوب می باشد. این متخصص تغذیه با اشاره به این كه در خرما، مقداری نیز فیبر غذایی موجود است، اظهار می كند: فیبر موجود در خرما برای سلامت دستگاه گوارش و تغذیه بسیار مناسب است، علاوه بر آن كارتنوئید یا مواد رنگی در خرماست كه پیش ساز ویتامینA و آنتی اكسیدان محسوب می شود كه جلوی ضایعات و سرطانی شدن سلول ها را می گیرد.

دكتر درستی یادآور می شود: خرما علاوه بر نكات گفته شده، مقدار قابل توجهی فولات و یا همان اسیدفولیك به بدن می رساند كه جهت خون رسانی برای بدن لازم است و زنان هنگام بارداری مجبور می شوند علاوه بر دریافت فولات از طریق غذا، قرص آن را نیز مصرف كنند.

فولات به عنوان ماده خونساز در خرما موجود است؛ هرچند كه مقدار آهن خرما آنچنان زیاد نیست، به همین جهت برای خونسازی بدن احتیاج به 3 ماده مغذی فولات، آهن و ویتامین12 B دارد كه در غذاهای حیوانی یافت می شوند. پس برای این منظور بایستی از غذاهای متنوع استفاده كرد.

این متخصص تغذیه یادآور می شود: ویتامینC یكی دیگر از مواد مغذی خرماست كه این ویتامین برای جلوگیری از بیماری های خطرناك خونریزی دهنده یا همان اسكوربوت لازم است و باید بدن هر فرد در طول روز، 60 میلی گرم ویتامینC دریافت كند كه تقریبا در هر 100 گرم خرما 14 گرم ویتامینC موجود است.

وی درخصوص پتاسیم موجود در خرما خاطرنشان می كند: پتاسیم در این میوه به میزان قابل توجهی موجود است كه برای جلوگیری از پرفشاری خون و برای كار صحیح عضلات و اعصاب ضروری است كه به هم خوردن آن در بدن، بسیار خطرناك است. علاوه بر آن، خرما حاوی میزان قابل توجهی منیزیم است كه برای اعصاب و عضلات ضروری است.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 فواید تغذیه ای طالبی و گرمك
 

فواید تغذیه ای و خواص درمانی طالبی

 

وجود مجموعه‌ای از ویتامین ها، به خصوص ویتامین های گروه ب در این میوه، آن را به ماده ای بسیار خوب برای تنظیم متابولیسم در بدن تبدیل كرده و از این رو میوه ای بسیار مفید برای افزایش وزن كودكان و نوجوانان و افراد لاغر است.


به گزارش افکارنیوز، طالبی یكی از بهترین منابع ویتامین آ است و مملو از بتاكاروتن بوده كه در بدن تبدیل به ویتامین آ می شود. بتاكاروتن یك آنتی اكسیدان بسیار عالی است كه از سرطان پیشگیری می كند، كلسترول را كاهش می دهد و درصد بیماری های قلب و عروق را به طرز چشمگیری كم می كند.


این ویتامین در بهبود بینایی و حفظ سلامت و طراوت پوست، نقش ارزنده ای دارد. به علاوه بتاكاروتن بالای طالبی، مانع بروز آب مروارید در سالمندان می شود. طالبی همچنین حاوی ویتامین ث و علاوه بر آن، مواد مغذی دیگری مثل پتاسیم، اسید فولیك، فیبر، منیزیم، ید و ویتامین های ب۶ است.

وجود مجموعه‌ای از ویتامین ها، به خصوص ویتامین های گروه ب در این میوه، آن را به ماده ای بسیار خوب برای تنظیم متابولیسم در بدن تبدیل كرده و از این رو میوه ای بسیار مفید برای افزایش وزن كودكان و نوجوانان و افراد لاغر است.

طالبی میوه ای خنك و اشتها آور است و به دلیل دارابودن درصد بالای آب، فیبر و مواد معدنی مناسب، ادرارآور و ملین است.

مصرف این میوه همچنین به افرادی كه از كم خونی رنج می برند، توصیه می شود. مطالعات نشان داده است كه افرادی كه از آسم رنج می برند، در صورت استفاده از میوه هایی كه خاصیت آنتی اكسیدانی بالایی دارند، كمتر دچار حملات تنفسی می شوند. از این رو مصرف طالبی برای كسانی كه سل ریوی دارند، مفید است.

طالبی و گرمك به دلیل دارابودن مقدار زیادی فیبر برای كسانی كه از یبوست رنج می‌برند، مفید است.

همچنین میوه هایی كه پتاسیم بالایی دارند نظیر طالبی، موز، سیب و... از بروز نارسایی قلبی جلوگیری كرده و در صورت بروز، از شدت آن می كاهند. از آنجا كه كلسترول، فشارخون و هموسیستیئن بالا، زمینه ساز بروز بیماری های قلبی هستند، مصرف طالبی به دلیل دارابودن مواد مغذی برای كنترل این سه فاكتور، مفید است و در سلامت قلب نقش كارآمدی دارد. البته افرادی كه از بیماری قند رنج می برند در مصرف طالبی باید جانب احتیاط را رعایت كنند.

همچنین دانشمندان با تحقیق بر پوست میوه‌هایی مثل خربزه و طالبی دریافته‌اند كه پوست این میوه‌ها می تواند منبعی برای مسمومیت غذایی باشد؛ از این رو شستن كامل میوه‌ها بسیار توصیه می‌شود.

فواید تغذیه ای طالبی

طالبی یكی از بهترین منابع ویتامین آ است و مملو از بتا كاروتن است كه در بدن تبدیل به ویتامین آ می شود. در یك فنجان آب طالبی فقط ۵۶ كالری انرژی وجود دارد ولی ۱۲۹% نیاز روزانه ما به ویتامین آ را تامین می كند كه تاثیر آن در بهبود بینایی و پوست بدن بر همه واضح است.

طالبی یكی از غنی ترین میوه های حاوی ویتامین ث است. طالبی علاوه بر ویتامین های آ وث حاوی مواد مغذی مفید دیگری مثل پتاسیم، فولات، فیبر، منیزیم، ید و ویتامین های ب۶،ب۳،ب۵ وب۱ است.

خواص درمانی گرمك و طالبی

۱- طالبی میوه ای اشتها آور است.

۲- طالبی، ادرارآور، نرم كننده (ملیّن) و موجبطراوت و شادابی پوست بدن است.

۳- خوردن طالبی، بعد از غذا برایدرمان كم خونی مفید است.

۴- مصرف طالبی برای كسانی كه سل ریوی دارند و یا مبتلا به یبوست و بواسیر هستند، مفید است.

۵- گرمك سرشار از ویتامین های آ وث و سلولز است.

۶- گرمك ملّین است؛ مخصوصاً برای كسانی كه از یبوست می نالند مفید است.

۷- گرمك و طالبی، تشنگی را در تابستان تسكین می دهد.

۸- گوشت طالبی برای تسكین سوختگی های سطحی و یا درمان ورم پوست موثر است.

۹- آب طالبی برای نرم نمودن پوست مفید است.

احتیاط لازم در مصرف طالبی

۱- كسانی كه مرض قند دارند باید در خوردن طالبی جانب احتیاط را رعایت كنند و کمتر مصرف كنند.

۲- كسانی كه ورم معده دارند، نباید در مصرف طالبی زیاده روی كنند.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 چای و چای سبز و خواص چای سبز برای خانمها
 
،

استفاده از چای به بیش از 500000 سال قبل میرسد. شواهد گیاهشناسی نشان می دهند كه هند، چین، برمه و تایلند خاستگاه چای می باشند. به نظر میرسد كلمه انگلیسی Tea از كلمه مالاكائی ''teh'' یا كلمه چینی ''t'e'' گرفته شده باشد. اصطلاح چینی ''Ch'a'' منشاء نامگذاری چای در سایر زبانها می باشد. هلندی ها و پرتغالی ها كه اولین وارد كننده های اصلی چای بودند احتمالاً این نام ها را به كشورهای اروپایی و خاورمیانه معرفی نمودند.
چای دارای بهترین كیفیت از
جوانه های تازه شامل دو یا سه برگ اول بعلاوه شكوفه های در حال رشد بدست می آید چای با كیفیت پائین كه در تهیه چای فوری و brick tea به كار می رود از برگ های پائین ساقه حاصل می شود.

3 نوع اصلی چای شناخته شده است:
1- چای سیاه، بیشترین نوع تجاری چای بوده كه به فاصله كوتاهی پس از چیده شدن، در طی مراحل خشك شدن و نگهداری دچار اكسیداسیون آنزیمی (تخمیر) می شود.
موادی بنام كاتشین (Catechin) و پلی فنولهای موجود در برگ های چای تبدیل به تركیبات قهوه ای یا قرمزی بنام تئوفلاوین و تئوروبیجین می شوند كه موجب می شوند چای دم كرده به رنگ سیاه درآید.
2- چای الانگ (Olang) كه به رنگ قرمز یا زرد است و با تخمیر نسبی بدست می آید.
3- چای سبز كه دچار تخمیر نمی شود و بلافاصله بعد از چیدن از اكسیداسیون كاتشین محافظت می شود كه اكثر فوائد درمانی چای را به آن نسبت می دهند.

از چای سبز در طب سنتی هند به عنوان نشاط آور ضعیف، محرك، مدر و قابض و در طب سنتی چین بعنوان قابض، تقویت كننده قلب، محرك سیستم عصبی مركزی و مدر استفاده شده است. سایر كاربردهای سنتی آن در درمان نفخ، تنظیم درجه حرارت بدن، تسریع هضم و بهبود روندهای تفكر بوده است.

نتایج مطالعات بالینی
*بیماریهای قلبی- عروقی: بین محتوی فلاونوئید رژیم غذایی و كاهش خطر بیماری قلبی ارتباط مثبت قوی وجود دارد. موادی مانند چای،
پیاز و سیب حاوی فلاونوئید هستند. همچنین مصرف كنندگان چای سیاه فشار خون سیستولی كمتری دارند.

*اختلال عملكرد مغزی : خاصیت ضد اكسیداسیون پلی فنولهای چای سبز ممكن است در اختلالات مغزی یك اثر محافظتی داشته باشد.

*اختلالات چربی: چای معمولاً موجب كاهش چربیهای خون می شود اما در همه مطالعات نتایج یكسانی حاصل نشده است.

*اختلالات كلیوی: پلی فنولهای موجود در چای سبز عملكرد كلیه را در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن كلیه بهبود می بخشند.

*سرطان: در ژاپن خوردن حداقل 10 فنجان چای در روز با كاهش خطر سرطان معده همراه بوده است. همچنین مطالعات مختلفی در ارتباط با تأثیر مثبت چای در پیشگیری از سرطان لوزالمعده، روده بزرگ، ریه و رحم انجام شده است.

*پوسیدگی دندان: عصاره برگ چای سبز دارای اثرات ضد میكروبی است و از ایجاد پلاك و پوسیدگی دندان جلوگیری می كند.

* كاهش وزن: پلی فنولهای چای سبز فعالیت آمیلاز بزاق(آنزیم تجزیه كننده قندها) را مهار می كند. جالب است بدانید كه چای بدون داشتن عوارض خطرناك داروهای كاهنده وزن میتواند موجب كاهش وزن، اندازه دور كمر و تری گلیسرید خون مبتلایان به چاقی شود.

موارد منع مصرف:
اعتقاد بر آنست كه قبل و بعد از دریافت فرآورده های آهن و در شیرخواران نباید از چای سبز یا تركیبات پلی فنول آن استفاده نمود. شواهد موجود حاكی از آنست كه مقادیر بیش از 250 میلی لیتر در روز با سوخت و ساز آهن تداخل نموده و موجب كم خونی می شود. شواهدی مبنی بر منع مصرف در حاملگی وجود ندارد با اینحال باید با پزشك مشورت نمود. مصرف چای سبز در دوران شیردهی توصیه نمی شود.

تداخلات دارویی:
افزایش اثر متی سیلین و بنزیل پنی سیلین، تشدید اثر آسپیرین و سایر داروهای
ضد انعقاد مانند وارفارین (ویتامین K موجود در چای سبز میتواند بر ضد اثرات وارفارین عمل نماید).

عوارض:
مصرف بیش از حد
كافئین كه در چای سبز و بعضی از عصاره های آن وجود دارد در بعضی از افراد باعث علائمی مانند عصبانیت، بیخوابی و بیقراری می شود.

توجهات ویژه:
چای دارای مقادیر كم سدیم و مقدار زیادی پتاسیم است و از آنجا كه بیماران مبتلا به بیماری كلیوی مرحله پایانی بایستی مصرف پتاسیم خود را محدود نمایند، بایستی به این مسئله توجه نمایند. علاوه بر این انواع چای ممكن است موجب تحریك بروز آسم در افراد حساس شوند.

 

 

خواص چای سبز برای خانمها

 



قرنهاست که مردم چای سبز می نوشند و از خواص بسیار زیاد آن بهره می برند . چای سبز سیستم ایمنی را تقویت می کند اما مسلما" خاصیتهای چای سبز به همین یک مورد محدود نمی شود. خواص چای سبز مخصوصا" برای خانم ها بسیار زیاد است .

ناراحتی های قلبی

تحقیقات نشان داده که زنها بیشتر از مردها در معرض ابتلا به ناراحتی های قلبی قرار دارند . چای سبز کلسترول خوب بدن یا همان (HDL) را افزایش می دهد و از بدن ما دربرابر سکته ها و ناراحتی های قلبی محافظت می کند.

پوکی استخوان

پوکی استخوان که در خانمها بسیار شایع است با کمک چای سبز قابل کنترل و پیشگیری است و کاتچین موجود در چای سبز از تحلیل رفتن استخوانها جلوگیری می کند.

سرطان سینه

تحقیقات نشان داده است که چای سبز از رشد سلولهای سرطانی جلوگیری می کند و محققان دانشگاه پزشکی ناگویا در ژاپن کشف کرده اند که پلی فنول موجود در چای سبز نقش به سزایی در پیشگیری از سرطان سینه ایفا می کند.

پوست :

پلی فنولها و آنتی اکسیدانهای موجود در چای سبز با جلوگیری از تجزیه کلاژن ها به جوان ماندن پوست کمک می کنند.

موها:

تحقیقات نشان داده است که پلی فنول موجود در چای سبز رشد موها را بیشتر می کند.
 
 

9 خاصیت مهم چای سبز!!!!!

با نوشیدن روزانه سه فنجان چای‌سبز،‌ از خواص مفید آن بهره‌مند شوید.

اثرات معجزه آسای چای سبز مربوط به وجود پلی فنول‌های کاتچین به خصوص اپی گالو کاتچین گالات(EGCG) است. ولی قرار نیست برای بهره‌مندی از خواص مفید این نوشیدنی سبز، این نام سخت و طولانی را به خاطر بسپارید.

در اینجا 9 علت خوردن چای سبز را به شما توصیه کرده‌ایم که به شرح آن‌ها می‌پردازیم:

-1 از بین برنده فوق‌العاده چربی‌های اضافی کل بدن است. این نوشیدنی به خاطر وجود ترکیبی در خود به نام EGCG سرعت سوخت چربی در بدن را افزایش می‌دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد نوشیدن روزانه سه فنجان چای سبز می‌تواند تا ۷۰ کالری انرژی ناشی از سوخت چربی‌ها ایجاد کند.

-2 چربی‌های اضافی شکم را از بین می‌برد. طی نتایج حاصله از تحقیقات محققان دانشگاه توفتز،‌ EGCG در چای سبز مانند دیگر کاتچین‌ها، ژن‌های سوخت چربی را در شکم فعال می‌کند و سرعت کاهش وزن را تا 77 درصد افزایش می‌دهد.

-3 معمولا با افزایش سن، قندخون هم کم کم بالا می‌رود، خصوصا اگر به رژیم غذایی خود توجه کافی نداشته باشیم. وزن به مرور زمان بالا رفته و به دنبال آن احتمال بروز دیابت نوع دو هم افزایش می‌یابد.

مصرف روزانه پنج فنجان چای سبز می‌تواند از بروز دیابت جلوگیری کند. چای سبز قادر است از عوارض ناشی از دیابت همچون آب مروارید و بیماری‌های کلیوی به طرز معجزه آسایی جلوگیری کند.

اما چای سبز چطور قادر به کاهش قندخون است؟ به نظر می‌رسد ‌اصلی‌ترین مکانیسم، ‌مهار کردن فعالیت آنزیم آمیلاز بزاق و روده (آنزیم مسوول هضم نشاسته) است. با مهار شدن فعالیت این آنزیم، نشاسته با سرعت بسیار آهسته‌ای می شکند و در نتیجه قندخون با سرعت کمی بالا می رود.

-4 مصرف این نوشیدنی در درمان سرطان ریه مفید است. طی نتایج تحقیقات منتشره در نشریه پیشگیری از سرطان در سال 2010 ، EGCG موجود در چای سبز به عنوان متوقف کننده رشد سلول‌های سرطان ریه معرفی شد.[داروهای دیابت و جلوگیری از سرطان ریه]

5- ممکن است از بروز سرطان کلورکتال یا روده پیشگیری کند.

6- مطالعه جدید نشان می‌دهد، ترکیبات آنتی‌اکسیدانی چای سبز ممکن است رشد و پیشرفت سرطان پروستات را کاهش دهد.

-7از رسیدن هر نوع آسیب به پوست پیشگیری می‌کند. آنتی اکسیدان‌های موجود درچای سبز سلول‌های پوست را درمقابل آسیب‌ها به ویژه رادیکا‌ل‌های آزاد که یکی ازعوامل ایجاد سرطان وافتادگی و آسیب به پوست‌اند، محافظت می‌کند.

-8 چای سبز را به عنوان داروی ضدپیری (Anti - Aging) می‌شناسند. دلیل اصلی آن وجود میزان قابل توجهی آنتی‌اکسیدان در چای سبز به ویژه آنتی‌اکسیدان‌های موثر در حفظ شادابی و جوانی است. آنتی اکسیدان‌ها یکی از شاخص‌ترین عوامل برای حفظ سلامتی و شادابی سلول‌های بدن‌اند که باعث به تعویق انداختن شروع روند پیری سلول‌ها هستند.

-9 چای سبز فعالیت سلول‌های مغز به ویژه بخش‌های مربوط به حافظه را تقویت و تحریک می کند. از طرفی چای سبز باعث کاهش میزان استیل کولین در سلولهای مغز شده و با این عمل مانع از تخریب سلول‌های مغز و بروز بیماری آلزایمر می‌شود.

نحوه استفاده و میزان مصرف:

برای هر نفر یک قاشق مرباخوری چای سبز را در قوری ریخته و به ازای هر یک قاشق، یک لیوان آب داغ با دمای 80 تا 85 درجه به آن اضافه کرده و درب قوری را به مدت هفت تا هشت دقیقه بگذارید سپس آن را بنوشید.

یادآوری این نکته ضروری است که چای سبز مانند چای سیاه لزومی به دم کردن ندارد.

نوشیدن روزانه سه لیوان چای سبز مفید است.

 

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
  گوجه فرنگی
 

پرورش و نقش عناصر

 

 در عملکرد و کیفیت گیاه گوجه فرنگی

 

در مناطق معتدل حدود پنجاه تا شصت روز قبل از کشت در محل اصلی بذر آن را در شاسی، گلخانه یا خزانه کاشته و در اوایل فروردین ماه پس از اینکه سرما برطرف شد نشاء آن را از خزانه درآورده و در زمین اصلی می کارند.کاشت در مناطق گرمسیر اواخر زمستان انجام می شود.مقدار بذری که برای کاشت در خزانه در نظر می گیریم حدود 4 گرم در یکصد متر مربع است.

فاصله خطوط کاشت برای واریته هایی که پایه آنها بلند است حدود 80 تا 120 سانتی متر و جهت ارقام پایه کوتاه 70 تا 110 سانتی متر می باشند. فاصله بین بوته ها برای واریته های فوق 40 تا 60 سانتی متر باید در نظر گرفته شوند پس از چندی که بوته ها شروع به رشد کردن نمودند برای اینکه محصول مرغوبتری داشته باشیم باید مقدار کمی از شاخه های آن را هرس نمائیم. چنانچه پای هر بوته کمی خاک داده شود مطلوبتر است.وجین کردن و سیخک زدن اطراف بوته ها از جمله کارهای ضروری است که باید صورت گیرد.

کاشت را به طریقه پشته با جوی عمیق یا پشته با جوی کم عمق که همان سیستم فارو می باشد انجام می دهند. طریقه دوم معمول تر و متداولتر است به خصوص در مزارع وسیع مقرون به صرفه خواهد بود. باید توجه داشته باشند با در نظر گرفتن فواصل فوق الذکر در هر پشته فقط یک طرف آن را کشت نمایند.

در دوران فعالیت گیاه باید از دادن کود شیمیایی به طور سرک استفاده نمود.

از آفات مهم این نبات یک شب پره زمستانی است که خسارت وارده آن بدین قرار است وقتی گیاه جوانه زد و کمی رشد نمود لارو یا کرم شب پره مزبور جوانه ها ، برگها و ساقه های آن را مورد حمله قرار می دهد.

این آفات در زمستان در حال لاروی در بستر نبات به سر برده و پس از مدتی تبدیل به شفیره شده و این شفیره پس از چند روز تبدیل به پروانه که همان شب پره باشد می گردد. پروانه ماده آن در روی خاک یا در روی علفهای هرزه تخم ریزی کرده و مجددا تبدیل به لارو شده و دوران فوق را سپری می سازد.

جهت مبارزه با این آفت می توان با زدن شخم عمیق پس از برداشت محصول و نیز با دادن یخ آب در زمستان لاروهای این آفت را که در درون خاک زیست می نمایند از بین برد و از طرفی چون شب پره مورد بحث تخم خود را روی علفهای هرزه میگذارد لذا از بین بردن علفهای هرزه یک از طرق مبارزه با این آفت است.

مبارزه شیمیایی را نمی توان از نظر دور داشت و آن بدین طریق است که با پاشیدن طعمه مسموم در سطح مزرعه نسبت به معدوم ساختن آن اقدامی است اساسی بدین نحو که مقدار 800 گرم لیندین 25 درصد را با 80 کیلوگرم سبوس و دوحلب آب مخلوط نموده و به نسبت هر 60 کیلو طعمه در یک هکتار مصرف نمائیم. پاشیدن طعمه حتما باید در هنگام عصر صورت گیرد زیرا لاروها در این هنگام است که به سطح زمین آمده و پس از تغذیه طعمه مسموم شده و نابود می گردند.

بیماری های گوجه

آفت دیگری که این نبات را تهدید می کند شته است .این شته ها به وسیله خرطوم خود شیره برگها را مکیده و از آنها تغذیه نموده بالنتیجه نبات را ضعیف می نمایند.

این آفت از خود ماده چسبنده ای ترشح نموده و روی گیاه را آغشته کرده و آن را از بین می برد.بعضی از آنها هنگام زمستان به صورت پوره و برخی دیگر به صورت تخم در روی نبات و یا در بستر نبات زندگی می کنند. جهت مبارزه با این آفت بهتر است با یکی از سموم مالاتیون 50 درصد یا دیازینون 20 درصد به نسبت حدود 5/1 لیتر در هزار لیتر آب مخلوط کرده و مزرعه را سمپاشی نمایند.

مبارزه دیگر اینکه بلافاصله پس از برداشت محصول زمین را شیاری عمیق زده علفها و مانده های گیاهان را در زیر خاک نمایند.

آب دزدک نیز به نوبه خود یکی ازآفاتی است که گوجه فرنگی را مورد حمله قرار می دهد.این آفات از ریشه و ساقه گیاه تغذیه می کند و آن را نابود می سازد.آب دزدک در هنگام فصل زمستان به طور حشره کامل در زیر خاک مشغول درست کردن لانه شده و در آنجا تخم ریزی می نماید.پوره ها پس از چند روز از این تخمها خارج شده و تا چندی در خاک به سر برده و رشد نموده و سپس از لانه خارج گشته و حمله به این محصول و سایر محصولات را آغاز می کنند.

آفت دیگری که به این گیاه لطمه وارد می سازد حشره بسیار کوچکی است در حدود یک میلیمتر به نام تریپس که رنگ آن زرد مایل به خاکستری است.

این حشره از شیره برگها و رگبرگهای گیاه تغذیه می کند .در اثر این تغذیه لکه های سفیدی که بعدا قهوه ای رنگ می شوند در روی نبات حاصل شده و برگها شروع به ریختن می نمایند.بعضی از این حشرات در پشت برگها جمع می شوند. این آفت از نظر کیفیت و کمیت به محصول لطمات زیادی وارد می سازد. حشره مورد بحث در زمستان گاهی به صورت حشره کامل و گاهی به صورت پوره در خاک و در علفهای هرزه به سر برده و در هنگام فروردین یا اردیبهشت به گیاه حمله می کند.

کاشت گوجه فرنگی

مبارزه شیمیایی آن بدین ترتیب است که به نسبت 5/1 لیتر مالاتیون 57 درصد را با 1000 لیتر آب مخلوط نموده و مزرعه را سمپاشی نمایند.

مبارزه مکانیکی یا زراعی آن این است که اولا علفهای هرزه و مانده گیاهان را جمع آوری و از بین ببرند.ثانیا در زمستان با دادن یخ آب آن را نابود سازند.

بیماری فوزاریوم که یک بیماری قارچی است رنگ برگهای گوجه فرنگی را به رنگ آجری متمایل به قهوه ای در آورده پس از چند روز برگها خشک شده میریزند .پیشگیری آن بهاین ترتیب است که سعی کنند آبیاری این نبات را در هنگام صبح یا عصر انجام دهند، آب را طوری در جویها جاری سازند که داغ آب کمی پایین تر از طوقه نبات باشد و بالاخره رعایت تناوب زراعی را در کشت این نبات بنمایند. به علاوه می توان بوته های گوجه فرنگی را به فاصله هر 15 روز یکبار با فسفیمکس به نسبت 2 لیتر در هزار لیتر آب بر روی بوته ها محلول پاشی نمود تا گیاه به بیماری های قارچی مقاوم گردد .

ارقام گوجه فرنگی مشروحه زیر که وسیله مؤسسه اصلاح و تهیه نهال و بذر توصیه شده بدین توصیه شده بدین شرح اند:گوجه فرنگی ردکلاد (red cloud) دارای بوته های متوسط و محصول قرمز بوده و برای نواحی گرم مناسب کاشت است.

رقم وسترن رد( western red) دارای بوته های بلند و دارای محصول زیاد و میوه آن بزرگ و قرمز و جهت مناطق سردسیری و معتدل مناسب است.

واریته ردتاپ (red tap) دارای بوته های بلند ، میوه درشت کروی شکل و محصول فراوان است.

گوجه فرنگی اوربانا(urbana) دارای محصول فراوان ، خوش رنگ و خوشمزه میوه آن کروی شکل و جنس آن مرغوب می باشد.

رقم پا کوتاه آلمانی (kronbush) دارای بوته کوتاه میوه آن گرد و کوچک و جهت مناطق معتدل مناسب می باشد و بالاخره امپریال نیز یکی از ارقام توصیه شده است.

نقش عناصر در عملکرد و کیفیت گوجه فرنگی

1- ازت

تاثیر ازت بر رشد سبزینه ای و محصول گوجه فرنگی از عناصر دیگر بیشتر است . ازت تشکیل گل و میوه را افزایش داده و بلوغ را به تاخیر می اندازد. کمبود ازت در گیاه سبب کاهش جیبرلین , اکسین و افزایش ممانعت کننده های رشد می شود . ریزش تعدادزیادی از گلها در درجه حرارت های زیاد نیز به علت کمبود ازت در گیاه گوجه فرنگی است . این گیاه برای تولید بیش از 100تن محصول در هکتار به جذب ازت بیشتری در هر روز نیاز دارد . اندازه , رنگ , مزه و درصد مواد جامد در میوه در اثرمصرف زیاد ازت کاهش و اسیدیته قابل سنجش افزایش می یابد . به طور کلی ازت زیاد سبب بروز کاهش مقاومت گیاه نسبت به بیماریها می شود . ظهور مرگ انتهایی میوه (Blossom end rot) با افزایش میزان ازت به خصوص در فرم آمونیومی افزایش پیدا می کند در صورتی که شدت پوسیدگی ریشه (Botrytis cinera) با درمان کمبود ازت در گیاه کاهش پیدا می کند . گوجه فرنگی فرم ازت نیتراته را به فرم آمونیومی آن ترجیح می دهد . ضمنا نیترات راندمان مصرف آب ( W.U.E) را بهبود بخشیده و غلضت اسید آمینه آزاد را کاهش می دهد.

2- فسفر

وجود فسفر کافی در محیط ریشه سبب توسعه سریع و استفاده بهتر گیاه از آب و دیگر مواد غذایی ضروری گیاه می شود . فسفر (به همراه استفاده ازت و پتاسیم ) رنگ پوست و گوشت میوه , میزان ویتامین C و سفتی میوه را بهبود و بلوغ را تسریع می بخشد . بدیهی است بر مبنای مقدار فسفر برداشتی توسط گوجه فرنگی و آزمون خاک (حد بحرانی حداکثر 15 میلی گرم در کیلوگرم بر مبنای روش اولسون) بایستی نسبت به مصرف کودهای فسفاته اقدام نمود .

3- پتاسیم

علائم کمبود پتاسیم در گوجه فرنگی با تیره تر شدن رنگ گیاه و کوتاه شدن بین گرهها ظاهر می شود . نکروزه شدن حاشیه برگها نیز نشانه شدت کمبود پتاسیم در این گیاه است . افزایش میزان پتاسیم در محلول غذایی با کاهش خسارت ناشی از بیماری Alternaria همراه است . به نظر می رسد پتاسیم تاثیر مثبتی نیز بر روی قارچ برگی (Clodosprium fulvum ), پوسیدگی ساقه (Diplodialyocopersici ) و پوسیدگی ریشه (Botrytis cinere ) دارد .

گرچه تاثیر پتاسیم بر میزان محصول به اندازه ازت چشمگیر نیست اما با این حال اثر پتاسیم بر افزایش اندازه میوه را نمی توان نادیده گرفت . یکی از دلایل اختلال در رسیدن میوه , تغذیه ناکافی پتاسیم در گوجه فرنگی است .

کمبود پتاسیم سبب قهوه ای شدن آوندها , سفیدی دیواره , خاکستری شدن دیواره و سبزی میوه می شود . میزان پتاسیم در دمبرگ , همبستگی زیادی با توسعه بافت سفید در میوه دارد . بدشکلی و غیر یکنواختی رنگ میوه با افزایش مصرف پتاسیم کاهش می یابد . پتاسیم نقش مهمی نیز در رنگ میوه در صنایع تبدیلی دارد . مصرف پتاسیم سبب افزایش کارتنوئید , لیکوپن و کاهش کلروفیل شده و تاثیر زیادی در متابولیسم اسید های میوه (عمدتا اسید سیتریک و اسید مالیک) دارد . در مجموع کل مواد جامد, قند ها , اسید ها , کاروتن, لیکوپن , و خاصیت انباری در میوه های گوجه فرنگی که از تغذیه پتاسیم بهره مند بوده باشد بیشتر است . ریزش میوه قبل از بلوغ نیز در گیاهانی که دارای غلظت پتاسیم کمی هستند بیشتر است .

نظر بر اینکه مقدار پتاسیم مورد نیاز گوجه فرنگی در مقایسه با سایر عناصر غذایی باید حداکثر باشد , بنابراین مقدار کود پتاسیمی مورد نیاز چه از منبع سولفات (قبل از کاشت)و چه از منبع کلرورپتاسیم (سرک) بستگی به عملکرد , رقم , درصد رس , نوع رس, کلسیم و منیزیم , ظرفیت تبادل کاتیونی , مقدار پتاسیم قابل استفاده و درجه نسبی تخلیه پتاسیم خاکهای مربوطه دارد . در مناطق شور مصرف کلرورپتاسیم به صورت سرک در مقایسه با شاهد عملکرد را افزایش داده ولی قابل مقایسه با سولفات پتاسیم نبوده ولی در خاکهاو آبهای غیر شور مصرف چند دفعه ای کلرورپتاسیم همزمان با رشد و زمان گلدهی (حداقل چهار بار) بیشترین تولید را چه در ایران و چه در پاکستان عاید نموده است .

پتاسیم علاوه بر افزایش تولید و بهبود کیفیت (بازار پسندی) , سبب افزایش مقاومت گیاهان منجمله گوجه فرنگی در برابر شوری , کم آبی , انواع تنشها و آفات و بیماریها نیز گشته و بازیافت آب و کود را نیز افزایش می دهد .

امروزه با استفاده از کودهای تقویتی که میزان بالایی پتاسیم قابل جذب برای گیاه دارند می توان به راحتی این عنصر را در اختیار گیاه قرار داد . در زمان میوه دهی بوته ها می توان با استفاده از سولوپتاس به صورت خاکی و میزان 10 کیلوگرم برای هر هکتار و از طریق آب آبیاری و یا دفاندر پتاسیم که به صورت محلول پاشی روی بوته ها و نسبت 2 لیتر در هزار لیتر آب ، نیاز بوته گوجه فرنگی را به پتاسیم برطرف نمود .

4-کلسیم و منیزیم

بسیاری از اختلالات فیزیولوژیکی در رسیدن میوه , به علت کافی نبودن کلسیم (به خصوص با مصرف ازت آمونیاکی)می باشد . تعدادی از محققین مرگ انتهای میوه (Blossom end rot) را به دلیل کمی کلسیم و زیادی آب , ازت و منیزیم در خاک ذکر کرده اند . ترک خوردن میوه گوجه فرنگی که در مزارع گوجه فرنگی بسیار شایع است یکی دیگر از اختلالات فیزیولوژیکی است که دلیل آن کمبود کلسیم می باشد . افزایش نسبت Na:Ca نیز سبب شیوع بیشتر پژمردگی فوزاریومی(Fusarium oxysporinmy) می شود .

کمبود منیزیم نیز با مصرف زیاد پتاسیم و فرم آمونیومی ازت پدید می آید که با مصرف خاکی 100 کیلوگرم سولفات منیزیم و یا محلول پاشی سولفات منیزیم به میزان 5/1 درصد (حداقل دوبار) کمبود را سریعا درمان می نماید .

کمبود کلسیم باعث سیاه شدن انتهای میوه می شود که بسیار هم شایع هست و برای رفع این مشکل می بایست هر 15 روز یکبار از زمان محصول دهی بوته ها را با محلول های کلسیم دار مثل دفاندر کلسیم با نسبت 2 لیتر در 1000 لیتر آب محلول پاشی نمود تا علاوه بر رفع این مشکل محصولی با کیفیت را تولید و روانه بازار نمود.

 

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 خواص زیتون
 

خواص بی نظیر از گیاه زیتون!!!!

 

به گزارش علم کشاورزی به نقل از خراسان ؛ در جزیره یونانی به نام «ایکاریا»، برای حفظ سلامت و کاهش وزن نصف فنجان روغن زیتون حل شده با آب ولرم و لیمو را ناشتا مصرف می کنند. آنان معتقدند این کار علاوه بر کم کردن اشتها به حفظ سلامت بدن و طول عمر کمک می کند.



یونانی ها سالانه ۲۶ لیتر روغن زیتون مصرف می کنند به همین دلیل در این کشور تعداد مبتلایان به سرطان، بیماری قلبی، پارکینسون و آلزایمر کم است.

خاصیت ضدالتهابی موجود در روغن زیتون خالص مشابه ایبوپروفن است.

نقطه دود این روغن تقریباً ۴۰۰درجه است در حالی که نقطه دود روغن های دیگر مانند کانولا ۲۰۰ درجه و روغن ذرت و روغن زیتون ناخالص ۳۲۰ است. بالا بودن نقطه دود روغن زیتون خطر ایجاد ماده سرطان زا را کاهش می دهد.

نور آفتاب و یا لامپ روند اکسیداسیون روغن را تسریع می کند. بنابراین بهتر است آن را دور از حرارت و نور قرار دهید، روغن زیتون به مدت ۲ سال پس از تاریخ تولیدی که روی بطری آن نوشته شده قابل استفاده است. اما در صورت باز کردن در شیشه باید در عرض چند ماه مصرف شود.


برای تهیه یک لیتر روغن زیتون به هزار و ۳۷۵ عدد زیتون نیاز است.

سوزشی که پشت گلویتان پس از خوردن روغن زیتون حس می کنید، نشانه سالم بودن پلی فنولزهای روغن است.

رنگ این روغن بر حسب زیتونی است که از آن برای تهیه روغن استفاده شده و از طلایی تا زرد پر رنگ مایل به سبز است.

در سراسر دنیا بیش از ۸۰۰ میلیون درخت زیتون کاشته شده است.

روغن زیتون فاقد کلسترول است.

زیتون، آواکادو، روغن مغز یا دانه شکلات تلخ، چربی شکم را می سوزاند.

هر یک زیتون ۵کالری دارد یعنی هر ۲۰ زیتون متوسط حاوی تنها ۱۰۰ کالری است.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
  آفتابگردان
 

کشت گیاه آفتابگردان

 

(خصوصیات گیاهی،سازگاری،تناوب،علف هرز و...)


خصوصیات گیاهی: آفتابگردان با نام علمی Helianthus annuus L . گیاهی است یکساله از تیره مرکبه Compositae که بصورت بوته ای استوار رشد می کند . طول دوره رشد آفتابگردان بسته به رقم و کلیه عوامل محیطی از 90 تا 150 روز می باشد .

آفتابگردان ریشه مستقیم و توسعه یافته ای دارد که پتانسیل نفوذ آن در خاک به سه متر می رسد .


پهنک برگهای که در معرض نور است همراه با خورشید تغییر جهت داده و همواره به حالت تقریباً عمود بر اشعه آفتاب قرار می گیرد . پهنک برگ هنگام صبح بسوی شرق ،‌هنگام غروب بطرف غرب و ظهر رو به بالا می باشد .

گل آذین آفتابگردان طبق یا کپه ای است .

لقاح به دلیل اینکه پرچمها زودتر بلوغ می یابد غالباً از نوع دگرگشنی است .

میوه آفتابگردان نوعی فندقه است که در اینجا با دانه مترادف گرفته می شود .

رنگ دانه از سفید تا سیاه با خاکستری خط دار و بسته به رقم تغییر می کند .

هر چه درصد وزنی پوسته کمتر باشد درصد وزنی روغن بیشتر خواهد بود .


سازگاری: آفتابگردان از نظر عکس العمل نسبت به طول روز بی تفاوت بشمار می رود ولی به نور فراوان نیاز دارد .

آفتابگردان ریشه توسعه یافته ای دارد که گیاه را به خشکی مقاوم می سازد ، مشروط بر آنکه خاک عمیق بوده و تراکم و ساختمان خاک محدود کننده رشد ریشه نباشد .

آفتابگردان به شوری خاک نسبتاً مقاوم است و در محدوده ای از اسیدیتیه خنثی رشد خوبی دارد .


تناوب زراعی:موقعیت آفتابگردان در تناوب زراعی مشابه ذرت است و معمولاً بعد از بقولات علوفه ای بعنوان اولین یا دومین محصول وجینی کاشته می شود ، در صورت وجود و گسترش بیماریهای ریشه ای نبایستی با گیاهانی مانند نخود ، چغندر قند و سیب زمینی که بیماریهای ریشه ای مشابه دارد در تناوب قرار گیرد . مثالهایی از تناوب آن در شرایط آبیاری بشرح زیر است .

علوفه چند ساله ـ پنبه ـ آفتابگردان ـ گندم ـ جو ـ آیش ـ شبدر ـ آفتابگردان ـ گندم ـ جو

کود شیمیایی: تولید هر تن دانه آفتابگردان موجب خروج 40 تا 60 کیلو ازت ، 15 تا 33 کیلو اکسید فسفر( p2o5) و 75 تا 120 کیلو اکسید پتاسیم (K2o) از خاک می گردد .

معمولاً ثلث تا نصب کود از ته را قبل از کاشت و بقیه را همراه با آخرین وجین مکانیزه به خاک اضافه و بلافاصله آبیاری می کنند .

تاریخ کاشت: حداقل حرارت لازم برای جوانه زدن بذر آفتابگردان حدود 8 تا 10 درجه سانتیگراد در خاک است . معمولاً این حرارتها در خاک با رسیدن میانگین شبانه روزی حرارت هوا به 10 تا 15 درجه سانتیگراد تأمین می گردد .


کنترل علفهای هرز: کنترل علفهای هرز با استفاده از علف کشها بسیار مطلوبست . از علف کشهایی که بصورت قبل از کاشت جهت کنترل بذر علفهای هرز مختلف در آفتابگردان قابل مصرف است می توان اپتام (Eptam) و تریفلور الین Ttifluralin را مورد اشاره قرار داد . این علف کشها را می توان قبل از پشته بندی روی خاک پاشید ، با دیسک تا عمق 10 سانتی متری با خاک مخلوط و سپس پشته بندی کرد . میزان مصرف اپتام 4 تا 5 لیتر از مولسیون 75 درصد و میزان مصرف تریفلورالین حدود 2/1 لیتر در خاکهای سبک ، 8/1 لیتر در خاکهای متوسط و 4/2 لیتر در خاکهای سنگین از امولسین 48 درصد می باشد .


آفات و امراض: مهمترین آفت اختصاصی آفتابگردان در ایران پروانه دانه خوار آفتابگردان با نام علمی Homoeosoma nebulella است . لارو این پروانه به رنگ عمومی شکری و سر قهوه ای رنگ از برگ و گلها تغذیه و سپس به دانه حمله می کند .

در هر حال می توان از سموم تیودان و دیازینون در دو نوبت یکی همزمان با تشکیل گلها و دیگری حجدود 10 روز بعد استفاده نمود . انهدام بقایای گیاهی آلوده از طریق سوزانیدن یا شخم بقایا جهت از بین بردن لاروها و شفیره های زمستان گذران مفید است . مؤثرترین روش مبارزه با این آفت استفاده از ارقام مقاوم است .

حشرات دیگری که در ایران به آفتابگردان حمله می کند عبارتند از شب پره زمستانی ، سوسکهای گرده خوار و پروانه کار ادربنا . این آفت اهمیت اقتصادی زیادی ندارد .

از بیماریهای مهم آفتابگردان در ایران می توان سفیدک داخلی وزنگ آفتابگردان را نام برد . عامل بیماری سفیدک داخلی قارچی است بنام Plasmopora helianthi که بوسیله خاک و بذر آلوده انتقال ،‌از طریق ریشه به نبات سرایت و بحال سیستمیک در می آید . مبارزه با این بیماری انتخاب بذر غیر آلوده ، ضد عفونی بذر با سموم قارچ کش مانند گرانوزان یا مرکوران به میزان 2 در هزار ، تناوب زراعی ، کندن و سوزاندن بقایای گیاهی آلوده و کشت ارقام مقاوم انجام پذیر است .

عامل بیماری زنگ آفتابگردان قارچی است بنام Puccinia helianthi رشد و نمو این قارچ سب پیدایش لکه های برچسته و پراکنده ای به رنگ قهوه ای تیره در پشت برگها می گردد که در نهایت منجر به رد شدن و ریزش برگها می شود . مهمترین راه مقابله با این بیماری استفاده از ارقام مقاوم است .

سمپاشی محصول با گل گوگرد یا ترکیبات قارچ کش دیگر در صورت اقتصادی بودن مؤثر است .


برداشت:رسیدگی دانه ها بتدریج و از خارج طبق آغاز و بسمت داخل ادامه می یابد . برداشت زود هنگام موجب افت عملکرد و تأخیر در برداشت موجب ریزش و افزایش خسارت پرندگان ، بخصوص گنجشک می گردد . بطور کلی ، برداشت هنگامی انجام می شود که پشت طبق به رنگ زرد مایل به قهوه ای درآمده و برگکهای کناری طبق قهوه ای شده باشد .

photo Sun Flower


موارد استفاده: دو مصرف اصلی دانه آفتابگردان بصورت روغن گیری و مصرف آجیلی است .انواع آجیلی دانه درشت تری نسبت به انواع روغنی داشته و حدود 25 تا 20 در صد روغن دارد . میزان پروتئین دانه در آفتابگردان حدود 17 درصد است .

ظاهراً هر چه دوران رسیدگی دانه با هوای خنک تری روبرو گردد بر درصد اکسید چرب اشباع لینولائیک در روغن اضافه می شود و بر ارزش غذایی آن افزوده می گردد .

ساقه آفتابگردان فیبر زیادی داشته و در صنعت کاغذ سازی و تهیه سلولز مصرف دارد . ساقه از نظر ازت ، کلسیم و پتاسیم نیز غنی است و اضافه کردن آن به خاک موجب افزایش ماده آلی و حاصلخیزی خاک می گردد .

 

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
  انبه
 

همه چیز درباره کشت و تکثیر درخت انبه

 


بذرهای انبه به دو صورت چند جنینی و تک جنینی مشاهده می شوند. بذور چند جنینی پس از کاشت، تولید چند نهال می نمایند که به جز یکی بقیه به لحاظ صفات، کاملا شبیه پایه مادری هستند. اما از آنجایی که نهال حاصل از بذور تک جنینی به لحاظ صفات، شبیه پایه مادری نیستند،استفاده از تکثیر غیرجنینی ضروری است. برای کاشت بذر، آنها را در خزانه در ردیفهایی به فاصله 30 سانتی متر و با فاصله 15 سانتی متری از هم در عمق 60 سانتی متریبه نحوی می کارند که نوک جوانه هسته رو به بالا باشند. برای خزانه از خاک های رسیمتوسط یا سیلت به همراه کودهای آلی استفاده می شود. استفاده از کودهای ازتی به صورتسولفات آمونیوم در خزانه توصیه شده است.
معمولا بذرهایانبه قوه نامه خود از ظرف مدت چهار هفته از آآ“
دست میدهند و بذور پس از کاشت در خزانه پس از سه هفته جوانه می زنند. حدود شش هفته تا دوماه پس از سبز شدن، نهالهای انتخابی را به گلدانی منتقل می کنند که حاوی خاک،کمپوست، شن و کود سبز است. البته به جای گلدان را کیسه های پلاستیکی نیز می تواناستفاده نمود.


انواع پیوند درانبه
انواعمختلفی از پیوند در انبه استفاده می شود که مهمترین آنها پیوند به نکات مختلفی توجهمی شود. به عنوان مثال گاهی از پایه هایی که به زهکش، کمتر حساسند و یا به سرمازدگی (انبه جنگلی) و شوری خاک، مقاوم ترند،‌استفاده می شود. بذور باید قبل از کاشتضدعفونی شده و سپس در بستر بذر قرار گیرند.


اقلیم
آب وهوا اثر زیادی بر انبه دارد. بهترین اقلیم برای کشت و رشد انبه، شرایطی است که یکفصل خشک مشخص در زمان شکوفه دهی و رسیدن میوه داشته و دارای باران سالیانه بین 1250تا 1800 میلی متر داشته باشد. در صورت کمبود باران، آبیاری ضروری است.
تحمل این درخت به سرما کم است و به طوری کلی، متوسطدمای کمتر از 15 درجه مانع رشد و نمو آن بوده و سرمای زیر صفر را بیشتر از چند ساعتتحمل نمی کند.
انبه به اختلاف زیاد دما شب و روز نیزحساس است و لذا در مناطق گرمسیری، رشد و نمو مناسب آن به ارتفاع زیر 600 متر و درمناطق نیمه گرمسیری به نواحی مسطح دریا محدود است.
شکل 1 کمربند نسبتاً وسیعی در مناطق گرمسیری که در حال حاضر انبه در آن پراکنده است رانشان
می دهد. تعیین حدود این مناطق به حداقل و متوسط دما در زمستان صورت گرفتهاست. چنانچه ملاحظه می شود، ناحیه نسبتا وسیعی از جنوب شرقی ایران (شامل هرمزگان،کهنوج و جنوب بلوچستان) در این محدوده قرار گرفته است.


خاک
انبه در انواع گوناگونی از خاک هایی که زهکشی مناسبی داشته باشند، رشدمی کنند. این درخت به فضا زیادی برای رشد و گسترش ریشه نیاز دارد، و لذا خاک های کمعمق برای آن مناسب نیستند.
به لحاظ نوع خاک، خاک هایشنی لومی و نیمه سنگین مناسب تر بوده و خاک های سنگین، شنی سبک و دارای املاح نمکیو یا حالت ماندابی، نامناسب می باشند.
زهکشی به خصوصدر اوایل دوره رشد ضروری است و به طور کلی سطح آب زیرزمینی نبایستی از عمق 8/1 تا 5/2 متر بالاتر باشد.
مناسب ترینPHخاک برای کشت انبه بین 5/5 تا 7 میباشد.


کاشت درخت انبه
انتقال نهال باید در شروع فصلبارندگی انجام گیرد. درختان پیوندی را در سطح 12*12 متر و درختان غیرپیوندی را بایددر سطح 14*14 متر کشت نمود.عمق چاله ها 1 متر و طول و عرض چاله هم 1 متر باشد. خاکسطح الارض و تحت الارض را از هم جدا کرده و سپس خاک سطح الارض را با یک حلب 20لیتری که حیوانی یا کمپوست مخلوط نمود و چاله را از این مخلوط پر کرد. خاک اطرافگیاه را با پا سفت می کنند و از خاک تحت الارض برای حلقه دور درخت استفاده می کنیم.


کوددهی
برای رشد نمو مناسب گیاه باید هر سال از کودهای شیمیایی استفاده نمود. میزان مصرف کودشیمیایی در سال اول بعد از کاشت گیاه بوده و در سال های بعد همزمانبا شروع فصل بارندگی خواهد بود. هم چنین مصرف کودهای ازتی قبل از شکوفه دهی درخت درتثبیت میوه موثر است.
معمولامیزان مصرف کودشیمیایی نیترات آمونیم همراه با کلسیم به شرح ذیل می باشد.
سال اول 50 گرم
سال دوم 100 گرم
سال سوم 150 گرم
سال چهارم 200 گرم
اگر کمبود پتاس در خاک وجودداشته باشد می توان از کودشیمیایی مرکب با ترکیب 18 ـ 15 ـ 12 به جای کود فوقاستفاده نمود. در این صورت 100 گرم برای هر درخت در سال اول و 150 گرم در سال دوم و 200 گرم در سال سوم توصیه می شود. در سال های بعد با توجه به وضعیت پتاس خاک بایدمیزان موردنیاز افزایش یابد.
کاربرد محلول های حاوی ریزمغذی شامل مس، روی، منگنز، و بر نیز مفید استاین کار بهتر است که در سال های اول کاشت سه بار در سال و در مورد بر یک بار در سالو در سال های بعد حداقل یک بار در سال صورت بگیرد. بهترین زمان برای مصرف کودحیوانی ا وایل آذر و دی ماه و مصرف کودهای ازته و فسفره در اواسط بهمن ماه موثرتراست.
مؤسسه تحقیقات خرما ومیوه های گرمسیری میزان مصرف کودهایNPKرا برای درختانبارور
(680 ـ 185ـ‌730) گرم در سال را توصیه نموده است.


آبیاری
آبیاری درختانانبه بستگی مستقیم به شرایط آب و هوایی و میزان بارندگی دارد. چنانکه در مقدمه ذکرشد، در مناطقی که بارندگی کافی است، نیاز به آبیاری درختان مسن بسیار کم است.
به طور کلی برای دوره هایاولیه دو تا سه ماه پس از کشت، آبیاری سه بار در هفته صورت می گیرد. در دوره هایبعد آبیاری در تابستان یک بار در هفته و در زمستان هر دو هفته یک بار انجام می شود. درختان مثمر دو تا سه بار در ماه آبیاری می شوند. در دوره 2 تا 5/2 ماهه قبل ازگلدهی از آبیاری اجتناب
می شود. این کار رشد سبزینه ای را دچار وقفه کرده و درنتیجه باعث گلدهی بهتر می شود بنابراین در زمان گلدهی نیز باید از آبیاری اجتنابکرد و در صورت لزوم یک آبیاری سبک پس از دوره مذکور و قبل از شکوفایی گل ها انجاممی گیرد. پس از تثبیت میوه ها، آبیاری بایستی به طور مستمر انجام شود.


هرس
درخت انبه به صورت گنبدی شکل و تا حدود زیادی متناسب رشد می کند ولذا بههرس زیاد نیاز ندارد. با یک برنامه هرس می توان گسترش متوازن شاخه ها و امکاناستفاده حداکثر از سطح برگ ها را فراهم کرد. شاخه های ضعیف، خشک، بیمار و آفت زده ویا رو به داخل (که همیشه در سایه هستند) را بایستی جدا کرد. در سال اول نهال را تاارتفاع 1 متر قطع می کنند تا اسکلت تاج درخت شکل گیرد در سال دوم 4 تا 5 شاخه کهبین آنها دارای فضای مناسبی باشد انتخاب می کنند تا شاخه اصلی درخت را تشکیل دهد وشاخه های دیگر را قطع می نمایند.


برداشت
درخت انبه از سال چهارم یا پنجم بعداز کاشت شروع به میوه دادن می کند و بعد از 8 سال میزان تولید آن افزایش می یابد. در 20 سالگی به رشد کامل می رسد.
هر درخت باید در سال بین 200 تا 500 عدد میوه تولید نماید. بعضی ازارقام در سال می توانند 100 عدد میوه تولید نمایند. از نظر تولید، ارقام انبه نظمهماهنگی ندارند به طوری که در یک برداشت کم از نظر تولید، ارقام انبه نظم هماهنگیندارد به طوری که در یک برداشت کم از نظر تعداد امکان افزایش کیفیت میوه وجود دارد.
معمولا از گلدهی تا زمانرسیدن میوه ها 3 تا 6 ماه طور می کشد. برداشت میوه ها با تغییر رنگ آن از سبز بهزرد شروع می شود و معمولا در این حالت بریکس میوه بیشتر از 7 می باشد. میوه ها راباید در فواصل زمانی منظم برداشت نمود. میوه ها را به آرامی در دست گرفته و میچینند و سپس بسته بندی
می نمایند. میوه ها همراه با 5 تا 10 سانتی متر از دممیوه چیده می شود. برای حمل و نقل و صادرات میوه باید دم میوه ها را تا 2 سانتی مترکوتاه نموده و شستشو می دهیم تا مواد زاید و بقایای سم از بین برود و سپس در جعبهقرار می دهیم. برای جلوگیری از شکستن شاخه های درخت در زمان برداشت از نردبان یابالابرها باید استفاده نمود.


بسته بندی:
برای بسته بندی این محصول در کارتنباید نکات ذیل را رعایت نمود.
1.کف کارتن از نوع مقوای سه لای سنگین و در آن ترجیحاًتلسکوپی باشد و از انواع دای کاتی دردار نیز می توان استفاده نمود.
2.کارتنهای مورداستفاده، تمیز، نو، خشک و عاری از بو بوده و اثر نامطلوب روی سطح خارجی یاکیفیت میوه نداشته باشد.
3.در کارتن های پنج کیلویی به صورت یک ردیفه با استفادهاز شبکه های سلولزی بین میوه ها بسته بندی شود.


شرایط حمل
میوه انبهباید یک هفته قبل از رسیدن کامل چیده شود و در حرارت 9 درحه سیلسیوس با رطوبت نسبی 90 ـ 85 درصد با ماشین یخچال دار حمل شود.
شرایط نگهداری
براینگهداری انبه در انبار باید شرایط زیر رعایت گردد.
1.کارتن های میوه باید بهطور منظم به نحوی در انبارقرار داده شوند که جریان هوا بین آنها آزادانه برقرارباشد.
2.رطوبت نسبی انبار 90 ـ 85 درصد و حرارت آن 20 ـ 16 درجه سلسیوسباشد.
3.در صورت رعایت شرایط فوق میوه را به مدت 21 ـ‌14 روز می توان در انبارنگهداری نمود.


سال آوری
سال آوری انبه یکی از مهم ترین عوامل محدودکننده درتولید میوه می باشد. باردهی به صورت یکسال در میان و یا بی قائده باعث مشکلاتاقتصادی در تولید آن می شود. میوه انبه به روی شاخه های 9 ماهه تا یک ساله تشکیل میشود و لذا در سال هایی که باردهی درخت خوب باشد، رشد شاخه های جوان کم شده و در سالبعد تشکیل میوه روی آنها دچار کاهش می شود. عکس این حالت در سال بعد اتفاق
میافتد. به این صورت که به علت باردهی کم، رشد شاخه ها بیشتر و لذا در سال بعد، میوهدهی بهتر صورت می گیرد. البته عوامل متعدد دیگری چون ویژگی ژنتیکی، شرایط آب وهوایی، کمبود موادغذایی و غیره در باردهی سالانه موثرند.
جهت کاهش اثرات سالآوری توصیه های زیر ارایه شده است:
1.به درختان بالای 15 سالحدود 6 ـ 5 کیلوگرم سولفات آمونیوم و 3 ـ 2 کیلوگرم کود اوره قبل از رسیدن به مرحلهگلدهی داده شود و همچنین حدود دو ماه قبل از گلدهی مقدار 2 کیلوگرم کود سولفاتپتاسیم برای هر درخت مصرف شود.
2.کشت مخلوط ارقامی که سال آوری ندارند با ارقامی کهدارای سال آوری می باشند.
3.مبارزه با آفت و بیماری ها
4.محافظت درخت از سرمایشبانه در هنگام تشکیل گل و میوه
5.تنک کردن میوه های تشکیلشده روی شاخه های جوان که به رشد و نمو دیگر شاخه ها (برای سال بعد) کمک میکند.
باردهی درخت انبه 5 ـ‌4 سالگی به باردهی می رسد. البته مقدارتولید در سال های اول پایین است و به تدریج تا حدود 500 ـ 300 در هر درخت می رسد. متوسط بازده بر مبنای وزن برای هر درخت در درختان پیوندی 200 ـ 150 کیلوگرم و برایدرخت های غیرپیوندی 400 ـ 300 کیلوگرم است.
معمولا از گلدهی تا زمان رسیدن میوه ها حدود 3 ـ 6ماه طول می کشد و شروع ریزش طبیعی میوه ها نشانه رسیدن میوه است. البته انبه بهصورت «نارس» برداشت می شود و «نارس» حالتی است که رنگ پوست آن متمایل به زرد بوده ودر شرایط نگهداری در انبار قابل رسیدن باشد.
حدود 6 تا 7 هفته پس از برداشت، میوه ها زرد و نرمشده (در انبار) و برای مصرف آماده اند.
آفاتانبه از مشهورترین آفات انبه میتوان به مگس های میوه، شپشک، زنجره انبه اشاره نمود که از این میان مگس میوه، نظریه اهمیت آن مورد بررسی قرار می گیرد.
مگس میوه انبهDacus Zonatusبزرگ ترین آفتانبه و گواوا می باشد. خسارت این آفت از طریق تخم گذاری در درون میوه و رشد لاروهادر داخل آن می باشد. از سایر میزبان های این آفت می توان به آلو و مرکبات اشارهکرد.
به دلیل حضور فعال اینآفت در تمامی فصول سال (حدود 10 ماه)، مبارزه و کنترل آن غالبا دشوار است، به ویژهآنکه قابلیت تحرک این آفت در بین باغ ها نسبتا زیاد است. به لحاظ محیطی درجه حرارتزیر
5/23 درجه به مدت یک ماه (یاکمتر) اثر منفی روی جمعیت آفت دارد.
در مبارزه شیمیایی از سموممختلف حشره کش و در مبارزه تلفیقی استفاده از تله های فرمونی پیشنهاد شده است. اخیراً تلاش هایی در مورد کنترل آفت از طریق عقیم سازی حشرات نر صورت گرفتهاست.

بیماری انبه
مهم ترین بیماری های انبه شامل موارد زیر است:
1ـ آنتراکنوز (Anthracnose)
بیماری تقریبا شایع باغ های انبه است که علایم آن بهصورت خشک شدن حاشیه برگ ها، ریزش برگ و خشکی شاخه ها است. از سایر عوارض آن می توانبه پژمردگی و ریزش شکوفه ها اشاره نمود. عامل این بیماریColetotrichum gloesporioidesمعرفی شده است.
برای کنترل این بیماری توصیه می شود تا خاک باغ هاهنگام احداث از نظر آلودگی به قارچ نامبرده مورد بررسی قرار گیرد. بقایای میوهمحصولات آآآنبتشمتننم بتنبت
آلوده را برای جلوگیری از پیشرفت وگسترش بیماری بسوزانند و همچنین بهدرختان مبتلا کود کافی و مناسب داده شود. در مبارزه شیمیایی استفاده از قارچ کشهایی مانندCaptanو یا قارچ کش های حاوی مس قبل از زمانگلدهی تا مرحله برداشت توصیه شده است.
2ـ سفیدک پودری (Powdery Mildew)
خسارت اینقارچ عمدتا بر روی گل ها بوده و علاوه بر آن بر روی شاخه ها و شکوفه ها نیز آسیبوارد می نماید که معمولا منجر به ریزش گل ها می شود. گسترش این قارچ اغلب در هنگامباران های سنگین صورت می گیرد. برای مبارزه شیمیایی توصیه شده است، از مرحله شروعگلدهی تا تثبیت میوه، هر دو هفته یک بار با استفاده از قارچ کش هایی مانندDinocapسم پاشی صورت گیرد.
3ـ بیماریMango Malformation
در سال های اخیر بهعنوان یکی از مهم ترین بیماری های انبه محسوب می شود. در اثر این بیماری تشکیل گلبه صورت گرفته و در نتیجه میوه تشکیل نمی شود.
اطلاعات در مورد این بیماری و روش قطعی مبارزه با آنهنوز کامل و شناخته شده نیست

.
ترکیبات شیمیایی:
انبه دارای موادی مانند اسید بنزوئیک Benzoic Acid اسید سیتریک Citric Acid و پیوری یلو دری Puri yellow Dye که ماده زرد رنگی است می باشد . انبه در حدود15% تانن درد .
هسته انبه دارای چربی زیاد و نشاسته و اسید گالیک Gallic Acid است .
در صد گرم انبه مواد زیر موجود است :

انرژی

45 کالری

آب

80 گرم

نشاسته

12 گرم

پروتئین

0/5 گرم

چربی

0/15 گرم

کلسیم

6 گرم

فسفر

9 میلی گرم

آهن

0/15 میلی گرم

ویتامین آ

3500 واحد

ویتامین ب 1

0/4 میلی گرم

ویتامین ب 2

0/35 میلی گرم

ویتامین ب 3

0/6 میلی گرم

ویتامین ث

25 میلی گرم


خواص میوه انبه رسیده از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک و نارس آن سرد و خشک است. انبه نارس تولید کننده بلغم و سودا در بدن می‌باشد.
• انبه بسیار مقوی بوده و تقویت کننده بدن است.
• انبه تقویت کننده قوای جنسی است.
• رنگ صورت را درخشان می‌کند.
• دهان را خوشبو می‌کند.
• ادرارآور است.
• یبوست را برطرف می‌کند.
• انبه دارای مقدر زیادی اسید گالیک است. بنابراین دستگاه گوارش را ضد عفونی و تمیز می‌کند.
• انبه تمیز کننده خون می‌باشد.
• خوردن انبه بوی بد بدن را از بین می‌برد.
• انبه حرارت بدن را کاهش می‌دهد و تب را پائین می‌آورد.
• برای رفع اسهال مفید است.
• خوردن انبه ، سردرد ، تنگی نفس و سرفه را از بین می‌برد.
• برای درمان بواسیر مفید است.
• عطش را برطرف می‌کند.
• انبه چون گرم است برای گرم مزاجان مناسب نیست و این اشخاص باید آن را با سکنجبین بخورند

.
خواص مغز هسته انبه
انبه دارای هسته بزرگی است که در وسط آن مغز آن قرار درد که به جای مغز بادام می‌توان از آن در شیرینی‌جات استفاده کرد.
• خوردن مغز هسته اسهال را برطرف می‌کند.
• برای معالجه سرماخوردگی مصرف می‌شود.
• سرفه‌های سخت را درمان می‌کند.
• درمان کننده بواسیر خونی است.
• خانمهایی که دچار خونریزی از رحم می‌باشند و یا بین دو عادت ماهیانه خونریزی دارند برای رفع آن باید از مغز انبه استفاده کنند.
• مغز هسته انبه کرم کش و ضد اسهال است.
• برای تسکین آسم و تنگی نفس مفید است.
• ضد استفراغ است.
دیگر خواص درخت انبه
• گل انبه سرد و خشک است و اسهال را رفع می‌کند.
• اگر شکوفه درخت انبه را خشک کرده و هر روز حدود 3 گرم آن را با 10 گرم شکر بخورند سرعت انزال را معالجه می‌کند.
• صمغ درخت انبه را با روغن و آبلیمو مخلوط کنید برای ناراحتیهای پوست مفید است.
• برای برطرف کردن ریزش مو ، آب برگهای درخت انبه را روی سر بمالید.
• برای تقویت دندان و لثه دم کرده برگ درخت انبه را مضمضه کنید

.
• روشهای خوردن انبـــــــه
• انبه‌ها عموما بسیار آبدارند و خوردن آنها بسیار کثیف کننده می‌باشد. بنابراین انبه‌هایی که به مناطق معتدله صادر می‌شوند همانند بیشتر میوه‌های گرمسیری به صورت نیمه رسیده چیده می‌شوند. اگرچه آنها تولید کننده اتیلن هستند و در طول حمل و نقل می‌رسند، به ندرت به اندازه نوع تازه دارای آب یا طعم هستند. انبه رسیده دارای پوست نارنجی ، زرد یا مایل به قرمز می‌باشند. برای اینکه انبه پس از خرید همچنان به رسیدن ادامه دهد لازم است در جای خنک و تاریک ولی نه در یخچال انبار شود. یخچال جریان رسیدن انبه را به تاخیر خواهد انداخت. یک راه ساده برای خوردن انبه‌ای درشت ، طبق روال آن استفاده از چاقو است. در آغاز قسمت پوست را جدا نموده سپس آن‌را تقسیم کرده و با چاقو تکه‌های کوچک آنرا بخورید. قسمتهای بیشتری از پوست را جدا کنید تا به مقدار بیشتری از گوشت میوه دسترسی پیدا کنید. وقتی آخرین قسمت را می‌خورید، یعنی زمانی که پوست دیگری در میوه برای نگهداشتن وجود ندارد منتظر خیس شدن دستهایتان باشید. در مکزیک و گواتمالا برشهای انبه را با پودر فلفل قرمز و یا نمک می‌خورند. در هندوستان انبه کال را با پودر فلفل قرمز و یا نمک می‌خورند. در فیلیپین انبه کال را با نوعی رب شور به نامbagoong که از ماهی یا میگو تهیه می‌شود می‌خورند

.
مضرات
هضم انبه برای بعضی از افراد سخت است و ممکن است ایجاد خارش و دمل نمائید. اگر خون انبه ایجاد نفخ بکند باید آن را با زنجبیل خورد

.
تنوع در انبه ها
انبه ها نوعاً میوه هایی منحنی (خمیده)با پوست سبز، مایل به صورتی،طلایی یا قرمز و نارنجی زیبا، بسیار معطر ودر بر گیرندهً دانه های کرکین پهن وخیلی بزرگ هستند.تنوعات زیادی در این میوه موجود است.آنها می توانند گرد، بیضی، قلوه ای شکل باشند.هر کدام از این میوه هاطعم،مزه واستحکام مغز ساقه خود را دارند

.
ارزش غذایی انبه
انبه از نظر غذائی بسیار غنی است در مقایسه باسایر میوه هامنبع عالی کاروتن است
هر یکصد گرم از قسمت خوراکی انبه حاوی 1990 واحد بین المللی بتاکاروتن (ویتامین آ) است که خیلی بیشتر ازمیزان موجود در سایر میوه هاست. مجموع کاروتنوئیدها در انبه با رسیدگی میوه افزایش می یابد.خوردن میوه درفصل آن می تواند ذخیره ای از( ویتامین آ) در کبد تأمین کند که برای دوام آوردن برای بقیه سال کفایت می کندو برای پیشگیری از ناهنجاری های کمبود ویتامین آ مثل شب کوری، بسیار مفید است .
انبه، چه رسیده وچه نارس منبع خوبی از( ویتامین ث) می باشد . در هر یکصد گرم انبه مقدار 16 میلی گرم ویتامین ث موجود است.( ویتامینهای آ وث) هر دو آنتی اکسیدان بوده وبه جلوگیری از آسیبهای رادیکالهای آزاد و در نتیجه کاهش ریسک برخی سرطانها کمک می کنند. انبه رسیده تامین کننده منبع خوبی از کالری است.یک انبه رسیده به ازای هر یکصدگرم وزن مقدار 47کیلو کالری تأًمین می کند.(که بیشتر از قند فروکتوز به دست می آید).انبه نارس در مقایسه با رسیدهً آن کالری کمتری دارد. انبه رسیده همچنین منبع خوبی از پتاسیم بوده و مقدار نا چیزسدیم آن ، باعث می شود برای بیماران دارای فشار خون بالامناسب باشد افرادی که محدودیت رژیم پتاسیم دار مثل رژیم غذایی برای نارسائی کلیه دارند باید از مصرف انبه پرهیز کنند.
انتخاب وخرید
رنگ لزومأً نشان رسیدگی در انبه نیست.حتی وقتی که آنها رسیده اند با برخی تغییرات آنها سبز باقی می مانند، درحالیکه دیگر انبه ها طلایی یا قرمز روشن یا ترکیبی از این دو رنگ هستند.میوه هایی که خراب نشده یا علامت سیاه روی پوست آن نیست بخرید. بهترین راه انتخاب (در خرید) سفت ومعطر بودن میوه است.
ذخیره کردن
انبه های رسیده می تواند برای روزها تا هفته ها بستگی به تنوع ان انبار شوند.قطعه های انبه می تواند کنسروشود یا خشک،ومغز آن خارج شود.انبه های رسیده بیشتر برای خشک کردن بکار می روند واینها می توانند برای ترشی وچاشنی غذا بکار برده شوند

.تهیه و کاربردهای انبه
بهترین مصرف این میوه لذیذ خوردن آن به عنوان یک میوه رسیده است.از انبه ها به علاوه سالادهای میوه خارق العاده تهیه می شود ومی توان برای درست کردن یخمکها وبستنی ها نیز خالص شوند.میلک شیک ها ( مخلوط بستنی با شیر کاکائو)، آب میوه ، انواع مربا،ژله ،ترشی (با انبه )خوراک خوشمزه ای را معمولاً آماده می کنند.
انبه های رسیده کوچک همچنین می توانند ادویه لذیذی با افزودن نارگیل ودوغ بسازند. میگوها وماهی ها با انبه خام ترش طعم خوبی را می سازند. ترشی انبه خام وادویه طعم معروفی دارد..انبه ًنارس پوست کنده به قطعات کوچک وباریکی بریده ودر آفتاب خشک می شودبعداًچاشنی وپودر زردچوبه زده که در هند در طبخ غذا استفاده می کنند .دانه های انبه همچنین خوردنی هستندودرسایه خشک وپودر زده و غذاهای زیادی را بوجود می آورند. انبه های خام کوچک می تواند بخار داده شوندودر محلول نمک درکوزه گلی برای دوره ای از 4تا5 ماه قرار گیرند. بعدها می توان انبه ها را بر حسب نیاز بیرون آورده پس از خرد کردن با فلفل سبز و مختصری روغن به عنوان چاشنی خورد.برگهای ظریف انبه؛پوست وساقه برای خواص ضد باکتریا ئی درهندوستان ودیگر کشورها، به کار برده می شود.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در یکشنبه دوم تیر 1392  |
 قارچ
 

کلیات پرورش قارچ

(ته بسترو...)

  

اطاق پرورش قارچ


مقدمه

بهترین موقع برای پرورش قارچ در خانه بین ماههای مهر تا آذر است ولی چنانچه امکانات تهویه هوا و متعادل نمودن درجه حرارت محیط محل پرورش وجود داشته باشد می‌توان قارچ را در ماههای دیگر سال تعمیم داد. بطور کلی طرز پرورش قارچ مخصوص به خود آن است و می‌توان آن را در محیط تاریک پرورش داد و به جز نور مستقیم آفتاب ، هر مقدار نور را تحمل می‌کند. در هر صورت در محل پرورش قارچ علاوه بر آنکه ، بایستی تهویه هوا به خوبی انجام گیرد، درجه هوای محیط پرورش نیز باید بین 15 - 10 درجه نگهداری شود. علاوه بر این محل پرورش بایستی کاملا تمیز ، قابل شستشو و فاقد درز یا محلی برای پرورش باکتریها ، حشرات و قارچهای مضر باشد
.
اطاق پرورش قارچ

عرض اطاق پرورش بایستی به حدی باشد که بتوان از راهروهایی که برای آن تعبیه می‌گردد، به راحتی عبور نمود. (حدود 70 سانتیمتر) عرض طبقات پرورش قارچ را نیز حداکثر 180 سانتیمتر در نظر می‌گیرند تا بتوان از دو طرف به وسط بستر قارچ دسترسی پیدا نمود و چنانچه طبقات پرورش قارچ در کنار دیوار باشد عرض آنرا حداکثر 90 سانتیمتر قرار می‌دهند. همچنین می‌توان قارچ را در جعبه‌های چوبی در اندازه 60 در 90 سانتیمتر و عمق 20 تا 25 سانتیمتر پرورش داد. طبقه بندیها معمولا در طول اطاق پرورش انجام می‌گیرد.
روی سطح زمین نبایستی طبقه‌ای مستقر نمود، حداقل فاصله بین طبقه اول تا کف زمین 15 سانتیمتر و فاصله هر طبقه از هم 60 سانتیمتر می‌باشد. بطور معمول برای پرورش قارچ در خانه فقط سه طبقه در نظر می‌گیرند و چنانچه اطاق به حد کافی وسیع باشد یک ردیف در طول اطاق در مجاور دیوار و یک طبقه (دو طرفه) در وسط و یک طبقه در طرف دیگر اطاق قرار می‌دهند بطوری که دو راهرو به عرض 70 سانتیمتر در دو طرف طبقه وسط ، 180 سانتیمتر باشد.
نحوه آماده سازی کود
چنانچه محل پرورش قارچ محدود و کوچک باشد میزان احتیاج به کود متناسب می باشد. لذا ترجیح داده می‌شود یک محوطه بتونی به ابعاد 1.5 متر ساخته و در مجاور آن محلی برای خروج آب مازاد کود در نظر بگیرند که فاضلاب را بتوان داخل سطل یا یک مخزن بتونی کوچک به ابعاد 40 سانتیمتر وارد نمود. کف مخزن اصلی را به ضخامت 15 سانتیمتر کاه ریخته و روی سطح کاه یک جعبه‌ای به ابعاد یک متر از جنس تور سیمی ضخیم که شبکه سوراخهای آن 0.5 سانتیمتر باشد طوری قرار می‌دهند که از هر طرف با دیواره مخزن بتونی 25 سانتیمتر فاصله داشته باشد و اطراف این توری را از کاه پر نموده و داخل توری را کود اضافه کرد.

تهیه بستر برای پرورش قارچ

بهترین ماده برای پرورش قارچ ، پهن اسبی و کاه می‌باشد. برای تهیه کود جهت پرورش قارچ مقداری پهن اسبی و کاه را مخلوط نموده و در ابعاد مناسبی در حدود 3 متری آنرا انبار نموده و آنها را روی هم بخوبی می‌کوبند. تا متراکم شود بطوری که از نفوذ باران به داخل آن جلوگیری گردد. پس از مدتی کوتاه عملیات تخمیر داخل توده کود شروع می‌شود و درجه حرارت محیط کود بالا می‌رود. همچنین می‌توان قبل از توده کردن کود مقداری آهک در حدود یک پنجم حجم پهن به آن اضافه و کاملا مخلوط کنید. سپس آنرا توده نمود.
این عمل باعث می‌گردد که عمل تخمیر به تعویق بیافتد و در عین حال آمونیاک تولید شده را جذب و علاوه بر آن مقداری از رطوبت اضافی کود را جذب نماید. بعد از سه روز مجددا این توده را برگ و هوا داده و آنرا مانند دفعه اول ، انباشته و روی آنرا بکوبید. سطح آنرا شیب دهید تا آب باران به داخل آن نفوذ نکند و این عمل به فاصله 4 - 2 روز ، چهار تا شش مرتبه باید تکرار گردد. لازم به یادآوریست که چنانچه در مرحله اول به کود ، آهک داده شده فاصله برگردان کود چهار روزه و در صورتی که آهک داده نشده باشد فاصله برگردان کود دو روز می‌باشد.
باید توجه داشت که بایستی دقت و مراقبت در نگهداری میزان رطوبت و حرارت داخل توده به عمل آید. زیرا هر اندازه مقدار رطوبت پهن زیاد باشد، محیط داخل کود ، اسیدی شده و کود غیر قابل استفاده می‌گردد. بخصوص در موقع برگردان کردن کود ، چنانچه مشاهده شود که کود بسیار خشک است، بایستی مقدار کمی غبار آب روی آن پاشید، از علائم مشخصه میزان رطوبت کود، آزمایش آنست، چنانچه مقداری کود را در دست بفشارید، نبایستی قطرات آب ، از لای انگشتان بچکد و فقط کافی است در اثر فشار به کود ، کف دست تر بشود. پس از آماده شدن بایستی اطاق پرورش را مجهز نمود.

طرز کاشت قارچ در اطاق پرورش


پس از آماده شدن کود آنرا به داخل سالن انتقال داده و روی سطح هر ردیف به ضخامت 15 سانتیمتر کود را گسترده و سطح آنرا کاملا مسطح می‌نمایند و این عمل را بایستی خیلی به سرعت و بدون آنکه کود حرارت خود را از دست بدهد انجام داد. پس از تکمیل و انجام کار کلیه درها و منافذ را بسته و مدت چهار روز کود را بحالت خود واگذار کنید تا درجه حرارت کود و محیط اطاق بالا برود و حدود 54 تا 60 درجه برسد و این حرارت به مدت 30 -48 ساعت ثابت باقی بماند، بعد از آن درجه حرارت کود پائین آمده و به 54 درجه می‌رسد.
این عمل را عرق کردن محیط کشت می‌نامند در حقیقت در این حرارت قسمت اعظم از محیط در اثر حرارت زیاد ضد عفونی شده و لارو حشرات و غیره از بین می‌روند. از این تاریخ به بعد تا مدت 5 روز درجه حرارت محیط بستر 10 - 12 درجه پایین می‌آید تا آنکه درجه حرارت به 23 الی 24 درجه می‌رسد. این درجه حرارت برای کاشت قارچ مناسب خواهد بود.

اسپر آماده کاشت

اسپر قارچ را نمی‌توان مستقیما کاشت زیرا امکان دارد همراه با اسپر قارچ تعداد زیادی قارچهای سمی وجود داشته باشد. بنابراین بایستی از اسپر آماده کاشت به نام اسپون که در محیط کاملا استریل ، محفوظ و سلکته شده رشد کرده و به حالت خواب در آورده‌اند استفاده نمود. طرز عمل و تهیه آن بدین ترتیب است که اسپر قارچ خالص شده را در محیط کاملا استریل آزمایشگاه قبلا پرورش داده، بطوری که میسلیوم قارچ رشد خود را شروع نماید. سپس آنرا در حالت عقیم برده و مانع رشد بیشتر آن می‌شوند و در محیط کاملا استریل و محفوظ به نام اسپون قارچ به فروش می‌رسانند.

طرز کاشت اسپون

یک قطعه اسپون را که در محیط بسته و کاملا استریل محفوظ است باز کرده و به دوازده قطعه کوچک تقسیم نموده و قبلا سطح خاک بستر را به فاصله 25 سانتیمتر ، قطعه چوبهای در خاک بستر فرو برده و علامت گذاری کنید. در محل هر سوراخ قسمتی از خاک را تا عمق 5 سانتیمتر با وسیله‌ای خارج کرده و با دست چپ یک قطعه اسپون به جای آن گذاشته و روی آنرا می‌پوشانند. بطوری که عمق کاشت 5 - 3 سانتیمتر از سطح خاک باشد و به همین ترتیب پیش می‌روند تا کلیه بستر کاشت شود.

پوشاندن سطح بستر

ده تا چهارده روز بعد از تاریخ کاشت اسپون ، بایستی سطح کشت را بوسیله یک لایه دو سانتیمتری خاک استریل شده پوک و منفذدار پوشانده و کاملا آنرا مسطح و یکنواخت نمود. در این موقع درجه حرارت بستر بایستی 15.5 درجه باشد. باید توجه داشت که در موقع روکش کردن بستر ، اسپونها باید رشد خود را شروع کرده باشند و میسلیوم قارچ در اطراف محلی که اسپون کاشته شده رشد نموده و گسترش پیدا نموده باشند. در این موقع بوی مطبوع قارچ در محوطه و در محل بستر به مشام می‌رسد.
در این موقع باید کاملا دقت شود تا به هیچ وجه ، بستر کشت تکان نخورد و جابجا نشود و مخصوصا اگر تخته کف و طبقات شکم داده و یا قدرت نگهداری بستر خاک را نداشته باشد میسلیوم قارچها پاره شده و تمام محصول از بین می‌رود. پس از پوشش نمودن سطح بستر ، میسلیوم رشد سریع خود را شروع کرد و برای تسریع در رشد میسلیوم ، درجه حرارت محیط بایستی بین 16 - 14 درجه باشد. در صورتی که درجه حرارت محیط کشت خیلی بالا باشد، بکار بردن آهک در مخلوط خاک پوشش بستر صلاح نمی‌باشد.

شرایط برای پرورش و رشد قارچ

تهویه
تهویه در محیط اتاق کشت باید بطور یکنواخت انجام شود و نبایستی روی سطح کشت را بیش از حد نیاز هوا داد و تهویه در کلیه نقاط اطاق بطور یکنواخت باشد.

درجه حرارت

چنانچه درجه حرارت بستر کشت به کمتر از 14 درجه برسد و درجه حرارت محیط اطاق به حدود 7 درجه برسد بایستی اطراف بستر را با پارچه ضخیم پوشاند تا مانع تبادل حرارت به محیط شود. برای سرعت رشد قارچ می‌توان درجه حرارت محیط را به 14.5 درجه رساند و میزان تهویه را بالا برد ولی باید دقت شود که جهت حرکت هوا به طرف سطح قارچ نباشد.

رطوبت هوا و آبیاری

در موقع تشکیل قارچ ، محیط اطاق احتیاج به رطوبت دارد. بطور متوسط بهترین درجه رطوبت برای کشت بین 80 - 70 درصد می‌باشد. چنانچه درجه رطوبت هوا از این مقدار کمتر شود سطح کلاهکها ترک برداشته یا سطح کلاهک قارچ لک‌دار می‌شود. علاوه بر این سطح بستر خشک شده و احتیاج به آبیاری بیشتری دارد. برای تقلیل میزان رطوبت هوا لازم است در نقاط مختلف اطاق ، رطوبت سنجهای کار گذاشته شود و بطور مرتب مورد بازدید قرار گیرد. در صورتی به علت خشک شدن خاک سطح بستر ، احتیاج به آبیاری است. بایستی بوسیله غبار پاش روی سطح خاک آن هم به حدی که آب در سطح بستر جریان پیدا نکند و یا در یک جا جمع نشود آبپاشی کنید. آبیاری را با آب خالص و با درجه حرارت 32 درجه و بسیار بااحتیاط انجام دهید.

تقویت خاک بستر

پس از آنکه قارچها بزرگ شده و نزدیک به برداشت شوند می‌توان روی سطح بستر کود مایع پاشید ولی باید دقت نمود که روی کلاهک قارچ پاشیده نشود این عمل در بالا بردن میزان محصول بسیار موثر است.

برداشت محصول

به محض آنکه رشد قارچ به حد کافی رسید و تاج آن شکل کامل خود را پیدا نمود بایستی قارچهای رسیده را جمع آوری نمود و بطور مرتب در طول بستر کشت ، بررسی کرد و قارچهای رسیده را جمع آوری کرد. قارچهایی که ترک برداشته و چتر آن باز شده باشد ارزش بازاریابی ندارند. علاوه بر این وزن آن کم می‌شود و همچنین قارچهایی که زودتر از موقع چیده شوند وزن آنها سبک بوده و از قارچهای درجه دو محسوب شده و ارزش غذایی کمتری دارد.
در موقع جمع آوری نباید از سبدهای بزرگ برای این منظور استفاده نمود. زیرا فشار قارچهای روی سبد موجب می‌گردد که قارچهای زیرین خراش برداشته و سیاه شوند برای جمع‌آوری قارچ ، کافی است کلاهک را در دست گرفته و یک پیچ به آن داده تا پایه آن از زمین جدا شود و بلافاصله ساقه کثیف و آلوده را با چاقوی تیز قطع کرد. و قارچ تمیز را داخل سبد گذاشته و حتی‌المقدور جمع آوری با دستکش انجام گیرد. بهره برداری هر 15 روز یکبار انجام می‌گیرد و این برنامه مدت دو تا سه ماه به طول می‌انجامد.

بسته بندی

قارچهای چیده شده را به اطاق سرد و خنک انتقال داده و در اسرع وقت نسبت به درجه بندی آن اقدام نموده و قارچهای لک‌دار و ناقص و کج و ناجور را جدا کرده و برای مصارف تهیه پودر فرستاده و قارچهای سالم را در بسته‌های درجه یک و درجه دو به بازار عرضه کنید.

ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 بنت قنسول
 

پرورش و تکثیر گل بنت قنسول

 


گل بنت قنسول یا پوانزتیا poinsettia که در بیان گل فروشان و باغبانان حرفه ای بنام بنت قنسول معروف و شناخته شده و تصور می رود این نام از حدود عراق یا بیروت و مصر به ایران راه یافته باشد ، گونه ای از گیاهان تیره اُفوربیاسهEuphorbiaceae می باشد که بوته آن به بلندی 100 تا 120 سانتیمتر میرسد. اصل این گیاه از کشور مکزیک است . این گیاه دارای شیره ای سمی می باشد که بایستی در زمان بریدن ساقه و یا چیدن گل آن دقت شود که دست خراش نداشته باشد و یا اینکه دست آلوده به شیره گیاه را به چشم و دهان نزنند که بسیار خطرناک است و باین منظور بهتر است برای جلوگیری از خروج شیره گیاه محل بریدگی ساقه بریده شده را در آب گرم 40 درجه قرار دهند تا خروج و تراوش شیره گیاه قطع شود . اخیرا نوع پاکوتاهی دائمی با برگهای پنجه ای شکل و دمبرگهای بلند که قسمتی از برگهای انتهائی هرشاخه تغییر رنگ داده و برنگهای مختلف : قرمز ، عنابی ، صورتی ،یا سفید در میآید که عامه مردم همان برگهای الوان را گل گیاه تصور می کنند . در حالیکه گل واقعی بنت قنسول را یک دسته گلبرگهای ریز و مجتمع کوچک سبز رنگ متمایل به سفید تشکیل می دهد که در میان همین برگهای ملون محاصره شده و جلب نظر نمی کند . بنت قنسول ، دارای گلها یا بهتر گفته شود ، طوقه های بزرگی به رنگهای : قرمز ، صورتی و سفید است که گلهای بسیار کوچکی را در بر می گیرند . گیاه را باید در محل پُر نوری قرار داده و آب کمی به آن داد . چنانچه بیش از حد در دادن آب امساک شود امکان دارد در بهار برگهای گیاه بریزد . در صورت بروز چنین وضعی میباید شاخه ها را کوتاه نموده و خاک گلدان را عوض نمایند . پس از یکماه استراحت رشد آن مجددا آغاز می گردد که در این صورت باید گلدان را به محلی نسبتا گرم و مرطوب منتقل نمود . در فصل پائیز نباید گلدان را بیش از ده ساعت در روز مقابل نور قرار داد . چه در اینصورت طوقه ها رنگ بخود نخواهند گرفت . این گیاه برگ ریز یکی از گیاهان معروفی است که برای زینت در عید نوئل استفاده می شود . براکته ها معمولا قرمز تیره هستند . ولی رنگهای دیگر مانند صورتی و سفید نیز وجود دارند . ( از زمانهای قدیم افسانه ای درباره این گیاه وجود دارد باین شرح : در زمانهای بسیار قدیم در مکزیک در یک شب زیبای نوئل pepita کوچولو ، بسیار غمگین بود زیرا آرزو داشت که هنگام نیایش در این شب هدیه ای به عیسی مسیح تقدیم کند . اما او بسیار فقیر بود و نمی توانست چیزی به عنوان هدیه بخرد و به اتفاق پسرعمویش که کوشش مینمود او را دلداری دهد ، بسوی کلیسا می رفتند . pepita به پسر عمویش گفت من مطمئنم که ناچیز ترین هدیه ای که با عشق تقدیم می شود بسیار مقبول و مورد پسند مسیح واقع خواهد شد و بدین منظور یک دسته از علفهای هرز کنار جاده را چید و داخل کلیسا شد و حقارت هدیه خود را فراموش کرد و آن را به آرامی و ظرافت در زیر پای مسیح قرار داد . اوه ... که معجزه ای به وقوع پیوست . علفهای هرزه به صورت گلهای بسیار زیبا و درخشنده درآمدند و آن را به نام گل شب مقدس Fleur de la saint nuit نامیدند و آن گل بنت قنسول است.)
تکثیر :
بنت قنسول را بوسیله قلمه زیاد می کنند . شاخه هایی را که برای قلمه در نظر گرفته اند باید حتما از بوته سالم و قوی گرفته باشند . برای جلوگیری از خروج شیره گیاه که منجر به مرگ شاخه خواهد شد باید فورا انتهای آنها را با شعله کبریت و یا شمع بسوزانند تا عروق گیاه مسدود شود . بهترین فصل قلمه زدن ماههای تیر و مرداد است . گلدانهای محتوی شن و خاک برگ را که برای قلمه حاضرکرده اند باید کم عمق و کاملا زهکشی شده و مازاد آب بخوبی از سوراخهای کف آن خارج شود . در قسمتی از گلخانه که درجه حرارت آن در حدود 24 درجه سانتیگراد است بگذارند و همیشه مد نظر داشته باشند گلدانهای حاوی بوته های بنت قنسول یا قلمه ها نباید خاکشان زائد بر احتیاج آب در خود نگاه دارد . زیرا به آسانی ریشه یا ته ساقه را می پوساند و بوته ها مرده و قلمه ها خشک میشوند.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 تربچه
 

روش کاشت و نگهداری تربچه

 

 


این گیاه دارای انواع و اقسام فراوانی بوده برگ های آن بیضی شکل و کشیده هستند و اطراف برگ دارای بریدگی و شکاف بوده و زبر(خشن) میباشد .
برگ ها مستقیم از ریشه خارج می شوند . قسمت اصلی و خوراکی تربچه برجستگی انتهایی برگ ها است که به رنگ های مختلف ، سفید ، قرمز ، و دورنگ دیده می شود .
تربچه ، یکی از سبزیهای اشتها آور است که در اکثر خانواده ها آن را مصرف می کنند . برگ آن نیز خوراکی می باشد .
عده زیادی از مردم تربچه را در منزل می کارند و در سر سفره اغلب خانواده ها دیده میشود .
اصولا این گیاه را به دو نوع تقسیم می کنند و کلیه انواع این گیاه را در این دو دسته قرار می دهند .
۱تربچه نقلی یا تربچه چهار فصل : این قسم تربچه خیلی زود سبز شده و محصول آن در مدت زمان کوتاهی بدست می آید .
تربچه به شکل و رنگ های : گرد قرمز ، گرد ارغوانی / گرد سفید ، گرد بنفش ، گرد قرمز نوک سفید ، تربچه نیمه بلند قرمز ، نیمه بلند قرمز نوک سفید ، نیمه بلند ارغوانی ، نیمه بلند سفید ، تربچه بلند قرمز ، تربچه بلند سفید و بلند بنفش وجود دارد .
۲ترب یا تربچه درشت : برای بدست آوردن محصول ترب ، مدت زمان بیشتری لازم است .
بوته های ترب ، بزرگتر از تربچه می باشد .
لذا بایستی فاصله بوته ها از یکدیگر بیشتر باشد تا فضای لازم برای رشد گیاه وجود داشته باشد .
ترب ، به دو رنگ ، سفید و سیاه وجود دارد که به نامهای : ترب سفید و ترب سیاه نامیده می شوند .
آب و هوا و خاک : تربچه در هر آب و هوا و خاکی می روید ، لکن در هوای گرم زود خَشَبی ( خشک و چوبی ) و پوک شده از مرغوبیت آن کاسته میشود . از نظر خاک ، زمان کشت را باید در نظر داشت ، باین معنی که برای کشت بهاره ، زمین شنی و سست بهتر از زمین رسی و شنی سخت می باشد
بعکس برای کشت انواع تابستانه در زمین های رسی و شنی و نمدار بهترین محصول بدست می آید
روش کاشت و ازدیاد تربچه و ترب : تکثیر تربچه ، وسیله بذر می باشد.
بذر تربچه ، قرمز رنگ ، کروی شکل و نسبتا ریز است .
قوه نامیه بذر تربچه ( قدرت سبز شدن بذر ) در حدود ۵ سال است .
به این معنی که بذر تهیه شده از تربچه برای کاشت بعدی حد اکثر تا ۵ سال قابل استفاده می باشد . ولی بهترین محصول از بذرهای جوان که حد اکثر ۳ ساله باشند بدست می آید .
بذر تربچه ۴ تا ۷ روز بعد از کاشت سبز می شود .
بذر مورد نیاز برای ۱۰۰ متر مربع زمین از انواع تربچه نقلی یا ریز ۲۵۰ تا ۳۰۰ گرم و برای انواع درشت ۱۰۰ تا ۱۵۰ گرم می باشد .
معمولا تربچه نقلی را به صورت نوبر می کارند . به این منظور از آبانماه به بعد تربچه را در زیر نایلون ، یا شاسی ، یا گلخانه کاشته ، در زمستان برداشت می نمایند .
تربچه را در هوای آزاد و فضای باز می توان بجز در طول زمستان در همه فصول کاشت .
کشت تربچه ، به دو طریق خطی ( ردیف کاری ) ، دستپاش ( کرتی ) انجام می شود .
زمان کاشت تربچه ، در فضای باز بنا به سردی هوا از اول اسفند ماه تا اول آبانماه توصیه می شود و می توان پیاپی آن را کاشت و برداشت نمود .
میزان مصرف بذر در زمان کاشت بستگی مستقیم به دقت و توجه فردی دارد که بذر را می کارد .
اگر به صورت فشرده کاشته شود ، مقدار بذر مورد نیاز بیشتر و اگر تُنُک و کم پُشت کاشته شود ، میزان بذر مورد مصرف کم خواهد بود .
تذکر : آنچه در مورد نحوه کشت و مراقبت تربچه بیان شد شامل ترب، نیز می شود . فقط فاصله بین بوته های ترب ، بیشتر از تربچه خواهد بود .
همچنین مقدار بذر مصرفی ترب ، کمتر از تربچه ، بوده و مدت زمان سبز شدن ترب طولانی تر از تربچه خواهد بود.
روش خطی ( ردیفکاری ) : در روش خطی ، بهتر است به ترتیبی بذرها را در شیارها قرار داد که فاصله بذرها از یکدیگر ۱ تا ۲ سانتیمتر ، فاصله شیارها از هم ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر باشند . سپس خاک اطراف شیارها را بروی بذرها بخوابانند .
روش کرتی ( دستپاش ) : در روش کرتی ، بایستی دقت شود بذرها بطور یکنواخت در زمین پخش شوند .
به این منظور می توان مقدار بذر مورد نیاز برای کاشت را با ۲ تا۳ برابر خاک نرم و یا ماسه مخلوط نموده ، توامآ در زمین پاشید .
سپس با ماله چوبی یا شن کش روی آنها را پوشانید تا بذرها زیر خاک رفته و در معرض تابش مستقیم آفتاب و هوای آزاد قرار نگیرند .
همچنین در دسترس پرندگان نباشند .
کود دادن : تربچه از لحاظ احتیاج به مواد غذایی و کود خیلی قانع است به نحوی که در زمینی با حد اقل مواد غذایی می توان دو نوبت متوالی در سال تربچه را کاشت .
لکن برای برداشت محصول خوب و مرغوب تقویت زمین ضرورت دارد .
تذکر : چون تربچه معمولا پس از ۱۸ تا ۲۵ روز از تاریخ کاشت بذر ، قابل برداشت خواهد بود ، توصیه می شود که بذر آن را با سایر سبزیها بکارند تا زمین بخاطر کشت تربچه معطل نماند .
به این منظور می توان تربچه را با سبزیهایی مانند : هویج درر یک زمان و یک محل کاشت .
زیرا در حالی که تربچه برداشت می شود ، هویج شروع به رشد میکند و از زمین حد اکثر استفاده خواهد شد .
بذر گیری : برای آن که شخصا بتوان بذر خوب تهیه نمود و بذر مورد نیاز سال بعد را تامین کرد .
از آخرین محصول پاییزه تربچه های سالمتر و خوش فرم تر را جدا کرده ، جمع آوری می نمایند و در زیر خاک خشک کنار هم به صورت ردیف می خوابانند .
در طول زمستان آنها را به همین شکل نگهداری نموده در اسفند تا فروردین ماه بتدریج آنها را از زیر خاک خشک خارج کرده ، به فواصل ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر از یکدیگر می کارند .
پس از مدتی شاخه گل آنها از خاک خارج شده گل می دهد .
در تیرماه و مرداد ماه بذرآنها می رسد . پس از رسیدن بذرها ، شاخه های حامل بذرها را که در غلاف ( غلاف بذرها را در داخل خود نگهداری می کند ) قرار دارد قطع نموده و دسته می کنند و در محل خشکی که هواگیر باشد خشک می کنند .
پس از آنکه غلاف ها خشک شدند آنها را با ملایمت و به آهستگی به زمین می زنند ( می کوبند ) تا بذرها از داخل غلاف ها خارج شوند .
آنگاه بذرها را از خاشاک جدا ساخته و در قوطی ، جعبه و یا پاکت در محل مناسبی نگهداری می کنند. در مورد تربچه های زمستانه بایستی از بذر تربچه های پائیزه بذر تهیه نمود .
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 پوست زیبا
 

با اجرای این 10 توصیه پوستی زیبا داشته باشید.

 

1- برنامه غذایی سرشار از ویتامین ها و موادمعدنی داشته باشید. در طول روز 5 سهم میوه و سبزی بخورید. سالاد های مختلف و انواع سوپ ها را حتما میل کنید.


2- مقداربیشتری فیبر دریافت کنید. حداقل روزی یکبار به عنوان مثال در تمام وعده های صبحانه از غلات سبوس دار استفاده کنید.
3- تنوع را در خوردن مواد غذایی داشته باشید. در تهیه سالادها از سبزیجات مختلف مانند موسیر، پیاز تازه و ‌جعفری استفاده کنید.
4- برای افزایش دریافت اسیدهای چرب ضروری به سالادها چند قطعه روغن زیتون یا کلزا اضافه کنید.
5- برای دریافت کلسیم بیشتر، هر روز لبنیات مصرف کنید.
6- برای حذف برخی مواد سمی، از فیبرهای غذایی موجود در برخی سبزیجات و میوه ها مانند نخود، گلابی، پیاز، فلفل، کیوی و... بهره ببرید.
7- پروتئین را در برنامه روزانه خود بگنجانید. گوشت قرمز را دو تا سه بار در هفته مصرف کنید.
8- از غذاهای با پایه پروتئین سویا استفاده کنید تا دریافت پروتئینی متنوعی داشته باشید.
9- فراورده هایی مانند میگو و سخت پوستان دریایی را در برنامه غذایی بگنجانید تا به این شکل مواد معدنی مختلف را دریافت کرده باشید.
10- برای افزایش دریافت امگا3، ترجیحا ماهی های چرب مانند ساردین وآزاد را به شکل تازه یا منجمد دوتا سه بار درهفته میل کنید.
در نهایت برای حفظ شادابی و جوانی، پوست را با کرم مرطوب کننده متناسب با نوع پوست ماساژ دهید،‌ سیگار نکشید و از مواجه زیاد با نور خورشید بپرهیزید.

ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 عدس
 

گیاه عدس

 

(کاشت.داشت.برداشت)

 

 

عدس گیاهی است که مصرف آن به قبل از میلاد بر می گردد. همچنانکه دانشمندان معروف یونانی مانند تئوفراست و دیسکورید در مورد آن نوشته اند و آنرا به یونانی phakos نام نهاده اند. مصریان در حدود سال 1085 قبل از میلاد نیز به عدس اشاره کرده اند و نوشته شده است که با چوب درخت سدر مبادله شده است و به عنوان هدایایی برای خدایان توسط مردم پیش کش می گردیده است. عدس گیاهی است علفی، یکساله با ساقه های کوتاه، تا حدی منشعب و به رنگ سبز روشن، ارتفاع آن بین 15 تا 75 سانتی متر متغیر است. اکثر تیپ های گیاه ارتفاعی بین 25 تا 40 سانتی متر دارند، بسته به ژنوتیپ گیاه و تا حدی محیط رویش آن، گیاه بصورت بوته ای کوتاه، نیمه ایستاده یا ایستاده رشد می کند در شرایط محیطی مطلوب، عدس سریع رشد کرده و چرخه زندگی خود را طی 3 الی 4 ماه کامل می کند.ولی در شرایط نامطلوب این مدت یکی الی دو ماه بیشتر خواهد شد گیاه دارای یک ریشه اصلی و تعدادی ریشه های فیبری جانبی می باشد. ساقه گیاه نازک، چهارگوش و در زوایا دارای نوارهای برجسته است بطور کلی ساقه آن علفی و ضعیف است با پپیشرفت رشد گیاه بخش پائینی ساقه چوبی می شود. ارتفاع گیاه نیز بشدت تحت تأثیر محیط است.
نحوه آماده سازی زمین :
به نوع خاک وسیستم کاشت بستگی دارد. هدف از شخم تهیه بستری نرم، فشرده و فارغ از علف هرز است که ضمن افزایش سرعت جوانه زنی مقدار بیشتری آب در خود نگه می دارد : و در مناطق با رطوبت کم آماده سازی زمین در خاکهای سبک به حداقل خود می رسد و برای آماده کردن زمین از در خیشهای بدون برگردان استفاده می کنند تا حداقل رطوبت اتلاف شود. در منطقه مدیترانه ای عرب آسیا آماده سازی بستر بذر با حداقل عملیات انجام میشود ومعمولاً از خیش های پنجه غرب استفاده می کنند.
زمین 1 یا حداکثر 2 مرتبه شخم می خورد که نوبت دوم به منظور پوشاندن بذر است. بذرهای عدس به میزان زیادی آب جذب می کنند که حدود 100 درصد وزن خشک بذرها و در مدت 24 تا 32 ساعت می باشد. زمانیکه مقدار رطوبت به این حد رسید جوانه زنی شروع می شود. پسابیدگی بذرها توانایی جوانه زنی آنها را کاهش می دهد. دمای مطلوب جوانه زنی بین 15 تا 25 درجه سانتی گراد بوده و دراین دما گیاه ظرف 5 تا 6 روز جوانه می زند. با کاهش دما سرعت جوانه زنی کم شده و در دمای کمتر از 5 درجه سانتی گراد حدود 25 تا 30 روز طول می کشد. کاشت در عمق 4 تا 5 سانتی متری کافی است و افزایش وزن خشک و جوانه زنی مطمئن تر خواهد بود. تأخیر در جوانه زنی به علت کاشت عمیق چنانچه در درجه حرارت کم باشد افزایش می یابد. کاشت مکانیزه عدس توسط بذرکار غلات انجام می شود. کشت دست پاش آن با عدم سبز شدن محصول یکنواخت همراه است. کاشت به صورت هیرم کاری در خاکهای با بافت سنگین که سله می بندند یا در زمینهای غیر مسطح که احتمال غرقاب شدن وجود دارد دارای مزیت است. تاریخ کاشت اثرات قابل ملاحظه ای بر عملکرد عدس دارد زیرا تغییر در تاریخ کاشت منجر به تغییر شرایط محیط گیاه در طی رشد می شود. تاریخ کاشت مطلوب گیاه از محلی به محل دیگر و گاهی از ژنوتیپی به ژنوتیپ دیگر فرق می کند. تاریخ کاشت مناسب در دشتهای شمالی و مرکزی هند اواسط آبان تا اواسط آذر است در هیمالیا که زمستان طولانی تر و رطوبت بیشتر است کاشت عدس بطور مطلوب تا اواخر آذرماه نیز امکان پذیر است. در ارتفاعات پائین منطقه غرب آسیا کاشت در اوایل زمستان محصول بهتری نسبت به کاشت در اواخر زمستان یا بهار دارد در ارتفاعات بالای مناطقی از ایران تاریخ کاشت مناسب. اوایل بهار است البته با تأخیر در کاشت در این مناطق عملکرد کاهش می یابد ولی مقدار پروتئین اضافه می شود.

کاشت
در شبه قاره هند که بزرگترین تولید کننده عدس در دنیا می باشد، گیاه را در طی فصل زمستان در خاکهایی که رطوبت حاصل از بارانهای موسمی را در خود ذخیره کرده اند، می کارند.
در ارتفاعات پائین کشورهای مدیترانه ای گیاه را طی زمستانهای مرطوب می کارند. در ارتفاعات بالا در ترکیه و ایران گیاه را بصورت بهاره در خاکهایی که در طی زمستان رطوبت ذخیره کرده اند می کارند.
لازم به ذکر است در بعضی مناطق عدس در تناوب یکساله با غلات مخصوصاًَ پس از برنج به عنوان کود سبز کاشته می شود و یا بصورت کشت درهم اغلب با جو، خردل، نیشکر پائیزه یا کرچک کاشته می شود عدس سازگاری زیادی به انواع خاکها نشان می دهد و می توان در خاکهای رسی سنگین تا شن لومی آن را کاشت عدس در خاکهای با حاصلخیزی متوسط تا کم نیز واکنش خوبی نشان می دهد. عدس را در خاکهای با PH حدود 5/5 تا 9 می توان کاشت. البته بسیاری از ژنوتیپهای عدس به شوری خاک حساس هستند هر چند مقاومت به شوری در عدس بیشتر از لوبیا سبز، سویا و لوبیا چشم بلبلی و کمتر از بسیاری از غلات مانند نخود، خلرو باقلا می باشد.
تراکم:
واکنش عدس به تراکم کاشت متفاوت بوده و به شرایط محیطی رشد گیاه و ژنوتیپ آن بستگی دارد. معمولاً بالاترین محصول با تراکم 300 الی 450 بذر در هر متر مربع بدست آمده است مطالعات روی تراکم و مقدار بذر جهت کاشت نشان داده است که در شرایط هندوستان برای عدسهای بذر ریز 60 الی 80 کیلوگرم در هکتار و انواع بذر درشت 120 الی 160 کیلوگرم درهکتار توصیه شده است.
کود:
محصول عدس به میزان 2 تن در هکتار نیاز به 100 کیلوگرم ازت 28 کیلوگرم و P2O5 و 78 کیلوگرمK2O دارد.
در شرایط همزیستی خوب گیاه با باکتری حدود 85 درصد نیاز گیاه به ازت برطرف می شود. لذا اضافه کردن ازت به خاک تأثیری بر افزایش عملکرد نخواهد داشت البته در خاکهای شنی که دارای مقدار کمی ماده آلی باشند افزایش 15 الی 25 کیلوگرم ازت در هکتار عملکرد را افزایش می دهد. در پاکستان در هر هکتار حدود 15 الی 20 تن کود حیوانی توصیه شده است حتی اگر در سیستمهای کشت مضاعف به گیاه اول کود حیوانی داده شده باشد کود حیوانی اثرات خوبی بر عدس ( گیاه دوم) خواهد داشت. نسبت به مقدار فسفر موجود در خاک حدود 10 تا 40 کیلوگرم فسفر در هکتار باید مصرف کرد. بطور کلی در سالهای کم باران واکنش به فسفر بیشتر است و بین واکنش عدس به فسفر و مقدار بارندگی یک رابطه خطی معکوس وجود دارد، کاهش گوگرد قابل دسترس در خاک محصول عدس را کاهش می دهد هنگامی که کود فسفر به صورت سوپر فسفات استفاده شود نیازی به اضافه کردن گوگرد نیست لیکن اگر فسفر به صورت سوپر فسفات وپلی فسفات باشد مصرف گوگرد دارای فواید اثبات شده ای خواهد بود عدس حساسیت زیادی به کمبود روی نشان می دهد لذا با مشاهده اولین علائم کمبود بایستی 10 تا 15 کیلوگرم سولفات روی در خاک یا 5 کیلوگرم سولفات روی به شکل محلول پاشی در شاخ و برگ استفاده کرد.
آبیاری:
عدس از نظر نیاز به رطوبت مشابه غلات است و بسته به نوع واریته و محل رویش نسبت به تعریق گیاه فرق خواهد کرد.
بحرانی ترین مرحله نیاز گیاه به آب در زمان گل دهی می باشد. عدس به آبیاری بیش از اندازه نیز حساس است در خاکهای سنگین با نفوذپذیری کم و مزارع غیر مسطح غرقابی عملکرد کاهش می یابد.
داشت
مبارزه با بیماریها و علفهای هرز در مراقبت و نگهداری گیاه اهمیت بسزائی دارد:
علفهای هرز: به استثنای علفهای هرز انگل، عدس دارای علف هرز بخصوصی نیست. با توجه به اینکه این گیاه با غلات در تناوب است علفهای هرز همان فصل کاشت را می توان در مزارع عدس مشاهده کرد. از جمله علفهای هرز می توان از نوعی شیر پنیر که از نظر اندازه ظاهر، زمان رسیدگی شبیه عدس می باشد. یولاف و گل جالیز Pranodon dactylon از دیگر علفهای هرز می باشد. علفهای هر چند ساله آلودگی کمتری در مزارع عدس ایجاد می کنند. که میتوان از این گروه قیاق پیچک sorghum halepense و پنجه مرغی را نام برد Cynodon dactylon
برای کنترل مکانیکی علفهای هرز زمین را شخم می زنند و تاریخ انجام شخم از نظر اهمیت همسان با نوع شخم است. اگر امکان آماده سازی بستر بذر پس از شروع اولین باران وجود داشته باشد با شخم میتوان بخشی از توده تولیدی علفهای هرز را ازبین برد. این روش در صورت عدم دسترسی به دیگر روشهای کنترل علفهای هرز مفید است و در صورت امکان استفاده از روشهای دیگر. این روش مکانیکی در درجه دوم اهمیت قرار دارد. برای مبارزه شیمیایی میتوان از علف کشهای:
1- تری بونیل ( که قبل از سبز شدن در عدس برای کنترل علفهای هرز پهن برگ به میزان 5/1 تا 2 کیلوگرم در هکتار استفاده می شود.2- مالوران مثل مورد بالا بوده وبه مقدار 1 کیلوگرم در هکتار استفاده می شود.برای کنترل علف های هرز برگ باریک از علف کشهای (1) پرونامید که قبل از سبز شدن به مقدار 5/. کیلوگرم در هکتار بر علیه بسیاری از علفهای هرز باریک برگ کارآئی دارد. (2) متوآلاکلر شبیه مورد بالا به مقدار 1 کیلوگرم در هکتار استفاده می شود.(3) دیلکوفوپ متیل موثرترین علف کشی است که بصورت انتخابی علفهای هرز برگ باریک را از بین می برد. هنگامی که قبل از سبز شدن عدس و در مرحله 2 تا 3 برگی علفهای هرز استفاده شود. یولاف وحشی، علف چاودار و تا حدی کمتر علف قناری توسط این علف کش کنترل میشود.
بیماریها و آفات:
بیماریها: از بیماریهای عدس میتوان از موارد زیر نام برد:
(1) پژمردگی آوند ( پژمردگی حقیقی) افزایش درجه حرارت منجربه تشدید بیماری می شود عامل قارچ fusarium axysporum که علائم آن کوتولگی، کوچک شدن برگ، آویختگی برگ و بالاخره مرگ است. استفاده از منگز و روی در خاک یا خیس کردن بذر قبل از کاشت منجربه کاهش بیماری می شود.
(2) پوسیدگی یقه عامل آن قارچ Corticium rolfsii می باشد. برگ گیاه پژمرده و رنگ پریده است که ضدعفونی بذر باتیرام براسیکول به میزان در 5/2 گرم در هر کیلوگرم بذر مفید است از دیگر بیماریها:
پوسیدگی ریشه، بیماری زنگ، سفیدک پودری، سفیدک دروعین، آنتراکنوز و بیماری های ویروسی می باشد.
آفات: از آفات می توان شته ها، کنه ها، سرخوطومی ها، سوسکهای انباری و مگسهایPhytomyza hortieal را می توان نام برد که به عدس حمله می کنند در این بین کنه ها بیشترین خسارت را وارد می کنند سوسکهای انباری تا 80 درصد بذرهای انبار شده را مورد حمله قرار می دهند.
برداشت
برداشت عدس هم دستی و هم به وسیله ماشین انجام می‌گیرد.
برداشت پیش از موعد باعث چروکیدگی بذر می شود. زیرا بذرها بطورکلی پر نشده بوده اند. حال آنکه تأخیر در برداشت باعث ریزش غلافها و کاهش محصول می شود. بقایای گیاه، کاه و کلش و غلافها منبع غذایی با ارزشی برای دام به شمار می روند. مرحله مناسب کشیدن یا بریدن گیاه با دست هنگامی است که رطوبت بذرها حدود 30 درصد باشد و این رطوبت باید برای بکارگیری ماشین ( کمباین) باید 12 تا 14 درصد باشد.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 گل رز گلخانه ای
 

پرورش گل رز گلخانه ای

 

کشت خاکی و هیدروپونیک

 

 

گل رز متعلق به خانواده گل سرخیان است. این گیاهان در بخشهای وسیعی از کره زمین پراکنده هستند و از لحاظ نحوه رشد و شکل بوته و تولید گل به انواع رزهای مینیاتوری، پاسیویی، هیبرید چای، فلورینبدا، درختچه ای، بالا رو و رونده تقسیم می شوند.
نام علمی : Rosa hybrida
نام انگلیسی : Rose
گل رز بعنوان ملکه گلها از زمان عهد باستان مورد توجه بشر بوده است. در آن موقع استفاده های داروئی آن بیشتر مورد توجه بوده ولی بتدریج کشت و کار آن در باغها گسترش یافت. علاقه و اشتیاق انسان به داشتن این گل در تمام فصول سال باعث گردید تا تولید آن در گلخانه انجام گیرد. در حال حاضر گل رز یکی از محبوبترین گلهای جهان است و از لحاظ میزان تولید در صدر قرار دارد.
صفات مورد پسند گل رز در بازارهای جهانی عبارت است از:
1ـ شاخه بلند و محکم که توانایی نگهداری استوار گل را داشته باشد.
2ـ اندازه و رنگ مناسب گل که مختص رقم مورد نظر است.
3ـ یکنواختی در مرحله برداشت گلها
4ـ عاری بودن گلها از انواع رنگ پریدگی، سوختگی، آفات و بیماریها
5ـ یکنواختی در اندازه شاخه ها
6ـ اندازه، کیفیت، ظاهر مناسب مختص رقم
کشورهای عمده تولیدکننده این گل عبارتند از : ایالات متحده آمریکا، هلند، انگلستان، کلمبیا،اکوادور، کنیا، آفریقای جنوبی، هندوستان و 000 لازم به ذکر است که تولید در برخی از کشورهای آمریکایی و آفریقایی با سرعت رو به افزایش است، هر چند که تقریباً تمامی کشورهای دنیا بسته بهتانسیل خود تولید گل رز را نیز کم و زیاد در برنامه های خود دارند.. تولید گل رز در ایران بیشتر به استانهای تهران، مرکزی،اصفهان و خوزستان محدود شده است.
همچنین کشورهای اروپایی، آمریکا، کشورهای آسیای میانه وژاپن از عمده وارد کنندگان گل رز به شمار می روند.
مشخصات گیاهشناسی :
گل رز متعلق به خانواده گل سرخیان است. این گیاهان در بخشهای وسیعی از کره زمین پراکنده هستند و از لحاظ نحوه رشد و شکل بوته و تولید گل به انواع رزهای مینیاتوری، پاسیویی، هیبرید چای، فلورینبدا، درختچه ای، بالا رو و رونده تقسیم می شوند.
جنس رز دارای 120 گونه می باشد که از مناطق سرد شمالی تا مناطق نیمه گرمسیری پراکنده است. در تولید رزهای بریدنی گلخانه های از ارقام هیبرید چای و فلورینبدا که تولید گل انتهایی می کنند، استفاده می شود. گلهای شاخه بریده را به سه دسته اصلی تقسیم می کنند.
1- hybrid tea: به رزهای تک شاخه ای که قطر گل 9 سانتیمتر یا بیشتر باشد.
2- sweet hearts : به رزهایی گفته می شود که قطر گل کمتر از 9 سانتیمتر باشد
3- رزهای اسپری: حداقل 3 غنچه روی یک شاخه باشد.
در بررسی روند رشد این گروهها در هلند مشخص شده کههیبرید چای در سال 2000 نسبت به 1999 حدود2 درصد افزایش داشت. اما سطح ارقام sweet hearts روبه کاهش است ولی با این وجود برخی ارقام رشد خوبی دارند(Sacha و(Escimo. رزهای اسپری نیز کمتر از 3 درصد تولیدات هلند را در بر می گیرند.
گل رز در تمامی رنگها دیده می شود و در این مورد تنها یک استثناء وجود دارد و آن نبود رزهای آبی است. در انواعی که تولید گل انتهایی می کنند (هیبرید چای، فلورینبدا، پاسیویی، مینیاتوری) هر ساله شاخه های جدید از جوانه های سال قبل رشد می کنند و بعد از تولید گل در انتهای شاخه، رشد آن متوقف می شودو شاخه های جدید دوباره از جوانه های زیرگل تولید می شود که بسته به رقم و شرایط آب و هوایی ممکن است تولید گل بکند یا نکند. برخی از ارقام گل رز دائم گل هستند و گل دهی در آنها در بیشتر مواقع سال انجام می گیرد ولی بیشتر ارقام در هوای خنک بهار و پاییز گل دار می شوند. رزهای گلخانه ای در تمام طول سال قادر به تولید گل هستند و تنها باید شرایط رشدی مناسب برای آنها فراهم گردد.
مسائل فنی کشت رز
بسیاری از ارقام رز به دلیل داشتن خصوصیاتی همچون زیبائی، دوام، فرم گل و شاخساره برای استفاده بعنوان گل بریده مناسبند و از ارقام آن بطور ویژه در شرایط مناسب برای برداشت و مصرف بعنوان گل شاخه بریده استفاده می شوند. گلهای شاخه بریده رز به دلیل زیبائی و تنوع سالهاست که در صدر تجارت جهانی گل و گیاه قرار دارد و شاید گلفروشی را در جهان پیدا نکنید که در میان گلهای فروشی خود گل رز را نداشته باشد. از ارقام هیبرید چای برای تولید گل بریده استفاده می کنند. با در اختیار داشتن گلخانه مناسب امکان تولید آن در تمام طول سال فراهم است این گیاه چند ساله بوده و تا 6 سال امکان بهره برداری اقتصادی از آن فراهم است. برای تولید گل شاخه ای معمولاً تعداد 7 بوته درمترمربع کشت می شود و پس از 3 تا 5 ماه از کشت گیاهچه ای پیوندی(stentling) به بهره برداری می رسد. بوته های مادری وارداتی معمولا پیوندی بوده و به دو روشپیوند می شوند یکی به صورت پیوند شکمی که در گیاهان رز نیم ساله( Half year ) که گیاه به صورت ریشه لختبه فروش می رسد انجام می شود و دوم به روش پیوند نیمانیم عمل پیوند انجام می شوند که گیهان حاصله استنت لینگ وروش پیوند استنتینگ نام دارد.
کشت و تولید رزهای گلخانه ای :
رزهای گلخانه ای گیاهان چند ساله ای هستند که عمر مفید آنها برای تولید گل 6 تا 10 سال است. به این خاطر در انتخاب رقم و آماده کردن خاک و بستر تولید باید دقت کافی کرد، چون اصلاح و تعویض آنها در طول تولید هزینه دار خواهد بود.
ازدیاد :
ازدیاد رزهای گلخانه ای بیشتر از طریق قلمه شاخه است. برای تهیه قلمه گیاهان مادری در شرایط مناسب پرورش داده می شود. تهیه قلمه بعد از بالغ شدن شاخه ها و رسیدن برگها به اندازه نهایی انجام می گیرد. بخاطر اینکه گیاهان مادری در داخل گلخانه در تمام طول سال در حال رشد دائم ستند، بنابراین می توان در تمام طول سال از آن قلمه های برگدار تهیه کرد. قلمه ها با یک تا سه گره برداشت شده و تنها برگ انتهایی نگه داشته می شود و برگ های تحتانی حذف می شود. ته قلمه ها را می توان برای ریشه زائی بهتر با پودرهای حاوی هورمون تیمار کرد. قلمه ها را سپس در داخل بستر ریشه زائی قرار می دهند که معمولاً از ماسه، پرلیت با یپت ماس و یا ترکیبی از آنها می باشد. پرلیت با اندازه دانه های متوسط بستر ریشه زائی قابل دسترس و مناسبی است. دمای بین 25 ـ 21 درجه سانتیگرد در محیط بستر (اطراف ریشه ها) باعث ریشه زایی بهتر قلمه ها خواهد شد.
اکنون بیشتر تولیدکنندگان رزهای گلخانه ای در جهان از ارقام پیوند شده بر روی پایه های مناسب استفاده می کنند، پایه Rosa manetti در کشور آمریکا و پایه های R. canina و R. indica در کشورهای اروپایی مرسوم است.
در کانینا در شرایط نور کم وسرما پایه به حالت رکود می رود، پایه های مولتی فلورا نیز قوی بوده و خواب زمستانه ندارند. پایه های مانتی نیز رکود زمستانه نداشته و در آمریکا زیاد استفاده می شود.
از دلایل پیوند متوان به موارد زیر اشاره کرد: رشد و نمو بهتر پیوندک و افزایش قدرت رشد، تحمل اسیدیته و شوری خاک، تحمل رطوبت نسبی خاک و محیط، مقاومت به آفات و بیماریها، افزایش عمر و دوره زندگی گیاه، سازگاری با شرایط محیطی، مقاومت به سرمای زمستانه
کاشت :
تولید رزهای گلخانه ای در بسترهای خاکی و یا غیر خاکی انجام می گیرد. بسترهای خاکی هزینه اولیه پایینی داشته و نیاز به مدیریت دقیق ندارند در صورتیکه بسترهای غیر خاکی (هیدروپونیک) هزینه احداث بالا تری داشته احتیاج به مدیریت دقیق و کنترل دائمی دارند. در صورت سرمایه گذاری دائمی و بالا، بهتر است از بسترهای غیرخاکی استفاده گردد.
در اینجا بسترهای خاکی معرفی می گردد. اندازه بسترهای کاشت به عرض 120 ـ 100 سانتیمتر و به طول حدود 35 متر انتخاب می شود. عرض مسیر و راهرو ها 80 سانتیمتر، بهتر است بستر کاشت از نوع مرتفع انتخاب شود. در این حالت بسترها به ارتفاع حدود 40 سانتیمتر بالای سطح زمین با خاک مرغوب پر می شوند و 30 سانتیمتر آن داخل زمین قرار می گیرد. بطوریکه عمق بستر حداقل 70 سانتیمتر باشد. خاک مناسب ترکیبی است از 60 درصد خاک لومی با 40 درصد مواد افزودنی مثل پیت، ماسه، پوسته بذر، پوست درختان، تراشه چوب، خاک اره، کود دامی کاملاً پوسیده که موجب اصلاح فیزیک خاک می گردد. PH بین 5/5 تا 6 محیط مناسبی برای رزهای گلخانه ای است.
در هر بستر 5 ردیف با فاصله 25 سانتی متر از همدیگر در نظر می گیرند که ردیف وسط حذف و به جای آن سیستم آبیاری قرار می گیرد یعنی در واقع کشت چهار ردیفه می شود. همچنین در روشهای رایجتر از دو ردیف بجای چهار ردیف استفاده می کنند که در صورت عدم وجود سیستم گرمایی مناسب جهت بهبود تهویه، بسترهای کشت 2 ردیفی توصیه می شود.
تغذیه :
در زمان کاشت گیاه از کود دهی زیاد باید خود داری کرد. کود بصورت محلول در آب در اختیار گیاه قرار می گیرد. ازت، پتاسیم، منیزیم و آهن بطور منظم در محلول کودی استفاده می شود، در صورتیکه بر، مس، منگنز، مولیبدن بطوردوره ای به محلول کودی افزوده می شود. نسبتهای کودیppm 195: 30: 220 (N:P:K) برای کود دهی رزهای گلخانه ای مناسب می باشد.
شرایط آب و هوایی مورد نیاز کشت
1 ـ دما
از عوامل بسیار مهم در پرورش رز بوده و رابطه نزدیکی با شدت نور دارد. گیاه بایستی از شرایط دمایی مناسب برای رشد و نمو برخوردار باشد. ارقام و واریته های طبلیعی وقدیمی این گیاه بایستی حداقل به مدت یکماه تحت شرایط رفع نیازدمایی در دمای پایین زیر 10 درجه سانتیگراد قرار گیرد. که این نیاز در رزهای شاخه بریدنی جدید وجود ندارد
در زمینه دما حداقل درجه حرارت تحمل گیاه صفر و حداکثر 35 درجه سانتیگراد است. درخصوص تفاوت درجه حرارت شب و روز بهترین تفاوت مربوط به 6 تا 10 درجه است
دمای انتخابی برای رزهای گلخانه ای با توجه به شدت نور و موقع سال متفاوت است. بطور کلی دمای گلخانه را در شب 16 تا 17 درجه سانتیگراد، در روزهای کم آفتاب 21 درجه سانتیگراد و در روزهای با آفتاب زیاد 26 تا 27 درجه سانتیگراد انتخاب می کنند. در این شرایط دمایی گلها بعد از حدود 48 ـ 40 روز آماده برداشت می شوند. دمای حداقل خاک 15 درجه است که نبایستی از این دما کمتر شود
2ـ نور
نور نیز از فاکتورهای محیطی مهم د رتولید رز است. گیاه رز به شدت های بالای نور احتیاج دارد. به این خاطر بهترین گلخانه از لحاظ پوشش، گلخانه های شیشه ای است. البته شدت نورهای خیلی زیاد علاوه بر افزایش دمای گلخانه بر روی کیفیت و رنگ گلها تاثیر منفی دارد. البته میزان شدت نور به رقم و درجه حرارت بستگی دارد. در کشورهای مثل هلند گاهاً به دلیل کمی شدت نور در زمستان از نورهای مصنوعی نیز برای برخی واریته استفاده می کنند. ولی در ایران بعلت آفتاب فراوان در اکثر استانها نیازی به این کار نیست. معمولاً میزان نور مناسب بین 30 تا 55 هزار لوکس متغییر است. ولی در ایران بعلت آفتاب فراوان در اکثر استانها نیازی به این کار نیست.
3ـ رطوبت نسبی
رطوبت نسبی همان رطوبت است که در هوای اطراف گیاه و محیط گلخانه وجود دارد. این میزان رطوبت که با رطوبت سنج قابل اندازه گیری است در حدود 60 درصد می باشد. زیادی آن باعث بروز بیماریهای قارچی مثل لکه سیاه، سفیدک می شود و کمبود آن نیز باعث کاهش رشد گیاه و کیفیت محصول می شود.
4- خاک یا بستر
در محیطهای کشت خاکی، خاک می بایستی از نوع سبک لومی شنی یا لومی رسی با حاصلخیزی مناسب باشد. خاک بایستی از تهویه مناسب برخوردار باشد اسیدیته مناسب خاک نیز بین 7-6 می باشد. در کشتهای خاکی، 4-3 تن کود دامی پوسیده را به هر هزار متر مربع اضافه می کنند و بعد از مخلوط یکنواخت اقدام به کشت پایه های رز می کند. در روشی کشت بدون خاک از بسترهایی نظیر پشم سنگ، کوکوپیت یا لیکا و پرلیت استفاده می کنند که بصورت کشت بستری در بسترهایی به عرض حدود 50 سانتیمتر با دو ردیف و به عمق 30 سانتیمتر کشت انجام می شود البته در روش نسبتا مرسومی هم کشت به صورت گلدانی بر روی سکوهایی به ارتفاع 60 تا 80 سانتیمتر و در گلدان حاوی مواد بستری به صورت تک بوته یا دو بوته کشت انجام می شود . در هر یک از این روشها مطلوب است گیاه ارتفاع مناسبی برای عمل بندینگ از سطح زمین را داشته باشد.
انواع بسترهای هیدروپونیک

- پیت نارگیل: Coconut Peat = Coir Dust
از فراوری پوست میوه نارگیل حاصل می شودکه مراحل آن به قرار زیر است
تجزیه > درجه بندی > خشک کردن > پرس کردن
CEC متوسط تا زیاد دارد، PH برابر 5/4 تا 9/6 است، پایداری آن عالی است، دانسیته حجمی آن پائین است.
پشم سنگ Rock wool
از ذوب کردن صخره های بازالت یا برخی مینرالهای دیگر در دمای 1500 درجه سانتیکراد موادی ساخته میشود که مشابه فیبرهای ریز است.
تهویه آن عالی است، نگهداری رطوبت آن خوب است، CEC این بستر پائین است، PH خنثی تا قلیایی با اثر کم در محیط کشت دارد، پایداری بسیار زیاد بوده ودانسیته آن 264 گرم در لیتراست.
پرلیت Perlite
خاکهای آلومینیو سیلیکاتی هستند که حدود1000 درجه سانتیکراد حرارت دیده اند.خصوصیاتی مشابه ماسه ولی سبک را دارند.
حاوی فلوراید است که در بر خی گیاهان حساس نظیر لیلیوم لونگیفلوروم و دراسنا می تواند خسارتزا باشند، نگهداری آب کم و تهویه عالی دارد که این خاصیت با مصرف بسیار بالای آب و مواد غذایی همراه است و از آن به عنوان بستر مناسبی یاد نمی کنند.CEC خیلی کم وPH تقریبا 5/7 دارد. پایداری بسیار بالا بوده و دانسیته حجمی آن 80 تا 120 گرم بر لیتردارد.
رطوبت خاک
این محصول به رطوبتی متوسط احتیاج دارد. در شرایط کشت خاکی بایستی سطح خاک پای ریشه گیاه بین هر دو آبیاری خشک شود. تنش رطوبتی نیز به گیاه خسارت می زند.
زهکش:
رزها گیاهانی با سیستم ریشه ای عمیق هستند و آب کافی را در عمق نیاز دارند. زهکش در کشت خاکی رز بایستی تا حد ممکن تا عمق 90-100 سانتی متری خوب باشد. در مناطقی با سطح ایستابی بالا نیاز به لوله زهکشی است که اندازه لوله های زهکشی بسته به بافت خاک است و باید طوری طراحی شود که آب اضافی بستر کشت سریع خارج شود. این لوله ها در ایران با قیمت مناسب تولید می شود. در صورت عدم وجود شیب طبیعی برای زهکش آب باید از پمپ استفاده گردد.
تهویه :
تهویه گلخانه جهت کنترل میزان رطوبت، آفات و بیماریها و همچنین تامین دی اکسیدکربن مصرف شده در فرآیند فتوسنتز لازم و ضروری است. در گلخانه های رز از دریچه های سقفی برای تهویه استفاده می شود.
گلخانه مناسب رز :
سیستم تهویه بایستی بتواند دمای داخل گلخانه را کنترل نماید و تعادل بین دما و رطوبت را تامین نماید. در زمان تهویه از باد مستقیم بر روی محصول باید اجتناب شود. دیواره های جانبی گلخانه باید تا ارتفاع محصول باشد. تهویه و کانالهای مربوط به تهویه باید در بالای ارتفاع محصول قرار گیرد.
در مواقع بارندگی از خیس شدن گیاه خودداری شود و از چکه کردن پوشش گلخانه ممانعت به عمل آید. ارتفاع گلخانه باید مطلوب و نسبتا زیاد باشد (بیش از5/4 متر) یعنی به عبارت دیگر حداقل 2 متر ارتفاع در بالای گیاه وجود داشته باشد. البته به عنوان اصل کلی گلخانه باید حداکثر جذب نور را داشته باشد. گلخانه های بلندتر ، پهنتر و قویتر بهترند. برخلاف گلخانه های ایران که عمدتاً پلاستیکی است در هلند پوشش گلخانه ها عمدتا شیشه بوده ودر سالهای اخیر از پوشش های اکریلیک نیز استفاده می شود. که عیب شیشه آن است که UV-b عبور نموده و باعث سیاهی گلبرگهای ارقام قرمز می شود. گلخانه های مولتی اسپان ازگلخانه های ونلو به دلیل ثبات بیشتر شرایط وحجم بیشتر هوا مطلوبترند.همچنین نورگیری آنها بیشتر و هزینه احداث آنها سبکتر است. لازم به ذکر است که شیشه های مورد استفاده در هلند در قطعات 2/112 در 150 استفاده می شود در حالی که عرض شیشه در گلخانه های ایرانی کمتر و مقدار قاب بیشتر شده و نور گیری را کاهش می دهد. شیب سقف به زاویه تابش و کثیف شدن سقف بستگی دارد که از 27 درجه در ونلو به 24-22 درجه در واید اسپان کاهش یافته است
خواب زمستانه:
در کشت های مزرعه ای، در نقاطی که شرایط نوری پایین حاکم است و هزینه انرژی بالا است برای گیاه خواب زمستانه(رکود) در نظر می گیرند. برگهای رز تا 5 درجه سانتی گراد زیر صفر تحمل سرمایی دارد و این تحمل به نوع رقم، حمله آفات و بیماریها، بلوغ بافت چوبی، رطوبت هوا، دما و ... بستگی دارد. اما در ارقام کنونی دنیا نیاز سرمایی و خواب زمستانه لازم نیست و در تمام طول سال گل می دهد.
رزهای اسپری کمتر از 3 درصد تولیدات هلند را در بر می گیرند.
ارتفاع از سطح دریا:
بهترین ارتفاع از سطح دریا: 1800 تا 3000 متر
میزان آب مورد نیاز :60 متر مکعب در روز در هکتار
Ph مناسب:
  در سیستم کشت خاکی اسیدیته مناسب بایستی حدود 5/6 باشد و در کشت هیدروپونیک این رقم بین 5/5 تا 6 است
EC مناسب کمتر از 8/1 است این رقم در سیستمهای هیدروپونیک بسته 7/0 است
بندینگ:
عمل خمش تعدادی از شاخه های گیاه را می گویند که با هدف افزایش سطح برگ وافزایش میزان نورگیری صورت می گیرد.در این شکل نوع شاخه و روش انجام آن مشخص شده است.
سیستم های کشت:
در کشتهای خاکی دو روش وجود دارد که در روش اول در بستری به عرض 120 سانتیمتر 4 ردیف رز می کاشتند که فواصل روی ردیفها حدود 30 سانتیمتر در نظر گرفته می شد در روش دوم گیاه را در دو ردیف به فاصله 40 سانتیمتر از هم می کارند و سعی می کنند که گیاه مادری ارتفاع لازم را برای عمل بندینگ و جلوگیری از رطوبت زیاد بستر داشته باشد.
در کشتهای هیدرو پونیک مرسومترین روش کشت دو ردیفه است که یا در راکوول (پشم سنگ) یا پرلیت و یا کوکوپیت کشت می شود. در کشت راک وول مهم.لا از راک وول نوع اسلاب ( بلوک مکعبی) استفاده می شود و در کشت کوکو پیت از گلدانهای پنج تا 10 لیتری استفاده می شود که در گلدانهای بزرگ دو گیاه در یک گلدان با هم کشت می شود. در این سیستم بایستی از کوکو پیت بوفیرت شده ( کلسیم دهی شده) استفاده شود تا گیاه بتواند رشد بهتری داشته باشد. در روش کشت پرلیت از یک بستر باریک یا کیسه های کشت(Grow bag) استفاده می شود.
برداشت :
روشهای تولید و برداشت رز در گلخانه به دو صورت پیوسته یا دوره ای است. در حالت پیوسته برداشت رزها بطور متوسط هر روز دوبار انجام می گیرد. در صورتیکه در برداشت دوره ای تمام گلها در یک مرحله برداشت می شوند و سپس به گیاهان اجازه داده می شود تا برای مرحله بعدی تولید گل بکنند. گلها زمانی که یک تا دو گلبرگ شروع به تا خوردن می کنند، برداشت می شوند. از نظر عمر گلدانی، در مرحله ای که 21-40 % غنچه باز شده باشد(مرحله سوم) طول عمر طولانی تری نسبت به مرحله ای که 1-5 % غنچه باز شود (مرحله یک) در پی خواهد داشت.
محل قطع شاخه برای برداشت گل بالای اولین برگ پنج برگچه ای از پایین شاخه است. در فصل زمستان محل برش بالای دومین برگ پنج برگچه ای انتخاب می شود.
تیمار بعد از برداشت :
بعد از برداشت گلها یا به انبار سرد منتقل می شوند و یا بلافاصله به بازارهای نزدیک حمل می شوند در صورت انتقال به انبار سرد در دمای 0 تا 10 درجه سانتیگراد (بمدت 1 تا 2 روز) قرار داده می شوند. در غیر این صورت ته شاخه ها در داخل آب ولرم ( 23 تا 25 درجه سانتیگراد) محتوی مواد دوام بخش گل قرار داده می شوند. بهتر است رطوبت نسبی محیط بالا و در حد 80 درصد باشد.
عوارض، آفات و بیماریها :
تغییرات شرایط گلخانه مثل تغییرات شدید در دما، کاهش نور و نوسانات رطوبتی می تواند موجب بدشکلی گلها و کاهش بازار پسندی آنها گردد. لذا کنترل گلخانه و نگهداری آن در شرایط مناسب لازم و ضروری است. کنه ها، تریپس ها و شته ها از مهمترین آفات رزهای گلخانه ای به شمار می روند. سفیدک سطحی و کپک خاکستری نیز در شرایطی که بوته ها مرطوب می شوند و دما کمی پایین می آید، در صورت عدم توجه و مراقبت به سرعت گسترش می یابد.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 تولید نهال شلیل از بذریاهسته
 

 

تولید نهال درخت شلیل از بذر یا هسته میوه

بذر حاصل از هسته درختان میوه هسته دار مانند شلیل و یا هلو صفات خوبی از والدین خود را به همراه دارند. شلیل نوعی هلو است که پوست صاف و گوشت تیره تر دارد. بیشتر درختان شلیل بدست آمده از بذر ,میوه ای مثل میوه بذرگیری شده تولید می کنند.
بذر بسیاری از درختان میوه پس از کاشت چون نتاج متفاوتی در اثر دگر گشنی بوجود می آورند کشت بذر آنها مرسوم نیست. . بذر حاصل از هسته درختان میوه هسته دار مانند شلیل و یا هلو صفات خوبی از والدین خود را به همراه دارند. شلیل نوعی هلو است که پوست صاف و گوشت تیره تر دارد. بیشتر درختان شلیل بدست آمده از بذر ,میوه ای مثل میوه بذرگیری شده تولید می کنند.
بهترین زمان برای بذر گیری از هسته ,فصل تابستان از میوه کامل رسیده می باشد.بذر برخی از ارقام درختان شلیل بذر کامل تولید نمی کنند مانند میوه درختان شلیل زودرس که ممکن است بذرآنها به خوبی جوانه نزنند.


هسته را از میوه های رسیده شلیل جدا کنید و بگذارید آنها به مدت 3 یا 4 روز خشک شوند.خشک کردن هسته امکان گرفتن بذر از داخل آنها را آسان تر می کند. پوسته هسته خشک شده اسان تر ترک می خورد . با احتیاط چند ضربه آهسته به هسته خشک بزنید تا بیشتر ترک بخورد یا هسته را بین انبر قرار داده به اهستگی فشار دهید تا هسته ترک بردارد.احتیاط کنید که بذر داخل هسته آسیب نبیند. مواد بازدارنده طبیعی در بذر شلیل وجود دارد که از جوانه زنی آن جلوگیری می کند.نگهداری بذر شلیل در دما های سرد مثل یخچال موجب غیر فعال شدن این مواد بازدارنده می شود.در شرایط طبیعی ماه های سرد زمستان در طبیعت این مواد را غیر فعال می کند.پس بذر شلیل را تا مدتی در یخچال می گذراند که پس از رفع سرمای بهاره نسبت به کاشت آن داخل گلدان اقدام می کنند. در بهار بذر شلیل را به مدت یک شب در اب خیس می دهند. سپس بذررا درگلدان دارای خاک باغچه به عمق حداقل دو برابراندازه طول بذر قرار می دهند. در مدت کمتر از یک ماه جوانه زنی در بذر مشاهده می شود. گرمای محیط کشت حدود 23 درجه سانتی گراد باشد.نهال حاصل از بذر شلیل در مدت 7-5 سال به بار دهی می رسد.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 ارکیده
 
 
 
پرورش ارکیده




تمام گونه‌های آن به دلیل خصوصیات گلها بهم وابسته و خانواده بزرگی را بوجود می‌آورند. خانواده ارکیده بیش از 800 جنس و فراتر از 25 هزار گونه شناخته شده تک لپه‌ای علفی دایمی را شامل می‌شوند.‌
در علم رده بندی ، ارکیده‌ها گروهی منحصر به فرد از گیاهان محسوب می‌شوند و از لحاظ رویشی بطور گسترده‌ای از هم متفاوتند. با وجود این تمام گونه‌های آن به دلیل خصوصیات گلها بهم وابسته و خانواده بزرگی را بوجود می‌آورند. خانواده ارکیده بیش از 800 جنس و فراتر از 25 هزار گونه شناخته شده تک لپه‌ای علفی دایمی را شامل می‌شوند.‌ این گیاهان می‌توانند ایستاده (مونوپودیال) یا خمیده (سمپودیال) و برخی بالا رونده باشند.
بیشتر ارکیده‌ها سبزینه‌دار می‌باشند ولی تعدادی ساپروفیت و بدون برگ هستند. ساقه‌ها ممکن است دارای یک یا چند میان گره متورم و دارای یک یا چند برگ باشند. برگها دارای شبکه رگبرگی موازی می‌باشند. برگها از شکلهای مختلف کشیده ، بیضی و گرد برخوردارند و یک در میان بر روی ساقه قرار گرفته‌اند. همچنین برگها ضخیم و چرمی و یا نازک ، نرم و گاهی چین‌دار می‌باشند. گلها نیز بسیار مشخص بوده و قطر آنها از چند میلیمتر تا 45 سانتیمتر می‌رسد. رنگهای آنها متنوع و برخی دارای 2 یا 3 رنگ می‌باشند. برخی ارکیده‌ها اصلا عطر و بویی ندارند در حالی که برخی دیگر بسیار معطرند.
خصوصیات
داشتن گلهای نامنظم
گلهای ارکیده نوع خاص از گلهای نامنظم به شمار می‌روند که از نوعی تقارن محوری برخوردارند. تنها یک برش از مکانی خاص قادر به ایجاد دو بخش قرینه و مشابه است و هر نوع برش از قسمتهای دیگر منجر به تولید دو بخش نامتشابه و غیر قرینه می‌گردد.
دانه گرده
دانه گرده گلهای ارکیده به کیسه‌های مخصوص به نام pollinia چسبیده است که حشرات گرده افشان بعدا آنها را پس از گرده افشانی جدا می‌کنند. تعداد این کیسه‌ها در هر گل بر حسب جنس از 12 - 2 عدد متفاوت است. تعداد این کیسه‌ها و نحوه قرار‌گیری آنها در گل خود وجه مشخصه شناسایی آنهاست. مثلا در Cattleya حدود 4 کیسه گرده وجود دارد.
اندامهای تناسلی نر و ماده
اندامهای تولید مثل گل ارکیده (پرچم و مادگی) هر دو درون ستونی متحد به نام Column و gynandrium قرار دارند. در داخل این ستون مجرایی وجود دارد که از کلاله تا تخمدان کشیده شده است. این ستون حاوی یک بساک بارور در قسمت بالایی ستون و سطح مادگی (استیگمات) در بخش زیرین ستون می‌باشد.
شاخک
شاخک در سطح زیرین ستون ژیناندریوم بین بساک پرچم و کلاله وجود دارد. این شاخک دو نقش منحصر بفرد را ایفا می‌کند. اول اینکه چون سد و مانعی بین اندام زایای نر و مادگی قرار گرفته است. بنابراین مانع خودباروری است. دوم شاخک غده‌ای است که تولید ماده چسبنده‌ای می‌کند که حشرات را به سمت این اندامها جلب می‌کند و به نحوی عمل می‌کند که حشره موقعی که می‌خواهد از گرده استفاده کند این ماده به پشت او می‌چسبد و بنابراین گرده یک گل را می‌تواند به کلاله مادگی گل دیگر منتقل کند.
بذرها
گلهای ارکیده مقادیر زیادی بذر تولید می‌کنند. مثلا یک غلاف بذری ارکیده در برگیرنده قریب 500 هزار تا یک میلیون بذر است. این بذرها برعکس گیاهانی چون ذرت و نخود فرنگی هیچ آندوسپرمی ندارند از این رو گاهی به نام بذر لخت نیز نامیده می‌شوند. از آنجایی که بذرها فاقد هر گونه آندوسپرمی می‌باشند در طبیعت بدون کمک قارچها قادر به جوانه زنی نیستند. در حالی که در آزمایشگاه و در شرایط مصنوعی رشد یا مواد غذایی مورد لزوم در محیط کشت بذر در ارکیده می‌توانند جوانه بزنند. هر گیاهی که حداقل 4 مشخصه از این 5 تا را داشته باشد به خانواده ارکیده‌ها تعلق دارد.
ازدیاد ارکیده‌ها
ارکیده‌ها را به طریق لقاح و هم به طریق غیر تناسلی می‌توان تکثیر کرد. از آنجایی که بیشتر ارکیده‌ها از طریق بذر معمولا گلهای مناسب و مرغوبی جهت تولید وسیع بوجود نمی‌آورند بیشترین سعی و تلاش افراد بر تکثیر غیر جنسی این گیاه صورت می‌گیرد که فرزندان آنها کاملا به پایه مادر شبیه است. ازدیاد به طریق غیر جنسی مخصوص ارکیده است که مشابه آن در گلهای دیگر نمی‌باشد
ازدیاد رویشی ارکیده‌ها
قلمه
اکثر ارکیده‌های (مونوپوریال) مثل Arachnis و Vanada را می‌توان با قلمه انتهایی تکثیر نمود. معمولا قلمه‌های ارکیده از حد معمولی 10 - 7.5 سانتیمتر بزرگتر در نظر گرفته می‌شود. قلمه انتهایی Vanada معمولا به طول 30 تا 37 سانتیمتر بوده و باید دارای 12 برگ و چند ریشه هوایی باشد. قلمه‌ها را در گلدان و بدون استفاده از بستر کشت مخصوص می‌توان رویاند. قلمه‌های Arachnis هم به طول 45 تا 60 سانتیمتر می‌باشند. اینها باید ریشه هوایی داشته باشند و مستقیما در مزرعه یا گلدان کاشته شود.
تقسیم بوته
Cattleya و دیگر ارکیده‌های چند پایه و خمیده را با تقسیم بوته از پایه مادر ازدیاد می‌کند. این ادیاد بر روی گیاهانی انجام می‌گیرد که 6 پیاز کاذب یا بیشتر داشته باشند محل برش ریزوم از بین سومین و چهارمین پیاز کاذب بوده و هر دو قسمت را به صورت گیاهانی مجزا در گلدان می‌کارند. از آنجایی که اکثر Cattleyaها تنها سالی یک برگ بوجود می‌آورند، تقسیم ریزوم اکثر گیاهان هر سه سال یکبار انجام می‌پذیرد.
کنترلهای محیطی در مورد ارکیده‌ها
آبیاری
غالبا گفته می‌شود که افراط در آبیاری بیش از که عامل دیگری باعث از بین رفتن ارکیده‌ها می‌گردد. آبیاری و کیفیت آب مورد استفاده برای ارکیده‌ها از مهمترین عوامل محیطی مربوط به پرورش این گلها می‌باشد.
دما
برنامه دمایی بکار گرفته شده تحت تاثیر جنس گیاه مورد نظر خواهد بود. ازکیده‌های Cymbrdium برای گل دادن به دمای 10 درجه سانتیگراد در شب نیاز دارند. بدین ترتیب میزان دمای 10 درجه سانتیگراد در شب و 21 تا 24 درجه سانتیگراد در روز مطلوب می‌باشد. در طول تابستان گیاهان در دمای 32 درجه سانتیگراد قادر به زیست هستند با این حال نباید آنها را به مدت طولانی در معرض این دما قرار داد.
نور
احتیاج به نور مانند سایر عوامل پرورشی بسته به جنس ارکیده تحت کشت متفاوت است.
کود دادن
به منظور حداکثر رشد به ارکیده‌ها هر دو هفته یک بار باید کود داد. البته به شرطی که برای آنها نور ، دما و آب مناسب فراهم شده باشد. نسبت کود بکار برده شده بسته به محیط کشت متفاوت خواهد بود. کودهای کند آزاد شونده برای ارکیده بطور موفقیت آمیزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از پرورش دهندگان ترکیبی از کودهای مایع و آزاد کننده کند را ترجیح می‌دهند که محصول یکنواخت‌تری از مواد مغذی را در مدت زمان طولانی‌تر فراهم می‌آورد. استفاده از کودهای آزاد کننده کند بی‌خطر بوده و اگر بطور تصادفی مقدار زیادی از آن بکار برده شود تخریب کمتری را به دنبال خواهد داشت .
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 خیار گلخانه ای
 

آموزش پرورش خیار گلخانه ای (درختی)


خیار گیاهی است از گیاهان گلدار، از رده دولپه ای ها، از گیاهان یکساله جالیزی، از خانواده کدوئیان(Cucurbithacae) و از جنس Cucurbita با نام علمی(Cucumis sativus). ریشه ان نسبتاً سطحی است و برای کاشت آن باید خاک سطح الارض کاملاً آماده و غنی از مواد غذایی باشد.
اسکلت گلخانه :
اسکلت بخشی از گلخانه است که پوشش پلاستیکی یا شیشه ای را نگه میدارد. اسکلت گلخانه باید محکم و سبک بود و در عین حال ارزان و با دوام باشد و تا حد امکان سایه کمتری داشته باشد. در حال حاضر اسکلت گلاخنه را بیشتر با آهن گالوانیزه و یا آلومینیم می سازند و در بعضی موارد از چوب هم استفاده میشود که هم ارزانتر است و هم ساخت آن آسانتر است، ولی این اسکلتها زود می پوسند و در ضمن برای استحکام بیشتر باید از قطعات چوبی ضخیمتری استفاده کرد که این امر سبب کاهش نفوذ نور آفتاب بداخل گلخانه می گردد.
در حال حاضر دو نوع گلخانه رواج دارد:
1- گلخانه دو طرفه 2- گلخانه کوآنست
در گلخانه های دو طرفه دیوارهای جانبی عمودی هستند و سقف آنها حالت مثلثی دارد. در گلخانه کوآنست از کمانهای لوله ای یا چوبی (بیشتر لوله های فولادی) استفاده می شود در این روش کمانها را که دارای قوسی حدود 180° هستند بموازات هم و بفواصل مشخص (1.5-3.5 m) در زمین فرو می کنند و کمانها بوسیله تیرهای افقی که در امتداد طولی گلخانه قرار دارند بهم اتصال می یابند و مستحکم می شوند. فاصله تیرهای افقی که بطور موازی در روی کمانها قرار گرفته و اولین کمان را به آخرین کمان وصل می کنند، 100-150 cm است. به این ترتیب یک فضای درونی بزرگ و واحد بوجود می آید. برای پوشاندن گلخانه کوآنست معمولاً از پلاستیک استفاده می کنند. بدین منظور در فواصل بین لوله های افقی و بفاصله 25-30cm سیمهای گالوانیزه به موازات لوله های افقی نصب می کنند که برای پوشش پلاستیکی سطح مناسبی بوجود می آورند و پس از پوشاندن گلخانه با پلاستیک تعدادی از همین سیمها روی پوشش پلاستیکی نصب می شوند تا پوشش گلخانه مستحکم تر شود.
در هنگام ساخت گلخانه باید نکات زیر را در نظر گرفت:
1. اگر سطح گلخانه خیلی وسیع باشد کنترل درجه حرارت و تهویه آن مشکل می باشد. لذا بهتر است سطح کشت در واحدهای کوچک و جداگانه 300-500 m2 تفسیم شود.
2. ارتفاع داربستی که بوته های خیار به آن بسته می شود حدودm 2 است. بنابراین ارتفاع دیواره های جانبی گلخانه باید حداقل 2 m باشد
3. شیب سقف باید به اندازه ای باشد که استحکام کافی داشته باشد و آب باران و برف را روی خود نگه ندارد. از طرفی اگر ارتفاع خیلی باشد فضای اضافه گلخانه بیشتر شده و هزینه گرم کردن آن افزایش می یابد. لذا شیب را باید حدود 25-30% گرفت. البته در گلخانه کوآنست بدلیل انحنای سقف این مشکل تا حدود زیادی رفع می شود.
4. در بعضی مواقع لازم است که هوای گلخانه را خارج کنیم و چون هوای گرم سبک است و معمولاً زیر سقف می ایستد بهتر است در سقف گلخانه دریچه هایی تعبیه شود که در مواقع لازم این دریچه ها باز شده و هوای گرم خارج شود. در گلخانه های کوآنست باز و بسته کردن این دریچه ها مشکل است. لذا در دیواره های جانبی گلخانه و به فاصله 1-1.5 m از سطح زمین دریچه هایی را جاسازی می کنند و در مواقع لزوم آنها را باز می کنند. در ضمن در دو انتهای گلخانه و در نزدیکی سقف دو پنکه (فن) قرار می دهند که هوای گرم زیر سقف را خارج کنند.
5. برای اینکه در هنگام ورود به گلخانه با باز کردن در ورودی هوای گلخانه بطور ناگهانی عوض نشود بعد از در ورودی یک اتاقک کوچک تعبیه می شود که ابتدا وارد این اتاقک می شویم و سپس به در اصلی گلخانه می رسیم و با باز کردن آن وارد فضای گلخانه می شویم.
6. در محاسبات گلخانه ها معمولاً وزن برف را در نظر نمی گیرند. چون برف در اثر گرمای گلخانه آب می شود. ولی در مناطقی که خطر ریزش برف سنگین وجود دارد باید پس از بارش گلخانه را گرم کنیم این برف سریعاً آب شود. در غیر اینصورت و بخصوص در گلخانه های دوطرفه خطر خوابیدن سقف وجود دارد.
7. معمولاً گلخانه های دو طرفه که دارای دیواره های جانبی عمودی هستند در برابر باد به شکل مانع عمل می کنند و لذا بادهای شدید به آن خسارت میزنند. ولی گلخانه های کوآنست به دلیل قوسی شکل بودن جریان باد را ملایم می کنند. به علاوه گلخانه های کوآنست به دلیل انحنایی که دارند برف و باران را روی خود نگه نمی دارند و آب را به راحتی جاری می کنند. لذا در بیشتر نقاط جهان استفاده از گلخانه های کوآنست عمومیت بیشتری یافته است.
خاک مناسب برای خیار درختی:
خاک مورد استفاده در گلخانه های کشت خیار بایستی دارای بافت سبک (Sandy loam) بوده و از نفوذپذیری خوبی برخوردار باشد. این نوع خاک هر چه از نظر داشتن هوموس تقویت گردد کاشت خیار در آن دارای عملکرد بهتری خواهد بود. تقویت خاکهای سبک را می توان با کودهای حیوانی تامین نمود.
اگر خاک قابل استفاده کمی سنگین باشد می توان با اضافه کردن مقداری شن شسته عاری از آهک و گچ به همراه کمپوست بطوریکه از نظر مصرف میزان مورد نیاز جنبه اقتصادی جنبه اقتصادی داشته باشد آنرا اصلاح نمود. همچنین در صورت نفوذپذیری کم آب یا زه دار بودن خاک می توان از لوله های مشبک پلی اتیلن و نصب در زیر پشته های خاک نیز استفاده نمود. این روش میتواند زهکشی لازم را برای خاک تامین نماید. خاکهای نسبتاً سنگین و یا خاکهایی که دارای نمک زیاد باشند اصلاً مناسب نمی باشند زیرا تهویه، آبشویی و ضدعفونی اینگونه خاکها بسیار مشکل می باشد و مطمئناً به رشد ریشه نیز صدمه می زند.
تجربه خیارکاری در خاکهای سبک بیابانی (سرخه) که املاح آهکی و گچی در حداقل باشد و درصد شن آن بیش از 50% باشد نشان داده است که اینگونه خاکها بهترین بسترها بوده و در آن محصول خوبی تولید شده است. در انتخاب بسترهای خاکی چنانچه بستر زیرین (بیش از عمق 25 cm) آنها سخت و غیرقابل نفوذ باشد بایشتی با استفاده از زیرشکنهای مناسب این لایه شکسته شود و یا از کاشت خیار صرفنظر نمود.
PH مناسب بستر خاکی6.5-7.5 و EC کمتر از 3000µmos/cm (3 دسی زیمنز بر متر) می باشد. قابلیت جذب عناصر به وسیله PH بستر محیط ریشه تعیین و مشخص می شود. در PH پائین نسبت عناصر قابل جذب و محلول آهن، منگنز و آلومنیوم بیشتر بوده و در نتیجه همه آنها باعث تثبیت و غیر قابل استفاده شدن فسفر می شود.همچنین میزان کلسیم، منیزیم، گوگرد و ملیبدن قابل استفاده نیز در PH پائین کاهش می یابد. از طرفی مقدار فسفر، آهن، منگنز، روی، مس و بر در PH بالا محدود می شود.

سایر بسترها:
بسترهای خاکی همراه با مواد دیگر: اینگونه بسترها توده هایی از کاه و کلش و پیت، کمپوست و از این قبیل می باشند که روی پشته ها قرار می گیرند و یا با خاک پشته ها مخلوط می گردند. در این بسترها ریشه ها به خوبی توسعه پیدا می کنند و گرمای محیط ریشه و Co2 لازم نیز به میزان کافی تولید میگردد. ازجمله این بسترها کاه پوسیده روی پشته ها است.

در اینگونه بسترها هر ردیف آن بوسیله بسته های کاه پرس شده پوشیده میشود. بدین طریق که پهنای بسته ها روی زمین و عرض آنها در امتداد یکدیگر قرار گرفته باشند. در هر 1000 m2 حدود 10 Ton کاه و به تعداد 560 بسته کاه 18Kg مصرف می گردد. برای آماده سازی اینگونه بسترها برای هر بسته حدود 30 Lit آب مورد نیاز است. کودهای شیمیایی مورد نیاز برای هر کیلو کاه مجموعه ای از کودهای زیر است که بطور یکنواخت روی توده کاهها پخش میشوند.
7gr نیترات آمونیوم 26% 7gr آهک
7gr سوپر فسفات تریبل
7gr نیترات پتاسیم
4.5gr سولفات منیزیم
آنگاه در چند نوبت و به میزان 2-3 Lit برای هر بسته روی آنها به آهستگی آبیاری شود. در این زمان دمای گلخانه نبایستی از 15° c پائینتر رود. با این وصف بعد از مدتی دمای توده کاه به 38° c می رسد. در این روش استفاده از کاه گندم برای واریته های خیار طولانی رشد و کاه جو بای خیارهای با طول رشد کوتاه استفاده می شود.
بسترهای آبکشت: بسترهایی که صرفاً از محلول مواد غذایی کامل استفاده میشود و نیازی به خاک نمیباشد و فقط از نگهدارندهای واسطه ای مثل بسته های حاوی پشم سنگ و یا پیت خالص و یا ماسه و شن شسته که روی بتن تعبیه شده اند می توان استفاده نمود. در این سیستم ها هزینه های ضدعفونی قابل توجه نمی باشد ولی تأمین انواع مواد غذایی مورد نیاز بطور مداوم نیاز به اصلاح و کنترل دارد، ضمن اینکه نگهداری بوته در این گونه بسترهای سست باعث افزایش هزینه ها می گردد. در این روش ریشه ها به خوبی توسعه پیدا نمی کنند و گرمای لازم و Co2مورد نیاز در محیط ریشه نیز بوجود نمی آید.
مشخصات بوتانیکی خیار:
خیار گیاهی است از گیاهان گلدار، از رده دولپه ای ها، از گیاهان یکساله جالیزی، از خانواده کدوئیان(Cucurbithacae)و از جنس Cucurbita با نام علمی(Cucumis sativus). ریشه ان نسبتاً سطحی است و برای کاشت آن باید خاک سطح الارض کاملاً آماده و غنی از مواد غذایی باشد. ریشه آن یکساله و گاهی هم دائمی است. ساقه آن علفی و به رنگ سبز روشن، آبدار و دارای پوست نازک و کرکهای ریزی است که از ساقه منشعب می شوند. طول بوته خیار با توجه به هرسی که انجام می شود مکن است به بیش از 6 m برسد که نگهداری بوته ها در گلخانه بوسیله پیچاندن آن به دور نخهای ضخیم و همچنین پیچیده شدن پیچکها به دور نخها که نگهداری بوته ها را محکم می نماید امکانپذیر است. در واریته های معمولی برگها نسبتاً کوچک در واریته های بکرزا یا پارتنوکارپیک برگها بزرگتر، پنجه ای شکل و به رنگ سبز روشن بوده و بریدگی های کم عمق، برگ را به پنج قسمت یا Lobe که غالباً به شکل مثلث هستند، تقسیم می کند. دمبرگ آن بلند، آبدار، قطور، و رگبرگها مشخص و روشنتر از خود برگ هستند. میوه خیار از لحاظ گیاهشناسی شفت بشمار میرود یعنی میوه ای است گوشتی که برون بر آن نازک، میانبر آن گوشتی و خوراکی و درون بر آن غشائی و سخت است.
رشد رویشی ریشه این گیاه در مقایسه با اندامهای هوایی آن بسیار ضعیفتر میباشد ولی در محل یقه و حتی قسمتهایی از ساقه که با خاک تماس حاصل مینمایند ریشه های نابجا تولید می کند، همچنین ریشه ها بیشتر در قسمتهای قابل تهویه سطح خاک رشد کرده و انتشار می یابند که در این رابطه ضرورت تهیه یک بستر تقریباً سبک از نظر بافت خاک و قابل تهویه معلوم می گردد.
محل پیدایش میوه روی ساقه دو حالت دارد:
1. خیارهایی که روی ساقه اصلی و در زاویه برگها تولید می شوند.
خیارهایی که روی ساقه فرعی تولید می شوند که دراینصورت ساقه های جانبی به هرس منظم احتیاج دارند.
مشخصات بذر خیار گلخانه ای[1]:
برای پرورش خیار در گلخانه صرفاً باید از بذور پارتنوکارپیک استفاده کرد و از کاشت بذور معمولی در گلخانه اجتناب کرد. لازم به ذکر می باشد که پارتنوکارپیکی عبارت است از تشکیل و رشد میوه بدون تلقیح تخمکها. این پدیده به نحوی گسترده در سبزیجات خانواده کدوئیان بخصوص خیار بروز میکند. در واریته های معمولی گلهای نر و ماده جدا از هم بوده و گلهای نر زودتر از گلهای ماده ظاهر می گردند. ولی در عوض واریته های پارتنوکارپیک گل نر وجود نداشته و گلهای ماده بدون عمل گرده افشانی و لقاح تولید میوه میکند.
در این نوع خیار نیازی به گرده افشانی نیست و میوه بصورت پارتنوکارپیک تشکیل می شود، لذا چنانچه حشراتی از بیرون گلخانه گرده گل بوته دیگر خیارهای هوایی را به روی گل ماده بوته خیار داخل گلخانه بنشانند خیار تولیدی از کیفیت ظاهری پائین تر برخوردار خواهد بود.
در بعضی از واریته های خیار داربستی طول میوه ممکن تا 50 cm برسد که با توجه به ذائقه و بازارپسندی مصرف کنندگان ایرانی هم اکنون واریته هایی کشت می گردد که طول میوه آنها حداکثر به 30 cm برسد.
میوه این نوع خیار دارای پوستی خوراکی، بدون تخم و بدون ایجاد نفخ میباشد. بذر خیار گلخانه ای معمولاً با روشهای علمی و بسیار پرهزینه ژنتیکی تولید می شود و به همین دلیل قیمت آن بسیار گران بوده و بصورت عددی بفروش می رسد. این بذرها در هوای آزاد بخوبی نمی تواند بخوبی گلخانه میوه تولید کند زیرا در اثر تلقیح با گرده سایر ارقام، تولیدی یکنواخت نداشته و میوه آن از شکل اصلی خود خارج شده و بدفرم و بدشکل می شود.
خیار پارتنوکارپیک دارای ارقام متعددی است که بسیاری از آنها فاقد شکل و رنگ و اندازه مورد پسند بازار ایران است. بنابراین از بین واریته های متعددی که به بازار عرضه می شوند باید انواعی را که برای کاشت در ایران مناسبند انتخاب نمود. واریته هایی از قبیل دومینوس جی.آر.اس[2]، دومینوس جی.آر.اچ[3]، هیلارس [4]9811، سینا، بیلانکو، خیار دولاب و خیار اصفهان در ایران نتایج چشمگیر و مرغوبیت بی سابقه ای نشان داده اند. چند واریته از خیارهای بلند اروپایی مانند سندرا[5] نیز در ایران آزمایش شده که طول آنها به 35-40 cm میرسد. اگرچه بذر پارتنوکارپیک بسیار گران بوده و هزینه کاشت و نگهداری نسبتاً بالایی دارد ولی با توجه به عملکرد بالا و قیمت گران خیار گلخانه ای، نه تنها این هزینه ها جبران می شوند بلکه سود سرشاری هم نصیب تولید کنندگان می گردد.
برای انتخاب بذر خیار درختی بهتر است از بذرهایی استفاده گردد که بیش از 6 ماه از تولید آنها گذشته باشد زیرا بذر خیار دوره خواب کوتاهی دارد که در آن ایام ممکن است جوانه نزند، ضمن اینکه گذشت بیش از دو سال نیز از نظر قوه نامیه مناسب نمی باشد.
تلخی موجود در میوه های خیار در اثر ماده ای بنام کوکوربیتاسین که در ته آنها وجود دارد و در ریشه ساخته می شود اما در خیارهای هیبرید گلخانه ای دیده نشده و یا خیلی به ندرت اتفاق افتاده است.

[1]- Seed Specification
[2]_ Dominus J.R.S
[3] _ Dominus J.R.H
[4] _ Hillares 9811
[5] _ Sandra
دانیتو بذری تک گل و رویال بذری چند گل است که قابل کاشت در اکثر فصول سال است.
نسیم فقط برای کاشت در تابستان و مناطق گرم کشور مثل یزد قابل استفاده است این بذر بذری پر گل و کم برگ است.
مراحل مختلف کشت خیار درختی:
تهیه زمین:
تهیه زمین به نجو مطلوب برای کشت بذر اهمیت دارد. زمین خیار باید با شخم عمیق برگردانده شود و همانطوریکه در مبحث کوددهی قبل از کاشت توضیح داده شد با کودهای لازم تقویت شود.
بوته های خیار را می توان یک ردیفه و یا دو ردیفه کاشت ولی کشت دو ردیفه متداول تر است. فواصل بین ردیفها و بوته ها به عوامل زیادی از قبیل عرض گلخانه، محل تیرکها و ستونها و... بستگی دارد. ولی در نهایت باید فواصل را طوری تنظیم کرد که تراکم در واحد سطح از حد معینی تجاوز نکند در غیراینصورت بروز انواع بیماریها و کمبودها در اثر انبوه بودن شاخ و برگ اجتناب ناپذیر است. چراکه با افزایش شاخ و برگ، دریافت نور برای تمام بوته ها یکسان نخواهد بود. معمولاً فواصل را طوری تعیین می کنند که تراکم متوسط بوته ها 2.5-3 بوته در متر مربع باشد. البته خیارهای بلند اروپایی حدود 1.5-2 بوته در متر مربع هم کافی است.
فواصل کاشت:
فواصل کاشت در سیستم آبیاری جوی و پشته: عرض جوی 40-50cm و عرض پشته حدود 100cm است. بوته ها در دو طرف جوی و 5cm دورتر از لبه جوی کشت می شوند.
با توجه به فواصل گفته شده، فاصله ردیفها در دو طرف جوی 50-60cm و در دو طرف پشته 90cm خواهد بود. فاصله بوته ها در روی هر ردیف 40cm میباشد.
باید دقت کرد که فاصله ردیفها در دو طرف پشته ها از 90 cm کمتر نشود. زیرا در غیر اینصورت نور کافی به بوته ها نمی رسد و رفت و آمد مشکل میشود.
فواصل کاشت در سیستم آبیاری قطره ای: در آبیاری قطره ای جوی وجود ندارد و بجای آن یک لوله پلاستیکی که در فواصل معینی دارای سوراخ می باشد برای آبیاری استفاده می شود. ردیفهای خیار در دو طرف لوله آبیاری قطره ای بفاصله 50-60 cm کاشته میشوند و از این دو ردیف تا دو ردیف بعدی90cm فاصله منظور می شود. در آبیاری قطره ای بجای جوی از یک نوار برجسته خاک که سطح آن حدود 6-10 cm از سطح پشته بالاتر است ایجد می شود و لوله آبیاری در وسط این نوار خاک قرار می گیرد. عرض نوار خاک برجسته حدود 70 cm است و بوته ها از هر طرف 10 cmداخل نوار گذاشته میشوند.
البته فواصل گفته شده همیشه ثابت نیستند و در نقاط مختلف بنابر نظر کارشناسان و تولید کنندگان ممکن است تغییراتی داشته باشند. اکثراً تصور میشود که هر چه تعداد بوته خیار در واحد سطح بیشتر باشد میزان محصول نیز به همان نسبت افزایش می یابد. البته این رابطه تا حد معینی درست است ولی همانطوریکه قبلاً هم گفته شد چنانچه تعداد بوته ها از حد مطلوب بیشتر شود انبوهی شاخ و برگ مانع رسیدن نور شده و موجب کاهش کیفیت میوه و توسعه بیماریها می گردد و در ضمن در مقدار برداشت نیز تأثیر می گذارد.
در کشت پائیزه که به علت در پیش بودن سرما رشد بوته نسبتاً محدود است توصیه می شود که تراکم بوته را 10% بیشتر می گیرند و در کشت بهاره که هوا رو به گرمی می رود و بوته ها رشد بهتری دارند تراکم مناسب 10% کمتر از حد متوسط می باشد.
پوشش خاک:
در آبیاری قطره ای روی خاک را با یک لایه پلاستیک (پلی اتیلن) می پوشانند و دو طرف نوار پلاستیک را حدود 10 cmزیر خاک می کنند. سپس در محل کاشت بذر روی پلاستیک یک بریدگی مثلثی شکل ایجاد کرده بذر را زیر بریدگی می کارند. بوته خیار بعد از سبز شدن از محل بریدگی پلاستیک خارج می شود و بقیه قسمتهای خاک زیر پوشش پلاستیک محفوظ می ماند.
پوشش پلاستیک شفاف معمولی باعث حفظ رطوبت و حرارت خاک می شود. در شرایط عادی درجه حرارت خاک زیر پوشش بطور متوسط 4-5° c از خاک بدون پوشش بیشتر است. در نتیجه ریشه ها بهتر رشد کرده و نمو خیار تسریع می کنند.درصورتیکه از نوار پلاستیک مشکی یا قهوه ای رنگ برای پوشش پشته ها استفاده شود از رشد علفهای هرز نیز جلوگیری شده و هزینه وجین بطور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 بونسای و پرورش آن
 

پرورش درختان به صورت "بونسای"

بونسای حاصل تلفیق هنر با علم باغبانی است. یک هنرمند خلاق با حس زیبا شناسی و مهارت ، با خلق یک بونسای در گلدان ظریف می کوشد تا درختی کهن بر فراز یک کوه و یا درختی کهنسال و با وقار روییده بر دشتی را تصویر کند. پس بونسای هم یک سرگرمی در زمینه ی باغبانی زینتی است و هم باعث نزدیکی و شناخت انسان از شگفتی های طبیعت می شود.



یکی از هنرهای خیلی زیبایی ژاپنی پرورش درختان به صورت "بونسای" است. بعضی از این گیاهان واقعا" زیبا بوده و ارزش زیادی هم دارند. این هنر برای هزاران سال در چین رواج داشته و پس از ارتباط فرهنگی بین چین و ژاپن، به ژاپن منتقل شده .
بونسای از دو کلمه ژاپنی "بون=سینی" و "سای= کاشتن" تشکیل شده و در اصل به معنی کاشت درختان توی سینی (ظروف کشیده و کم عمق) است. در این هنر سعی میشود درختان را به صورت فرم پاکوتاه به اشکال گوناگون دربیارند. شکل بونسای خیلی مهم و مفهوم آن را می رساند.
بعضی از هنرمندان این هنر، بونساهای خیلی کوچک که حتی گاهی اوقات کوچکتر از کف دست هستند را پرورش می دهند که به اسم "مینی بونسای" شناخته میشود.
بونسای حاصل تلفیق هنر با علم باغبانی است. یک هنرمند خلاق با حس زیبا شناسی و مهارت ، با خلق یک بونسای در گلدان ظریف می کوشد تا درختی کهن بر فراز یک کوه و یا درختی کهنسال و با وقار روییده بر دشتی را تصویر کند. پس بونسای هم یک سرگرمی در زمینه ی باغبانی زینتی است و هم باعث نزدیکی و شناخت انسان از شگفتی های طبیعت می شود.
بن سای مجموعه ای از باغبانی و هنر است که به واسطه آن گیاه با یک تغییر شکل تحمیل شده به یک مجسمه زنده تبدیل می شود. هنرمند با استفاده از مفاد زیبایی، وهمی از طبیعت را در غالب شکل مینیاتوری پدید میآورد. بنسای یک آرایش غیرطبیعی نیست بلکه در قالب یک تغییر شکل ساده، طبیعت اصلی را ذهن آدمی تداعی میکند.
بن سای در اصل واژهای ژاپنی و به معنی کاشت گیاهان در گلدانهای کم عمق است . به این ترتیب که گیاه در گلدانهایی کم عمق با خاک کم و در شرایط محدود کننده از نظر رشد قرار میگیرد و با آرایش زیبا وتربیت صحیح به درختی مسن ولی کوچک تبدیل می شود. برای تحقق این هدف تمام قسمتهای گیاه اعم از ریشه ها، تنه، شاخه ها، میوه ها و گلها حایز اهمیت هستند.
برای پرورش یک بونسای دانستن علوم باغبانی، نوردهی، تغذیه، نیاز آبی و همچنین هرس شاخه، برگ و ریشه لازم است. در واقع با استفاده از روشهای خاص رشد گیاه را کم می کنند به طوری که به سلامت آن لطمه ای وارد نشود و هرس ریشه و برگ در فصل رشد باعث کاهش رشد شود . همچنین برای شکل دادن به گیاه با مرور زمان شکل دلخواه را به گیاه انتقال میدهند. تناسب درست بین اجزاء گیاه و همچنین تامین نیاز گیاه به پرورش یک بونسای سالم و زیبا کمک فراوانی میکند.
برای تهیه یک بونسای می توان دو مرحله ی اصلی را در نظر گرفت:
تغییر شکل درختی طبیعی که از نواحی کوهستانی یا دشت آورده ایم به درختچه های کوتاه
تربیت بونسای که منظور تکامل بخشیدن به شکل ظاهری است.
۱)مرحله ی اول:
نهال مورد انتخاب باید در عین کامل بودن باید کوچک ، کوتاه ، دارای ریشه های قوی و طول عمر دراز باشد . باید در نظر داشت که تفاوت اساسی یک بونسای و یک درخت در یک باغ کوچکی و بزرگی آنهاست وگرنه بونسای از نظر شکل ظاهری فرق دیگری با درخت طبیعی ندارد.
قبل از شروع بهار گیاهی با شرایط ذکر شده انتخاب و آن را طوری از خاک بیرون می آوریم که مقداری از ریشه های فرعی وصل به ریشه ی عمودی(اصلی) گیاه باشد و گیاه را همراه خاک اطراف ریشه با ملایمت بیرون آورده تا خاک اطراف ریشه نریزد. گیاه را در ظرف مورد نظر می کاریم. بعد از ۲۰ روز جوانه های کوچکی خواهد داشت . هنگامی که جوانه های تازه به ارتفاعی نزدیک ۵/۲ میلی متر رسید آن را فشار می دهیم یا کلا قطع می کنیم. حدود ۲ الی ۳ هفته بعد یک یا سه جوانه تازه در کنار جوانه ی قطع شده شروع به رشد می کنند. این بار جوانه های تازه هرگز خیلی بلند نخواهند شد. پس فاصله ی بین شاخه کوتاه شده و برگ هایی رشد می کنند که از حد طبیعی کوچک تر است.
با نزدیکی فصل پاییز باید احتیاط های لازم را انجام داد که گیاه خشک نشود ، یخ نزند و مرتب در معرض دید خورشید قرار گیرد. درخت را در ماه فروردین بعدی باید دوباره به همان طریق اولی نشا کرد. دفعات نشاندن گیاه در ظرف دیگر بستگی به نوع درخت و سن آن دارد.
▪ قرار دادن گیاه در ظرف دیگر دو فایده دارد:
درون ظرف پر از ریشه شده است و جای خالی برای رشد ریشه های تازه نیست . در هر انتقال حذف مقداری از ریشه ها و رویش ریشه های جدید باعث خواهد شد که مواد به مقدار لازم ( نه بیش از حد ) جذب کند و رشد نموده و از اندازه هایی که مورد نظر ماست بزرگتر نشود.
شاخ و برگ های زیادی را قطع می کنیم و این عمل موجب تعادل بین مواد جذب شده به وسیله ی ریشه ی گیاه و مقدار هوایی که توسط شاخ و برگ پس داده( فتوسنتز ) می شود ، می گردد.
۲ الی ۳ هفته طول می کشد که گیاه در محل جدید ریشه های محکمی بگیرد. هنگامی که ریشه ها محکم شد ، جوانه ها شروع به رشد می کنند. بعد از دو ماه که درخت به ظرفش منتقل شد تمام برگ های آن در مرکز ساقه باید با قیچی قطع گردد. باقیمانده ی برگ های ساقه به زودی پژمرده شده و می افتند این حالت برگ ریزان مصنوعی پاییزی است. دو یا سه هفته بعد شاخه ها و برگ های جدید از جوانه های تازه بیرون خواهند آمد. این شاخه و برگ ها کوچک می شوند و نتیجتا به بونسای شکل باشکوهی می دهند.
۲)مرحله ی دوم ، تربیت بونسای:
به سه طریق می توان عمل کرد:
▪ هرس کردن شاخه و برگ ها که قبلا به آن اشاره شد.
▪ سیم بستن
▪ آویزان کردن شاخه
ـ سیم بستن:
برای این که شکل دلخواه خود را به درخت بدهیم از سیم مسی استفاده می کنیم به این ترتیب که شاخه یا تنه را با دست و انگشتان به حالتی که مورد نظر است نگه می داریم. سیم را در جهت عقربه های ساعت به دور آن می پیچیم . شاخه های کوچک را برای ۲ تا ۳ ماه و شاخه های بزرگتر را برای ۳ الی ۴ ماه می توان سیم بست.
ـ آویزان کردن شاخه :
به سادگی یک طناب یا نخ را به شاخه ی مورد نظر متصل و انتهای آن رابه جایی متصل می کنیم تا شاخه خمیدگی مورد نظر را پیدا کند.
ـ شرایط خاک:
تمیز باشد ، کود طبیعی نداشته باشد ، قابلیت نگهداری رطوبت را داشته باشد و پوک باشد.
ـ محل نگهداری :
در تمام سال آفتابی باشد ، در معرض هوا بوده ولی از بادهای شدید در امان باشد ، تمیز و دور از گرد و غبار باشد.
● ریشه ها:
ریشه های گیاه بنسای شده، در عین استحکام، سلامت و گستردگی، باید ظاهری کهن به درخت ببخشند. درروشهای متقارن، نامتقارن و اریب، ریشه ها در تمام جهات گسترده شده اند. اما در روشهای بادزده، صخره،رویشی و .... ریشه ها غالباً در جهت خلاف انحنای تنه گسترده شده اند. تا بدین ترتیب به گیاه ظاهری متقارن ببخشند. تعدادی ازریشه ها روی خاک قرار داده میشوند تا قدمت درخت را از نظر ظاهری افزایش دهند و تصور فرسایش خاک را در سالهای گذشته در ذهن القا کنند. برای تحقق این مهم، در زمان انتقال گیاه به گلدان بزرگتر، تعدادی از ریشه ها را روی خاک قرار می دهند و روی آنها را با خزه اسفاگنوم و مقدار کمی خاک می پوشانند. در طی آبیاری های مکرر، این پوشش نازک، از بین میرود و پوست ریشه در معرض نور خورشید، سخت میشود و بدین ترتیب هدف ما در القای تصور کهن بودن گیاه تحقق می آید.
برای تشکیل ریشه های جدید در جهت مناسب، می توان ریشه را تا لایه کامبیوم خراش داد و روی آن را با خاک و خزه پوشاند. بعد از چند هفته، در محل زخم ریشه های جدیدی ایجاد میشود.
● تنه:
گرچه همه قسمت های گیاه بن سای شده مهم است ، اما تنه گیاه اولین قسمتی است که توجه ناظر را به خود جلب میکند .تنه بن سای باید پوستی ضخیم ، یک پارچه و تودرتو داشته باشد . تنه باید به گونه ای باشد که هرچه به راس نزدیک میشود ضخامت آن کمتر شود . روی یک تنه خوب نباید آثار زخم ناشی از سیم پیچی دیده شود .
● شاخه ها:
گیاهان در طبیعت ممکن است شاخه های در هم پیچیده داشته باشند . ولی در بن سای با سیم پیچی ، شاخه ها را به گونه ای تربیت می کنند ، که گیاه زیبا جلوه کند . معمولاً شاخه ها از نظر قطر و طول تفاوت دارند . شاخه های پایین تر ضخیم تر و بلندتر هستند و بخوبی در همه جهات گسترده می شوند . شکل هر شاخه به تنهایی نیز مد نظر است . در هنر بن سای بسیاری از شاخه های گیاه مطلوب به نظر نمی رسد . از این رو این شاخه ها را قطع می کنند .

● برگها:
در یک بن سای خوب برگ ها سبز ، متراکم و کوچک است . گیاهانی که برگهای بزرگ دارند یا تعداد برگ آنها کم است ،برای بن سای مناسب نیستند . گیاهانی که برگ های کمی دارند ،درختی خزان کرده را تداعی می کنند . برگ های بزرگ نیز نسبت به اندازه کلی درخت بن سای شده، نامتناسب به نظر می رسند، برای آن که اندازه برگها کوچک شود ، از روش بیبرگی یا هرس برگ استفاده می کنند. این روش در کاهش اندازه برگ موثر است ولی در تغییر اندازه گلها و میوه ها زیاد مورد توجه نیست.
● راس ساقه:
تنه به تدریج باریک می شود ، تا در انتها به راس منتهی شود. هرگاه به ارتفا‎ع کمتری نیاز باشد، می توان راس آن را قطع کرد و شاخه پایینتر از راس را که در راستای تنه است یا زاویه کمی با راستای تنه دارد ،به عنوان راس انتخاب و باپیچیدن سیم آن را تربیت کرد. در هر حال درخت بنسای شده باید دارای راس باشد.
● پشت و روی یک بن سای:
بنسای را نباید به صورت یک گیاه طبیعی در گلدان رها کرد. بلکه باید آن را طبق طرح مورد نظر کاشت و تربیت کرد. بنسای باید در نظر یک ناظر به خوبی جلوه گری کرده و قسمت جلو و پشت آن با هم فرق کند. کاملترین قسمت، قسمت جلو است . برآمدگی تنه نباید در جلو قرار گیرد.انتهای تنه باید قابل رویت بوده و تنه در یک طرف انحنا داشته باشد. نوک ساقه یا راس در قسمت جلو باید به طرف ناظر باشد.در قسمت جلو نباید شاخهها درهم پیچیده باشند. همچنین نباید به طرف جلو رشد کنند و باید تمام شاخه ها به وضوح قابل دید باشند. قسمت پشت ، عمق مشخص و دیدگاه سه بعدی به گیاه می دهد، لذا یک یا دو شاخه در این قسمت تعبیه می گردد.
● طرق مختلف پرورش بن سای
▪ پرورش نهالی
۱)مابوری یا پرورش نهالی که از طبیعت گرفته می شود.
۲) پرورش نهالی که از طریق خوابانیدن به وجود می آید.
۳) پرورش نهالی که از طریق جدا کردن به وجود می آید.
۴) پرورش نهالی که از قلمه زدن به وجود می آید.
۵) پرورش نهالی که از طریق پیوند زدن به وجود می آید.
۶) پرورش نهالی که از طریق کاشت بذر به وجود میآید.
۷) پرورش نشا که از یک خزانه فراهم شده است .
مشهورترین بنساهای ژاپنی به همین طریق پرورش یافته اند. نهالی که در طبیعت به دلیل شرایط نامناسب رشد، خود به خود کوتاه و کوچک مانده است ، برای مبدل شدن به یک بنسای زیبا تنها احتیاج به یک تربیت صحیح دارد.گیاهانی نظیر کاج سیاه ژاپنی ، کاج قرمز ژاپنی ، کاج سوزنی ، عرعر و ... را میتوان از این طریق بنسای نمود.

مزیت این روش ، صرفه جویی در وقت است . زیرا برای تهیه بنسای از طریق کشت بذر، حداقل به ۵ الی ۱۰ سال زمان نیاز داریم. در ژاپن گیاهانی را که با توجه به خصوصیات بنسای از طبیعت جمع آوری میکنند، «آراکی» می نامند. بسیاری از گیاهانی که در صخره ها و کوهستانهای مناطق گرمسیری و معتدل در شکاف صخره ها رشد کرده اند ، به علت شرایط خاص موجود در منطقه و محیط کشت، خود به خود بنسای و تبدیل به درختانی مسن، با ارتفاع کم شده اند.
● خصوصیات آراکی:
گیاهی که از طبیعت انتخاب وجمع آوری می شود می بایستی واجد خصوصیات زیر باشد:
- در عین کامل بودن به اندازه کافی کوچک باشد تا در گلدان کم عمق و کوچک جای گیرد.
- ریشه های قوی و گسترده داشته باشد.
- شاخه ها باید به نحو مطلوب ، بسته به شیوه بنسای مورد نظر، آراسته باشند.
- شاخه ها باید به نحو زیبا و دلپذیری در اطراف تنه اصلی پراکنده شده باشند.البته اگر شیوه بنسای مورد نظر روش نردبانی باشداین خصوصیت مورد توجه قرار نمی گیرد.
- به اندازه کافی سرزنده ، شاداب ، سالم و قوی به نظر برسد، تا نیاز به مراقبت و نگهداری ویژه نداشته باشد.
- ارتفاع زیادی نداشته باشد.
- گیاه انتخابی باید از نوع درختانی باشد که طول عمر زیادی دارند.

بعد از انتخاب آراکی دورتا دور گیاه را خالی کرده و گیاه را سالم و بارعایت نکات باغبانی از محل رویش خارج میکنند.و با حصیر یا گونی دورتادور ریشه را میپوشانند. سپس با نخ و سیم، گونی یا حصیر را می بندند. قطع ریشه ها تا یک فاصله معینی از تنه، ضروری است. روش برش باید به صورت مورب باشد. گیاه را بعد از انتقال به گلخانه، در گلدانی می کارند. ته گلدان شن درشت، سپس یک لایه خاک و شن و پس از آن یک لایه ماسه و کود حیوانی و بعد شن شسته شده،ریخته میشود.
گیاه بعد از ترمیم، آماده بنسای و تربیت مخصوص شیوه مورد نظر است.
▪ چند تذکر در این مورد ضروری به نظر میرسد:
۱) نباید گیاه را در معرض باد قرار داد.
۲) خاک اطراف گیاه نباید خشک شود.
۳) در ۲ روز اول نباید گیاه در معرض نور مستقیم قرار گیرد، ,مگر آن که نور تنها به گلدان گیاه بتابد.
۴) به گیاهی که کاملا ریشه نگرفته نباید زیاد کود داد.
۵) در صورتی که گیاه جوانه های متعددی تولید کرد، با توجه به شیوه بنسای انتخابی، جوانه های مناسب را نگه داشت و از تولید شاخه توسط بقیه جوانه ها جلوگیری کرد.
۶) پس ازآن که گیاه کاملا شکل گرفت، میتوان آن را به گلدان زیباتری منتقل کرد.این عمل باید در ماه فروردین و اردیبهشت صورت گیرد.
● پرورش به طریق خوابانیدن :
دومین روش آسان پرورش بنسای، روش خوابانیدن است . درختانی برای این روش مناسب هستند که بتوانند از طریق تنه یا شاخه، ریشه تولید کنند. برای نمونه میتوان از درختانی نظیر انار، افرا، نارون و یا صنوبر نام برد. درابتدا شاخهای را که جلوه مناسبی برای ایجاد یک بنسای دارد، انتخاب و قسمتی از شاخه را حلقه برداری میکنند. سپس آن را با اسفنج یا خزه اسفاگنوم می پوشانند . و اطراف آن را با پلاستیک مسدود میکنند. بعد از یکی از دو سال میتوان ساقه را قطع کرد و قسمت مورد نظر را به گلدان منتقل کرد. پس از آن روشهای تربیتی و سیم پیچی آغاز میشود.
● سایر روشها
برای بنسای کردن گیاه از روشهای دیگری مانند پیوند زدن نیز استفاده میشود. در این روش از گیاهانی که به شرایط محدود بنسای، مقاوم هستند، به عنوان پایه استفاده میشود. پیوند آن نیز از نوع زینتی است.
● شیوه های بنسای:
درختان در طبیعت در شرایط و موقعیت مختلفی رشد میکنند. بعضی از آنها عوامل رشد مناسب را در اختیار دارند در حالی که برخی از گیاهان در کوهستانها و مناطق شیبدار یا در کنار دریا و بادهای تند رشد میکنند. به همین دلیل مجبورند در برابر این عوامل نامساعد مقاومت کنند. این مبارزه، باعث تغییر شکل در گیاه میشود و شکلهای گوناگونی که غیرقابل شمارش هستند؛ پدید می آید. در یک بنسای خوب، سعی میشودکه از اشکال اصلی که در طبیعت وجود دارد تقلید شود. برای انتخاب شیوه بنسای آگاهی از طبقه بندی آنها ضروری است.
بنسایهایی که زیر ۱۵ سانتیمتر ارتفاع دارند بنسای مینیاتوری نامیده میشود.بن سای کوچک ۱۵ تا ۳۲ سانتیمتر ؛ بن سای متوسط ۳۲ تا ۶۰ سانتیمتر و بن سای بزرگ بیش از ۶۰ سانتیمتر ارتفاع دارند . اندازه یک بن سای باید با اندازه یک درخت روییده شده در طبیعت متناسب باشد . برای مثال بوته هایی مانند رزهای پا کوتاه یا شاه پسند درختی ؛ وقتی به رشد کامل می رسند ۵/۰ تا ۲ متر ارتفاع دارند . بنابراین برای بن ساهای مینیاتوری یا کوچک متناسب هستند . درختانی که در طبیعت ارتفاع آنها به ۲ تا ۴ متر می رسد ؛ مثل ختمی درختی برای بن ساهای متوسط مناسب هستند . درختانی که تا ارتفاع زیادی رشد می کنند مثل چنار ؛ کاج ها و .......... برای بن ساهای بزرگ مناسب هستند .
● روش تربیت بن سای ساقه
▪ راست متقارن:
در این روش درخت در یک مسیر مستقیم رشد می کند . ریشه ها نیز در همه جهات عمود بر ساقه گسترده شده اند . در این روش ، درخت را به گونه ای تربیت می کنند که درختی رشد کرده در شرایط کاملاً مناسب و طبیعی ، در ذهن تداعی شود . برای ایجاد شکل ساقه راست متقارن ، باید پایین ترین شاخه را در حدود یک سوم ارتفاع تنه حفظ کرد و با سیم پیچی مانع حرکت آن به سمت جلو شود. آشفتگی شاخه ها باعث پنهان شدن قسمت عقبی و پشت درخت میشود. تعیین اولین شاخه مهم است زیرا موقعیت شاخه دوم با توجه به شاخه اول معین میشود. دومین شاخه بلند در قسمت دیگر وکمی بالاتر باشد. این شاخه باید کمی به قسمت پشت متمایل باشدو به گونهای پرورش داده شود، که مقداری از قسمت زیر شاخه در دید ناظر قرار گیرد. این شاخه به تاج درخت عمق میبخشد. سومین شاخه در قسمت عقب و کمی بالاتر از دومین شاخه قرار میگیرد. چهارمین شاخه در راستای دومین شاخه است. شاخه های دیگر نیز به همین ترتیب و به صورت متناوب قرار خواهند گرفت. شاخه ها نباید در دید ناظر بالای سر یکدیگر قرار گیرند زیرا در این صورت به یک میزان از نور خورشید و جریان هوا، بهره مند نخواهند شد.
▪ روش ساقه راست نامتقارن :
در این روش، مانند روش متقارن، درخت رو به بالا رشد میکند ولی تنه دارای انحناهای بسیار زیبایی است. انحناها بیشتر به صورت زیگزاگ است. اما شاخه ها وضعیتی مشابه با روش متقارن دارند. در این روش راس ساقه اندکی به یک طرف کج شده است.
▪ روش اریب :
این روش بسیار آسان است و برای افراد مبتدی در نظر گرفته میشود، در زمانی کوتاه نیز میتوان آن را ایجاد کرد. در این روش تنه درخت با انحنایی حدود ۴۵ درجه به طرف راست یا چپ متمایل میشود. بدین ترتیب تنه ابتدا به یک طرف مایل شده و دوباره بعد از طی فاصله کوتاه درمسیر اولی قرار میگیرد. اولین شاخه، قوی و نیرومند است و در مکانی که انحنای تنه شروع میشود، واقع شده است. این شاخه یا به صورت افقی گسترده میشودیا روبه بالا متمایل میگردد و بیشترین نور را دریافت میکند. روش تنه کج، درختی را درذهن القا میکند که در اثر نیروهای طبیعی، به این شکل درآمده است.
گستردگی ریشه بیشتر در خلاف انحنای تنه است. این روش خلق یک بنسای و یک نمونه جالب را برای هنرمندان امکانپذیر می سازد.
▪ روش بادزده:
در روش بادزده، یک بنسای را باید آن گونه شکل داد که همانند یک درخت یا گروهی از درختان باشد که در یک مکان بادخیز یا در مجاور ساحل یا در نوک تپه رشد کرده اند.
در این روش تنه مستقیم است، ولی با زمین زاویه میسازد( عمود بر زمین نیست). زاویه خط تنه از راستای شاقولی حدود ۴۵ درجه است. راس ساقه نیز در مسیرخمیدگی است. شاخه ها باید همچنان به صورت افقی حفظ شوند. خمیدگی درخت و وضع شاخه ها، این تصور را درذهن ناظر القا میکند که درخت در پیکاری طولانی با بادهای شدید است.
روش نردبانی :
این روش، که بسیار ساده است، برای بنسای کردن گیاهانی که از طریق خوابانیدن ریشهدار شدهاند. استفاده میشود. این گیاهان را به گونهای تربیت میکنند که تمام شاخه های آنها در یک جهت قرار گیرند. سپس تنه گیاه را به صورت افقی، به طوری که شاخه ها رو به بالا قرار گیرند، دریک ظرف قرار میدهند و روی آن خاک می ریزند. برای تسریع ریشه زدایی، در زیر هر شاخه قسمتی از تنه را زخمی میکنند.
میتوان بین شاخه ها قطعات سنگ قرار داد تا بنسای نمای کوهستانی به خود بگیرد. بدین ترتیب سیمای یک جنگل در ذهن القا میشود .

   

نکاتی که قبل از پرورش بونسای باید بدانیم!!

در پرورش بونسای باید بدانید درختانی که در طول تنه ی آن ها انحناهای زیاد وجود دارد نیز، به زیبایی درختانی که تنها یکی دو انحنا داشته باشند نخواهند بود.
آیا درختتان را در خاک می کارید؟ یا دوست دارید بر روی یک صخره بروید؟ آیا
دوست دارید ریشه های آن در معرض دید باشد؟
آسان ترین روش، کاشت مستقیم درخت در خاک است، البته چگونگی محل
رویش را بیشتر طبیعت درخت تعیین می کند. درختی مانند کاج در طبیعت بر
روی صخره های کوهستانی می روید و مسلّماً در حالت مینیاتوری آن هم، جذّاب
تر است که در شرایط مشابهی دیده شود.
درخت های کشیده و عمودی معمولاً در خاک می رویند و مقداری از ریشۀ آن ها بیرون از خاک می زند؛ در سبک های خمیده و افتاده معمولاً ریشه ها آشکار هستند، زیرا گیاهانی که در این سبک کاشته می شوند، روی سطوح صخره ها می رویند و یا در وضعیتی هستند که خاک اطراف ریشه شسته شده است.
نگاه هنرمندانه : تعادل، راستا، شکل تمام اجزای یک گیاه، اعم از تنه، ریشه ها و شاخ و برگ، همه باید دست به دست هم دهند و اثری یکدست ایجاد کنند. عناصر اساسی این تأثیر نیز عبارتند از : تعادل، نسبت، شکل، خط و در نهایت ظاهر به کمال رسیدۀ آن تعادل و نسبت، به چگونگی قرار گرفتن شاخه ها و برگ ها، محل درخت در ظرف و تنوّع اندازه های درختان بستگی دارد. دقت کنید که تعادل با تقارن فرق می کند؛ شما به ندرت با یک بونسای متقارن مواجه می شوید. حتّی تعادل به معنای توزیع یکسان نیز نمی باشد و ممکن است یک شاخۀ سنگین در یک سو با یک انحنا در شاخۀ دیگری به تعادل برسند. راستای یک گیاه، نشان دهندۀ این است که چگونه نوک درخت با تنۀ آن ارتباط دارد. شکل یا طرح کلّی بونسای باید همواره ترکیبی از یک مثلّث نا متقارن باشد.
تمام این عوامل باید به شکل موزون و هماهنگی با هم آمیخته شوند که در ادامۀ موضوع به بررسی جوانب مشخص و خاص هر درخت، شیوه های کاشت و سبک خاص هر یک می پردازیم.

تــنــــــه
چون هیچ یک از قسمت های یک بونسای به اندازۀ تنۀ آن اهمیت ندارند، لذا ساختمان تنه به طور یقین ویژگی اصلی و محوری در آرایش یک درخت و سبک آن خواهد بود. تنه ای کلفت دلالت بر درختی بالغ دارد (حالا بالغ باشد یا نه فرقی ندارد) امّا تنۀ بیش از اندازه کلفت درخت را از حالت طبیعی خارج می کند. قاعدۀ خوبی که در این باره به دست آمده می گوید که ارتفاع درخت باید چیزی حدود شش برابر قطر (پهنا) آن در قسمت پایه باشد. ارتفاع کلّی بونسای شما نیز به طرح و سبک، ضخامت درخت و میزان گستردگی شاخه های پایینی بستکی دارد.
از کاشتن و پرورش درختان در وضعیتی که تنه ای کاملاً استوانه ای دارند خودداری کنید، یعنی ضخامت تنه در بالا و پایین آن یکی نباشد. همچنین بدانید که درختانی که در طول تنۀ آن ها انحناهای زیاد وجود دارد نیز، به زیبایی درختانی که تنها یکی دو انحنا داشته باشند نخواهند بود.
در بیشتر موارد یک انحنای موضعی در قسمت خاص، از انحنای کلّی در تنه زیباتر خواهد بود و هرگز نباید انحنای درخت به سمت جلو باشد.
تنه باید به شکل طبیعی و زیبا رفته رفته تا نوک درخت باریک شود و البته بالای درخت نباید نوک تیز به نظر آید.
اگر درخت خیلی بلند باشد، باید قسمت بالایی آن را با برش باریک و مخروطی جدا کرد و سطح برش باید به سمت پشت درخت باشد.
اگر نوک درخت بیش از اندازه کوتاه است و با سایر قسمت ها تناسب ندارد، بهتر است که تنه را از بالای یک شاخۀ محکم و به سمت جلوی درخت قطع کنید و با سیم بندی که در ادامه آن را شرح می دهم، آن شاخۀ محکم و قوی را بالا ببرید تا نوک تازه ای برای درخت شما تشکیل دهد و جای تنل اصلی را بگیرد.
مطلوب ترین تنه ها، آنهایی هستند که پیر به نظر آیند و بلاهایی را که طبیعت و آب و هوا بر سرشان آورده به خوبی نشان دهند. اگر روی تنه نشانه هایی از سیم بندی نادرست با هرس بی رویه وجود داشته باشد، به زیبایی بونسای لطمه خواهد خورد؛ به موازات این که مهارت بیشتری کسب می کنید، می توانید روش های بهتری برای القای تصور پیری در درخت پیدا کنید.
با کندن پوست درخت در محل های مناسب، می توانید حالت های "جین" و "شاری" (دو نوع چوب مرده که برای هر درختی مانند ریش های سفید یک پیرمرد است) را به وجود آورید.
جین، انتهای مردۀ تنه یا شاخه است. این حالت در نوک درخت های برگ سوزنی موثرتر است. شاری، محل چوب مرده در یک تنه و یا شاخۀ زنده است.
برخی از علاقه مندان به بونسای برای هرس کردن و سرشاخه زدن از هیچ ابزاری استفاده نمی کنند و به جای آن شاخه ها را با پبچاندن و متلاشی کردن آن ها هرس می کنند تا به این صورت به نظر بیاید که گویا درخت بر اثر عامل طبیعی مانند رعد و برق به این وضع در آمده. البته این روش به درد تازه کارها نمی خورد و ممکن است درخت را از بین ببرید.

شاخه ها
شاخه ها، نشان دهندۀ این حقیقت مسلّم هستند که بونسای، مینیاتور سادۀ یک درخت نیست. در طبیعت، شاخۀ درختان همواره به شکل انبوه و پراکنده رشد می کند. بر عکس آن درختان، بونسای شما باید شاخه های کمی داشته باشد که با دقت در فضاهای اطراف درخت جهت داده شده اند و جای آن ها مشخص گردیده است. الگوی شاخسار، در واقع طرح کلّی درخت است و این مکان را به درختانی می دهد که تمام برتری و امتیازات خود را به نمایش بگذارند.
در سبک های عمودی و خمیده، پایین ترین شاخه باید از نقطۀ طول یک سوّم درخت شروع شده باشد. این شاخه باید بزرگترین شاخه بوده، به سمت چپ یا راست و کمی به جلو متمایل باشد. در سبک خمیده یا منحنی، این شاخه ها باید در جهت مخالف انحنا با خمیدگی داشته باشد. سپس شاخه ای تقریباً کوچکتر در جهت شاخۀ پایینی با زاویۀ کمی به سمت جلوی درخت کشیده باشد. بین این دو شاخه می تواندشاخه ای باشد که به سمت پشت درخت بروید.
این الگوی عمومی را می توان تا بالای درخت تکرار کرد، اما شاخه ها باید همچنان کوتاهتر و کوتاهتر شوند. شاخه هایی که مستقیماً به سمت جلوی درخت می رویند، به ویژه در شاخه های پایینی، حالت ناخوشایندی دارند. شاخه های کوچک و به سمت جلو در قسمت بالایی درخت، شاخه های تزیینی نام دارند و اگر باعث زیباتر شدن درخت شوند می توان آن ها را حفظ کرد.
شاخه هایی که معمولاً روبروی شاخه های دیگر می رویند، نباید در یک سطح باشند بلکه باید کمی بالاتر و یا پایین تر باشند. ضمناً دو شاخه نباید درست در یک سمت تنه روی هم قرار گیرند.
در سبک های افتاده و نیمه افتاده، شاخه های نزدیک به ریشه، باید بزرگتر باشند و همچنین شاخه هایی که به نوک درخت نزدیکتر می شوند، باید کوتاهتر باشند.
بالاترین بخش درخت معمولاً شاخۀ بزرگی است که در پشت تنه به سمت بالا روییده است و این درست پیش از آن که حالت افتادگی به سمت پایین در تنه درخت شکل بگیرد.
شاخه ها، همچنین باید از لحاظ اندازه و طول فرق داشته باشند و فاصلۀ آن ها در قسمت فوقانی به نسبت قسمت های پایین تر کم باشد.
معمولاً شاخۀ پایینی بزرگتر است و شاخۀ بعدی کوتاهتر و باز شاخه های بعدی به همین نسبت کوتاهتر می شوند تا بدین شکل بونسای شما زیبا و دارای سبک شود.
روش کار به این ترتیب است که مجموع طول دو شاخۀ بزرگ تر که معمولاً دو شاخۀ پایینی هستند، باید نصف ارتفاع درخت باشد.
اما شما ممکن است یک درخت نسبتاً کوتاه با تنه ای ضخیم داشته باشید و در این حالت مجموع طول دو شاخۀ گفته شده بیش از ارتفاع درخت خواهد بود، زاویۀ شیب هم برای تماس شاخه ها باید تقریباً یکی باشد. از آنجا که شاخه های درختان برگ سوزنی، زمانی که جوان هستند به سمت بالا و زمانی که پیر می شوند به پایین متمایل می شود، بهتر است که از شاخه های پایینی آن ها را به سمت پایین پرورش دهید.

برگ ها
نقش برگ ها در بونسای این است که مکمّل شاخه ها و تنۀ گیاه باشند و این قسمت ها را بهتر به نمایش بگذارند. برگ های انبوه، همه جای درخت و در واقع ساختمان درخت شما را از دید پنهان می سازند و البته برگ های پراکنده و با فاصله، نشان دهندۀ درخت بیمار هستند. برگ های مطلوب برای بونسای شما، برگهایی کوچک و نزدیک به هم هستند که در گروه های انبوه می رویند.
آن ها باید نشان دهندۀ شادابی و سلامت گیاه باشند، بدون آن که درخت را در پوشش خود پنهان نمایند.
می توانید حتّی محل رویش برگ ها را کنترل کنید، تا حدی بر اندازۀ آن ها نیز می توانید نظارت داشته باشید، امّا از آنجا که کنترل شما بر اندازۀ برگها محدود است، بهتر است که همواره درختانی را که ذاتاً برگ های کوچکی دارند انتخاب نمایید.
شما ممکن است از اندازۀ برخی از برگ ها کمی بکاهید، امّا به هیچ وجه نمی توانید در اندازۀ گل ها و میوه ها تغییر ایجاد کنید. از میان درختان گل دار و میوه دار، انواع کوتاه آن ها معمولاً برای بونسای مناسبتر خواهند بود. هر چند ممکن است عجیب به نظر برسد درخت گیلاسی که با ارتفاع 20 سانتیمتر پر از گیلاسهایی به اندازۀ معمولی باشند. این بونسای هرگز با یک سرو کوهی و یا [Only registered and activated users can see links. ]ی ژاپنی قابل مقایسه نخواهد بود و مسلّماً بیش از آن که زیبا و متحیّر کننده باشد، خنده دار خواهد بود.

ریشه ها
حتّی وقتی بونسای شما در سبکی که ریشه های درخت بیرون هستند، نروییده باشد؛ شکل و چگونگی آن بخش از ریشه ها، که بیروه هستند، بسیار مهم است. باید بتوانید محل پیوند ریشه ها را با پایۀ درخت و همچنین بخش های بالایی ریشه های بزرگ را که از پایۀ درخت خارج شده اند و به خاک فرو می روند، ببینید.
درختی با ریشه های سطحی بسیار، نمونه ای خوب محسوب می شود. ریشه ها باید در تمام جهات و البته با اندازه ها و شکل ها و فواصل مختلف از درخت بیرون زده باشند. اگر ریشه ای بیرون از خاک آمده است که به طور استثنایی بزرگ است، باید در پشت درخت باشد و هرگز نباید در بخش جلویی دیده شود.

جلو و پشت درخت
تصور این که درختی در جنگل، جلو و پشت داشته باشد، نسبتاً عجیب است. اما چون بونسای یک هنر در پرورش گیاه است و در واقع کپی از طبیعت نیست، جلو و پشت درخت دارای اهمیت می شود.
اوّلین قسمتی که باید پرورش دهنده مورد توجه قرار دهد جلوی درخت است.

ظروف
ظروفی که بری بونسای خود انتخاب می کنید، چون به اندازۀ هر عنصر دیگر در این درخت اهمیّت دارد، باید هماهنگی کامل با گل و گیاه داشته باشد. به عبارتی اگر ظرف درست انتخاب شود، نباید به هیچ وجه از جلوۀ بونسای بکاهد و وقتی کسی به آن نگاه می کند توجه او به ظرف جلب نشود.
در اوایل تاریخچۀ بونسای، این گیاه کوچک بیشتر بهانه ای بود برای نشان دادن زیبایی کار کوزه گر و گلدان های زیبا و با رنگ های برّاق برای این کار در نظر گرفته می شد.
امروزه این ظروف تزیینی بیشتر برای گیاهان گل دار، میوه دار و یا درختان برگ ریز به کار می روند. درختان همیشه سبز با ظروف سادۀ قهوه ای، قرمز آجری، خاکستری و ارغوانی کم رنگ زیباتر به نظر می رسند و برای درختان برگ ریز، شما می توانید از گلدان های برّاق نیز استفاده کنید، امّا گلدان نباید بهتر از درخت به نظر برسد. برای گیاهانی با برگ های تیره و انبوه، از رنگ های تیره تر، و برای گیاهانی با برگ های کم و روشن از رنگ های روشن تر استفاده نمایید.
شکل و اندازۀ کلدان بسیار مهم است. مجدداً تاکید می کنم که اصل مهم، این است که گلدان با مجموعه هماهنگی داشته باشد و زیبایی آن به تنهایی ملاک نیست. برای سبکی که بونسای به شکل افتاده است، از ظروف گرد و یا ظروفی که اظلاع برابر دارند استفاده کنید که فقط چند سانتیمتر عمق داشته باشند تا از مشاهدۀ آن به بیننده احساس هماهنگی و تعادل دست دهد.
برای سبک های عمودی و گروهی از گلدان های گرد، مستطیل و یا بیضی استفاده نمایید.
عمق ظرف معمولاً به اندازۀ ضخامت پایۀ تنه است. در کاشت درختان به صورت گروهی باید این عمق به اندازۀ ضخامت کلفت ترین درخت باشد.
امّا طول گلدان؛ برای درختان عمودی تکی، باید دو سوّم ارتفاع بلندترین درخت باشد و در سبک چند تنه ای و گروهی نیز باید این اندازه نسبت به بلند ترین درخت سنجیده شود.
برای آن که بتوانید ظرف مناسب را پیدا کنید، باید بینش و تصوّر لازم را به دست آورید. در سایر مراحل و کارهایی که برای درختتان انجام می دهید نیز این یک امر مهم و اساسی است که از کار خود تصویری در ذهن داشته باشید و زیبایی هر درخت به این دلیل است که سلیقۀ فردی در آن منعکس شده و مطمئن باشید که تمام سلیقه ها زیبا است.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 بامبو
بامبو 

هرس کردن

 

و تکثیر ساقه های بامبو

 


ساقه های گیاه بامبو که امروزه از طرفداران زیادی برخوردار است و افراد زیادی تمایل به نگهداری آن ها در خانه های خود دارند، زمانی که بیش از حد بلند می شود نیاز به کوتاه و مرتب شدن دارند.
گیاه بامبو یک گیاه زیبا و مقاوم است که هم در آب و هم در خاک رشد می کند. شما می توانید بدون نگرانی و به آسانی ساقه های این گیاه را مرتب و هرس کنید. هرس کردن به موقع و صحیح به رشد و شاداب ماندن این گیاه کمک زیادی می کند. قیچی و وسیله ای که قصد دارید گیاه را با آن هرس کنید باید کاملا تمیز و تیز باشد تا هم بیماری به گیاه منتقل نشود و هم در محل برش اثری از دندانه دندانه شدن بر ساقه برجا نماند تا بتوانید یک هرس سالم و تمیز را انجام دهید. میزان ساقه های بامبو در دسته بامبویی که در خانه دارید رشد نخواهد کرد بلکه ارتفاع بامبوها در اثر رویش و جوانه زدن برگ های بامبو و پیچ ها افزایش می یابد. ممکن است تا مدتی تمایل نداشته باشید که ساقه ها را کوتاه کنید تا ارتفاع بامبوهای شما افزایش یابد اما پس از مدتی که ارتفاع بامبوها بیش از حد زیاد شود این کار لازم است.
زمانی که مقداری از ساقه بامبو را برش بزنید و هرس می کنید برگ ها و در نتیجه ارتفاع بامبو باز می تواند به رشد خود ادامه دهد. البته بدون اینکه ساقه رشد کند. آن قسمت از ساقه که از بامبو جدا کرده اید را می توانید در خاک یا آب قرار دهید زیرا هر کدام یک قلمه جدید بامبو هستند پس از مدتی ساقه های قطع شده یا همان قلمه ها می توانند رشد کنند و جوانه بزنند و به این ترتیب می توانید یک دسته بامبو جدید داشته باشید.
هرس کردن را با بریدن مقدار کمی از ساقه بامبو شروع کنید و بعد از برش اول اگر باز هم لازم بود می توانید یک قطعه کوچک دیگر از بامبو را از ساقه جدا نمائید. برگ ها و جوانه های بامبو تا زمانی رشد می کنند که ارتفاع، وزن و ضخامت ساقه بامبو به حد نرمال باشد، به همین دلیل است که گیاه بامبو وقتی بیش از حد بلند و سنگین شود نیاز به هرس شدن پیدا می کند. همانطور که اشاره شد، شما می توانید قلمه بامبو را هم در خاک و هم در آب قرار دهید. اگر قصد شما صرفا تاثیر گیاه است بهتر است قلمه را از 2 تا 5 سانتی متر از زیر گره ساقه جدا کنید. گره اولین جایی است که جوانه بامبو از آنجا بوجود آمده است. این منطقه وقتی از ساقه جدا شود به زودی ریشه می دهد و گیاه جدیدی بوجود می آید. به همین دلیل مهم است که آن را طوری کوتاه کنید تا جوانه گره کاملا دست نخورده باقی بماند. بعضی از مردم اصرار دارند که باید قلمه را زاویه دار برش زد تا ریشه دهد. این درست نیست. شما می توانید برش را به صورت صاف و بدون زاویه نیز انجام دهید.
با باقی گذاشتن یک یا دو پیچ بر ساقه بامبو می توانید گیاه را به رشد و شکوفایی جدید و سریع تر تشویق کنید. مرتب کردن گیاه هم چنین سبب می شود که جوانه ها و پیچ ها بسیار منسجم تر و پرتر از زمان قبل از هرس و مرتب کردن رشد کند. اگر نمی خواهید که گیاه هرس شده شما به رشد خود ادامه دهد و رشدش متوقف شود باید در محل برش مقداری پارافین بمالید و آن قسمت را مسدود کنید. گیاه بامبو با اینکه گیاه بسیار مقاومی است باز هم احتمال بیمار شدنش وجود دارد. یکی از موارد تشخیص بیمار بودن گیاه بامیو ای است که آبی که گیاه در آن قرار داده شده زود به زور زرد و کدر می شود. در چنین مواقعی باید راهکار درمانی را از یک کارشناس جویا شوید.
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 علف کش استوکلر

 

 

استوکلر ( Acetochlor ) علف کشی است که معمولاً به صورت پیش کاست و هم به صورت پس کاشت استفاه می شود . معمولا به دلیل تاثیر بر روی بذرها در مواقعی که به صورت پیش کاشت در زراعت استفاده می شود بر روی رشد ریشه ، هیپوکوتیل و وزن تر بذرها تاثیر می گذارد ولی اگر به صورت پس کاشت مورد استفاده قرار بگیرد بر روی اندام های هوایی به خصوص برگها تاثیر می گذارد . در واقع استوکلر هم بر روی گیاهان باریک برگ و هم گیاهان پهن برگ تاثیر می گذارد که هر کدام به نحوی علائم ناشی از اثر استوکلر را ظاهر می کنند. اثر استوکلر بر روی گیاهان پهن برگ و باریک برگ در آزمایشاتی مشاهده شده است .

برای بررسی و مشاهده ی اثر این علفکش بر روی بذر آزمایشی در گیاهان پهن برگ مانند گیاهان خانواده ی سویا و خانواده ی کدو انجام گرفت در این آزمایش از ارقام مختلف ( چند رقم ) کدو استفاده شد برای سنجش میزان مقاومت یا حساسیت ارقام به علف کش استوکلر . در این آزمایش تاثیر غلظت استوکلر و محل عمل استوکلر را بررسی کردند. این ارقام مانند هندوانه ، کدو حلوایی ، کدو تنبل و خیار را شامل می شد . این آزمایش در واقع به منظور جلوگیری از آسیب به محصول و جلوگیری از کاهش عملکرد محصولات انجام گرفت . در این آزمایش ارقام مورد آزمایش در غلظت های مختلف ( 2 غلظت ) استوکلر مورد آزمایش قرار گرفتند.

غلظت 5 میلی گرم / کیلوگرم و 10 میلی گرم / کیلوگرم

در طی این آزمایش طول ریشه ی اصلی و هیپوکوتیل از نهال ها مورد سنجش قرار گرفت و 5 روز بعد از شروع جوانه زنی وزن تر دانه ها مورد مطالعه قرار گرفت. نتایجی که از این آزمایشات گرفته شد به این صورت بود که تحمل رشد ارقام کد و نسبت به علف کش استوکلر متفاوت است مثلا در یکی از ارقام بیشترین تاثیر استوکلر بر روی هیپوکوتیل بود که این مقدار در حدود 60% بود و کمترین مقدار بر روی رشد
ریشه های اولیه بود که در حدود 30 % کاهش رشد داشت و اثر بر روی وزن تر در حدود 40% نمایش داده شد . و در رقم دیگر مثل خربزه تاثیر بر روی هیپوکوتیل
( محور زیر لپه ) بیش از 50% اندازه گیری شد و اثر آن بر روی رشد ریشه های اولیه و وزن تر در حدود 20% بود که نشان می داد خربزه بسیار حساس به استفاده ی
علف کش استوکلر است و برای زراعت خربزه از این علف کش نباید استفاده کرد.

ولی ارقام هندوانه با این آزمایشات نشان داده شد که به استوکلر مقاوم هستند و برای از بین بردن علف های هرز این مزارع از این علف کش در دوزهای مناسب استفاده می شود.

ولی در خیار هم مانند خربزه و کدو نشان داده شد که این محصول ( خیار ) به مصرف استوکلر حساس است و بیشترین تاثیر را بیر روی هیپوکوتیل دانه ی خیار می گذارد. در این خانواده بیشترین تاثیر بر روی هیپوکوتیل نشان داده شد نسبت به وزن تر و ریشه های اولیه و این بیانگر حساسیت زیاد این گیاهان به علف کش استوکلر است زیرا این علف کش ابتدا توسط هیپوکوتیل جذب می شود و بعد به طرف ریشه های هوایی می رود. پس اگر گیاه نسبت به مصرف استوکلر حساسیت زیادی داشته باشد در همان ابتدای جذب علائم ناشی از آسیب و خسارت استوکلر را نشان می دهد. و این آزمایشها هم نشان دادند که بیشترین تاثیر استوکلر بر روی گیاهان حساس در قسمت هیپوکوتیل است.

و در آزمایشاتی دیگر میزان حساسیت گیاهان باریک برگ مانند ذرت به علف کش استوکلر مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت.

در یکی از این آزمایشات اثر استوکلر و میزان حساسیت ذرت به استوکلر و کنترل علف های هرز مزارع ذرت مانند اویارسلام مورد بررسی قرار گرفت . این علف کش در واقع به طور گسترده در کنترل علف های هرز مزارع ذرت استفاده می شود (امریکا) این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی انجام شد با 4 تکرار و به منظور نمایش تحمل ارقام ذرت به علف کش استوکلر انجام گرفت . ( در مناطق مرکزی آفریقای جنوبی )

این آزمایش در گلدان انجام شد که گلدان ها از جنس پلی اتیلن بودند و به قطر 120 میلی متر انتخاب شدند و این گلدان ها از هر دو طرف توسط کیسه های پلاستیکی پوشیده شده بود. استفاده از این کیسه های پلاستیکی به منظور جلوگیری از شسته شدن علف کش استوکلر بود. در هر گلدان از خاک لومی شنی استفاده شد که اندازه ی این خاک 54/1 کیلوگرم در هر گلدان بود. و در هر گلدان ذرت ها به عمق 25 میلی متری کشت شدند . و به گلدان ها روزانه آب اضافه می شد. درصد خسارت ناشی از مصرف استوکلر در هر گلدان به طور جداگانه بررسی شد . گیاهان پس از 30 روز برداشته شدند و ارتفاع بوته و جرم اندام های بالای سطح خاک گیاهان ارزیابی شد. و این گیاهان در دمای 70 درجه ی سانتیگراد در آون خشک شدند و سپس وزن خشک آنها ارزیابی شد. علائم ناشی از استفاده ی استوکلر در گلدان ها به این شکل بود :

که این علائم در 5 گلدان متفاوت بود و هر کدام از این گیاهان در گلدان های مجزا علائم متفاوتی را ظاهر می کردند ( نشان می دادند ) .

در گلدان 1 : هیچ خسارتی از استوکلر نشان داده نشد.

در گلدان 2 : علائم روی برگهای پائینی نشان داده شد.

در گلدان 3 : علائم خفیف نشان داده شد .

در گلدان 4 : علائم در برگها و کلروز

در گلدان 5 : علائم شدید و نازک شدن برگها

این گیاهان ظاهر کوتاه و برگهای سطح پائینی کوتاه تر بودند. برگها به حالت طبیعی توانایی باز شدن را نداشتند و حالت سفت و محکم و گوشتی و همچنین پیچیده پیدا کرده بودند. و طول میان گره ها کوتاه بودند. و همچنین بذرها در اثر کاربرد بیش از حد به حالت سفت و بد شکل در آمده بودند. و همچنین استفاده از استوکلر در سطح بالاتر ( دوز بالا ) کلروز اتفاق می افتد . و همچنین در قسمت رشد جوانه های جدید گروه به وجود می آید. این علایم شبیه علائم ناشی از استفاده ی علف کش الاکلر ( alachlor ) در سورگوم و ذرت است و این علائم نشان دهنده ی این است که ارقام مختلف به این علف کش حساسیت های متفاوتی نشان میدهند . در گیاهان حساس کئوپتیل گیاهان تحت تیمار از ارقام حساس یا زیر یا درست بالای سطح زمین مشاهده می شوند. این نشان دهنده ی این است که در گیاهان که توسط استوکلر کنترل می شوند فقط برگهایی که ظاهر شده اند را از بین می برد ولی برگهای تازه و جوانه زده از بین نمی رود در واقع بعد از استفاده ی استوکلر در گیاه دیگر اثری بر روی برگهایی که مجدداً جوانه می زنند ندارد و این شاید به دلیل این باشد که استوکلر بعد از جذب توسط کلئوپتیل به اندام های هوایی منتقل می شود و اندام های پائینی تر مجددا توانایی سنتز پروتئین را دارند و جوانه های جدید عاری از هیچ گونه علائم ناشی از استفاده ی استوکلر هستند.

جذب این علفکش توسط گیاه به دلیل کشت در گلدان محدود است . ارتفاع بوته،وزن تر و وزن خشک گیاهان مورد آزمایش قرار گرفت . و بعد از 30 روز نشان داده شد که اثر منفی بر روی سبز شدن گیاه دارد که این تاثیر شامل کاهش ارتفاع بوته و همچنین کاهش وزن خشک و وزن تر بوته را نشان می داد.

در این ارقام تاثیر رقم و مقدار مصرف استوکلر بر روی استحکام نهال ذرت بررسی شد و نتایج به دست آمده نشان می داد که افزایش نرخ استوکلر در ارقام چه حساس و چه مقاومت باعث کاهش رشد ساقه و ارتفاع بوته را دارد و این تاثیر بر هر دو رقم حساس و مقاوم نشان داده شد ولی درصد آنها متفاوت بود مثلا در ارقام حساس تاثیر استوکلر بر روی کاهش ارتفاع گیاه در حدود 3/28 % و در رقم مقاوم حدود 118% اندازه گیری شد.

نتیجه گیری

از مطالعه و بررسی مقالات در خصوص تاثیر علف کش استوکلر بر روی گیاهان می توان نتیجه گرفت که این علف کش در هر دو زمان ( پیش رویش و پس رویش ) مورد استفاده قرار می گیرد و همینطور هم در گیاهان باریک برگ و هم پهن برگ استفاده می شود ولی اثراتی که بر روی گیاهان می گذارد در زمان های مصرف متفاوت و در گیاهان مختلف ، متفاوت است . و هنگامی که استوکلر به صورت پیش رویشی مصرف می شود چون به خاک اضافه می شود عوامل مختلف مثل نوع خاک و ph و ... روی اثر آن تاثیر می گذارد .

علائم استوکلر در گیاهان متفاوت است مثلا در باریک برگها با پهن برگها علائم متفاوتی را نشان می دهد و همچنین در یک گونه ی گیاهی در ارقام مختلف آن علائم متفاوتی را نشان می دهد . پس باید قبل از مصرف علف کش استوکلر در ارقام مختلف آزمایش شود و غلظت آن برای هر گیاه تعیین شود تا از خسارت و آسیب به گیاه جلوگیری شود.

|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 ورمی کمپوست
تولید کود ورمی کمپوست

ایجاد یک مزرعه پرورش کرم به صورت سالم ، به شما اجازه می دهد که کمپوست سازی شما به تولید یک محصول با کیفیت بالا منتهی شود .برای شروع تولید ورمی کمپوست ، فقط به چهار چیز نیاز دارید ؛ برای کسب بیشترین موفقیت ، آنها را مطابق این دستور فراهم نمایید :

الف ) سطل

ب) بستر

ج ) غذا

د ) کرم

اکنون به طور تفصیلی به بیان هر کدام می پردازیم :

الف ) سطل

کرم ها برای زندگی ، نیاز به یک مکان دارند . کشوها و وان های قدیمی حمام می توانند به عنوان سطل های موقت برای پرورش کرم ها مورد استفاده قرار گیرند . تقریباً برای ساخت این سطل ها نیاز به ظروف خاصی نیست .

اما قانونی وجود دارد که باید از آن آگاه باشید :

سطل مورد نظر عمق زیادی ندارد که تعیین کند شما چه تعداد کرم و یا چه میزان ورمی کمپوست می توانید داشته باشید ؛ این سطل مسطح است .

عمق سطل باید بین 20 تا 30 سانتی متر باشد .نه بیشتر !

اگر عمق را بیشتر از این مقدار در نظر بگیرید ، باعث فشردگی بستر شده و ورمی کمپوست را به سمت بی هوازی و بدبو شدن سوق می دهید . این وضعیت نه مطلوب شماست ونه هیچیک از کرم هایتان .

عمق 20 تا 30 سانتی متر ، برای کرم ها کامل و کافی است . بنابراین در هنگام انتخاب سطل ، این اعداد را به خاطر بسپارید .

ب) بستر

بستر ، برای کرم ها همه چیز آنها محسوب می شود ؛ چرا که هم آنها را احاطه کرده است و هم مرطوب شان نگاه می دارد .

در واقع ، این بستر ، خانه آنهاست .

به جز این ها ، این بستر چیزهایی را برای جویدن همراه با ته مانده های غذا ، در اختیار کرم ها قرار می دهد .

لازم است که بستر کرم ها کاملاً نمناک باشد ، نه خیس ! این مطلب بویژه وقتی صحیح است که شما چندین سطل پلاستیکی را به صورت چند طبقه رویهم قرار داده باشید . آنهم وقتی که در بین آن همه بستر ، جایی برای تبخیر رطوبت وجود نداشته باشد .

بستر خوب ، از لحاظ رطوبت ( از دیدگاه بیشتر مردم ) به این است که مانند اسفنج چلانده شود .

( دقت فرمایید منظور از این اصطلاح یعنی چلانده شدن مانند اسفنج ، مطابق تجربیات اینجانب اینگونه است که وقتی مقداری از کمپوست را در دست می فشارید ، اولاً پس از اتمام فشردن و باز نمودن دست ، کمپوست فشرده شده تقریباً ، شروع به انبساط و برگشت به حالت قبل از فشردگی می نماید و ثانیاً اثری از کمپوست به صورت ذرات چسبناک بر کف دست باقی می ماند ، این بهترین حالت رطوبت از نظر تجربی است ) مترجم

ج ) غذا

کرم ها هر چیز غیر زنده آلی را می خورند . یافتن غذا برای کرم ها معمولاً کار مشکلی نیست . پس مانده های غذا معمولاً برای شروع بسیار مناسب هستند . مانند ته مانده سیب ، پوست موز یا سالاد سبزیجات که فاسد شده باشد و نظایر آن . این ها بزرگترین منابع تغذیه کرم های شما هستند .

خوب است که بدانید چگونه کرم های خود را تغذیه می کنید ؛ پیش از آن که واقعاً به این کار اقدام کنید .

مطمئن شوید که غذایی که به آنها می دهید ، با آنها سازگاری دارد .

د ) کرم

دو نوع از کرم های خاکی هستند که بیشترین استفاده را در تولید ورمی کمپوست دارند :

1. Eisinia hortensis (European nightcrawler)

2. E. foetida (Red wiggler)

هر دو نوع کرم ، کارهای فوق العاده ای در کمپوست سازی انجام می دهند و خیلی مشابه هم هستند؛ تفاوت عمده آنها در چرخه زندگیشان می باشد. ( البته در کشور ما ، گونه دوم بیشتر استفاده می شود ) مترجم

کار را با نیم یا یک کیلوگرم کرم شروع کنید ؛ این مقدار برابر است با تعداد 1000 تا 2000 عدد کرم .

اهمیت ظروف مسطح را از یاد نبرید . سطح مورد نیاز کرم ها معادل یک فوت مربع است . (یک سطح 30 در 30 سانتی متر )مترجم

کرم ها را حتماً از فروشندگان معتبر و مورد اطمینان خریداری نمایید و مطمئن شوید که کرم های مناسبی خریده اید .

( یادمان باشد که کرم های خاکی دارای تنفس پوستی نیز می باشند ؛ این بدان معناست که چنانچه پوست بدنشان به هر دلیلی دچار خشکی شود از بین خواهند رفت . البته رطوبت بالا هم آنها را با مشکل مواجه خواهد ساخت . مطلب قابل ذکر بعدی اینکه در هنگام هم زدن و یا به عبارت بهتر زیر و رو کردن کمپوست مراقب کرم ها باشید . هر نوع استرس به کرم ها در روند تولید ورمی کمپوست تأثیر سوء خواهد گذاشت و این تأثیر سوء معمولاً به صورت کاهش وزن کرم خودش را نشان می دهد . اما نگران نباشید چون این حالت گذراست . این نکته را هم یادآور می شوم که کرم ها علاوه بر تولید ورمی کمپوست مصارف دیگری هم دارند ؛ از جمله به عنوان خواک ماهی و... و حتی به عنوان خوراک انسان به دلیل مقدار بالای پروتئین موجود . اما در کشور ما به دلیل عدم بازار پسندی و نوع ذائقه مردم در حال حاضر جنبه خوراکی ندارند . )


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ابوالفضل سیفی در شنبه یکم تیر 1392  |
 
 
بالا
ابزار پرش به بالا

كد تغيير شكل موس